10+1 ερωτήσεις για το Χρήστο Χατζηπαναγιώτη, συνέντευξη στον Πάνο Λιάκο

Ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης είναι ένας ηθοποιός ιδιαίτερα αγαπητός. Οι νεότεροι τον γνωρίσαμε στην τηλεοπτική σειρά Εγκλήματα που ξεχώρισε για το μαύρο χιούμορ του δημιουργού της, Λευτέρη Παπαπέτρου,  και τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών που κατάφεραν να αναδείξουν το σουρεαλιστικό πνεύμα του κειμένου.

Χρήστος Χατζηπαναγιώτης

Η καριέρα του Χρήστου Χατζηπαναγιώτη ξεκίνησε ήδη από το 1982 και έχει συνεργαστεί με άξιους σκηνοθέτες όπως ο Σταμάτης Φασουλής, ο Λάκης Λαζόπουλος, με το Λάκη Παπαστάθη στην ταινία Ταξίδι στη Μυτιλήνη όπου δίνει μια από τις πιο γενναίες ερμηνείες του ενώ φέτος τον σκηνοθετεί ο Θοδωρής Γκόνης στο μονόλογο Ο πατέρας του Άμλετ, ένα έργο ζωής του ποιητή Μάνου Ελευθερίου που παίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη (μέχρι και τις 19 Δεκεμβρίου) στο θέατρο Θησείον. Η γεύση που αφήνει ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης μετά από κάθε συνάντηση μαζί του είναι ότι πέρα από σκληρός εργάτης του θεάτρου, είναι και ένας ευγενέστατος, ζεστός άνθρωπος.

 Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ποια ήταν εκείνη η στιγμή στη ζωή σου που κατάλαβες ότι θες να γίνεις ηθοποιός;

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήθελα να γίνω ηθοποιός! Ποιος να ξέρει πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό… Θέλω να πω, πώς μπορεί ένα παιδί που μεγαλώνει σε μια επαρχία της Ελλάδας του 60 και δεν έχει πολλές ευκαιρίες να δει θέατρο αποφασίζει ότι μ´ αυτό θα πορευτεί στη ζωή του… Είδα θέατρο για πρώτη φορά στο Αναγνωστήριο της Αγιάσου απ´ όπου κατάγομαι. Εκεί έζησε και έδρασε ο παππούς μου, δάσκαλος ριζαρίτης, που αγάπησε το θέατρο πολύ και δούλεψε πολύ σ´ αυτό το σπουδαίο σύλλογο (έτος ιδρύσεως 1896, ο πρώτος ερασιτεχνικός θίασος της Ελλάδας). Ίσως λοιπόν παίζουν κάποιο ρόλο τα γονίδια…

Από τα social media δίνεις την εικόνα ενός χαρούμενου ανθρώπου που με γέλιο και πραότητα αντιμετωπίζει την καθημερινότητα. Πιστεύεις ότι το γέλιο είναι αντίδοτο στη δύσκολη κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα που βιώνουμε όλοι;

Τα social media συλλαμβάνουν στιγμές. Μπορείς με τις κατάλληλες αναρτήσεις να φτιάξεις την εικόνα που θες… Παρόλα αυτά, μ’ αρέσει που μου λες ότι αυτό εισπράττεις από εμένα .Δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα ,αν κι η εποχή μάς φορτώνει συνεχώς με μαυρίλες. Θέλει αντίσταση και δράση σ’ όλο αυτό το δύσκολο που περνάμε. Και το γέλιο είναι σίγουρα ισχυρό αντίδοτο.

Χρόνια μετά τα Εγκλήματα. Σε πλησιάζει ο κόσμος και σου λέει ότι είστε ακόμη μια καλή παρέα γι’ αυτόν. Πώς αισθάνεσαι;

Μου αρέσει πολύ το ότι μια δουλειά που ουσιαστικά με έκανε γνωστό στο μεγάλο κοινό γράφει τέτοια ιστορία… κι εγώ είμαι μέσα σ’ αυτό! Κι’ ευτυχώς το θέατρο τόσα χρόνια μου δίνει την ευκαιρία να συστήνω στο κοινό κι άλλα πρόσωπα του εαυτού μου μέσα από διαφορετικούς και σπουδαίους ρόλους. Αυτό μόνο μπορεί να σε προχωρήσει. Και να χαίρεσαι γι’ αυτό που έκανες πριν 20 χρόνια και οι θεατές να επιλέγουν να σε δουν και σε διαφορετικά πράγματα.

Δυο συνεχόμενες χρονιές η επιτυχία του Για όνομα στο Θέατρο Αλίκη. Από την κωμωδία σε μεγάλο θέατρο, σε ένα δραματικό μονόλογο του Μάνου Ελευθερίου στο θέατρο Θησείον. Πόσο εύκολο ήταν για εσένα το πέρασμα από την κωμωδία στο δράμα;

 Θέατρο είναι. Εγώ είμαι ηθοποιός. Είμαι; (γελάει). Επιλέγω να κάνω πράγματα που με συγκινούν τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Δεν σκάφτομαι αν είναι κωμικός ή δραματικός ο ρόλος. Το Για όνομα το ονειρευόμουν 5 χρόνια. Έγινε κι έσκισε. Κι Ο πατέρας του Άμλετ τώρα μου δίνει μεγάλη χαρά με την αποδοχή που έχει.

Τι ήταν εκείνο που θαύμασες όταν πρωτοδιάβασες τον Πατέρα του Άμλετ;

Με αιχμαλώτισε το εκρηκτικό πνεύμα του Ελευθερίου με την βαθειά ουμανιστική ματιά του, τη μοναδική γλώσσα του και ό, τι όλα αυτά μπορούν να δημιουργήσουν στο αίσθημα και τη ψύχη του καθενός. Έμενα με συγκίνησαν πολύ. Αποφάσισα αμέσως μόλις το διάβασα ότι αυτό θα κάνω την επόμενη σαιζόν.

Διαβάζοντας το κείμενο του Μάνου Ελευθερίου προσέχει κανείς ότι ο ποιητής έχει αναφορές σε όλη τη διαχρονία της γλώσσας μας…

Ναι , συνεχώς. Συνεχώς ξεπηδάνε αναφορές στον Σολωμό, στον Βιζυηνό- άλλοτε πιο καθαρές κι άλλοτε πιο κρυφές. Ο Ελευθερίου γνωρίζει κι αγάπα την Ελλάδα όσο ελάχιστοι. Τα γραπτά του-τα πεζά, τα μυθιστορήματα- και βεβαίως τα ποιήματα του- κι αυτά που έγιναν τραγούδια κι αυτά που δεν έγιναν- μοσχοβολάνε Ελλάδα.

Ο τόνος του έργου παραινετικός, γίνεται σε σημεία και πολιτικός. Τα λόγια του Ελευθερίου εδώ είναι αποθησαύριση μιας ολόκληρης ζωής;

Είναι ένα βαθύτατα πολιτικό έργο και μια βαθιά εξομολόγηση.

Εξήγησέ μας τις προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει ένας ηθοποιός όταν καλείται να ερμηνεύσει μονόλογο. Σε τι διαφέρει από τα υπόλοιπα είδη θεάτρου;

Η πρόκληση όπως σε κάθε έργο είναι να καταφέρεις να δώσεις σάρκα και οστά στο ρόλο που παίζεις. Και ο οδηγός σου πάντα είναι το κείμενο. Αν είσαι μόνος σου ενδεχομένως οδηγείς και πιο εύκολα …αλλά η απαίτηση είναι πολύ μεγάλη ,ιδιαίτερα όταν έχεις να κάνεις μ’ ένα τέτοιο κείμενο.

Ο Μάνος Ελευθερίου είναι επίσης και δεινός στιχουργός. Υπάρχει κάποιο τραγούδι ή συγκεκριμένος στίχος του που να σε έχει στιγματίσει;

Πάρα πολλοί στίχοι του Μάνου έχουν σημαδέψει προσωπικές μου ακριβές στιγμές και συχνά μου τις επαναφέρουν. Τι να πρωτοθυμηθώ …τη Μαρκίζα… τα λόγια και τα χρόνια… τον Άμλετ της Σελήνης… Μπορούμε να κάτσουμε όλο το βράδυ να μιλάμε για τα τραγούδια του Μάνου.

Άμλετ. Του Σαίξπηρ. Άντεξε στους αιώνες. Τι του εξασφάλισε την αιωνιότητα και γιατί νιώθουμε την ανάγκη να επανερχόμαστε σε αυτόν;

Γιατί ποτέ σε κανένα θεατρικό έργο- με εξαίρεση τις αρχαίες τραγωδίες – δεν αναρωτήθηκε ωραιότερα κάποιος ήρωας για το χάος της ανθρώπινης ύπαρξης . Ο Άμλετ το είπε μοναδικά ,γι’ αυτό μάγεψε το κοινό τόσους αιώνες …και πόσους ακόμα!

Τελικά… Να ζει κανείς ή να μη ζει;

Να ζει… Αλλά να ΖΕΙ ρε παιδιά. Ευχαριστώ Πάνο.

Συνεπιμέλεια: Μάριος Χατζηγιάννης

Νατάσα Αθανασιάδου: Από την fast fashion στην ηθική της μόδας, συνέντευξη στην Κατερίνα Σταματελοπούλου

Η Νατάσα Αθανασιάδου είναι η ψυχή της κοινωνικής επιχείρησης Generation Generous. Ως ομιλήτρια στο TEDxRhodes 2017 μίλησε για την ηθική στη μόδα και την εξέλιξη της σε μια πιο αειφόρο ανάπτυξη μέσα από δίκαιες συνθήκες εργασίας αλλά και ανακυκλώσιμα υλικά που δεν θα βλάπτουν το περιβάλλον.

Νατάσσα Αθανασιάδου

Όπως λέει η ίδια μπήκε στο χώρο συγκυριακά, μιας και οι σπουδές της αφορούν τα οικονομικά, αλλά με συναισθηματική και ρομαντική διάθεση λόγω της μητέρας της που ήταν fashion designer στο Λονδίνο. Ξεκίνησε από το κομμάτι της παραγωγής δουλεύοντας σε μεγάλες εταιρίες ως διευθυντικό στέλεχος στην παραγωγή εκατομμυρίων τεμαχίων, ταξιδεύοντας σε όλο τον κόσμο και βιώνοντας από κοντά τις άθλιες συνθήκες εργασίας εργαζομένων στο κομμάτι της παραγωγής αλλά και την επιβάρυνση που υφίσταται το περιβάλλον λόγω του fast fashion. Έτσι, αποφασίζει να κάνει μια δημιουργική στροφή στην καριέρα της κατασκευάζοντας μια τσάντα unisex από ανακυκλωμένα υλικά με όραμα ένα νέο business model.

Φέτος, είναι υποψήφια στα Greek International Women Awards που θα διοργανωθούν στο Λονδίνο, για την κοινωνική υπευθυνότητα. Η δημόσια ψηφοφορία είναι ανοικτή μέχρι τις 31 Οκτωβρίου και μπορείτε να ψηφίσετε την Νατάσα Αθανασιάδου σε αυτό τον σύνδεσμο : https://greekinternationalwomen.awardsplatform.com

ethical fashion

Ποιος είναι ο στόχος της εταιρίας σου;

Η εταιρία μου Generation Generous βρίσκεται στο Λονδίνο. Η ιδέα να κατασκευάσω μια τσάντα ξεκίνησε όταν περπατώντας στην Oxford Street βλέποντας τις shopping bags  φαντάστηκα μια τσάντα  που να είναι φιλική προς το περιβάλλον σεβόμενη και τους εργαζόμενους που θα δουλέψουν για την κατασκευή της. Ξεκίνησε λοιπόν σαν ένα μικρό πιλοτικό πρότζεκτ και πήγε αρκετά καλά χωρίς σχετικά μεγάλη διαφήμιση, σε μια περίοδο που το sustainable fashion ανέβαινε αρκετά σιγά. Είναι μια all day bag που συνδυάζεται εύκολα σε πολλά διαφορετικά στυλ και περιπτώσεις. Είναι φτιαγμένη  από 25 μικρά πλαστικά μπουκαλάκια και έχει μια επίστρωση από ένα φιλμ  από ανακυκλωμένα υλικά.

