Smoolis: Φτιάξε το δικό σου e-shop

Η Smoolis είναι μια ελληνοελβετική startup που ξεκίνησε τη λειτουργία της το 2014 με έδρα τη Ζυρίχη της Ελβετίας, από δύο Ελληνίδες αδερφές, τη Δέσποινα και τη Χριστίνα Κοσμούλη. Οι δύο αδερφές διατηρούν το δικό τους web agency, ψάχνοντας να βρουν λύσεις για τις ανάγκες των πελατών τους σε πολυγλωσικά ηλεκτρονικά καταστήματα, αποφάσισαν να αναπτύξουν μια πλατφόρμα όπου εύκολα, γρήγορα και οικονομικά, χωρίς να απαιτούνται γνώσεις προγραμματισμού, κάποιος θα μπορεί να δημιουργήσει το δικό του  e-shop. Ήδη η εταιρία έχει πελάτες από 34 χώρες σε όλο τον κόσμο αλλά και από την Ελλάδα.

Με διαθέσιμες 58 γλώσσες και 116 εθνικά νομίσματα, χωρίς κρυφές χρεώσεις αλλά με οικονομικές λύσεις φιλική για mobile, tablet και desktop και με μια σειρά από SEO features, η πλατφόρμα αποτελεί μια πολύ ενδιαφέρουσα λύση με πολλά καινοτόμα χαρακτηριστικά. Η διαδικασία απλή και μπορείτε να την ανακαλύψετε εδώ

Έξυπνα, οικολογικά και αυτόνομα… στον αέρα

Όπως φαίνεται σύντομα θα μπορούμε να πετάμε χρησιμοποιώντας το ατομικό μας ελικόπτερο οδηγώντας το απλά από ένα tablet! Οι κατασκευαστές δηλώνουν ότι είναι απόλυτα ασφαλές για σύντομες διαδρομές. Η ιστορία για το πως είχαν την ιδέα οι κατασκευαστές είναι πραγματικά συγκινητική!

Τα social media αλλάζουν τις τραπεζικές υπηρεσίες

Τα social media πλέον μεταμορφώνουν τις σχέσεις τραπεζικής επιτρέποντας στους χρήστες με πολύ απλούς τρόπους να χρησιμοποιούν τις online πλατφόρμες για την αναβάθμιση των τραπεζικών και άλλων οικονομικών τους υπηρεσιών με τέτοιο τρόπο και σε τέτοιο βαθμό που κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι πλατφόρμες των social media μπορεί να είναι οι τράπεζες του μέλλοντος.

Οι πλατφόρμες των social media δεν θεωρούνται πλέον μέρος όπου απλά οι χρήστες επικοινωνούν αλλά παρέχουν ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών και ειδικά η υπερδύναμη που λέγεται facebook, που τα καθιστούν σημαντικά στην καθημερινότητα των χρηστών.

Σύμφωνα με μια σειρά άρθρων της The Huffington Post σε συνεργασία με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, τα οποία βασίστηκαν σε 5000 χρήστες από όλο τον κόσμο και συζητήθηκαν στο Νταβός, τα social media αλλάζουν το σύστημα  χρηματοοικονομικών υπηρεσιών σε όλο τον κόσμο.

Πολλές τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρίες θέλοντας να περιορίσουν την αρνητική δημοσιότητα από δυσαρεστημένους πελάτες προσθέτουν τα social media στην καθημερινότητα τους θέλοντας να έχουν ένα μόνιμο δίαυλο επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης με τους πελάτες τους πλήρως ενσωματωμένο στο σύστημα Customer Relationship Management. To κοινωνικό μάρκετινγκ των social media  ενσωματώνεται πλέον στη συνολική στρατηγική μάρκετινγκ των εταιριών αναγκάζοντας τες να υιοθετήσουν μια συνολική νοοτροπία που μπορεί να χειριστεί ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Η μείωση του κόστους και η βελτίωση της αποδοτικότητας. Στην Τουρκία, η DenizBank έχει ξεσηκώσει το τραπεζικό μοντέλο, προσφέροντας τραπεζικές υπηρεσίες μέσω του Facebook. Το γεγονός ότι οι τράπεζες χρησιμοποιούν τα διαπιστευτήρια του Facebook για την επαλήθευση της ταυτότητας σηματοδοτεί μια σημαντική καμπή για τα τραπεζικά ιδρύματα.

