Author Archives: anastasia-korinthiou

Μια βραδιά στην Ακαδημία Γραμμάτων και Τεχνών της Αλβανίας, της Αναστασίας Κορινθίου

Η αίσθηση του να ταξιδεύεις σε μια άλλη χώρα, κουβαλώντας στις αποσκευές σου θάλασσα και ουρανό Ελλάδας είναι μοναδική. Είναι ευθύνη μα και χαρά ταυτόχρονα. Είναι σαν να γίνονται τα βιβλία σου γέφυρες πολιτισμού που ενώνουν λαούς, κουλτούρες, πολιτισμούς. Η Αλβανία, τα Τίρανα, υποδέχτηκαν εμένα και τα βιβλία μου με ένα χαμόγελο ζεστό, με μια αγκαλιά αληθινή, με λόγια ψυχής. Η διοργάνωση της βραδιάς από το EDS FOUNDATION και η πρόσκληση στην Ακαδημία Γραμμάτων και Τεχνών της Αλβανίας, για να […]

περισσότερα...

Ζήσε την κάθε στιγμή, της Αναστασίας Κορινθίου

Θεοί… Αρχαίοι όμορφοι και άμορφοι Θεοί… Που είστε; Σε ποια κορυφογραμμή του κόσμου γελάτε μαζί μας και οι 12; Πετρογεννήματα όλοι μας οι Έλληνες του Δευκαλίωνα και της Πυρας ξεχάσαμε… Μα πέτρα γίναμε και πάλι θέλοντας και μη…. Να θυμηθούμε… Θέλοντας και μη… Θέλω απόψε, που παλεύω δαίμονες, έναν Δια να με κάνει αστροπελέκι του… Όχι τιμωρίας, μα ξυπνήματος! Θέλω να πολεμήσω σαν τον Αρη και να αγαπήσω με φωτιά και λάβα και σίδερο, σαν τον Ήφαιστο! Θέλω να παλέψω […]

περισσότερα...

Παρών στην ΕΡΤ, της Αναστασίας Κορινθίου

Απεργία. Από που και από ποιον και γιατί Απεργία συμπαράστασης στην ΕΡΤ; Αν θες σε έναν αγώνα να είσαι κοινωνός, ενεργός και μαχητής, να είσαι παρών και όχι απών. Να είσαι στα μικρόφωνα και η φωνή σου να γίνεται κάλεσμα αγώνα. Να είσαι στην κάμερα μπροστά και τα χέρια σου να απλώνουν να αγκαλιάσουν τον θυμό του τηλεθεατή την πίκρα, τον φόβο. Φοβάμαι για τους 2700 που έμειναν χωρίς δουλειά, μα στο ομολογώ δεν θα στο κρύψω, θα ήθελα και […]

περισσότερα...

Οι νεοάστεγοι που γνωρίζουμε, της Αναστασίας Κορινθίου

Δεν είμαι από τους ανθρώπους που αγαπάνε να λαϊκίζουν για ένα θέμα απλά επειδή είναι στη μόδα. Δεν ακολούθησα την μόδα ποτέ, αρνήθηκα να ράψω “συνολάκι” στα μέτρα τους, όπως αρνούμαι πεισματικά να μου πάρουν τα μέτρα! Ειδικά όταν πρόκειται για ένα ευαίσθητο θέμα όπως αυτό των αστέγων, αυτό των ανθρώπων που ξαφνικά ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ να φάνε, αυτό των οικογενειών που δεν μπορούν να πάρουν τα απαραίτητα σχολικά στα παιδιά τους, λυπάμαι… μα δεν μπορώ να το προσεγγίσω ούτε σαν […]

περισσότερα...

Η Τουρκία του αύριο… στην Ελλάδα του χτες, της Αναστασίας Κορινθίου

Βλέπω όσα γίνονται στην «γειτόνισσα» χώρα και αναρωτιέμαι… Η Τουρκία του σήμερα, στο αύριο. Η Ελλάδα που μοιάζει με χτες, στο τώρα. Βλέπω την φωτογραφία της κοπέλας με τα κόκκινα και δακρύζω. Μια κόκκινη επανάσταση – αίμα το φόρεμα της, λίγο πριν το πάρει ο άνεμος της αλλαγής. Αναρωτιέμαι πως είναι να νιώθεις αόρατος. Αναρωτιέμαι πως είναι η αίσθηση να προχωράς ανάμεσα σε κόσμο και να μην σε βλέπει. Πόσο βολικό να μην σε βλέπουν κάποιες φορές, βολικό για «αυτούς», […]

περισσότερα...