Και τώρα, μετά από αρκετά μαθήματα προφανώς, γιατί υπάρχουν πολλά πράγματα που πρέπει να γίνουν και στο κομμάτι προώθησης, επικοινωνίας, ποικιλίας αλλά και στο κομμάτι το πώς διαχειριζόμαστε τις τσάντες όταν τελειώσει ο κύκλος ζωή τους, o στόχος μου είναι να ψάχνω όσο το δυνατόν περισσότερα καινούργια πράγματα στο κομμάτι των αξεσουάρ, έτσι ώστε, να δοκιμάσω καινούργιους τρόπους κατασκευής προϊόντων που να είναι προσιτά προς τον καταναλωτή

Τι θα απαντούσες στην ερώτηση ότι λόγω της οικονομικής κρίσης, οι γυναίκες επιλέγουν φτηνά ρούχα αμφιβόλου ποιότητας χωρίς να μπαίνουν στην φιλοσοφία της ηθικής της μόδας όπως την πρεσβεύεις. Τι θα τους πρότεινες ώστε να αλλάξουν την φιλοσοφία των αγορών τους

Έχουμε μπει σε αυτή την διαδικασία είτε το θέλουμε είτε όχι . Όσες επιλογές υπάρχουν στο να αγοράσεις κάτι καινούργιο υπάρχουν αντίστοιχα και επιλογές και τρόποι, ειδικά στο διαδίκτυο, για να μάθεις πώς να μεταποιήσεις πράγματα. Δηλαδή, πώς να πάρεις παλιά σου Tshirt να τα κάνεις τσάντες κλπ. Είναι και αυτός ένας τρόπος που σου δίνει κάτι καινούργιο, μια νέα κατεύθυνση.  Άρα λοιπόν θα έλεγα, να βλέπουμε τα πράγματα μας με περισσότερη αγάπη, με περισσότερη διάρκεια, να μην είναι όλα τόσο αναλώσιμα.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Για σένα ποια είναι η ουσία της μόδας; Πώς πρέπει μια γυναίκα να αντιμετωπίζει τη μόδα και να διαμορφώνει το στυλ της;

Πιστεύω πάρα πολύ στις προσωπικότητες… Γιαυτό και δεν με ενοχλεί να βλέπω πράγματα τα oποία ο καθένας επιλέγει να φοράει. Υπάρχει βέβαια η αρμονία των χρωμάτων των γραμμών που μπορείς να μελετήσεις και να διαβάσεις… κάτι δηλαδή που να είναι καλαίσθητο… Από εκεί και πέρα δεν είναι ανάγκη να ακολουθείς τη μόδα για να είσαι στη μόδα. Είναι το προσωπικό σου στυλ το οποίο θα σε κάνει να ξεχωρίσεις…. Επειδή έχω περάσει από το καταναλωτικό στάδιο και εγώ, φοράω ρούχα που τα έχω εδώ και 15 χρόνια, παρότι έχω χαρίσει πάρα πολλά ρούχα, αυτά που έχω κρατήσει τα φοράω, τα συνδυάζω, τα μεταποιώ και δεν αισθάνομαι ότι μου λείπει κάτι. Αν θέλω κάτι καινούργιο, από εδώ και στο εξής, θα αγοράσω κάτι το οποίο θα ακολουθεί την φιλοσοφία της ηθικής στη μόδα

Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι αν σταματήσει η αθρόα κατανάλωση θα πληγούν οικονομικά οι πολυεθνικές και θα αυξηθεί η ανεργία. Ποια είναι η γνώμη σου;

Δεν νομίζω να γίνει έτσι… Αυτό που προβλέπω είναι ότι θα αλλάξει και πρέπει να αλλάξει το business model. Ένας από τους πρώτους «επενδυτές» σε αυτή τη νέα γενιά είναι μεγάλη πολυεθνική της βιομηχανίας της μόδας, που παρότι παράγει fast fashion, έχει εντάξει στην παραγωγή της  ένα μικρό κομμάτι παραγωγής οικολογικών ρούχων. Μικρό μεν, αλλά έχει ξεκινήσει να το κάνει, γιατί ακριβώς έχει καταλάβει τι θα γίνει στο μέλλον και θέλει να είναι μέσα σε αυτό. Καλούμαστε να ανακαλύψουμε νέους τρόπους και πιστεύω ότι οι μεγάλοι παίκτες της αγοράς, θα είναι οι πρώτοι που θα ενσωματωθούν σε αυτό το νέο business model οικολογίας και sustainability. Δεν γίνεται να εξελίσσεται μια παγκόσμια κοινωνία με βάση τον καταναλωτισμό. Είναι λάθος. Στο πρόσφατο Fashion Summit της Κοπεγχάγης, το No1 θέμα συζήτησης ήταν το πώς θα πετύχουμε ανακύκλωση των ρούχων και το πώς θα προωθηθεί η αειφόρα κατεύθυνση και στη μόδα. Σε αυτό θα παίξει πολύ μεγάλο ρόλο η τεχνολογία και το 3D printing. Η μόδα είναι μια βιομηχανία που έχει πολύ μεγάλη απήχηση και επαφή με τον κόσμο, περισσότερο από άλλες βιομηχανίες. Αν λοιπόν γίνει μια ριζική αλλαγή όσον αφορά τις αρχές και τις αξίες, ένα νέο business model, ο κόσμος θα αρχίσει να σκέφτεται και άλλα πέρα από αυτό. Οπότε, θα ήθελα να δω να φοράμε ανακυκλώσιμα ρούχα, βρίσκοντας τρόπους προστασίας του περιβάλλοντος και να μην χρειάζεται κανείς να υποφέρει από την παραγωγή των ρούχων. Εύχομαι να γίνει γρήγορα και θέλω να αισθάνομαι ότι υπήρξα μέρος αυτής της αλλαγής

TEDxRhodes 2017: EMERGENTSEAS, συναίσθημα σε έκτακτες ανάγκες, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

Απογευματινή συνάντηση με τον Μάνο Χατζημαλώνα Founder& Curator του TEDxRhodes, στον ανακαινισμένο χώρο του Sissitio Fine Art & Taste Culture στην Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου. Ένας χώρος με σημαντική ιστορία για την πόλη της Ρόδου και σίγουρα ο ιδανικός για μια εξαιρετική συζήτηση για την φετινή διοργάνωση του TEDxRhodes με σημαντικούς ομιλητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

3η χρονιά TEDxRhodes και το level ανεβαίνει συνεχώς. Τι να περιμένουμε φέτος;

Από μόνο του το TED είναι ένα brand, μια ταυτότητα η όποια όταν την κατανοήσει ένα κοινό, θέλει περισσότερα ή τέλος πάντων την διοχετεύει με μια δυναμική. Eγώ μόνος μου δεν κάνω τίποτα… ίσως είμαι ένας άνθρωπος μόνο, με την έννοια της επιτήρησης ή του συντονισμού, αλλά είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που μεταλλάσσεται από χρονιά σε χρονιά, με κάποιες σταθερές και κάποιες νέες προσθήκες στην ομάδα.

Από την στιγμή που εμείς έχουμε κάνει το πρώτο και το δεύτερο επιτυχημένο ή τέλος πάντων το ένα καλύτερο από το άλλο με τον τρόπο του, TEDxRhodes, αμέσως δημιουργείται ένα κύρος μια προσδοκία γύρω από αυτό. Είναι σημαντικό το ότι κάποιοι εξαιρετικοί ομιλητές, μας εμπιστεύονται και έρχονται στο TEDxRhodes για να εκθέσουν τις ιδέες τους, γιατί θεωρώ ότι κάπως έτσι ξεκινάνε οι θεσμοί. Πέρυσι, οι ομιλητές ήταν περισσότερο από τη Ρόδο ενώ οι φετινοί χαίρουν μιας μεγαλύτερης ευρύτητας κοινού και δημοφιλίας.  Βέβαια, οι άνθρωποι οι οποίοι βάζουν τα στοιχεία τα συνεκτικά, είμαστε όλοι από Ρόδο, οπότε αυτά, συνιστούν το δυνατό κομμάτι για να γινόμαστε κάθε χρονιά και καλύτεροι.

Από πού εμπνευστήκατε το φετινό θέμα EMERGENTSEAS; 

Το εμπνευστήκαμε μέσα από τις τελευταίες καταστάσεις, φυσικών προκλήσεων, οικονομικών προκλήσεων, γεωπολιτικών προκλήσεων, τεχνολογικών προόδων και εξελίξεων,  ότι δηλαδή υπάρχει μια αίσθηση που δεν ξέρουμε ότι βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου οι συνισταμένες αλλάζουν από στιγμή σε στιγμή, σε  μεγαλύτερη κλίμακα από ότι σε προηγούμενες φάσεις στην ιστορία μας, ακόμα και σε χρονικές περιόδους ένα δυο χρόνια πριν. Οπότε, αυτή η αίσθηση του έκτακτου, ότι δηλαδή πρέπει να είμαστε σε μια ετοιμότητα, καμία φορά συντελεί στο να είμαστε πιο συντηρητικοί, πιο κλειστοί στις ιδέες, πιο φοβισμένοι, ενώ, θα πρέπει αυτό να το ζήσουμε,  να το δούμε με μεγαλύτερη τόλμη. Ειδικά εμείς οι έλληνες, που κάνουμε κάποια πράγματα είτε της τελευταίας στιγμής, είτε αυθόρμητα, είτε με κάποιο θάρρος στα όρια της αυθαιρεσίας, είναι καλό να δούμε τι μπορούμε να εκμαιεύσουμε από όλα αυτά. Για τους εαυτούς μας, αλλά και για το σύνολο, γιατί ο εαυτός μόνος του είναι μια ψευδαίσθηση και αυτό νομίζω μέσα από την κρίση το έχουμε διδαχθεί με πολλούς τρόπους και σε διάφορες φάσεις.

Οπότε, το emergent seas είχε αυτό το διττό λόγο… το λογοπαίγνιο- ότι ακούγεται σαν η αγγλική λέξη ως, emergent+seas αντί μια λέξη emergency- που μεταφράζεται σε αναδυόμενες θάλασσες, δίνει την εικόνα του ότι ένα όριο γεωγραφικό είναι και ορίζοντας δηλαδή, με προοπτική του ταξιδιού διαμέσου του ορίου αυτού, σε νέες όχθες, σε νέες λύσεις, σε νέες περιστάσεις….

 Φέτος θα γίνει και το TEDxyouthRhodes για νέους κάτω των 18 χρόνων. Δώσε μας κάποια στοιχεία για αυτό το νέο project…

Το TEDxyouth είναι αφιερωμένο σε νέους συμμετέχοντες, οπαδούς της σκηνής του TED, όπου θα διοργανωθεί εξολοκλήρου και θα παρουσιαστεί από παιδιά κάτω των 18 χρονών. Ξεκινάμε πειραματικά στον χώρο του Ροδίων Παιδεία, όπου παιδιά, όχι μόνο του Ροδίων παιδεία, αλλά και από άλλα σχολεία, θα εκθέσουν τις ιδέες τους επι σκηνής, στο πλαίσιο ακριβώς ομιλιών TED.  Όλη η διοργανωτική επιτροπή θα είναι από παιδιά κάτω των 18, και επειδή συμβαίνει να είναι την επόμενη μέρα από το TEDxRhodes, τα παιδιά θα έχουν την χαρά να δουν και ομιλητές από το TEDxRhodes που θα έρθουν εκεί να τα γνωρίσουν και να ακούσουν τις ιδέες τους. Tην θεματολογία του TEDxyouth θα την ανακοινώσουν τα ίδια τα παιδιά που είναι και οι διοργανωτές του TEDxyouth Rhodes.

