Author Archives: anastasia-korinthiou

Dancing with the stars… στο κοινοβούλιο, της Αναστασίας Κορινθίου

Δεν αντέχω δεν μπορώ! τα χάπια μου και ένα φρέντο εσπρέσο στο τρία, ασορτί με τους τρακόσους. Τί λένε; Ποιοί είναι; Ποιοι είμαστε; Τί λες Στουρνάρα μου και παθαίνω επανωτά εγκεφαλικά; Σου χτυπούν οι επενδύτες την πόρτα της ανάπτυξης; Ποιάς ανάπτυξης ακριβώς; Πού ταμεία γεμάτα, οικονομική ευφορία, ανάπτυξη γενικότερα, συνώνυμα της σαπουνόπερας γίνανε στην Ελλάδα μου. «μου» γιατί «σου» δεν την κόβω να είναι. Με 500 ζει μαμά και πεθερά; Αχ! το χάλι το περιρρέον, το γενικότερο. Με 400 θα […]

περισσότερα...

Ένας άστεγος, ένα μπιμπελό, μια κοινωνία;, της Αναστασίας Κορινθίου

Ο άστεγος με τα μπιμπελό στο Κολωνάκι. Ο άστεγος με τα γλαστράκια βασιλικό και δυόσμο. Ο γέροντας που κάθε πρωί στρώνει ευλαβικά το παγκάκι που ξαπλώνει, τα όνειρα του για ένα χτες που του έκλεψε βίαια το σήμερα. Για να μην έχει ποτέ αύριο στην Ελλάδα του σήμερα. Μια Ελλάδα που έκανε κάποτε σύνθημα στα μπαλκόνια τα Περήφανα Γηρατειά της. Σκοτώνουν τα άλογα σαν γεράσουν. Σκοτώνουν και τις ρυτίδες τις σοφές αργά και μεθοδικά. Παραμύθια πια δεν πλέκει η γιαγιά […]

περισσότερα...

Όταν το «ντεκαπάζ»… δεν φτάνει, της Αναστασίας Κορινθίου

«Βάλε στην ζωή σου ελπίδα, φαντασία και θετική ενέργεια!» Ναι, να βάλω… Οκ… Πού τα βρίσκω και από πού τα προμηθεύομαι, η αφελής ξανθιά Ελληνίδα; «Να βάλεις επίσης στην ζωή σου και πίστη και εμπιστοσύνη στους ανθρώπους», μου φώναξε η έρευνα από το ιλουστρασιόν περιοδικό που μου έκανε δώρο τσάντα, κρέμα προσώπου, στρινγκ και μια μπάρα δημητριακών διαίτης. Α, ναι; Καλά ντε, να βάλω και από αυτό. Να παραγγείλω πίστη στους γύρω μου, μα πως θα την παραλάβω; Με κούριερ, […]

περισσότερα...

Ο μύθος και η αλήθεια μας, της Αναστασίας Κορινθίου

Κάτω από την Πόλη τούτη που έχει ταχυκαρδίες, ζει μια άλλη πόλη που βαριανασαίνει… Ο ήχος της πόλης αυτής είναι η πνιγμένη μας κραυγή. Χρειαζόμαστε έναν μύθο για να ξυπνήσουμε! Άνθρωποι του τώρα, που οι άνθρωποι του τότε, αφουγκράζονται στις σιωπές τους. Κάτω από την γη, άνθρωποι του πάνω κόσμου, απορροφημένοι στον υποκειμενικό μικρόκοσμο τους, άρρηκτα δεμένοι με την συλλογική συνείδηση της Πόλης Τους. Κινούνται και υπάρχουν με βάση τον μηχανισμό που υπαγορεύει ο μεγάλος οργανισμός του τσιμέντου, του μετάλλου, […]

περισσότερα...

Σκέψεις που φέρνει ένα… κόκκινο ποδήλατο, της Αναστασίας Κορινθίου

Χτες έφυγε ένα δοντάκι από τον γιο μου…… Αχ νεράιδα των δοντιών….. με θυμάσαι; ναι ναι… εγώ είμαι…. το κοριτσάκι που ήλπιζε αντί για… κέρματα να του αφήσεις στα κεραμίδια ένα κόκκινο ποδήλατο… εγώ καλέ που έκλαιγα τόσο πολύ στα 8 μου που δεν μου το έφερες τελικά εκείνο το κόκκινο γυαλιστερό ποδήλατο. Ποδήλατο δεν έμαθα ποτέ… να πιστεύω σε σένα όμως έμαθα… και στα θαύματα, και στα ξωτικά! Σε όλα όσα συνθέτουν ένα παραμύθι… αχ νεράιδα μου… παραμυθού έγινα…. […]

περισσότερα...

