Author Archives: panos-liakos

Ο Νεκρός του Τζάρμους σε επανέκδοση, του Πάνου Λιάκου

Επανέκδοση της ασπρόμαυρης ταινίας του Τζιμ Τζάρμους σε νέες, ψηφιακά αποκατεστημένες κόπιες. Κι ας μην κουβαλά η ταινία περισσότερα από 22 χρόνια στην πλάτη της. Παρόλα αυτά, για τους νεότερους που την ανακάλυψαν από τα DVD- και με την προϋπόθεση ότι την απόλαυσαν ως ταινία-, καλό θα ήταν να την έβλεπαν ξανά και στο φυσικό της χώρο, την κινηματογραφική αίθουσα. Είναι από εκείνες τις περιπτώσεις ταινιών όπου βρίσκεσαι ενώπιον ενός κινηματογράφου του auteur και εν προκειμένω στο φιλμικό σύμπαν του […]

περισσότερα...

Αγωνία στη Δουνκέρκη, του Πάνου Λιάκου

Με την επιστροφή από τις αυγουστιάτικες διακοπές, πάντα έχουμε και κάποιες σημαντικές πρεμιέρες που μας κάνουν να τρέχουμε αμέσως στη σκοτεινή αίθουσα του κινηματογράφου. Και είναι μόνο εκεί, στη μεγάλη οθόνη και με τον κατάλληλο ήχο που μπορείς να απολαύσεις ταινίες όπως τη Δουνκέρκη, την πιο πρόσφατη ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν. Οι σημερινοί 20άρηδες γνωρίσαμε τον Κρίστοφερ Νόλαν μέσα από την τριλογία του Μπάτμαν, έπειτα ψάξαμε το ξεχωριστό Memento και καθηλωθήκαμε στο Insomnia από τις ερμηνείες των Αλ Πατσίνο- Ρόμπιν […]

περισσότερα...

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ (απόδοση στη νέα ελληνική στ. 845-960, του Παναγιώτη Λιάκου)

Η Λυσιστράτη αποτελεί το τρίτο κατά σειρά έργο μετά από τους Αχαρνείς και την Ειρήνη όπου ο Αριστοφάνης κάνει αίτημα για τερματισμό του πολέμου και συμφιλίωση των Ελλήνων. Με πρωτοβουλία της Αθηναίας Λυσιστράτης, συγκεντρώνονται γυναίκες από την Αθήνα, την Κόρινθο, τη Θήβα και τη Σπάρτη και αποφασίζουν εκτός του να καταλάβουν την Ακρόπολη των Αθηνών να απέχουν από οποιαδήποτε σεξουαλική επαφή με τους άντρες τους προκειμένου να τους αναγκάσουν να υπογράψουν ειρήνη. Παράβαση δεν υπάρχει σε αυτό το έργο, ενώ […]

περισσότερα...

Περί ‘’Αποπλανήσεως’’, του Πάνου Λιάκου

Μια όαση μέσα στις τόσες αδιάφορες νέες ταινίες που βλέπουμε κάθε βδομάδα στις αθηναϊκές αίθουσες-εξαίρεση αποτελούν κάποιες επανεκδόσεις. Η νέα ταινία της Σοφίας Κόπολα, η ‘’Αποπλάνηση’’, που κέρδισε το βραβείο της σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ των Καννών το Μάιο που μας πέρασε. Φυσικά και δεν είναι το βραβείο ο μοναδικός λόγος για να σπεύσουν οι κινηματογραφόφιλοι να δουν την ταινία. Έχουμε να κάνουμε με την οπτική της Κόπολα πάνω στο βιβλίο ‘’The Beguiled’’ που έδωσε πίσω στα 1971 την πιο απρόσμενη […]

περισσότερα...

‘’Tanna’’ με εθνογραφικό ενδιαφέρον, του Πάνου Λιάκου

Ορίστε και ένα φιλμ για όσους έχουν απηυδήσει με τα σικουελ, ριμπούτ και τις γαλλικές κομεντί που κατακλύζουν τις ελληνικές αίθουσες τις τελευταίες βδομάδες.   Η ‘’Tanna’’ είναι μια ταινία των Αυστραλών Μάρτιν Μπάτλερ και Μπέντλεϊ Ντιν που μάλιστα φέτος έφτασε μέχρι και στις οσκαρικές υποψηφιότητες, στην κατηγορία της καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Μεγάλος νικητής της κατηγορίας ήταν ο ‘’Εμποράκος’’ του Ασγκάρ Φαραντί. Και πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς αφού η ταινία ήταν το λιγότερο καθηλωτική όσον αφορά την πλοκή […]

περισσότερα...