 Τι είναι αυτό που προσδοκάς εσύ φέτος, σαν διοργανωτής του TEDxRhodes;

Να γίνουμε περισσότεροι, να συγκινηθούμε περισσότερο, γιατί πάντα, σε κάθε TEDx, όλοι συγκινούμαστε ο καθένας για διαφορετικούς λόγους ή και για τους ίδιους.

Το συναίσθημα είναι μια μορφή διάνοιας, στην όποια δυστυχώς, δειλιάζουμε. Αλλά είναι και αυτό μια τεραστίων δυνατοτήτων διάνοια του ανθρώπου, η οποία όμως ενέχει και το έκτακτο άλλα και το ρίσκο, του ότι εκτίθεσαι απέναντι του, και γίνεσαι ευάλωτος, αλλά ουαί και αμφισβητήσουμε ή μάλλον παραλείψουμε, ότι μόνο όταν γίνεις ευάλωτος μπορείς να αλλάξεις και να βελτιωθείς, σαν πηλός.  Αν είναι να είσαι σκληρός και αντιδραστικός απέναντι στις προκλήσεις σαν μια ασπίδα, δεν θα αλλάξεις ποτέ, δεν θα είσαι ζωντανός ουσιαστικά, αλλά θα υποκρίνεσαι ότι είσαι βράχος

 Άρα λοιπόν πάμε TEDxRhodes 2017, με συναίσθημα σε έκτακτες ανάγκες;

Ναι, ακριβώς έτσι.  Και πραγματικά ανυπομονούμε να δούμε νέα πρόσωπα αλλά και γνώριμα από τις προηγούμενες χρονιές και να γίνουμε όλοι ένα στον Προμαχώνα του Αγίου Γεωργίου στην Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου!

TEDxRhodes 2017

Χώρος: Προμαχώνας Αγίου Γεωργίου, Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου

Πότε: 14 Οκτωβρίου 2017

Ώρα: 18:00

Επισκεφτείτε το site του TEDxRhodes και γνωρίστε τους φετινούς ομιλητές εδώ

Ακολουθήστε τη fanpage του TEDxRhodes εδώ

Hopwave: Οργανώνοντας τις ημερήσιες κρουαζιέρες στα ελληνικά νησιά, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

Φτάνουμε στο αγαπημένο μας νησί και θέλουμε να ανακαλύψουμε κάθε γωνιά του, μέσω θαλάσσης; Απλά χρησιμοποιούμε το κινητό μας, βρίσκουμε την εκδρομή που θέλουμε με το πλοίο που μας αρέσει και τα υπόλοιπα τα αφήνουμε στην Hopwave!

hopwave island hopping

Η ομάδα της hopwave αποτελείται από το Γιώργο Πιλπιλίδη, CEO της εταιρίας, με υπόβαθρο μηχανικού λογισμικού και προυπηρεσία στη διαχείριση έργου σε web και mobile λύσεις, ως freelancer, υπεύθυνου για το business development και την επέκταση του δικτύου της hopwave, καθώς και το κομμάτι της επικοινωνίας, και το Γιώργο Σιάτρα, ο οποίος είναι επίσης έμπειρος στο λογισμικό και την ανάπτυξη εφαρμογών, ως CTO της εταιρείας, υπεύθυνου για το σχεδιασμό και τη διαχείριση της ροής εργασιών ανάπτυξης της πλατφόρμας της hopwave, σε web και mobile μορφή

Συναντήσαμε τον Γιώργο Πιλπιλίδη, στο Blue Growth of South Aegean στη Ρόδο, όπου παρουσίασε την εταιρία του και μας μίλησε με πολύ πάθος για την εμπειρία που μπορεί να προσφέρει σε κάθε ταξιδιώτη από όλο τον κόσμο η πλατφόρμα Hopwave.

Από πού εμπνεύστηκες για να δημιουργήσεις το hopwave και ποιος είναι ο στόχος της εταιρίας σου;

Το hopwave ξεκίνησε από εμένα και το συνεργάτη μου Γιώργο Σιάτρα, όταν είδαμε την αγορά του Τουρισμού μέσα από τα μάτια δύο προγραμματιστών, στα πλαίσια του επιχειρηματικού διαγωνισμού CruiseInn. Το πρόβλημα που εύκολα εντοπίσαμε ταξιδεύοντας στα ελληνικά νησιά ήταν η έλλειψη πληροφόρησης των ξένων επισκεπτών σχετικά με τις ημερήσιες εκδρομές που εξυπηρετούνται από τα μικρά καράβια (καΐκια, ξύλινα πειρατικά, παραδοσιακά, καταμαράν και γιοτ), και σε αυτό το πρόβλημα ακριβώς απαντά το hopwave. Στόχος μας είναι να προσφέρουμε μια ηλεκτρονική υπόσταση σε αυτά τα καράβια, να χαρτογραφήσουμε τη δραστηριότητά τους και να τους δώσουμε τη δυνατότητα να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους ηλεκτρονικά σε Έλληνες και ξένους επισκέπτες των ελληνικών νησιών, ενώ παράλληλα προσφέρουμε στους επισκέπτες υπηρεσίες για να ανακαλύψουν νέους προορισμούς και μοναδικές διαδρομές γύρω από το νησί που βρίσκονται και με λίγα taps στο smartphone τους να κάνουν κράτηση του εισιτηρίου τους για αυτά τα δρομολόγια.

Το hopwave έχει βραβευθεί στον διαγωνισμό Blue Growth, ποια είναι η εμπειρία σου από τον διαγωνισμό και ποιο είναι το σημαντικότερο στοιχείο που αποκόμισες;

Ο διαγωνισμός του Bluegrowth τον Ιανουάριο του 2016, όπου διακριθήκαμε με την πρώτη θέση, ήταν η αρχή του ταξιδιού του hopwave ως startup επιχείρηση. Μέσα από το πρόγραμμα των σεμιναρίων γύρω από τις νεοφυείς επιχειρήσεις κάναμε τα πρώτα μας βήματα και με τη βοήθεια των μεντόρων που μας συμβούλευαν για τις κινήσεις μας μπορέσαμε να συστήσουμε την επιχείρησή μας το Μάιο του 2016 και να καταφέρουμε να μετατρέψουμε την ιδέα μας σε μία βιώσιμη επιχείρηση. Το σημαντικότερο κομμάτι του προγράμματος πιστεύω πως ήταν η επαφή με μέντορες μέσα από το χώρο, τους οποίου συνεχίζουμε να συμβουλευόμαστε ακόμη και σήμερα.

hopwave

Συμμετείχες στην παρουσίαση του Blue Growth of South Aegean στη Ρόδο παρουσιάζοντας την επιχείρηση σου, τι πιστεύεις ότι μπορεί να προσφέρει σε μια αμιγώς τουριστική αγορά ο διαγωνισμός Blue Growth;

Το Bluegrowth επικεντρώνεται στη γαλάζια ανάπτυξη, δηλαδή τις δράσεις και τις επιχειρήσεις που «βρέχονται» από θάλασσα. Από τη βαριά θαλάσσια βιομηχανία της χώρας στον τομέα τις ναυτιλίας έως και τις επιμέρους υπηρεσίες στον κλάδο του τουρισμού, το Bluegrowth of South Aegean στη Ρόδο, ανέδειξε πως οι νεοφυείς επιχειρήσεις μπορούν να τονώσουν την οικονομία της χώρας και να φέρουν καινοτομία σε κλάδους που μέχρι τώρα προσεγγίζονταν περισσότερο με πιο «παραδοσιακούς» τρόπους. Ο κλάδος του τουρισμού και γενικά το Travel Tech industry της Ελλάδας χωράει πολλές καινοτόμες δράσεις και είναι σημαντικό να υπάρχουν φορείς να τις υποστηρίζουν και να τις ενισχύουν.

Ποιο μήνυμα θέλεις να δώσεις στους νέους που έχουν σκοπό να δημιουργήσουν μια επιχείρηση και σε ποιους τομείς πιστεύεις ότι πρέπει να δώσουν μεγάλη σημασία ώστε η ιδέα τους να αναπτυχθεί σε μια καινοτόμο επιχείρηση;

Είναι πολλά αυτά που θα ήθελα να πω στους νέους που έχουν όραμα και στόχο να κάνουν τη δική τους επιχείρηση και να απαντήσουν με έναν καινοτόμο τρόπο, στις ανάγκες της αγοράς που θα ήθελαν να δραστηριοποιηθούν. Κυριότερο νομίζω είναι, να μη φοβηθούν να δοκιμάσουν και ακόμα καλύτερα να μη φοβηθούν να αποτύχουν πολλαπλά μέχρι να φτάσουν το στόχο τους. Η επιμονή είναι το σημαντικότερο χαρακτηριστικό μιας ομάδας και η ομάδα είναι ο πιο δυνατός πυλώνας μιας νεοφυούς επιχείρησης. Ξεκινάς απαραίτητα μικρός και με λίγα άτομα, οπότε αυτά τα άτομα πρέπει δεμένα να μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες μια πραγματικής επιχείρησης και όχι απλά μιας ιδέας. Από μια ιδέα ξεκινάς, την μετατρέπεις σε όραμα και στόχο για όλη την ομάδα και μόνο τότε μπορείς να αντιληφθείς τι είναι επιχείρηση. Έχοντας διώξει το φόβο στα πρώτα βήματα και έχοντας δημιουργήσει μια δυνατή ομάδα, το επόμενο βήμα και το πιο σημαντικό είναι να φτάσει η υπηρεσία σου να απαντά σε κάποια πραγματική ανάγκη της αγοράς, και αυτό μόνο η ίδια η αγορά μπορεί να στο πει. Όταν φτάσεις σε αυτό που λέμε product-market fit, τότε είναι σημαντικό να εξετάσεις τα ενδεχόμενα εισόδου κάποιου επενδυτή εφόσον υπάρχει η ανάγκη, χωρίς να ξεχνάς πως τα καλύτερα «λεφτά» έρχονται από τον ίδιο τον πελάτη σου. Στόχος είναι οι επενδυτές να ενισχύουν την επέκταση “scale up” μιας επιχείρησης και όχι μόνο τη βιωσιμότητα αυτής.

Πάτμος… ένα νησί αποκάλυψη, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

H Πάτμος δεν είναι απλά το νησί της αποκάλυψης… η ίδια η Πάτμος είναι μια αποκάλυψη που μας περιμένει να την ανακαλύψουμε! Με αυτή τη φράση τελείωσε την ομιλία του ο Δήμαρχος Πάτμου κ. Γρηγόρης Στόικος στην παρουσίαση που έγινε στο ξενοδοχείο Τιτάνια στην Αθήνα, για τις δράσεις της τουριστικής προβολής του νησιού για το Πάσχα- καλοκαίρι 2017.

patmos

Μια εκδήλωση που σαν στόχο είχε να αναδείξει όλα τα μοναδικά στοιχεία που κάνουν το νησί της Πάτμου ένα ιδιαίτερο τουριστικό προορισμό, τόσο για Έλληνες, αλλά και για ξένους επισκέπτες. Οι επιλογές πολλές τόσο σε πολιτιστικές δραστηριότητες όπως το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου  με πλήθος παράλληλων εκδηλώσεων και workshops και με την συμμετοχή πολλών και διάσημων κινηματογραφιστών από όλο τον κόσμο. Τα μονοπάτια πολιτισμού της Πάτμου από την Ελληνική Εταιρία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, ένα πρόγραμμα που στόχο έχει να ανακαλύψουμε με έναν ξεχωριστό τρόπο την φύση και την ιστορία της Πάτμου. Το Φεστιβάλ Θρησκευτικής Μουσικής Πάτμου με διεθνή ακτινοβολία που αποτελεί μια πολύ σημαντική διοργάνωση, που γίνεται κάθε καλοκαίρι, με στόχο την παρουσίαση εκδηλώσεων υψηλού μουσικού και πνευματικού περιεχομένου. Αλλά και οι Μυρωδιές Αιγιακής κουζίνας στην εβδομάδα γαστρονομίας Πάτμου και στο Φεστιβάλ γεύσης και Παράδοσης Αιγαίου.

