Wonder Wheel, του Πάνου Λιάκου
Ας το παραδεχθούμε. Είναι από τα ραντεβού που περιμένουμε με μεγάλη ανυπομονησία. Κάτι σαν τις ετήσιες μαζώξεις με τους παλιόφιλους από το σχολείο ή τις συναντήσεις με δασκάλους και άτομα που μας καθόρισαν. Ένας δάσκαλος είναι και ο Γούντι Άλεν. Επέστρεψε με δραματική ταινία, το Wonder Wheel, που κουβαλά άρωμα από τη δεκαετία του ’50 […]
O Τζέικ Τζίλενχαλ με τη δύναμη της ζωής, του Πάνου Λιάκου
Το Stronger είναι από εκείνες τις ταινίες που τις παρακολουθείς γεμάτος περιέργεια για τις ερμηνείες των ηθοποιών της. Διότι, ναι, σύμφωνοι, δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε στον κινηματογράφο την ιστορία ενός ατόμου με αναπηρία και τη δύναμη της θέλησής του, τα στάδια που περνά μέχρι την ολοκληρωτική αποδοχή της καινούριας του κατάστασης. Οπότε […]
10+1 ερωτήσεις για το Χρήστο Χατζηπαναγιώτη, συνέντευξη στον Πάνο Λιάκο
Ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης είναι ένας ηθοποιός ιδιαίτερα αγαπητός. Οι νεότεροι τον γνωρίσαμε στην τηλεοπτική σειρά Εγκλήματα που ξεχώρισε για το μαύρο χιούμορ του δημιουργού της, Λευτέρη Παπαπέτρου, και τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών που κατάφεραν να αναδείξουν το σουρεαλιστικό πνεύμα του κειμένου. Η καριέρα του Χρήστου Χατζηπαναγιώτη ξεκίνησε ήδη από το 1982 και έχει συνεργαστεί με […]
Ο Θάνατος του ιερού ελαφιού, του Πάνου Λιάκου
Άργησα κάμποσο να διατυπώσω σκέψεις για την πιο πρόσφατη ταινία του Γιώργου Λάνθιμου. Κι αυτό είναι καλό από μια άποψη, υποθέτω. Διότι πρόκειται για ένα σινεμά που ιντριγκάρει το μυαλό μας και γεννά ερωτήματα που προσπαθούμε να απαντήσουμε. Μας φέρνει αντιμέτωπους με εικόνες σοκαριστικές που γυρίζουν στο κεφάλι μας για πολλές μέρες μετά την […]
Το τελευταίο σημείωμα, με μια λέξη: Λεβεντιά, του Πάνου Λιάκου
Είναι εκείνη η λέξη που τριγυρνούσε στο μυαλό μου καθ’ όλη τη διάρκεια της προβολής της τελευταίας ταινίας του Παντελή Βούλγαρη. Η Λεβεντιά. Η λεβεντιά των 200 κομμουνιστών που την 1η Μαΐου του 1944 εκτελέστηκαν στην Καισαριανή από το καθεστώς των Ναζί. Ο σκηνοθέτης μερικών από των πιο πετυχημένων εμπορικά αλλά και καλλιτεχνικά ταινιών […]
Η Τζένιφερ Λόρενς μητέρα!, του Πάνου Λιάκου
Η μητέρα! του Ντάρεν Αρονόφσκι είναι εδώ και διχάζει. Και θα μπορούσα με βεβαιότητα να πω ότι κυρίως απασχολεί τους ανθρώπους που ασχολούνται συστηματικά με την τέχνη του κινηματογράφου (και τη θεωρία της), μιας και τους περισσότερους από τους υπόλοιπους θεατές η ταινία αυτή φαίνεται να τους κλείνει ερμητικά έξω από το σύμπαν της. […]
Η άλλη όψη της ελπίδας, του Πάνου Λιάκου
Το σινεμά, όπως και κάθε άλλη μορφή τέχνης από αρχαιοτάτων χρόνων, δεν σταματά να αποτελεί εκτός από ψυχαγωγία και μια καταγραφή-μέσα από τους κανόνες και τις δυνατότητες του μέσου, φυσικά, της ιστορίας των ανθρώπων. Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη περίοδο της ιστορίας, με μια προσφυγική κρίση που έχει χαρακτηριστεί ως η χειρότερη από την εποχή […]
Blade Runner 2049, σινεμά με το σίγμα κεφαλαίο, του Πάνου Λιάκου
Είναι φορές που βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σινεμά που με δυσκολία μπορούμε να περιγράψουμε με λόγια. Ένα σινεμά με το σίγμα κεφαλαίο. Από εκείνο που σπανίζει όλο και πιο πολύ στις μέρες μας, μέρες του CGI και της υπέρμετρης χρήσης του green screen. Το Blade Runner 2049 καθηλώνει το θεατή από το πρώτο μέχρι το […]
Οι φόβοι και Το αυτό, του Πάνου Λιάκου
Στις κυλιόμενες σκάλες κάποιου πολυκινηματογράφου ακούγονται τα εξής λόγια: «Α, λίγο κόσμο έχει, βλέπω!». Φυσικά και είναι λόγια ειρωνικά μπροστά στις ουρές που σχηματίζονται αυτή την εβδομάδα για την ταινία τρόμου Το Αυτό που βασίζεται στο έργο του Στίβεν Κινγκ. Στη χώρα μας ο κλόουν Πένιγουαιζ δεν μας είναι διόλου άγνωστος, αφού μεγάλο ιδιωτικό […]
Βικτώρια και Αμπντούλ, του Πάνου Λιάκου
Η θέαση της ταινίας άργησε από μέρους μου… μια βδομάδα. Είναι όμως καλύτερο κάποιες φορές να παρακολουθείς ταινίες όπως αυτή σε κανονικές προβολές, για να βλέπεις και τις αντιδράσεις του κοινού που αντιλαμβάνεται το σινεμά ως ψυχαγωγία και δεν είναι το κύριο αντικείμενο απασχόλησής του. Στην προκειμένη περίπτωση έχω να παρατηρήσω ότι η παρουσία […]