Γράφοντας… για τον Γρηγόρη Πετράκο, της Αναστασίας Κορινθίου

Το να μιλάς με τον Γρηγόρη Πετράκο είναι μαγεία. Είναι σαν να κάνεις τσουλήθρα σε νότες που σε οδηγούν στα πιο όμορφα τοπία ψυχής! Σε μια ψυχή που ονειρεύεται με μια κιθάρα στο χέρι. Ο Γρηγόρης μίλησε στο flust και η λάμψη στα μάτια του είναι αυτό που μας δυσκόλεψε. Πως να μεταφέρεις σε λέξεις τη λάμψη από το βλέμμα ενός νέου ανθρώπου που δημιουργεί με πάθος; Αναρωτιέμαι, ποιά να είναι η μεγαλύτερη αγάπη του; Για να πάρω την απάντηση: […]

περισσότερα...

Παιχνιδοστιγμές, παιχνιδοθύμησες στις γειτονιές, της Αναστασίας Κορινθίου

Θυμάμαι ένα τότε, πολύ μακριά από το τώρα! Θυμάμαι γειτονιές με παιχνίδια και γέλια που ξεσήκωναν τον κόσμο. Θυμάμαι που μετρούσαμε τα μπάνια και τα παγωτά, που γράφαμε σε λευκώματα τον έρωτα, που παίζαμε τον έρωτα σε Πυθία και μπουκάλα. Θυμάμαι τα στολίδια του δένδρου που δεν ήταν μωβ, χρυσά ή ασημί, μα πολύχρωμα (κουκουναράκια και καμπανίτσες, πανέμορφα μέσα στο κιτς πρασινομπλέ τους). Θυμάμαι την χρυσή βροχή που απλώναμε στο δεντράκι το στραβό, την μπάλα που έσπαγε με θόρυβο κι […]

περισσότερα...

Μια μαμά – παιδί… για τα πρωτάκια!, της Αναστασίας Κορινθίου

11 του Σεπτέμβρη… και εγώ γυρνώ πίσω, πολύ πίσω… Φορούσες ένα λευκό φουστανάκι και στα μαλλιά μια κορδέλα γαλανή…. Η σάκα στον ώμο σου έδειχνε τεράστια… έτοιμη μικρούλα μου να σηκώσεις θαρρείς τα βάρη του κόσμου τούτου μέσα από γνώσεις …. Σου κρατούσα σφιχτά το χέρι με την απατηλή πεποίθηση που έχει κάθε μάνα ότι όσο κρατά το παιδί της ΤΙΠΟΤΑ κακό δεν μπορεί να το αγγίξει, να το πλησιάσει…. Ξόρκι λευκής μαγείας αυτά τα δυο πλεγμένα χέρια. Το δικό […]

περισσότερα...

Αυτός, αυτή και η Φιλιππινέζα, της Αναστασίας Κορινθίου

Στην Ελλάδα του σήμερα που κάναμε μνημόσυνο σε πολλές αξίες λόγω της κρίσης να που δόξα την Εκατονταπυλιανή στην Πάρο βρήκαμε την μια δοξασμένη αξία του νεοέλληνα που ζει και βασιλεύει χωρίς να κυριεύει πια. Μεσημέρι στην χρυσή ακτή και ο ήλιος που μου έχει βαρέσει το κεφάλι νομίζω ότι μου δημιουργεί παραισθήσεις. Ξαναζώ την χρυσή δεκαετία του ενενήντα ή φταίει το ουζάκι που ήπια ξεροσφύρι; Στο παραθαλάσσιο μπαράκι σκάει μύτη Ελληνάρας με την κοιλιά να προηγείται, χρυσή καδένα στο […]

περισσότερα...

Art Way: Στην Πάρο και στο JK art bar στο Κολωνάκι, της Αναστασίας Κορινθίου

Η Πάρος έχει μια γραφικότητα που μόνο ξελογιάστρα μπορείς να την πεις. Άσπρο βότσαλο που νωχελικά κοιμάται σε γαλάζια θάλασσα, παίζει με το μυαλό και τις αισθήσεις σου δημιουργώντας εντός σου έργα τέχνης. Αυτό μάλλον είδε πριν δέκα χρόνια στο κυκλαδονήσι ο Γιώργος Σαρδής και η Αφροδίτη Αργυράκη που λειτουργούν κάθε καλοκαίρι την γκαλερί art way στη Νάουσα. 2500 καλλιτέχνες και περίπου 60 εκδηλώσεις τον μήνα που αφορούν στην ζωγραφική, στην λογοτεχνία, στην μουσική, στην ποίηση και στο θέατρο. Αν […]

περισσότερα...