Σε μια μαραθώνια παρουσίαση, που κράτησε περίπου 5 ώρες, οι υπεύθυνοι της επιτροπής τουριστικής ανάπτυξης και προβολής του Δήμου Πάτμου, ανέδειξαν όλες τις επιλογές που μπορεί να έχει ο επισκέπτης που θα επιλέξει το νησί για τις καλοκαιρινές του διακοπές καθώς και τις ακτοπλοϊκές συνδέσεις προς το νησί, από τον Πειραιά αλλά και ενδονησιωτικά.

O Πρόεδρος της Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής του Δήμου Πάτμου κ. Γιάννης Σκεμπές, μας είπε γιατί φέτος το καλοκαίρι η Πάτμος θα έχει όλα όσα θέλουμε για να περάσουμε καλά!

Με την δική της γραφική ομορφιά με μοναδικά γεωφυσικά χαρακτηριστικά, τον ιδιαίτερο θρησκευτικό χαρακτήρα και πολιτισμό της, την μυστηριακή ενέργεια που νιώθεις αμέσως με το που φτάσεις,  η Πάτμος σίγουρα είναι μια ξεχωριστή επιλογή για το καλοκαίρι, είτε για μικρές εξορμήσεις αλλά και για τις καλοκαιρινές διακοπές!

Επινήσια Ηώς: Οργανώνοντας την προβολή και προώθηση τουριστικών υπηρεσιών, συνέντευξη με την Αλεξάνδρα Μπαλτούκα

Η Αλεξάνδρα Μπαλτούκα είναι Marketing & Business Development Director στην εταιρία Grant Thornton. Με αφορμή την επικείμενη τότε αποστολή του ΕΠΙΝΗΣΙΑ Ηώς στην Κύθνο το Φεβρουάριο του 2016 συναντήσαμε την Αλεξάνδρα Μπαλτούκα, Marketing & Business Development Director της Grant Thornton στα γραφεία της και συζητήσαμε μαζί της, ως επαγγελματία στο πεδίο του marketing για το θέμα της προβολής και της προώθησης των τουριστικών προϊόντων και υπηρεσιών, ένα ζήτημα που επανέρχεται σε όλες τις συζητήσεις που κάναμε κατά τις αποστολές στα νησιά.

%ce%b1%ce%bb%ce%b5%ce%be%ce%ac%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%b1-%ce%bc%cf%80%ce%b1%ce%bb%cf%84%ce%bf%cf%8d%ce%ba%ce%b1

Αλεξάνδρα, θα θέλαμε να ξεκινήσουμε τη συζήτησή μας με τα πρώτα βήματα ενός επαγγελματία. Ποια είναι, λοιπόν, τα πρώτα βήματα που πρέπει να κάνει ένας επαγγελματίας, στον χώρο του τουρισμού, για να ξεκινήσει την προβολή του προϊόντος/υπηρεσίας του;
Καταρχήν πρέπει να ξέρει τι θέλει να κάνει και που θέλει να φτάσει και να έχει στο μυαλό του ένα όραμα. Θα πρέπει μετά να μελετήσει και ποια είναι τα χαρακτηριστικά αυτού που προσφέρει. Για παράδειγμα αν είναι ένα δωμάτιο, είναι κάτι το οποίο είναι σχετικά απλό ή θέλει να το προωθήσει σαν κάτι… πιο boutique; Πρέπει να σκεφτεί ποια είναι τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά που θα συνοδεύουν το προϊόν. Επίσης, εάν είναι πχ εστιατόριο τι είδους θέλει να δείξει ότι είναι. Θα έχει λίγο πιο ιδιαίτερα φαγητά ή θα είναι μια μεσογειακή απλή κουζίνα;

Δηλαδή θα πρέπει να μπει λίγο και στην θέση του επισκέπτη;
Ακριβώς. Έτσι θα μπορέσει να αποτυπώσει και λίγο καλύτερα τα χαρακτηριστικά του προϊόντος/υπηρεσίας του. Μετά θα πρέπει να δει ποιους φαντάζεται να έρχονται να αγοράζουν. Έτσι θα καταλάβει σιγά σιγά ποια είναι ο ομάδα στόχος του. Είναι άντρες ή γυναίκες; είναι ζευγάρια; Είναι μικρότερης ηλικίας γενικά;

Για παράδειγμα αν εγώ είχα ένα κατάστημα όπου πωλούσα σπιτικό φαγητό, μαρμελάδες κτλ, πιο πιθανό είναι μια γυναίκα ή ένα ζευγάρι η οποίοι είναι από 40 χρονών και πάνω να έρθουν να αγοράσουν. Οπότε θα πρέπει να δω τελικά ποιους περιμένω να αγοράσουν το προϊόν μου. Και μετά θα πρέπει να σκεφτώ όλο το πακέτο, πως μπορεί να γίνει μια εμπειρία για τον επισκέπτη. Γιατί, ουσιαστικά πλέον μιλάμε για εμπειρίες και όχι για προϊόντα η υπηρεσίες.

Τα δωμάτια, ή το εστιατόριο όταν λέμε εμπειρία πως το αντιλαμβανόμαστε;
Ακόμα και για ένα δωμάτιο πρέπει να σκεφτεί ποια είναι τα πρόσθετα χαρακτηριστικά που μπορεί να του δώσει. Για παράδειγμα κάποια κεράσματα extra, να τα βρει κάποιος με το που μπαίνει στο δωμάτιο. Επίσης στο παράδειγμα με τα σπιτικά φαγητά τι άλλο μπορεί να δώσει; Για παράδειγμα ένα μικρό βαζάκι με μέλι σαν κέρασμα, ούτως ώστε να μπορεί να θέλει αυτός ο άνθρωπος να ξαναεπισκεφτεί το μέρος.

Αρκεί να οργανώσεις πώς να προβάλεις κάτι, να περιγράψεις σε ένα site ή ένα φυλλάδιο την εμπειρία που θα προσφέρεις, να κάνεις τα κεράσματα, κτλ, για να αφεθείς μετά, στον τρόπο που το έχεις σχεδιάσει και χτίζεις την εικόνα προς τα έξω;
Είναι πολλά αυτά που καταφέρνεις κάνοντας μια πολύ καλή τοποθέτηση. Η αλήθεια είναι όμως ότι εάν δεν υπάρχει η ποιότητα και το προσωπικό στοιχείο του καθενός δεν μπορούν αυτά να έχουν συνέχεια. Ιδιαίτερα στα νησιά οι επαναλαμβανόμενες αγορές επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες.

Εμείς πρέπει να ξέρουμε ότι κατά την διάρκεια της παραμονής τους στο νησί έχουμε δώσει όσον το δυνατόν την καλύτερη ποιότητα και να έχουμε βάλει και το προσωπικό μας στοιχείο.

Γιατί τελικά αυτό που μετράει περισσότερο είναι το service και η φιλοξενία που θα νιώσει ο επισκέπτης, που σε συνδυασμό με μια πολύ καλή συνεχή ποιότητα έχουμε πολύ μεγάλη πιθανότητα όχι απλά να κερδίσουμε τον επισκέπτη αλλά να συνεχίσουμε να τον φέρνουμε ξανά και ξανά.

Ας πούμε ότι κάποιος έχει ενοικιαζόμενα δωμάτια και δεν έχει μπει στην διαδικασία να φανταστεί σε ποιους απευθύνεται ακολουθώντας λίγο πολύ το πρότυπο που ακολουθούν οι περισσότεροι. Πως μπορεί να διαλέξει αυτούς τους οποίους θα απευθυνθεί για να προωθήσει τα δωμάτια του και πως θα διαλέξει τα μέσα με τα οποία θα τα προωθήσει;
Πραγματικά θεωρώ πολύ σημαντικό να αρχίζει να σκέφτεται λίγο πιο στρατηγικά για αυτό που θα προσφέρει γιατί είτε καταλήξει κάπου είτε δεν καταλήξει η διαδικασία σκέψης αυτή, θα έχει σίγουρα κάποιο όφελος. Οι πιο εύκολες λύσεις όμως είναι και κάποιες που δεν έχουν κόστος και μπορεί κάποιος πολύ εύκολα να μπει στην διαδικασία να δημιουργήσει. Με μια σελίδα στο facebook πχ θα μπορούσε κάποιος πολύ εύκολα να δείξει σε μια πάρα πολύ μεγάλη μερίδα πληθυσμού ποιο είναι το προϊόν του, τι προσφέρει και ποια είναι τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του βάζοντας πχ φωτογραφίες με επισκέπτες, εκφράσεις η μαρτυρίες προηγουμένων καταναλωτών ή επισκεπτών κ.α.

Υπάρχουν και οι ιστοσελίδες των δήμων και των επιμελητηρίων όπως το επιμελητήριο Κυκλάδων που έχει την τουριστική πύλη. Εσείς θεωρείτε σημαντικό να έχεις και μια καλή παρουσία σε αυτούς τους χώρους;
Πάρα πολύ σημαντικό γιατί είναι ο Νο1 προορισμός που θα ψάξεις πριν πας. Αλλά επίσης σημαντικό θεωρώ ο επισκέπτης να έχει στα χέρια του και ένα έντυπο υλικό όταν θα φτάσει, όπου εκεί θα μπαίνουν πχ κάποιοι τοπικοί παραγωγοί με τα προϊόντα τους, καταλύματα, πιθανά μονοπάτια πεζοπορίας και να είναι έτσι ένα ολιστικό φυλλάδιο το οποίο θα περιγράφει ουσιαστικά και την εμπειρία του ταξιδιώτη που μπορεί να έχει μέσα στο νησί.

Ποιες λέξεις κλειδιά θα λέγατε σε κάποιον που θέλει να προβάλει τις υπηρεσίες του και να προσελκύσει πελάτες;
Νο1 το προσωπικό του στοιχείο. Το να δημιουργήσεις στον επισκέπτη μια αξέχαστη εμπειρία νομίζω ότι είναι η συνταγή για μια επαναλαμβανόμενη επίσκεψη στο νησί.

Έπειτα η ποιότητα σίγουρα. Δεν θα πρέπει να διακινδυνεύσουμε να χαλάσουμε την ποιότητα γιατί οι καταναλωτές είναι πάρα πολύ υποψιασμένοι και δεν χαρίζουν. Με τα reviews που γίνονται, εύκολα μπορεί κάποιος να βρει μια κακή εμπειρία που μπορεί να δημιουργήσει κακό όχι μόνο στον έμπορα άλλα ακόμα και στο νησί αν είναι πολύ περιορισμένες οι επιλογές.

