Author Archives: anastasia-korinthiou

Το Α και το Ω μιας λέξης με νόημα…,της Αναστασίας Κορινθίου

Το A και το Ω της ζωής μου η αγάπη, το δικό μου αλφαβητάρι η δική μου γλώσσα. Οι λέξεις το αγαπημένο μου παιχνίδι, σαν κυβάκια που φτιάχνεις πύργους στέρεους, καλύτερα από αμμουδερούς. Το Α και το Ω μου ένα ΑΓΑΠΩ… Α γαπ Ω! Α γαπ Ω εσένα που μου μοιάζεις και σένα που δεν μου μοιάζεις. Τι κι αν είμαστε ίδιοι ή διαφορετικοί, αφού στην μοιρασιά θα τα βρούμε ψαρεύοντας κομμάτια από το σύμπαν που μας ενώνει. Α γαπ […]

περισσότερα...

Εσύ αναπνέεις;, της Αναστασίας Κορινθίου

Νιώθω κλειστοφοβία στην χώρα μου, συγχώρα με που δεν νιώθω ξενοφοβία σαν εσένα, μα κλειστοφοβία. Νιώθω τρόμο και πανικό σαν να κλείστηκα σε ασανσέρ μόνη μου μαζί με άλλα 10.000.000 πατριωτάκια, μαυρόασπρα πλήκτρα σε πιάνο που παίζει εμβατήρια πολέμου. Ένα χαλασμένο ασανσέρ η Ελλάδα μου; Αιωρείται ανάμεσα σε αιώνες και ιστορία σε λάθη επαναλαμβανόμενα. Πατώ τα κουμπιά να με βγάλει στο αύριο μα τίποτα. Ουρλιάζω μα δεν με ακούει. Φταίει που φορώ άσπρα; Δεν αερίζεται σου λέω από πουθενά αυτός […]

περισσότερα...

Μια μητέρα γράφει… για τη μητέρα της, της Αναστασίας Κορινθίου

Μητέρα…μάνα… μαμά! Όλη η γλύκα του κόσμου ικανή να απαλύνει κάθε πίκρα σε όποια ηλικία, γιατί οι πίκρες ηλικία δεν έχουν,  ούτε οι πόνοι! Η μάνα έβαζε τραυμοπλαστ και ιώδιο στις πληγές, σαν χτυπούσαμε στην αλάνα παίζοντας κυνηγητό στις καρδιές… μάνα τι θα βάλεις σαν παίζουμε κρυφτό στην ενήλικη ζωή μας; Μάνα πες μου….μάνα έγινα, μα παιδί σου είμαι, ακόμη. Πως είναι μια μάνα-παιδί; Πως εκπαιδεύεται ένα παιδί να γίνει, μάνα; Είναι κάτι που κυκλοφορεί στα γονίδια, στο αίμα, στην […]

περισσότερα...

Ρεζερβέ παγκάκια…, της Αναστασίας Κορινθίου

Η Ελλάδα αλλάζει, κάνει μπότοξ και λιποαναρρόφηση. Θέλει να βγει στην πίστα. Δεν θέλει να σπουδάσει Φιλολογία και φιλοσοφία σαν μεγαλώσει, θέλει να γίνει Πάολα! Μουσικές και αρώματα. Ομίχλη και βροχή. Σκοτάδι και καπνός. Η ζωή στην Ελλάδα του σήμερα. Το καλοκαίρι στην χώρα του ήλιου άλλαξε. Δεν είναι λίγο κρασί λίγο θάλασσα και το αγόρι μου. Είναι μια φούσκα, όχι καν φουσκοθαλάσσσια! Ξύπνα, συνεπιβάτη στην βαρκούλα αυτή που γέρνει. Δες! Τα πιο όμορφα πράγματα στη ζωή είναι σκοτεινά, τα […]

περισσότερα...

Κοίτα την πόλη…, της Αναστασίας Κορινθίου

Τώρα, μετά την γιορτή, μετά το φως από τις λαμπάδες. Άκου την πόλη. Τώρα μετά τον χαρμόσυνο ήχο της καμπάνας για την Ανάσταση, την όποια Ανάσταση! Δες την και άκουσε την, όπως είναι πραγματικά. Στάσου για μια στιγμή ακίνητος και κοίτα, νιώσε, αφήσου… Μεγάλη πόλη, δυνατά φώτα και πεταλούδες δεν έμειναν να καούν οικειοθελώς. Κάποιοι λέει τις έκαναν συλλογή για να ρίξουν μια γκόμενα! Κοίτα την πόλη, δες ψηλά ανάμεσα στα ψηλά κτίρια, ναι! Πετούν περιστέρια κι ας γιόμισαν cd […]

περισσότερα...