Στο μέλλον, οι καταθέσεις, πληρωμές, ακόμα και οι επενδύσεις, θα υποστηρίζονται από τις πλατφόρμες των social media με πολύ εύκολους τρόπους αλλάζοντας εντελώς τον κλάδο των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών.

 

Τα lego γίνονται προσωπική υπόθεση με 3D εκτύπωση

Τα lego τα ξέρουμε όλοι! Μια εταιρία στην Βρετανία τους δίνει τώρα μια άλλη πιο προσωπική διάσταση μιας και ο πελάτης μπορεί να προσαρμόσει την δική του μικρογραφία σε αυτά.

Πρόκειται για ένα λογισμικό αναγνώρισης προσώπου όπου με 3D εκτύπωση μετατρέπει τις φωτογραφίες σε μικρογραφίες με 3D μοντέλα από κεφάλια ανθρώπων.

Τι αναζητήσαμε περισσότερο στο Google το 2015;

Το 2015 ήταν ένας χρόνος που σχεδόν κάθε μέρα είχε και ένα συμβάν με παγκόσμιο αντίκτυπο. Όπως ήταν φυσικό οι χρήστες χρησιμοποίησαν τη μηχανή αναζήτησης του Google για να ενημερωθούν. Ποιες ήταν λοιπόν οι περισσότερες αναζητήσεις για τις κορυφαίες στιγμές της χρονιάς και ποιες οι ερωτήσεις που τις ενέπνευσαν; Εδώ Και ένα βίντεο από το Google με πολλή έμπνευση, γιατί οι ερωτήσεις που κάναμε ανακάλυψαν ποιοι είμαστε πραγματικά!

Το μέλλον της γρήγορης σύνδεσης θα λέγεται Li-Fi

Όπως φαίνεται, στο μέλλον θα αφήσουμε το Wi-Fi για το Li-Fi, μια επαναστατική νέα τεχνολογία που έχει δοκιμαστεί ήδη σε κάποιες χώρες μεταφέροντας δεδομένα με την ασύλληπτη ταχύτητα 1 GB ανά δευτερόλεπτο! Αυτό σημαίνει 100 φορές πιο γρήγορη ταχύτητα από την μέση ταχύτητα του Wi-Fi ή πιο πρακτικά θα μπορούμε να κατεβάσουμε 18 ταινίες υψηλής ευκρίνειας σε μόλις λίγα δευτερόλεπτα.

Η τεχνολογία βασίζεται στα LED υψηλής ταχύτητας και οι δοκιμές έγιναν στο Νέο Δελχί στην Ινδία, από την εταιρία Velmeni. Εκπρόσωπος της εταιρίας δήλωσε ότι στο μέλλον μπορεί να έχουμε 14 δισεκατομμύρια LI-Fis τα οποία θα προσφέρουν στον κόσμο μια πιο «πράσινη τεχνολογία»

Μετρώντας την τιμή του iphone σε ώρες εργασίας

Σε λίγες μέρες κυκλοφορεί το νέο iphone 6s και iphone6s plus. Στην Αμερική κοστίζει περίπου 650 δολάρια και για κάποιον που εργάζεται στη Νέα Υόρκη χρειάζεται 24 ώρες εργασίας ή 3 μέρες κανονικής  8ωρης εργασίας. Τι συμβαίνει όμως στον υπόλοιπο κόσμο και πόσες ώρες εργασίας χρειάζεται κάποιος σε μεγάλες πόλεις του κόσμου για να το αποκτήσει; Σε ένα γράφημα από το Stasista παίρνουμε τις απαντήσεις που δείχνουν πόσο μεγάλες είναι οι διαφορές σε όλο τον κόσμο όσον αφορά τους μισθούς.

 

Ύπουλο ζιζάνιο, άμεση ανάγκη ξεχορταριάσματος, της Χριστίνας Καλογεροπούλου

Απευχόμουν μια ζωή την ώρα και τη στιγμή που θα χρειαζόταν να βρεθώ σε κάποια εφορία, σε κάποιο ΚΕΠ, σε κάποιο δημόσιο νοσοκομείο για εξετάσεις, εν γένει σε κάποια δημόσια υπηρεσία.