Έχετε στην εταιρεία ξένους που θέλουν να δουν φύση να χαλαρώσουν και να ζήσουν κυριολεκτικά μια απόδραση;
Οι ξένοι το θέλουν αυτό πάρα πολύ. Για πεζοπορίες και για να κάνουν πράγματα που θα τους φέρει γενικά πιο κοντά με την φύση. Όλο αυτό τους ελκύει και τους μαγεύει και σίγουρα και η Κύθνος με τις τόσες πολλές παραλίες και το περιβάλλον πρέπει να το αξιοποιήσει. Για να πετύχουν όμως όλα αυτά θα πρέπει να υπάρχει συνεργασία, ομαδικό πνεύμα, αλληλεγγύη και ένα κοινό όραμα στους εμπόρους του νησιού.
Ναι μεν είναι δύσκολο αλλά σίγουρα είναι πολύ σημαντικό και για αυτό βοηθούν και όλα αυτά τα οποία κάνετε και εσείς στις περιοχές αυτές για να ανοίξει η συζήτηση και σιγά σιγά να κοιτάμε όλοι την ίδια σελίδα. Είναι πολύ σημαντικό τελικά να ξεφυλλίζουμε το βιβλίο αλλά κάποια στιγμή να βρεθούμε όλοι στην ίδια σελίδα και να ξεκινήσουμε να κάνουμε μια συζήτηση σε αυτήν για το τι θέλουμε να πετύχουμε.

Ευχαριστούμε πάρα πολύ!

Οι ιδρυτές του Ιmpact Hub Athens για το ΕΠΙΝΗΣΙΑ Ηώς: Ευκαιρίες κοινωνικής επιχειρηματικότητας σε ένα νησί

Η Φαίη και η Σοφία από την ΑΕΛΙΑ συναντήθηκαν με τη Σόφη Λάμπρου και το Δημήτρη Κοκκινάκη, ιδρυτές του Impact Hub Athens και συζήτησαν μαζί τους για το Impact Hub αλλά και για τις δυνατότητες κοινωνικής επιχειρηματικότητας σε ένα νησί. Στόχος της συζήτησης: να εμπνεύσουν τους επαγγελματίες του δικτύου του ΕΠΙΝΗΣΙΑ Ηώς.

impacthub

Με απλό και σαφή τρόπο η Σόφη και ο Δημήτρης μας εξηγούν αρχικά τι είναι ο οργανισμός Impact Hub και πώς προωθεί τις πρωτοβουλίες που έχουν κοινωνικό όφελος και προωθούν την κοινωνική αλλαγή ενώ μας επισημαίνουν την ωφέλεια για τα μέλη του Impact Hub Athens από την ανταλλαγή γνώσεων και ιδεών και από τις συνέργειες που αναπτύσσονται στο πλαίσιο του Impact Hub.

Στη συνέχεια, οι δύο ιδρυτές του Impact Hub Athens μας αναδεικνύουν δυνατότητες για εγχειρήματα κοινωνικής επιχειρηματικότητας που μπορεί να έχουν αντίκτυπο σε ένα νησί, με βάση τις κοινωνικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει, παρουσιάζοντας ενδιαφέροντα παραδείγματα.

Η συζήτηση με τη Σόφη και το Δημήτρη έγινε στο συνεργατικό χώρο που διαχειρίζεται το Impact Hub Athens, βιντεοσκοπήθηκε και από την ομάδα του ΕΠΙΝΗΣΙΑ Ηώς δημιουργήθηκε το σύντομο βίντεο που ακολουθεί:

Επινήσια Ηως: Ελληνική γαστρονομία με το αυθεντικό ελληνικό, μονοποικιλιακό ελαιόλαδο λάδι G.E.T

Ελληνικά ελαιόλαδα υπάρχουν αρκετά. Πόσα όμως από αυτά διαθέτουν εξαιρετικά οργανοληπτικά χαρακτηριστικά και συσκευάζονται σε συσκευασία που θυμίζει κολόνια;
Το αυθεντικό ελληνικό, μονοποικιλιακό ελαιόλαδο λάδι G.E.T. του Βασίλη Αϊβάζογλου, ενός νέου επιχειρηματία με πάθος και μεράκι για την γαστρονομία και το ελαιόλαδο που αποφάσισε μετά τις σπουδές του να αφήσει την Ιατρική και να ταξιδέψει στην Ελλάδα για να μελετήσει την ελληνική γη και το λάδι της, καθηλώνει με την πρώτη ματιά.

get

Ο Βασίλης Αϊβάζογλου μοιράστηκε την εμπειρία του στην Αέλια για το πώς αποφάσισε να ιδρύσει μαζί με την γυναίκα του Μαίρη Καροπούλου το 2012 την εταιρεία G.E.T.|Greek Exquisite Tastes, για τις συνεργασίες που ανέπτυξε, για τα εμπόδια που συνάντησε στην πορεία αλλά και για το πώς τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα μπορούν να έχουν μια πιο δυναμική παρουσία στο εξωτερικό.

Καλησπέρα και ευχαριστούμε θερμά για την αποδοχή να μοιραστείτε κάποια πράγματα μαζί μας. Θέλετε να μας πείτε με λίγα λόγια πως αποφασίσατε να ξεκινήσετε με το αντικείμενο;

Εγώ και η σύζυγος ήμασταν και οι δύο στην Ιταλία για σπουδές. Εγώ σπούδασα Ιατρική και η σύζυγος Φαρμακευτική. Με την κρίση εδώ ο Ιατρικός κλάδος είχε πληγεί πάρα πολύ και δεν θα με ικανοποιούσε το να γυρίσω εδώ να ασκήσω την Ιατρική. Μετά από αρκετή σκέψη καταλήξαμε να βρούμε μια εναλλακτική σε αυτό το οποίο θα έκανα εγώ στην Ελλάδα.

Επίσης, είχα ένα πάθος με την γαστρονομία και το ελαιόλαδο καθώς στην Ιταλία είχα ασχοληθεί ερασιτεχνικά στο θέμα της παραγωγής και μάλιστα στο ελαιοτριβείο και έτσι είπαμε να αξιοποιήσουμε τους ελαιώνες του πεθερού μου.

Συνεργάστηκα με τον φίλο στην Λακωνία ψάχνοντας τα δεδομένα τα οποία υπήρχαν στην περιοχή μας, τα οποία ήταν μια παντελής έλλειψη συνεννόησης με τα ελαιοτριβεία, ούτος ώστε να βγάλουμε ένα ποιητικό ελαιόλαδο από την δική μας ποικιλία Αμφίσσης.

Είχατε από την αρχή στο μυαλό σας τι θέλετε να κάνετε; Εννοώ με την ιδιαίτερη συσκευασία του ελαιολάδου σας, με το ποιους θα συνεργαστείτε, που θα το πουλούσατε κτλ;

Όχι, το ξεκινήσαμε μόνο από το παραγωγικό κομμάτι, διότι το πρώτο που με ενδιέφερε ήταν να έχω ένα παρά πολύ δυνατό προϊόν. Aν το οικοδόμημα στήνεται πάνω στο προϊόν αργά η γρήγορα και τα όποια λάθη μπορούν να συμβούν σε θέματα συσκευασίας μπορούν να διορθωθούν.

Αφού λοιπόν καταλήξαμε πως θα βρούμε, πως θα φτιάξουμε και με ποιον θα συνεννοηθούμε για να κάνουμε ένα πραγματικά ξεχωριστό ελαιόλαδο, ήρθαν όλα τα υπόλοιπα. Αρχίσαμε να σκεφτόμαστε το θέμα της συσκευασίας και ένα ένα τα βήματα για να χτίσουμε ένα δυνατό brand και να βγούμε προς τα έξω.

Από ό,τι έχω διαβάσει έχετε ταξιδέψει και σε αρκετά μέρη στην Ελλάδα, ψάχνοντας για συνεργασίες. Με αυτά τα ταξίδια καταφέρατε να εντοπίσετε τα κυριότερα εμπόδια που βάζει το ελληνικό κράτος στου Έλληνες παραγωγούς;

Ναι και θα μιλήσω εντελώς πρακτικά. Όταν ξεκινά συνήθως ένας νέος, ξεκινάει με περιορισμένο κεφάλαιο το οποίο θα πρέπει να το κατανείμει αναλόγως στην δουλειά. Και το πρώτο πράγμα που σου λένε πριν ακόμα βγάλεις ένα ευρώ κέρδος είναι να πληρώσεις ασφαλιστικά τα οποία για τον πρώτο χρόνο είναι 2.500 ευρώ. Και μιλάμε για επιχειρηματικότητα από νέους ανθρώπους που εκεί είναι ακόμα πιο στενά τα πράγματα. Καλώς η κακώς όμως όταν ξεκινάς μια τέτοια περιπέτεια, δεν πρέπει να στηρίζεσαι ότι θα ζήσεις άμεσα μόνο από αυτήν.

Άρα χρειάζεται και αρκετά μακροπρόθεσμος σχεδιασμός;

Η λογική και η πείρα λέει ότι θα πρέπει να υπολογίζεις τουλάχιστον στα τρία χρόνια να μην μπαίνεις μέσα και στα πέντε χρόνια να έχεις κάποιο μικρό αλλά σεβαστό κέρδος. Οτιδήποτε άλλο σε βγάζει και λίγο εκτός πραγματικότητας. Και μιλάω για περιπτώσεις όπως η δικιά μας που ξεκινήσαμε χωρίς να έχουμε κάποιες διασυνδέσεις ή έτοιμο πελατολόγιο και δεν προερχόμασταν από άλλες δραστηριότητες που θα μπορούσαμε να εκμεταλλευτούμε.

Υπάρχει καθόλου ο φόβος και η σκέψη ότι μήπως όταν απευθύνουμε σε τόσους πολλούς, κάποιος από όλους θα θέλει να κλέψει την ιδέα μου ή να επωφεληθεί;

Ποιος είναι ο ανταγωνισμός; O ανταγωνισμός είναι αν τώρα εγώ μιλώντας δώσω ένα κομμάτι από το know how που απέκτησα και το δει κάποιος άλλος και κάνει το ίδιο ή ο ανταγωνισμός είναι ότι εμείς δεν μπορούμε να συναγωνιστούμε το λάδι τον Ιταλών εκεί έξω; Δηλαδή εμείς κοιτάμε πολλές φορές το «χωριό» μας και δεν βλέπουμε ότι είμαστε μέρος μιας πολύ ευρύτερης αγοραστικής κοινότητας.

Είναι οι Ιταλοί, οι Ισπανοί και γενικά ο νέος κόσμος που φτιάχνει ελαιόλαδο. Ο ανταγωνισμός δεν είναι εδώ. Πολλές φορές έχουν επικοινωνήσει μαζί μου και δεν είχα κανένα πρόβλημα να τους πω για το πώς και το γιατί κάνεις κάποια πράγματα ή πρέπει να αλλάξεις κάποια πράγματα γιατί θεωρώ ότι όσο πιο δυνατοί βγαίνουμε σαν σύνολο τόσο πιο πολύ κερδισμένη βγαίνει και η μονάδα.

Η κύρια δραστηριότητα σας είναι στο εξωτερικό;

Κατά 95% αυτήν την στιγμή, κυρίως γιατί ξεκινήσαμε με το ελαιόλαδο το οποίο είναι ένα πολύ δύσκολο προϊόν για την ελληνική αγορά και ειδικά έτσι όπως το βγάλαμε εμείς.
Εν αντιθέσει με αυτό που πιστεύει ο πιο πολύ κόσμος και παρόλο που παράγουν αρκετοί, δεν υπάρχει κουλτούρα του ελαιολάδου στην Ελλάδα. Στην Ιταλία για παράδειγμα ο μέσος Ιταλός καταλαβαίνει ότι υπάρχει το ελαιόλαδο το οποίο θα πάρει από το supermarket για το καθημερινό του μαγείρεμα αλλά υπάρχουν και τα 2-3 ελαιόλαδα που θα πληρώσει ακριβά, και τα οποία θα τα χρησιμοποιήσει σαν τελείωμα ή φινίρισμα στο πιάτο.

get1

Πώς μπορούμε να έχουμε στο λάδι αλλά και γενικά στα αγροτικά προϊόντα μας μια πιο δυναμική παρουσία στο εξωτερικό;

Το εξωτερικό είναι μια μεγάλη κουβέντα. Αν μιλάμε για ατομικές μονάδες είναι κάτι το οποίο ελάχιστοι μπορεί να αντέξουν. Κοστίζει πάρα πολύ το να προωθήσεις τα προϊόντα σου στο εξωτερικό. Οι εκθέσεις επίσης είναι πολύ ακριβές και ένας μικρός παραγωγός δύσκολα μπορεί να πάρει από μόνος του μέρος σε αυτές όταν χρειάζεται περίπου 10 με 15 χιλιάδες ευρώ για ένα περίπτερο. Θεωρώ ότι η δύναμη μπορεί να έρθει μόνο μέσα από συνεργασίες μικρών παραγωγών.