Εμείς οι γυναίκες και εσείς οι άντρες… της Αναστασίας Κορινθίου

Σε έναν κόσμο αντρών, αναρωτιέμαι… Τι είμαστε εμείς, οι συγκάτοικοι σας σε αυτόν τον πλανήτη; Εμείς που μας κατηγορείτε ακόμη για το μήλο, τότε κάποτε, μα μας ζητάτε επίμονα, μηλόπιτα με παγωτό στο τώρα! Γυναίκα πλασμένη από το πλευρό του Αδάμ; Χωμάτινη και υγρή σαν σύννεφο που έφερε βροχή και έπεσε στην γη να γένει λάσπη! Γυναίκα του “ους ο Θεός συνέζευξε…” του “να φοβείται τον άντρα” της αμαρτίας και της καταδίκης του να προκαλεί, όλα τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα […]

περισσότερα...

Πέφτουν μόνο όσοι πετούν, της Αναστασίας Κορινθίου

Ξέρω τι νιώθεις… Ναι, εσύ που διαβάζεις αυτές τις γραμμές ξέρω τι νιώθεις… Ο χρόνος, δεν σου φτάνει, δεν τον φτάνεις, κυνηγητό στην αλάνα του κόσμου μας. Μια γειτονιά αυτός ο ουρανός και ποτέ να μην τελειώνει το παιχνίδι ο χρόνος… Δεν προλαβαίνεις να φτιάξεις το πρωινό υπερπαραγωγή που βλέπεις στα διαφημιστικά σποτ. Καλά καλά, ένα καφέ για να πάρεις στο αμάξι δεν προλαβαίνεις να ετοιμάσεις. Έναν καφέ που χύνεται, μα λεφτά δεν παίρνεις, έναν καφέ που φουσκώνει θυμωμένος, που […]

περισσότερα...

Αναρωτιέμαι τι σκέφτεσαι, της Αναστασίας Κορινθίου

Φατσοβιβλίο μου δεν ξέρω πια, όλα έγιναν like και σκουντήματα. Είδηση της στιγμής με μια φωτογραφία και μια κοινοποίηση κατάστασης. Τι σκέφτομαι; Παίρνω πονηρό βλέμμα ξανθιάς σκεπτόμενης που θέλει να κάνει ζαβολιά! Θέλω να παίξω με τις λέξεις, μπορώ ή να πάρω άδεια; Έλα να παίξουμε με τις λέξεις εδώ στο Ελληνικό φατσομπούκι που χάθηκαν οι έννοιες… Κρύφτηκαν οι λέξεις και θέλουν να τις βρούμε. Που να πήγαν άραγε; Πίσω από μαυροπίνακα ή Interactive board που είναι και της μοδός; […]

περισσότερα...

Κοίτα με… και δες με, της Αναστασίας Κορινθίου

Θέλω για λίγο να μάθω πως είναι να βλέπεις τον κόσμο φιλτραρισμένο, με γυαλιά ηλίου. Πώς άραγε είναι να σου δίνει μπόι η εξουσία, το χρήμα, η υπεροψία; Πως άραγε βολεύεται η καρδιά καλύτερα, ξαπλωμένη τα ανάσκελα με τα πόδια ανοιχτά… έτοιμη να δεχτεί μέσα της την αλαζονεία, την δηθενιά, τον νεοπλουτισμό; Αναρωτιέμαι, θα μου πήγαινε με το χρώμα των ματιών μου μια υποψία μίσους στα μάτια, για άλλα μάτια που βλέπουν τον κόσμο αλλιώς; Για μάτια που ονειρεύονται ξύπνια […]

περισσότερα...

Η χρονιά του τίποτα…, της Αναστασίας Κορινθίου

Αυτή που ζούμε δεν είναι η χρονιά του δράκου κι ας θέλουν να πιστέψεις ότι είναι, αλλά η χρονιά του τίποτα. Εθιζόμαστε λίγο λίγο ως λαός στην ανοησία, στα ρηχά, στις ξέρες που τα ξέρουν όλα. Το 2013 είναι η χρονιά που το ασήμαντο μεταμφιέζεται σε σημαντικό. Φοβάμαι για μένα φοβάμαι για σένα φοβάμαι για το παιδί. Αυτό το παιδί που βλέπει να πετούν πέτρες σε θέατρα από έξω, που σε λίγο και βιβλία θα δει να καίνε που θα […]

περισσότερα...