Ερωτήσεις – απαντήσεις… μιας Μεγάλης Εβδομάδας, της Αναστασίας Κορινθίου

Και ξαφνικά, όλοι έτρεξαν να προσευχηθούν, να μετανοήσουν, να εξιλεωθούν, να ανάψουν κερί. Και ξαφνικά, όλοι άρχισαν να κριτικάρουν τους αμαρτωλούς, τους διαφορετικούς, τους αναρχικούς στην σκέψη και πράξη! Και ξαφνικά πέτρες γέμισαν οι πλατείες αυτού του τόπου να τις πιάσεις… να τις ρίξεις… μαζί με το «ανάθεμα». Και πάλι εγώ έβαλα ένα κόκκινο παλτό και περπάτησα ανάμεσα στις πέτρες και τα αναμμένα κεριά… -Που είναι ο Θεός; Mε ρώτησε ένα παιδί δίπλα. -Πως μοιάζει ο Θεός; Mε ρώτησε ο […]

περισσότερα...

Η διακόρευσις της… Χιονάτης, της Αναστασίας Κορινθίου

Μια φορά και έναν καιρό σε ένα γαλανό βασίλειο φτιαγμένο από σύννεφο, Αιγαίο, ήλιο και πέτρα Καρύστου, ζούσε ένας βασιλιάς με την ορφανεμένη θυγατέρα του. Η βασιλομήτωρ είχε φύγει από υπερβολική κατανάλωση βαρβιτουρικών και ρετσίνας – σαν άλλη Μέριλυν – λόγω σύγχυσης πολλαπλών προσωπικοτήτων (καλά θα ήτο να είχε πάει από πολλαπλούς οργασμούς αλλά μπα που τέτοια τύχη η γαλαζοαίματη!) από επιρροές των αδιάφορων-διαφόρων-αδιαφθορων βαραβαροπολιτισμένων κατακτητών της. Τι Φράγκοι, τι Οθωμανοί, τι Γερμανοί και Ιταλοί. Καλέ χαμός σας λέω στο […]

περισσότερα...

Μια ιστορία τρέλας, πραγματικότητας και πασχαλινής διάθεσης, της Αναστασίας Κορινθίου

Αχ Απρίλη της προσφοράς, όχι της ζήτησης, της προσφοράς. Αχ γιορτές των ελλειμμάτων, στην Ελλάδα του ελλείμματος. Ας είναι, μαθημένα τα βουνά -μην σου πω και οι θάλασσες-στα ελλείμματα. Γελάω τρώγοντας κουλουράκι σμυρναίικο και πετάω χάχανα κατάμουτρα στα. μούτρα αυτής της Ανοιξης που έρχεται λέει, φως στο τούνελ. Χμμμ, ΑπριλοΜαη μου τι θα κάνεις και εσύ, για να δω; Όχι πες, Θα μας ψήσεις το λάδι στα χείλη μια, δυο, τρεις, κάποτε θα καταλάβεις εποχή αναρχική μου, θα πιστέψεις, θα […]

περισσότερα...

Μετριότης μετριοτήτων… και;, της Αναστασίας Κορινθίου

Έληξε η απεργία… νοσοκομεία, εκπαιδευτικοί… και δεν συμμαζεύεται… Και; Και… και δεν θέλω να ακούσω Παντελίδη, δεν θέλω να ξέρω αν συνοδεύεται ή όχι, γιατί τι με νοιάζει εμένα στη τελική; Και εμείς ερωτευτήκαμε κύριε αλλά δεν κάναμε και έτσι. Με γαρίφαλο να μου το πετούν μαζί με το καλάθι στο κεφάλι εγώ δεν το έπαθα το μοιραίον, (άντε κανα καρούμπαλο στην εσχάτη) με γαρδένια σε ταβερνάκι ναι, (εκεί το ομολογώ τα βλέπεις τα αστεράκια)! Και; Και δεν θα έρθω […]

περισσότερα...