Υπάρχουν ίσως κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει κανείς για να εξελιχθεί λίγο παραπάνω και που θα τον κάνουν να ξεχωρίσει από τον ανταγωνισμό;

Πρώτα από όλα θα έλεγα να μην φοβάται να αποτύχει γιατί δεν αποκλείεται να αποτύχει και την πρώτη φορά. Η υγιείς επιχειρηματικότητα από μόνη της εμπεριέχει ρίσκο. Άρα σίγουρα θα πρέπει να το έχεις και λίγο μέσα σου. Εμείς γνωρίζαμε τι θα αντιμετωπίσουμε αλλά και πάλι αν ξέραμε ακριβώς θα μας είχε κρατήσει αρκετά πίσω. Θέλει όμως σίγουρα οργανωτικότητα, να το ψάξεις καλά και να είσαι καλός στην επικοινωνία.

Στην Ελλάδα πιστεύετε ότι μέλλον έχουν μόνο επιχειρήσεις που δίνουν μια υπεραξία στο προϊόν τους και δεν εστιάζουν μόνο στην ποσότητα;

Δυστυχώς ή ευτυχώς έτσι είναι τα πράγματα και κατ’ εμέ θα έλεγα ευτυχώς. Απλώς θέλει να το δουλέψουμε αυτό το κομμάτι. Εμείς δεν μπορούμε να ανταγωνιστούμε την Ισπανία σε ποσότητα στο λάδι.

Επίσης δεν είμαι από αυτούς που λένε ότι η Ελλάδα κάνει το καλύτερο ελαιόλαδο στον κόσμο. Η αλήθεια είναι όμως ότι το μικροκλίμα και οι ποικιλίες οι οποίες έχουμε και εκφράζονται με ιδιαίτερο τρόπο είναι και η μεγαλύτερη δύναμη μας.

Πώς μπορείς όμως να πείσεις τον άλλον ότι αυτό είναι η δύναμη μας όταν η πρώτη κουβέντα που θα σου πει είναι ότι είσαι πολύ ακριβός; Θα πρέπει επομένως να βρούμε και τρόπους να ρίξουμε το κόστος παραγωγής, όχι όμως εις βάρος της ποιότητας.

Με λίγα λόγια οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίσατε στην αρχή αλλά και κατά την διάρκεια του όλου εγχειρήματος ποιες ήταν;

Οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε αλλά και ακόμα συνεχίζουμε να αντιμετωπίζουμε είναι στο να μας μάθει ο κόσμος και να βγούμε προς τα έξω. Αλήθεια είναι βέβαια ότι πλέον τα μέσα ενημέρωσης αρχίζουν και ενδιαφέρονται όλο και περισσότερο για ανθρώπους που εν μέσω κρίσης ξεκίνησαν τέτοια εγχειρήματα και συχνά βλέπω και συναδέλφους που ξεκίνησαν και κάνουν αυτό που κάνουμε εμείς και παίρνουν και εκείνοι ένα κομμάτι προβολής και αυτό βοηθάει πάρα πολύ.

Τι θα συμβουλεύατε εν τέλει κάποιον που θέλει να ξεκινήσει κάτι δικό του ακόμα και εάν δεν γνωρίζει το αντικείμενο σε βάθος η δεν έχει τους κατάλληλους πόρους;

Θα συμβούλευα ασχέτως των δύσκολων συγκυριών που βρίσκονται οι νέοι, που δεν ξέρουν τι να κάνουν και πολλές επαγγελματικές δραστηριότητες κλείνουν, να μην το φοβηθούν. Το ρίσκο υπάρχει αλλά χωρίς να κάνουμε τίποτα δεν πρόκειται ποτέ να βγει και τίποτα. Χρειάζεται γνώση βαθιά του αντικειμένου ακόμα και αν δεν το έχεις σπουδάσει αλλά πάνω από όλα αγάπη. Εάν υπάρχει άλλωστε αγάπη θα έρθει αργά ή γρήγορα και η γνώση γιατί θα την ψάξεις και θα την βρεις.

Σας ευχαριστώ πολύ και εύχομαι καλές επιτυχίες σε ότι και αν κάνετε και στα μελλοντικά σας σχέδια!

Brady Kiesling: Ο διπλωμάτης που εναντιώθηκε στον Μπους μιλάει για τις αμερικανικές εκλογές, του Βαγγέλη Γεωργίου

Το Φεβρουάριο του 2003, ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Κόλιν Πάουελ, έλαβε μια επιστολή με ένα πολύ δυσάρεστο μήνυμα: «Κύριε Υπουργέ τρέφω τεράστιο σεβασμό για το χαρακτήρα και την ικανότητά σας […] Αλλά η αφοσίωσή σας στον Πρόεδρος [Μπους] ξεπέρασε τα όρια […] Παραιτούμαι διότι προσπάθησα και απέτυχα να συμφιλιώσω τη συνείδησή μου και την ικανότητά μου να αντιπροσωπεύσω τη σημερινή Προεδρία των ΗΠΑ». Είναι δραματικά αποσπάσματα από την επιστολή παραίτησης του Brady Kiesling, του αμερικανού αξιωματούχου που τότε συμπλήρωνε μια 20ετή διπλωματική εμπειρία στις ΗΠΑ. Ο Brady Kiesling ήταν από τους ελάχιστους διπλωμάτες που άκουσαν τη συνείδησή τους και αρνήθηκαν να συμμετάσχουν σε μια κυβέρνηση που κήρυξε τον ανόητο πόλεμο στο Ιράκ. Ήταν ένα ράπισμα εκ των έσω για τα γεράκια του Λευκού Οίκου, μια αχτίδα δημοκρατίας σε μια χώρα που έδειχνε να παρεκκλίνει.

Γνωρίζοντας τα ελληνικά πράγματα -έχοντας υπηρετήσει και στη χώρα μας- τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις και το αμερικανικό πολιτικό σύστημα ο πρώην διπλωμάτης, ακαδημαϊκός και συγγραφέας Brady Kiesling πρόκειται να μιλήσει για τις αμερικανικές εκλογές στην εκδήλωση του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ). Ζήτησα από τον Αμερικανό αξιωματούχο να μιλήσει στο TPP για ζητήματα, ίσως για πρώτη φορά, που συνδέονται με τους δύο Αμερικανούς υποψηφίους. Από τη μία η Χίλαρι, σύμφωνα με τον Kiesling, δε θα απαρνηθεί πολλές από τις λογικές πολιτικές του Ομπάμα, από την άλλη ο Τράμπ θα εναντιωθεί στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν δημιουργώντας ένα συγκρουσιακό περιβάλλον στην περιοχή, που θα φέρει και την Ελλάδα σε πολύ δύσκολη θέση. Ένας εμπορικός πόλεμος με την Ε.Ε, μια νέα «έκρηξη» στη Μέση Ανατολή και νέα δεδομένα για το ΝΑΤΟ θα είναι μερικά από τα διακυβεύματα της ενδεχόμενης προεδρίας Τράμπ.  Βέβαια μπορεί μετεκλογικά ακόμα και ο Τράμπ να υπαναχωρήσει σε πολλά από τα παραπάνω, όπως λέει ο Kiesling, αλλά ας μιλήσει καλύτερα ο ίδιος.

Οι Αμερικανοί πίστεψαν τον Μπους ότι δεν ήθελε τον πόλεμο στο Ιράκ. Όταν πειστήκατε ότι έλεγε ψέματα παραιτηθήκατε. Πιστεύετε ότι η Κυβέρνηση Τσίπρα συμπεριφέρθηκε ανάλογα, επιδεικνύοντας απόκλιση προεκλογικών δεσμεύσεων και κυβερνητικού έργου;

Δεν είναι ότι οι Αμερικάνοι πίστεψαν τον Πρόεδρο Μπους ότι ο πόλεμος με το Ιράκ ήταν μια έσχατη λύση. Ένιωσαν τον πόλεμο να έρχεται, αλλά τους περισσότερους δεν τους ένοιαζε. Οι Αμερικανοί πολίτες παραχωρούν στον Πρόεδρο σχετικά μεγάλη ελευθερία στην εξωτερική πολιτική (χωρίς να ισχύει το ίδιο και στην εσωτερική). Μετά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 ο Μπους απέκτησε λευκή επιταγή για μια βίαιη ενέργεια. Επέλεξε το Ιράκ για ένα σωρό ανόητους λόγους αλλά οι περισσότεροι Αμερικανοί ήταν πρόθυμοι να εμπιστευθούν την κρίση του. Η περίπτωση της κυβέρνησης Τσίπρα ήταν κάπως διαφορετική. Ο Τσίπρας ήταν και παραμένει ιδεολογικά δεσμευμένος στην επιβίωση και -στην ιδανική περίπτωση-  επέκταση του κράτους. Δεν ήταν η ρητορική επαναστατικής ανατροπής που αποδέχτηκαν οι ψηφοφόροι, ως πυρήνα του προγράμματός του, αλλά η ιδέα του κρατισμού. Οι περισσότεροι Έλληνες, αν όχι όλοι, αντιλήφθηκαν την ρητορική του για ρήξη με την Τρόικα σαν μια κίνηση τακτικής και όχι σαν στρατηγική δέσμευση.

Μόλις εκλέχθηκε ο Τσίπρας, συνειδητοποίησε ότι το κράτος δε θα είναι σε θέση να πληρώσει τους μισθούς και τις συντάξεις αν δεν επιτευχθεί μια διευθέτηση με τους πιστωτές. Το δημοψήφισμα του ήταν μια πράξη απελπισίας και πολιτικό θέατρο, και πραγματικά δεν ήξερε ποιο θα είναι το αποτέλεσμα. Αλλά αντιλήφθηκε σωστά ότι ένα «Όχι» δεν ήταν αυτόματα μια ψήφος Grexit, πτώχευση, και κατάρρευση του κράτους. Ακολούθησε τον ασφαλή δρόμο, και υπέγραψε τη μοναδική συμφωνία που η Ευρώπη ήταν έτοιμη να του προσφέρει.

kiesling

Έχει σημασία ποιος θα κερδίσει;

Η Χίλαρι Κλίντον είναι ένας manager. Ποτέ δεν έχει επιλύσει μια σύγκρουση, αλλά έχει εργαστεί επιμελώς ως Υπουργός Εξωτερικών για να αποσοβήσει τα χειρότερα. Η σκληρή της γραμμή στο Μεσανατολικό ζήτημα είναι πρωτίστως μια εκλογική αναγκαιότητα, κι έχω λόγο να πιστεύω ότι οι πραγματικές της απόψεις είναι κάπως πιο φιλικές προς την ειρήνη και τη σταθερότητα στον μουσουλμανικό κόσμο. Δεν θα καταστρέψει σκόπιμα ένα από τα πιο βασικά επιτεύγματα της κυβέρνησης Ομπάμα, την εύθραυστη συμφωνία με το Ιράν.

