Το τέλος των τραπεζών της ύστερης βιομηχανικής περιόδου, του Τάσου Ανθουλιά
Ας προσπαθήσουμε (με την ευκαιρία) να μιλήσουμε λίγο απλά, αφήνοντας τα περισπούδαστα μεγάλα λόγια (για ταμπού και άλλες σαχλαμάρες, που θυμίζουν τα γελοία σεξουαλικά ταμπού – στον 21ο αιώνα και στην κοινωνία της πληροφορίας). Οι τράπεζες ήταν αναγκαίες στη βιομηχανική κοινωνία για τη συγκέντρωση κεφαλαίων ώστε να μπορούν να δανειστούν οι ιδιωτικές εταιρείες για να […]
Οι άνθρωποι πρόσφυγες, της Μαριλένας Καραφώτη
Στο site της Ύπατης Αρμοστείας αναφέρεται ότι 6 νεκροί βρέθηκαν την Δευτέρα 18 Μαρτίου 2013 επί των ακτών Σκάλας Ερεσού, Ταβαρίου και Μαγνάδος Λέσβου. Τα τοπικά νέα μιλούν για “λαθρομετανάστες που προσπάθησαν να εισέλθουν παράνομα στο νησί”. Κατάγομαι από τη Μυτιλήνη, και είναι ο λόγος ο οποίος με κάνει κάθε φορά που βλέπω παρατημένη βάρκα […]
Αμερικανικά twenties, η ευημερία των λίγων, του Βαγγέλη Γεωργίου
Στις ταινίες οι ήρωες πάντα επέλεγαν τον γρήγορο θάνατο από τον αργό. Στις κοινωνίες τα πράγματα είναι λίγο πιο σύνθετα διότι εκεί δεν αποφασίζουν οι ήρωες, δηλαδή ο κόσμος αλλά οι ηγέτες τους. Η γκαφατζίδικη πολιτική των σύγχρονων ηγετών και η συμφεροντολογική τακτική των πλούσιων σε Ελλάδα και Κύπρο φαίνεται ανάγλυφα σε αμερικανική έκδοση στις […]
Οι πολιτικές αποφάσεις της Κύπρου και η Ελλάδα, του Τάσου Ανθουλιά
Το 1974 η καταστροφή της Κύπρου με την κατάληψη του βόρειου τμήματος από τους Τούρκους έσωσε την Ελλάδα από τη δικτατορία που κατέρρευσε μέσα στα αδιέξοδά της και στην επιστράτευση των Ελλήνων για έναν ακόμα πιο καταστροφικό πόλεμο με την Τουρκία. Το 1994 (20 χρόνια μετά την επέμβαση των Τούρκων) πήγα οικογενειακώς στην Κύπρο και […]
Πόσο τα παιδιά είναι παιδιά, του Τάσου Ανθούλια
Σήμερα θα γίνω ακόμα πιο κακός γιατί δεν αντέχω τη γελοιότητα, την αθλιότητα της προπαγάνδας και την υποκρισία. Και είμαι πολύ θυμωμένος από αυτά που ακούω και διαβάζω. Θα μιλήσω για τους γονείς των παιδιών της τραγωδίας της Λάρισας. Μπορεί να μου πει κάποιος πως δεν πρέπει να λέω τίποτα μέσα στον πόνο τους. Πρώτα […]
Το βάρος του Ούγκο Τσάβεζ,cartoon από το time
Το βάρος του Τσάβεζ είναι ο τίτλος του cartoon που δημοσίευσε το time για τον θάνατο του Ούγκο Τσαβεζ.
Από τα Πανεπιστήμια του Μεσαίωνα στις σύγχρονες φοιτητικές διαμαρτυρίες, (μέρος Β’), του Βαγγέλη Γεωργίου
Στην Ελλάδα δεν θα υπήρχε κανένα ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα πριν το 1837. Τότε ήταν που ιδρύθηκε το Οθώνειο Πανεπιστήμιο Αθηνών, λίγα χρόνια δηλαδή μετά την έλευση του βασιλιά Όθωνα Βιτέλσμπαχ στην Ελλάδα. Το Οθώνειο αναπτύχθηκε κατά το γερμανικό πρότυπο, γεγονός που ερμηνεύει τη μαχητικότητα και το διαχρονικό αμφισβητησιακό ρόλο των Ελλήνων φοιτητών. Ένα χρόνο αργότερα, […]
Πού πάμε ως λαός;, του Δημήτρη Μοσχογιάννη
Από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκαν τα οικονομικά μέτρα που οι δανειστές μας (ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ) θεωρούσαν απαραίτητα για να μας δανείσουν τα χρήματα, αρκετοί μίλησαν για ένα πρόγραμμα που δεν θα είχε σαν αποτέλεσμα να σωθεί τελικά η Ελλάδα, αλλά απλά θα διασφάλιζε ότι οι δανειστές θα έπαιρναν πίσω τα χρήματά τους. Όσο τα «μνημόνια» διαδέχονταν […]
Quo vandis, Ευρώπη;, της Κικής Τσακίρη
Ένα μανιφέστο ρεαλιστικό για μια ομοσπονδιακή Ευρώπη κόντρα στο κοντόφθαλμο εθνικιστικό συμφέρον των ευρωπαίων ηγετών. επίθεση είναι η καλύτερη άμυνα. Η ευρωπαϊκή κρίση είναι σύμπτωμα μιας βαθύτερης κρίσης με την οποία η Ευρώπη εδω και καιρό παραπαίει. Μια υπαρξιακή κρίση. Μια πολυσύνθετη κρίση. Οικονομική, δημογραφική, οικολογική, και θεσμική. Οι νέες αναπτυσσόμενες αγορές σε άλλες ηπείρους […]
Έτσι θα φάμε τους Τούρκους, του Βαγγέλη Γεωργίου
Πολύ πριν γεννηθεί η ελληνοτουρκική έχθρα οι Τούρκοι είχανε πολύ σοβαρότερα ζητήματα να επιλύσουν από τους κατακτημένους γραικούς. Υπήρχαν και οι καλές εποχές τους. Τότε ήταν που η αυτοκρατορία τους εκτεινόταν από την Μέκκα μέχρι το Βελιγράδι και από το Αλγέρι μέχρι τον Καύκασο και την Βαγδάτη. Το οθωμανικό πάπλωμα με τα μισοφέγγαρα είχε απλωθεί […]