erasmus

Η λέξη «γραφειοκρατία» είχε εντυπωθεί στον νου μου ανεξήγητα ήδη από νωρίς, αφού όπου κι αν ξεκινούσε μία συζήτηση που να αφορούσε τα προβλήματα της Ελλάδας, τσουπ, η λέξη «γραφειοκρατία» ανέθρωσκε. Θέμα έκθεσης στο σχολείο, τσουπ, κι η ‘γραφειοκρατία’. Ειδήσεις, ενημερωτικές εκπομπές, εφημερίδες, παντού αυτή η λέξη. Τι να κάνω κι εγώ, πριν καν χρειαστεί να τη συναντήσω, με έκαναν να τη φοβάμαι δίχως να έχω πολυκαταλάβει καν πώς ξεφυτρώνει και να αποφεύγω τις δημόσιες υπηρεσίες όπως ο διάολος το λιβάνι. Ακόμα, δηλαδή, δεν έχω αξιωθεί να μεταφέρω τα εκλογικά μου δικαιώματα στην πρωτεύουσα παρά τις αλλεπάλληλες οχλήσεις του πατέρα μου.

Εν πάσει περιπτώσει, όταν μεγάλωσα και συνειδητοποίησα πως πέρα από μία μεγάλη λέξη που πάντα με ταλαιπωρούσε από το –ί- στο τέλος της, είναι και μια λέξη που έχει υλική υπόσταση, άρχισε αυτός ο φόβος να μεταλλάσσεται σε εκνευρισμό. Μία φορά στη ζωή μου χρειάστηκε να πάω σε εφορία –γιατί η ενηλικίωση αν μη τι άλλο φέρνει την γραφειοκρατία μπροστά σου- και ορκίστηκα να μην ξαναπατήσω το πόδι μου εάν δεν υπάρξει απόλυτη ανάγκη. Χρειάστηκε να γυρίσω ολόκληρο το τριώροφο -μπορεί και τετραώροφο- κτήριο, να κάνω δύο εμφανίσεις στο συνοικιακό βιβλιοπωλείο για να μου φωτοτυπήσουν μία σωρεία χαρτούρας και εν τέλει περίμενα στην ουρά πάνω από μία ώρα. Μέχρι και φιλίες έπιασα με δύο νεαρούς λογιστές, οι οποίοι για να περάσει η ώρα μου εξιστορούσαν περιστατικά που είχαν συμβεί σε κάποια προηγούμενη αναμονή τους. Περιττό να προσθέσω πως ήξεραν όλους τους υπαλλήλους στα γραφεία..

Από τότε έχουν περάσει κάπου 2 χρόνια κι ευτυχώς το δυστύχημα που ονομάζεται ελληνικό δημόσιο δεν χρειάστηκε να με ενοχλήσει ξανά. Ευτυχώς ανοίξανε και την ηλεκτρονική κατάθεση φορολογικών δηλώσεων και δεν χρειάζεται να με σέρνει ο μπαμπάς μου για τα διαδικαστικά. Τεχνολογία, βρε παιδί μου. Την ανακαλύπτει αργά η Ελλάδα, αλλά τουλάχιστον την ανακαλύπτει. Έλα όμως που δεν υπολόγιζα ποτέ μου τι θα μου ξημέρωνε… Από αλλού το περίμενα και από αλλού μου ήρθε.

Υπόθεση ERASMUS. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες έχω μπλέξει σε μία κατάσταση που εύκολα θα την αντάλλασσα με οποιαδήποτε αναμονή σε δημόσια υπηρεσία. Η διαδικασία που χρειάζεται και η χαρτούρα που απαιτείται για να καταφέρει ο φοιτητής να πάει σε πανεπιστήμιο του εξωτερικού με το πρόγραμμα Erasmus, είναι άνευ περιγραφών. Η τεμπέλικη πλευρά του εαυτού μου προσπαθεί να με κάνει να ακυρώσω τη συμμετοχή μου, μα της επισημαίνω πως και η άρνηση της ερασμιακής υποτροφίας επισύρει μαζί της άλλη μια σωρεία χαρτούρας, οπότε το ξανασκέφτεται και ηρεμεί.