Πιστεύει ότι η κλιματική αλλαγή είναι ένα πραγματικό πρόβλημα που πρέπει να διαχειριστεί και πιστεύει ότι ο καθένας πρέπει να καταβάλει ένα δίκαιο μερίδιο των φόρων για να χρηματοδοτηθούν έτσι λύσεις. Ο Trump βλέπει την Προεδρία ως όχημα για να κολακεύσει το τεράστιο εγώ του. Επειδή δεν νοιάζεται για τα προβλήματα ή τις λύσεις τους, θα εκχωρήσει τον έλεγχο σε άτομα με πολύ σαφή και εγωιστική ατζέντα: Ας παραλληλίσουμε τις ΗΠΑ με μια γεμάτη σωσίβια λέμβο σε φουρτουνιασμένη θάλασσα. Στην περίπτωση που ανατεθεί σε έναν φίλο του Τραμπ ο έλεγχος-φύλαξη των αποθεμάτων πόσιμου νερού τότε θα πρέπει να τον πληρώσεις για να σου δώσει να πιεις.

Εξηγήστε μας το κλείσιμο της ψαλίδας Τραμπ και Κλίντον.

Η αμερικανική κοινωνία είναι βαθιά διχασμένη όπως κάθε κοινωνία. Έχουμε προσπαθήσει να επιβάλουμε αυθαίρετους ορισμούς αυτής της διαίρεσης, όπως αριστερά εναντίον δεξιάς ή συντηρητικός εναντίον φιλελεύθερου ή Ρεπουμπλικάνος έναντι Δημοκρατικού. Αλλά μια πολύ σημαντική διαίρεση, η οποία συχνά υπερκαλύπτεται από μία από τις παραπάνω κατηγορίες είναι [η διαφορά] μεταξύ των ανθρώπων που αισθάνονται ότι η νοημοσύνη και δεξιότητες τους να αποτελούν ένα κατάλληλο εργαλείο για την επιβίωση τους και άλλοι που πιστεύουν ότι το μόνο κεφάλαιο στο οποίο μπορούν να βασιστούν είναι η πίστη τους σε έναν αρχηγό ή ομάδα.

Οι Αμερικανοί κάποιας μόρφωσης, με την ανάλογη συμπεριφορά που αυτή ενισχύει, δεν έχουν καμία αμφιβολία ότι η Χίλαρι Κλίντον είναι ο καλύτερος υποψήφιος. Αν όχι σε όλες, τουλάχιστον στις περισσότερες περιπτώσεις οι πολιτικές της βασίζονται σε μια λογική αξιολόγηση του τι θα ωφελήσει το σύνολο του αμερικανικού λαού. Αλλά πράγματι οι περισσότεροι Αμερικανοί είναι βαθιά δύσπιστοι για την δυνατότητα οποιουδήποτε να κατανοήσει καλύτερα τα συμφέροντά τους. Ξέρουν ότι το μυαλό τους δεν θα τους κάνει πλούσιους.

Δυσανασχετούν πολύ απέναντι στις αυτάρεσκες μορφωμένες τάξεις που δείχνουν σίγουρες για την ανωτερότητά τους. Δεν εμπιστεύονται, συχνά δικαιολογημένα, τους εκλεγμένους και διορισμένους αξιωματούχους οι οποίοι κινητοποιούν και διαθέτουν δημόσιους πόρους. Και ψηφίζουν για να τιμωρήσουν εκείνους των οποίων η ρητορική και η ιστορία της ζωής τους υπονομεύει την εκτίμησή τους για τα δικά τους χαρακτηριστικά.

Ένα άλλο σημείο κλειδί είναι ότι οι περισσότεροι Αμερικανοί, χωρίς καμία προσωπική εμπειρία πολέμου ή πείνας, δεν έχουν ιδέα τι είναι πολιτική. Την βλέπουν σαν μια μορφή ψυχαγωγίας και ψηφίζουν τον Πρόεδρο που τους διασκεδάζει καλύτερα. Ο Τραμπ, σε αντίθεση με την Κλίντον, καταλαβαίνει τον κόσμο της επαγγελματικής πάλης και της υπερβολικής θεατρικότητας.

Ένα τρίτο σημείο είναι ότι η αμερικανική εργατική τάξη πιέζεται οικονομικά, αν και η οικονομία κατά μέσο όρο τα πάει καλά. Στις δύσκολες οικονομικά περιόδους, γίνεσαι ενστικτωδώς πιο σκληρός και φυλετικός. Η λευκή αντίδραση στον Ομπάμα είναι πραγματικότητα αλλά είναι δύσκολο να μετρηθεί. Ακόμα οι Αμερικανοί δίνουν βάση στη φυλή τους και προσπαθούν να βρουν τον υποψήφιο που ευθυγραμμίζεται περισσότερο με αυτή και τους φαίνεται πιο πιθανό ο υποψήφιος αυτός να εκτιμήσει το μοναδικό πράγμα που προσφέρουν, την αφοσίωσή τους. Η Κλίντον είναι ένας τεχνοκράτης, και οι δεσμεύσεις της αρκετά γραφειοκρατικές και διάσπαρτες που ο λαός δεν καταλαβαίνει το κοινωνικό κεφάλαιο που εμπλέκεται. Ο Trump λειτουργεί σαν  ένας Αφρικανικός «Μεγάλος Άνδρας» ή «Δον» της Μαφίας στους οποίους  η αφοσίωση και η δέσμευση εξατομικεύονται. Οι άνθρωποι φαντάζονται -και αυτό είναι αδιανόητο δεδομένης της ιστορίας του Τραμπ ως επιχειρηματία – ότι ο Τραμπ θα βλέπει την ψήφο τους σαν κάτι που θα ανταμείψει παρά σαν κάτι που θα εκμεταλλευτεί ανελέητα.

Πώς είναι δυνατόν το κόμμα του Τζέφερσον και του Κένεντι να επιλέγουν ως υποψήφιο την Χίλαρι Κλίντον; Ήταν αυτή πραγματικά η καλύτερη επιλογή των Δημοκρατικών; 

Η πολιτική έχει γίνει ένα επάγγελμα, όπως η οδοντιατρική. Όπως και στην οδοντιατρική, οι λεπτομέρειες δεν είναι πάντα πολύ ρομαντικές. Επαγγελματίες πολιτικοί έχουν την τάση να χάνουν πολλά από τα χαρίσματα και πολύ από τον ιδεαλισμό της νιότης τους με την πάροδο του χρόνου. Λαμπροί, χαρισματικοί νεοεισερχόμενοι, όπως ο Μπαράκ Ομπάμα σπανίζουν, και αντιμετωπίζουν τεράστια εμπόδια από τους παγιωμένους επαγγελματίες για την επίτευξη των μεταρρυθμίσεων που υπόσχονται.

Έτσι, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η Ουάσιγκτον είναι γεμάτη από εγωκεντρικούς, χειραγωγούμενους ανθρώπους. Ο Τζέφερσον και ο Κένεντι μπορεί να ήταν ευφραδείς και χαρισματικοί, αλλά ήταν βαθιά προβληματικοί ως ανθρώπινα όντα. Τα ελαττώματα της Κλίντον είναι πολύ πιο ήσσονος σημασίας, αν και τα χαρίσματά της δεν είναι και τόσο αξιοσημείωτα. Αν οι ΗΠΑ χρειάζονται έναν οδοντίατρο, η Κλίντον είναι μακράν η καλύτερη επιλογή, γιατί θα εργαστεί ευσυνείδητα να φτιάξει τα δόντια των Αμερικάνων και η τιμή που χρεώνει θα είναι η επικρατούσα. Ο Donald Trump θα κλέψει το χρυσό σφραγίσματα σας και θα σας μολύνει με κάτι δυσάρεστο και μετά θα καυχιέται γι ‘αυτό στους φίλους του.

Θα μου πείτε ότι οι ψηφοφόροι θέλουν ηγεσία, όχι οδοντιατρική. Σωστό, αλλά το αμερικανικό κοινό δεν μπορεί να συμφωνήσει σχετικά με το πού θέλει να οδηγηθεί. Μέχρις ότου επέλθει κάποια ενοποιητική καταστροφή να το αλλάξει αυτό, θα πρέπει τουλάχιστον να έχουμε δόντια που δεν πονούν.

Από την άλλη μεριά πώς είναι δυνατόν το κόμμα του Λίνκολν να δίνει το χρίσμα στον Ντόναλντ Τράμπ τη στιγμή που «ιερές αγελάδες» του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (Colin Powel, Condoleezza Rice) εξέφρασαν την άρνησή τους να τον στηρίξουν; 

Δεν υπάρχουν «ιερές αγελάδες» στην αμερικανική πολιτική. Οι γηραιότεροι πολιτικοί έχουν πολύ μικρή επιρροή στον αδίστακτο εκλογικό ανταγωνισμό για να αποφασίσουν ποιος θα διορίσει αυτόν που προορίζεται για το κυβερνητικό έργο και ποιος θα πληρώσει φόρους για να στηρίξει μια ομάδα δισεκατομμυριούχων η οποία μετά, όταν τελειώσει η δουλειά, θα τους προσλάβει. Οι Ρεπουμπλικανοί είχαν μια στρατηγική που λειτούργησε καλά για πολλά χρόνια. Δημιούργησαν ένα συνασπισμό αμόρφωτων λευκών ανδρών και ευαγγελιστών ψηφοφόρων υποσχόμενοι την απαγόρευση των αμβλώσεων και πολλά όπλα.

Εν τω μεταξύ, η πραγματική πολιτική τους ήταν η απορρύθμιση των επιχειρήσεων και η μείωση των φόρων για τους πλούσιους. Αυτό ήταν αρκετό, λόγω της κατανομής των ψηφοφόρων τους και των στρατηγικών μεθόδων σαλαμάνδρας (Gerrymandering-τρόπος κατανομής εκλογικών περιφερειών προς χειραγώγηση του εκλογικού αποτελέσματος) για να εξασφαλίσουν την πλειοψηφία στο Κογκρέσο στις περισσότερες περιπτώσεις. Για να κερδίσουν την προεδρία, ωστόσο, χρειάστηκαν έναν καλό υποψήφιο. Δυστυχώς, τα κριτήρια με τα οποία ο πυρήνας των ψηφοφόρων τους κρίνουν τους υποψηφίους κατά τη διάρκεια των προκριματικών εκλογών είναι ασυμβίβαστα με την ευρύτερη αποδοχή μεταξύ των ανεξάρτητων ψηφοφόρων, γυναικών και μειονοτήτων.

Η υποψηφιότητα Trump οφείλεται στο ότι ήταν αυθεντικός, ήταν ο εαυτός του, ένα γελοίο τράνταγμα που διασκέδασε το κοινό με τις υποσχέσεις για μαγικά κόλπα που θα εκτελέσει ως πρόεδρος ( «Χτίστε το Τείχος»). Οι αντίπαλοί φάνηκαν να είναι σε πολλά σημεία άψογοι, μια ευσεβής απάτη. Έτσι αγνοήθηκαν, ακόμη και από τους ευαγγελιστές στους οποίους υπολόγιζαν. Οι εξαιρέσεις, όπως ο Kasich ήταν ακριβώς το είδος του ηγέτη που η λευκή κατώτερη τάξη περιφρονεί, έναν αρκετά σοβαρό, λογικό και τεχνοκράτη κυβερνήτη.