Ο Τζόνι Ντεπ πειρατής για πέμπτη φορά, του Πάνου Λιάκου

Ήμουνα νιος και γέρασα. Για το Τζονι Ντεπ πάει αυτό; Και για εκείνον μα και για τους θεατές της γενιάς μου (20+) που ήταν παιδάκια του δημοτικού όταν βγήκε στο σινεμά το πρώτο μέρος των ‘’Πειρατών της Καραϊβικής’’ και σήμερα είμαστε ολόκληροι νταγλαράδες και νεαρά κορίτσια σαν τα κρύα τα νερά.   Ακόμη θυμάμαι με πόση προσμονή πηγαίναμε να δούμε την ‘’Κατάρα του μαύρου μαργαριταριού’’ (και έπειτα την ξαναβλέπαμε ευχαρίστως στο DVD), που ήταν μια ναυτική περιπέτεια της Ντίσνεϊ που […]

περισσότερα...

‘’Η τάξη μας’’ στο Εθνικό Θέατρο, του Πάνου Λιάκου

Μια βδομάδα παραστάσεων απομένει για το πολωνικό έργο του Ταντέους Σλομποτζιάνεκ ‘’Η τάξη μας’’ που παρουσιάστηκε φέτος για πρώτη φορά στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.   Όπως μαθαίνω, η παράσταση θα συνεχιστεί και με τη νέα θεατρική σεζόν, από τέλη Σεπτεμβρίου μέχρι αρχές Νοεμβρίου. Είναι ένα έργο σπουδαίο που καθηλώνει για τρεις ώρες θέτοντας ερωτήματα περί ατομικής (‘’μπορούσα να’ κανα κάτι άλλο;’’) και τελικά συλλογικής ευθύνης και της σημασίας που έχουν για τις ζωές των ανθρώπων οι ακραίες στιγμές […]

περισσότερα...

Λίγα λόγια για το ‘’Άφτερλωβ’’, του Πάνου Λιάκου

Καιρό είχαμε να τα πούμε. Κοντά δυο μήνες. Δυο μήνες όχι και τόσο καλοί για τις ελληνικές αίθουσες (υπήρξε μέρα στις αρχές του μήνα όπου συνολικά στις ελληνικές αίθουσες κόπηκαν 11.883 εισιτήρια-διαβάζω στις αναλύσεις του Ηλία Φραγκούλη στο freecinema.gr), με πολλές βδομάδες να βγαίνουν ακόμα και 10 καινούριες ταινίες και με τις όποιες ανάσες προερχόμενες από την έξοδο του ‘’Fast and Furious 8’’, κυρίως, και του δεύτερου μέρους των ‘’Guardians of Galaxy’’.   H αποτυχία, επίσης, του καινούριου ‘’Βασιλιά Αρθούρου’’ […]

περισσότερα...

Άρωμα Ισπανίας, του Πάνου Λιάκου

Κάπως περίεργα ξεκίνησε το ταξίδι για τον υπογράφοντα του κάτωθι κειμένου. Κι αυτό γιατί μόλις την προηγούμενη της αναχώρησης μέρα, είχε την ιδέα να απαντήσει θετικά σε πρόσκληση για μπασκετάκι (μετά από καιρό) με φίλους από τη γειτονιά. Τι το ήθελε; Τον έπιασε ένας νευρόπονος, ένας σφάχτης που τον ακολούθησε και τις πρώτες δυο μέρες στην Ισπανία. Παρόλα αυτά το ηθικό παρέμεινε ακμαίο, να’ ναι καλά τα έμπλαστρα και κυρίως η περιέργεια για την ανακάλυψη του καινούριου που θα αντίκριζε. […]

περισσότερα...

Ο Ξαβιέ Ντολάν και το τέλος του κόσμου, του Πάνου Λιάκου

Έκτη μεγάλου μήκους ταινία για το τρομερό παιδί από τον Καναδά, το Ξαβιέ Ντολάν.  Αυτή τη φορά βασισμένος σε ένα θεατρικό έργο του Ζαν- Λυκ Λαγκάρς με τίτλο ‘’Ακριβώς το τέλος του κόσμου’’.   Φυσικά και πρόκειται για ένα οικογενειακό δράμα χαρακτήρων και όχι για κάποια ταινία καταστροφής (για όσους παρασυρθούν από τον τίτλο). Ένα δράμα σε πένθιμο κλίμα, ίσως η πιο συμπαγής στιγμή του δημιουργού, με μεγαλύτερο ατού τους άξιους ερμηνευτές που συγκεντρώνει. Από τα πρώτα κιόλας λεπτά είμαστε […]

περισσότερα...
Για προστασία της εργασίας μας, έχουμε απενεργοποιήση το δεξί κλικ! Αν επιθυμείτε να μοιραστείτε το περιεχόμενό μας, χρησιμοποιείστε τα κουμπιά κοινοποίησης.