Η «αραβική άνοιξη» που δεν ήρθε ακόμα…, της Μαγδαληνής Τσουρδιού
Πέρασαν σχεδόν δυόμισι χρόνια από το ξέσπασμα των εξεγέρσεων στον Αραβικό κόσμο που έπληξαν ανεπανόρθωτα τις μακραίωνες καθεστωτικές εξουσίες και άλλαξαν τα δεδομένα στην περιοχή, είτε προκαλώντας την βίαιη απομάκρυνση των ηγετών τους, όπως έγινε στη Λιβύη με επακόλουθο το θάνατο του Μουαμάρ Καντάφι, είτε προκαλώντας την εξαναγκαστική απομάκρυνσή των αυταρχικών εξουσιών, όπως στην περίπτωση […]
Η ελληνική ορυκτολαγνεία
Πετρέλαιο στο Αιγαίο, χρυσός στη Χαλκιδική. Που κρυβόταν τόσα χρόνια όλος αυτός ο ορυκτός πλούτος και δεν το ξέραμε; Και είναι αλήθεια τυχαίο, ότι τον “βρήκαμε εν μέσω κρίσης; Στο λαϊκό φαντασιακό το πετρέλαιο και ο χρυσός είναι σαν τους κρυμμένους θησαυρούς, θαμμένοι κάτω από τη γη, περιμένοντας τον τυχερό που θα σκοντάψει πάνω τους […]
Mια φωτεινή επίσκεψη, της Κικής Τσακίρη
Στο facebook συναντιόμαστε με γνωστούς και αγνώστους, συνδεόμαστε με θέματα κοινού ενδιαφέροντος και ενίοτε ξεπηδούν αληθινές φιλίες γεμάτες αλληλοεκτίμηση κι αγάπη. Πέρυσι δέχτηκα αίτημα φιλίας από δυο νεαρά αδέλφια εκ γενετής τυφλά που έδωσαν με το δικό τους τρόπο, φως στη δική μου τύφλα. Αφιερώματα, μια ζεστή κουβέντα, μέχρι που αποφασίσαμε, να συναντηθούμε. Μισό χρόνο […]
Ο μπαμπούλας των μεγάλων, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ
Το ξεπούλημα σημαίνει την συναλλαγή με αντικείμενο ένα απαξιωμένο αγαθό. Το φιλέτο σημαίνει την φέτα καθαρού κρέατος. Η σχέση μεταξύ των δύο είναι συμβολική και δεν έχει καμία θέση στη συζήτηση περί των ιδιωτικοποιήσεων. Η συγκεκριμένη συζήτηση θα έπρεπε να εξαντλεί τις λεπτομέρειες ειλημμένων αποφάσεων και συμφωνιών, αντί να χαριεντίζεται με το ευερέθιστο και προβληματικό […]
Η χρονιά του τίποτα…, της Αναστασίας Κορινθίου
Αυτή που ζούμε δεν είναι η χρονιά του δράκου κι ας θέλουν να πιστέψεις ότι είναι, αλλά η χρονιά του τίποτα. Εθιζόμαστε λίγο λίγο ως λαός στην ανοησία, στα ρηχά, στις ξέρες που τα ξέρουν όλα. Το 2013 είναι η χρονιά που το ασήμαντο μεταμφιέζεται σε σημαντικό. Φοβάμαι για μένα φοβάμαι για σένα φοβάμαι για […]
Το κοινό του Λούθερ Κινγκ με τον Χρυσαυγίτη, του Βαγγέλη Γεωργίου
«Αν είχα αψηφήσει την διαταγή του τέως Φύρερ του Γερμανικού Ράιχ του Αδόλφου Χίτλερ, όχι μόνο θα ήμουν παλιάνθρωπος αλλά ένα χαμερπές γουρούνι σαν εκείνα που δεν τήρησαν το στρατιωτικό τους όρκο και συντάχτηκαν με τους αντι-χιτλερικούς εγκληματίες στην συνομωσία κατά της ζωής του Φύρερ της 20ης Ιουλίου 1944» Προφανώς αυτά τα λόγια δεν έσωσαν […]
Motto:Greek success story, της Κατερίνας Σταματελοπούλου
Στα χρόνια του μεσοπολέμου ορδές μεταναστών από όλο τον κόσμο έφταναν στις Ηνωμένες Πολιτείες ταλαιπωρημένοι και παρακαλούσαν να περάσουν τον έλεγχο στο νησί Ellis – οι Αμερικανοί από τότε έλεγχαν συστηματικά ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει στη χώρα τους – με ένα όνειρο… το αμερικανικό. Πίστευαν ότι στην Αμερική με σκληρή δουλειά θα είχαν μια […]
Το Α και το Ω μιας λέξης με νόημα…,της Αναστασίας Κορινθίου
Το A και το Ω της ζωής μου η αγάπη, το δικό μου αλφαβητάρι η δική μου γλώσσα. Οι λέξεις το αγαπημένο μου παιχνίδι, σαν κυβάκια που φτιάχνεις πύργους στέρεους, καλύτερα από αμμουδερούς. Το Α και το Ω μου ένα ΑΓΑΠΩ… Α γαπ Ω! Α γαπ Ω εσένα που μου μοιάζεις και σένα που δεν […]
Εσύ αναπνέεις;, της Αναστασίας Κορινθίου
Νιώθω κλειστοφοβία στην χώρα μου, συγχώρα με που δεν νιώθω ξενοφοβία σαν εσένα, μα κλειστοφοβία. Νιώθω τρόμο και πανικό σαν να κλείστηκα σε ασανσέρ μόνη μου μαζί με άλλα 10.000.000 πατριωτάκια, μαυρόασπρα πλήκτρα σε πιάνο που παίζει εμβατήρια πολέμου. Ένα χαλασμένο ασανσέρ η Ελλάδα μου; Αιωρείται ανάμεσα σε αιώνες και ιστορία σε λάθη επαναλαμβανόμενα. Πατώ […]
Η ενσωμάτωση των διακρίσεων, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ
Για να γράψω το παρόν προσπάθησα να ξεχάσω ό,τι ξέρω. Θεώρησα ότι έτσι θα διασφαλίσω μια αντικειμενική και ψύχραιμη ματιά στο νομοσχέδιο κατά της ρατσιστικής βίας. Θεώρησα ότι μια αντικειμενική και ψύχραιμη ματιά θα με οδηγήσει στο φως, ακόμα και αν χρειαστεί εν τω μεταξύ να απορρίψω τον ποινικό κώδικα όπως τον γνωρίζουμε. Επιτάσσοντας μόνο […]