Να φτιάξεις βιογραφικό, να βρεις τη βαθμολογία σου και να φωτοτυπήσεις πτυχία, πάει στο καλό, λες είναι λογικό. Πώς θα ξέρουν οι δύσμοιροι οι καθηγητές ποιους να επιλέξουν; Και πες σε επιλέγουν, ενθουσιάζεσαι και χαίρεσαι, αλλά μόνο μέχρι να σου κοινοποιηθούν οι πρώτες οδηγίες για τις κινήσεις σου. Ηλεκτρονικές αιτήσεις, έντυπες αιτήσεις, υπογραφές από 3-4 άτομα, κάποια θα λείπουν από τα γραφεία τους, θα πρέπει να ξαναπάς, κάποια από το εξωτερικό, δηλαδή fax και emails ασταμάτητα, επικοινωνία με καθηγητές, αναζήτηση κοινών μαθημάτων, ξανά emails για επιβεβαίωση πως μπορούμε να επιλέξουμε τα μαθήματα, άντε να βρεις και τις ECTS μονάδες, αλλά ECTS πουθενά, οι Γερμανοί τις λένε LP και τα sites τους είναι πιο πληθωρικά και από vintage φορέματα της δεκαετίας του ’70. Συγκεντρώνεις ΑΦΜ,ΑΜΚΑ, πας ανοίγεις λογαριασμούς στις τράπεζες, κάνεις έναν σορό κινήσεις, με μια εξεταστική να ελλοχεύει, και αν κάτι κάνεις λάθος, φτου από την αρχή οι εκτυπώσεις και η καταστροφή χαρτιών και αλληλένδετα δέντρων και δασών. Δηλαδή, ούτε καν οικολογική συνείδηση.

Και σας ρωτώ, πού είναι η τεχνολογία όταν την χρειαζόμαστε; Μωρέ κορόιδευα τους Έλληνες με την γραφειοκρατία τους αλλά και οι Γερμανοί και οι Ευρωπαίοι από όσο βλέπω δεν πάνε καθόλου πίσω. Άκουσα και τις προάλλες τον Βαρουφάκη που έλεγε για το πλαστικό χρήμα και θυμήθηκα το Εδιμβούργο όπου είχα βρεθεί πριν κανένα χρόνο και θυμήθηκα το εξής. Εκεί δεν υπάρχουν αποδείξεις, δεν τις χρειάζεσαι γιατί πριν ο κάθε επιχειρηματίας αποφασίσει να ανοίξει μια επιχείρηση, πληρώνει κατευθείαν ποσό στο κράτος και τελειώνει. Όλοι οι Σκωτσέζοι φορολογούνται αυτόματα και δεν μπλέκουν ούτε με ΦΠΑ, ούτε με αποδείξεις ούτε με τέτοιες ιστορίες. Χώρια που οι περισσότεροι πληρώνουν με κάρτα, όπως και οι περισσότεροι που είδα στη Σκανδιναβία. Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε. Και οικολογική συνείδηση.

Μετά από τόση χαρτούρα που ετοίμασα –κι ακόμα έτοιμη δεν είμαι- δικαιούμαι λίγο παραλήρημα. Εδώ τόσοι και τόσοι παραληρούν αέναα και δίχως δικαιολογίες στο ελληνικό έδαφος…

Πώς η εκπαίδευση γίνεται παιχνίδι

Tο πρώτο online εκπαιδευτικό παιχνίδι πυρασφάλειας, σχεδιασμένο ειδικά για τις ανάγκες ενημέρωσης εργαζομένων στο επαγγελματικό τους περιβάλλον παρουσιάζει η εταιρεία inspiring career, μέλος του gi-Cluster, ανταποκρινόμενη στις ανάγκες, τόσο της ελληνικής όσο και της διεθνούς αγοράς.

Στο πλαίσιο της ισχύουσας νομοθεσίας περί ενημέρωσης υπαλλήλων για θέματα πυρασφάλειας, η inspiring career συνδύασε τη διασκέδαση με τη μάθηση και μετέτρεψε την υποχρέωση αυτή σ’ ένα εκπαιδευτικό παιχνίδι, κάνοντας την αρχή σε μια σειρά από άλλα, αντίστοιχης λογικής serious games που αναπτύσσει.

Όπως ανέφερε σχετικά η Δανάη Αντωνοπούλου, manager της inspiring career: «το παιχνίδι έχει ήδη δοκιμαστεί από μεγάλες εταιρίες και, με μεγάλη μας ικανοποίηση, βλέπουμε ότι προχωρούν οι διαδικασίες για την ενσωμάτωσή του στις βασικές λειτουργίες του τμήματος Ανθρωπίνου Δυναμικού. Ξεκινήσαμε με το παιχνίδι για την πυρασφάλεια ,ενώ βρισκόμαστε ήδη σε στάδιο ανάπτυξης των επόμενων τίτλων μας και με τη συμμετοχή μας στο gi-Cluster μας έχει δοθεί η ευκαιρία να γνωρίσουμε ομοϊδεάτες μας και να δημιουργήσουμε επαγγελματικούς δεσμούς, που ελπίζω ότι θα ενισχύσουν τόσο τη δική μας δυναμική όσο και συνολικά την ελληνική αγορά».

