Τα φυσικά καταφύγια δεν έχουν πια έντομα και οι επιστήμονες εκφράζουν πλέον ανοικτά τις ανησυχίες τους για την κατάρρευση του οικοσυστήματος.
Πόσες φορές πρέπει να το πούμε για να το καταλάβουμε; Η φύση δεν μας ανήκει. Τη μοιραζόμαστε. Και την καταστρέφουμε.
Μια μεγάλη επιστημονική μελέτη που δημοσίευσε ο Guardian προειδοποιεί ότι οι πληθυσμοί εντόμων και μικρών ειδών καταρρέουν ραγδαία, ακόμα και μέσα σε προστατευόμενες περιοχές! Δεν μιλάμε για κάποια μακρινή οικολογική θεωρία. Μιλάμε για εδώ και τώρα.
Το οικοσύστημα διαλύεται – και μαζί του εμείς
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι εξαφανίζονται κάποια «ασήμαντα» έντομα. Το πρόβλημα είναι πως αυτά τα μικρά πλάσματα είναι η ραχοκοκαλιά του πλανήτη. Χωρίς αυτά, δεν έχουμε επικονίαση, δεν έχουμε τροφή, δεν έχουμε ισορροπία. Μιλάμε για ολική οικολογική κατάρρευση.
Η έρευνα που δημοσιεύθηκε πρόσφατα και κάλυψε πάνω από 30 χρόνια δεδομένων, δείχνει ότι το 39% των ειδών παρουσιάζει δραματική μείωση, ενώ μόνο το 3% αυξάνεται. Και αυτό συμβαίνει ακόμα και σε περιοχές που υποτίθεται ότι είναι «προστατευμένες». Τι σημαίνει αυτό; Ότι η σημερινή προσέγγιση στην προστασία της φύσης δεν αρκεί.
Οι αιτίες: Όχι, δεν φταίει μόνο το «κλίμα»
Ναι, η κλιματική αλλαγή είναι καταλύτης. Αλλά δεν είναι η μόνη αιτία. Η εντατική γεωργία, τα φυτοφάρμακα, η καταστροφή ενδιαιτημάτων και η μόλυνση είναι μερικοί από τους βασικούς λόγους για τη μαζική εξαφάνιση της ζωής γύρω μας.
Ειδικά η χρήση εντομοκτόνων έχει αποδεκατίσει πληθυσμούς εντόμων που παίζουν καθοριστικό ρόλο στα οικοσυστήματα. Και όλοι γνωρίζουμε πώς αν εξαφανιστούν οι μέλισσες, εξαφανίζεται και μεγάλο μέρος της διατροφής μας.
Και τώρα τι; Υπάρχει ελπίδα;
Υπάρχει ελπίδα αλλά όχι για πάντα. Και μόνο αν αλλάξουμε τώρα. Δεν μιλάμε μόνο για κυβερνητικές πολιτικές, αλλά και για τις καθημερινές μας επιλογές.
- Προτιμάμε βιολογικά και τοπικά προϊόντα.
- Στηρίζουμε περιβαλλοντικές πρωτοβουλίες και ΜΚΟ.
- Δεν πετάμε σκουπίδια όπου βρούμε.
- Προστατεύουμε πράσινες γωνιές στις πόλεις μας.
- Μιλάμε γι’ αυτό. Το φωνάζουμε. Το απαιτούμε.
Δεν μπορούμε να μιλάμε για οικονομική ανάπτυξη όταν ο πλανήτης δεν θα μπορεί να μας θρέψει. Δεν μπορούμε να μιλάμε για τεχνολογία όταν δεν θα υπάρχουν δέντρα, έντομα και καθαρό νερό.
Η φύση δεν χρειάζεται εμάς αλλά εμείς τη χρειαζόμαστε και όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχουμε να σώσουμε ό,τι έχει απομείνει.