Ποιά είναι η εταιρεία inspiring career δείτε εδώ

Στην εποχή της i-mania, του Αλέξανδρου Μιχαλόπουλου

Με την ανακοίνωση του apple watch, ένας τεράστιος σάλος έγινε στα κοινωνικά δίκτυα για το νέο μοντέλο του υπολογιστικού μεγαθηρίου.

Πολύωρες συζητήσεις περί χρησιμότητας ενός τέτοιου μοντέλου με ένα μεγάλο ερώτημα να βασανίζει την πλειοψηφία: μας χρειάζονται όλα αυτά τα μοντέλα που μας πουλάνε; Όλα ξεκίνησαν μια ωραία χρονιά των 00’s όπου ένα gadget που θα άλλαζε την καθημερινότητα μας, βγήκε στην αγορά. Η εταιρεία apple, ενώ τα mp3 ήταν ήδη ευρέως διαδεδομένα, έβγαλε στην αγορά το πασίγνωστο πλέον i-pod, ταράσσοντας τα νερά και σημειώνοντας αστρονομικούς αριθμούς πωλήσεων από τις πρώτες μέρες.

Όμως, δε θα τελείωνε εκεί. Ο ελπιδοφόρος ιδρυτής δεν αρκέστηκε σε αυτό, βγάζοντας στην αγορά και άλλες συσκευές όπως το i-pad, το περίφημο i-phone, και κάνοντας ένα τεράστιο άνοιγμα στην καλλιτεχνική κοινότητα, δημιουργώντας μια applemania που δημιούργησε μια ολόκληρη κοινωνική ομάδα αφοσιωμένη στην αρτιστικ κουλτούρα. Η ομάδα αυτή έγινε γνωστή στους νεανικούς κύκλους με τον όρο hipsters. Από τότε, ξεκίνησε ένας μεγάλος πόλεμος ανάμεσα στους υποστηρικτές και μη της μεγάλης αυτής μόδας.
Και επανερχόμαστε στο αρχικό μας ερώτημα: μας χρειάζεται το i watch πραγματικά;

Καθαρά ουσιαστικά όχι. Δεν μας προσφέρει κάτι που δεν έχουμε ήδη με τον υπολογιστή η το κινητό. Ένα PC και ένα απλό κινητό θα κάλυπταν όλες τις αρετές του, πλην του γεγονότος πως είναι στο χέρι μας, προσφέροντας ελάχιστο επιπλέον βάρος στο σώμα μας.
Ωστόσο, το αντεπιχείρημα στην κατηγορία αυτήν είναι το απλούστατο, γιατί, έχουμε πράγματα που χρειαζόμαστε μόνο;

Ένα μοντέρνο κινητό διαφέρει από τα παλιά μοντέλα κινητών (αείμνηστα και άτρωτα ΝΟΚΙΑ δε θα σας ξεχάσουμε ποτέ) κατά τεράστιο ποσοστό, με τα πλέον κοινά τους να είναι το ξυπνητήρι και οι απλές μορφές επικοινωνίας (μηνύματα, κλήση, άντε και για τους λάτρεις της τεχνολογίας και τα mms).

Ουσιαστικά, η μεγάλη διαφορά σε αυτές τις απόψεις, μπορεί να καλυφτεί από την ουσία της καταναλωτικής κοινωνίας. Της τάσης δηλαδή να αγοράζουμε πράγματα που ίσως να μας είναι άχρηστα, πέφτοντας θύματα της υπερδιαφημηστικής εποχής που βιώνουμε. Θα μπορούσα να μπω σε ένα φαύλο κύκλο διαφωνιών ως προς την ουσία όλης αυτής της συζήτησης, θα κλείσω όμως με ένα απλό συμπέρασμα.

Το αν κάποιος θα στηρίξει αυτό το ρολόι η όχι είναι καθαρά προσωπική του επιλογή, όπως και πρέπει να είναι η κάθε του πράξη.

Αν κάποιος καταναλωτής έχει κριτική σκέψη και είναι συνετός δεν υπάρχει λόγος για την παραμικρή διαφωνία περί χρησιμοτήτων.