Γιατί ο κόσμος δεν εμπιστεύτηκε τον Σάντερς; Ο δικομματισμός καταδικάζει τους ανεξάρτητους υποψηφίους;

Ο Γερουσιαστής Sanders διέπρεψε στο Vermont, μια πολιτεία με ένα σχετικά μορφωμένο,  ανεξάρτητο εκλεκτορικό σώμα. Είχε το πλεονέκτημα ότι ήταν ελάχιστα γνωστός και θα μπορούσε ο ίδιος να εμφανίσει τον εαυτό του ως πολιτικό αουτσάιντερ. Ωστόσο, δεν είναι χαρισματικός εκ θαύματος. Δεν πρότεινε πολιτικές λύσεις που οι απλοί Αμερικανοί πίστευαν ότι θα λειτουργήσουν, και ούτε προσέφερε μαγικές λύσεις ως μια εναλλακτική όπως έκανε ο Trump. Ο μηχανισμός του Δημοκρατικού Κόμματος δεν τον εμπιστεύτηκε, γιατί δεν χρωστούσε χάρη σε κανέναν. Οι παλαιότεροι Δημοκρατικοί θυμήθηκαν την εκλογική πανωλεθρία του McGovern, ενός άλλου φωτεινού, ευφραδή, γοητευτικού προοδευτικού. Έτσι, οι κομματικοί μηχανισμοί υποστήριξαν την Κλίντον, δίνοντάς της ένα σημαντικό αν και όχι ανυπέρβλητο πλεονέκτημα. Αντιπαρατέθηκαν εξίσου ως οι καταλληλότεροι υποψήφιοι, και τα θεσμικά πλεονεκτήματα της έδωσαν τη νίκη.

Το δικομματικό σύστημα έχει εξελιχθεί έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στις περιστάσεις. Τα αποτελέσματα που παράγει είναι εντυπωσιακά. Θυμηθείτε ακόμα, ότι ο ίδιος ο Trump είναι ένας ανεξάρτητος υποψήφιος, ο οποίος πολιτεύτηκε κατά του Ρεπουμπλικανικού κατεστημένου. Θα χρειαστεί μια ουσιαστική καταστροφή για να ανοίξει ένας δρόμος για τους υποψηφίους να πολιτευτούν με επιτυχία ως ανεξάρτητοι σε εθνικό επίπεδο, αν και σε επίπεδο πολιτείας είναι πολύ πιο εύκολο.

Αέλια-Επινήσια Ηώς: Ο συνεταιρισμός Θες Γάλα αλλάζει τα δεδομένα και εμπνέει

Τον  Οκτώβριο του 2013, εάν κανείς επισκεπτόταν τον νομό της Λάρισας θα βρίσκονταν μπροστά σε ένα μάλλον περίεργο θέαμα. Εκατοντάδες Λαρισαίους να στέκονται στην ουρά αυτόματων πωλητών φρέσκου γάλακτος.

%ce%b1%cf%85%cf%84%cf%8c%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82-%cf%80%cf%89%ce%bb%ce%b7%cf%84%ce%ae%cf%82-%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%b1%ce%ba%cf%84%ce%bf%cf%82

Ήταν η αρχή για μια ξέφρενη ανοδική πορεία ενός συνεταιρισμού, που ξεκίνησε αρχικά σαν μια ιδέα τεσσάρων παραγωγών γάλακτος και σήμερα έχει φτάσει να έχει οργανώσει περισσότερες από 50 φάρμες γαλακτοπαραγωγής σε Θεσσαλία και Μακεδονία, να συνεργάζεται με περίπου 100 συνεταιριστές παραγωγούς και να παράγει περίπου το 10% της πανελλαδικής παραγωγής!

Μιλάμε φυσικά για τον συνεταιρισμό Θες Γάλα. O κ. Ανδρέας Χαρδαλούπας, υπεύθυνος επικοινωνίας στον Συνεταιρισμό, μίλησε στην Αέλια για το πώς μια ομάδα ανθρώπων κατάφερε να αναβιώσει ουσιαστικά την χαμένη έννοια του Συνεταιρισμού στην Ελλάδα, αλλάζοντας τα δεδομένα που ίσχυαν μέχρι τότε, όχι μόνο στον κλάδο της γαλακτοβιομηχανίας, αλλά και σε ολόκληρο τον πρωτογενή, δευτερογενή και τριτογενή τομέα της οικονομίας.

 Ευχαριστούμε καταρχάς που ήρθατε και να ξεκινήσουμε λέγοντας ότι συνήθως όταν μιλάμε για συνεταιρισμό στην Ελλάδα μας έρχονται λέξεις στο μυαλό όπως χρεοκοπία, διαφθορά, παρακμή… Εσείς όμως σαν συνεταιρισμός φαίνεται να εκπροσωπείτε τις ακριβώς αντίθετες έννοιες, για αυτό θα θέλαμε αρχικά να μας πείτε πως καταφέρατε να ενώσετε τις δυνάμεις των Θεσσαλών παραγωγών για να δημιουργήσετε τον συνεταιρισμό του Θες Γάλα;

Ο συνεταιρισμός  Θες Γάλα ξεκίνησε όταν οι ίδιοι οι παραγωγοί (τέσσερα άτομα στην αρχή) είχαν μια αρχική ιδέα,  λόγου των προβλημάτων που αντιμετώπιζαν ο καθένας ξεχωριστά στον κλάδο της αγελαδοτροφίας και κατάφεραν να δουν λίγο πιο μπροστά στο μέλλον. Ότι δηλαδή, από το να αντιμετωπίζουν ο καθένας τα προβλήματα του μεμονωμένα και ξεχωριστά, ενώθηκαν μεταξύ τους για να τα αντιμετωπίσουν σε μια κοινή συλλογική προσπάθεια.

Έτσι ξεκίνησε η αρχική ιδέα από 4-5 παραγωγούς οι οποίοι στην πορεία έγιναν 15 μετά 30 και τώρα πλέον 100 περίπου από την Θεσσαλία και την Μακεδονία. Είναι και οι 2 περιοχές που κατέχουν το μεγαλύτερο ποσοστό παραγωγής αγελαδινού γάλακτος στην χώρα μας (80-90% παράγεται από την Λαμία, Βόλο και προς τα πάνω).

Τώρα όσον αφορά αυτό  που αναφέρατε για την άποψη που έχουν πολλοί για τους συνεταιρισμούς στην Ελλάδα είναι αληθές και όχι άδικα δυστυχώς.  Τις προηγούμενες δεκαετίες ενώ είχαμε το παράδειγμα του συνεταιρισμού στα Αμπελάκια όπου ουσιαστικά ήταν η πρώτη ένωση ανθρώπων που ήταν στην σωστή κατεύθυνση, στην πορεία όλο αυτό κάπου χάθηκε. Οι βασικές έννοιες και αρχές του τι σημαίνει συνεταιρισμός και του συνεταιρίζεσθαι χάθηκαν γιατί  πολλοί θεώρησαν τους συνεταιρισμούς ως μέσα, είτε για προσωπική προβολή, είτε για να κάνουν κομματικές διευκολύνσεις, είτε για να κάνουν  αθώες προσλήψεις.

Από την άλλη υπήρξε και η νοοτροπία ότι εμείς που είμαστε οι συνεταιριστές ξέρουμε και τα πάντα όπως προγραμματισμό, μάρκετινγκ, οικονομικά κ.τ.λ. οπότε δεν δίνονταν βάση και στην σωστή στελέχωση τους. Όλα αυτά δημιούργησαν ένα πλαίσιο που πολλοί συνεταιρισμοί χρεοκόπησαν και στον κόσμο πέρασε αυτή η κακή αντίληψη για τους συνεταιρισμούς.

Για εμάς λοιπόν, το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίσαμε σαν εταιρία Θες Γάλα, ήταν να πείσουμε τους υπόλοιπους να στηρίξουν αυτήν την προσπάθεια και να αποδείξουμε στους συνεργάτες μας αλλά και γενικά στην αγορά, ότι είμαστε κάτι διαφορετικό από όλο αυτό που περιγράψαμε μέχρι τώρα.

%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%ad%ce%b1%cf%82-%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%b4%ce%b1%ce%bb%ce%bf%cf%8d%cf%80%ce%b1%cf%82

 Αυτές τις προκλήσεις και τις δυσκολίες  που αναφέρατε από το εξωτερικό περιβάλλον, πως τις αντιμετωπίσατε στο ακέραιο και πώς πείσατε ότι εμείς είμαστε μια υγιείς επιχείρηση παρόλο που είμαστε συνεταιρισμός;

Ξέρετε, κάτι που λέμε και πολύ συχνά μεταξύ μας είναι ότι κάναμε τα αυτονόητα… Δηλαδή αυτά που θεωρούνται αυτονόητα στον υπόλοιπο κόσμο εδώ και πολλές δεκαετίες και δεν γίνονταν στην Ελλάδα όλα αυτά τα χρόνια, εμείς τα κάναμε…

Ποια είναι τα αυτονόητα; Δημοσιεύσαμε ισολογισμό. Όσο περίεργο και αν ακούγετε είμαστε ένας από τους 4 ή 5 συνεταιρισμούς στην Ελλάδα που δημοσιεύουν ισολογισμό! Έχουμε ορκωτούς λογιστές, έχουμε διαφάνεια με γενικές συνελεύσεις ανά τακτά χρονικά διαστήματα και όχι μόνο από αυτό που ορίζει ο νόμος για μια φορά το χρόνο. Όλα τα μέλη του συνεταιρισμού ενημερώνονται και λαμβάνουν μέρος στις αποφάσεις. Δεν γίνονται προσλήψεις αθρόες, αλλά μόνο στοχευμένα. Δεν υπάρχει επιρροή από κομματικά γραφεία.

Όλα αυτά έδειξαν στις εταιρίες της αγοράς στις οποίες απευθυνόμαστε πλέον, ότι είμαστε σοβαροί στις πληρωμές μας, έχουμε μια σωστή και ορθή διαχείριση και μιλάμε με ανθρώπους που μπορούν να καταλάβουν ο ένας τον άλλον.

Θα ήθελα αν γίνεται να μείνουμε λίγο ακόμα στην αρχή του όλου εγχειρήματος και να σας ρωτήσω ποια ήταν η μεγαλύτερη ανάγκη που σας έσπρωξε στην δημιουργία του συνεταιρισμού;

Μέχρι τότε αυτό που συνέβαινε στο τομέα της αγροτικής ανάπτυξης  και ειδικότερα στον κλάδο της αγελαδοτροφίας ήταν ότι ο κάθε παραγωγός ήταν αδύναμος να αντιμετωπίσει όχι μόνο τις καθημερινές προκλήσεις αλλά και όλους αυτούς τους “παίχτες” της αγοράς γάλακτος που δραστηριοποιούνταν χρόνια τώρα.

Μέχρι και πριν από το Θες Γάλα δεν υπήρχαν συμβόλαια για την διάθεση του γάλακτος. Όσο και να φαίνεται απίστευτο η συμφωνία που είχε ένας παραγωγός με μια Χ γαλακτοβιομηχανία ήταν προφορική. Αυτά όπως καταλαβαίνετε τις περισσότερες φορές δεν τηρούνταν, με αποτέλεσμα οι παραγωγοί όχι μόνο να μην ξέρουν πόσο και πότε θα πληρωθούνε, αλλά να έχουν συμφωνήσει μια τιμή και να τους έρχεται ένα τιμολόγιο πολύ παρακάτω.

Ένα δεύτερο κομμάτι είναι ότι όταν είσαι μόνος σου σε μια αγορά, όπως είναι οι ζωοτροφές, εκεί οι τιμές οι οποίες θα πάρεις για να αγοράσεις το προϊόν είναι πολύ πιο χαμηλές από ότι αν κάνεις μαζικές παραγωγές.

Και ένας τρίτος λόγος είναι ότι όλοι αυτοί οι νέοι άνθρωποι, που μπορεί να βρήκαν μια φάρμα από τον πατέρα τους και να μπήκαν στην διαδικασία να εξελίξουν αυτήν την επιχείρηση, είδαν ότι το να κατεβαίνουν στα μπλόκα και να χύνουν το γάλα στις εθνικές οδούς ζητώντας από το κράτος να  λύσει όλα τους τα προβλήματα με κάποιο μαγικό ραβδί,  οδηγούσε σε πλήρη αδιέξοδο.

Αυτή ήταν και όλη η ατμόσφαιρα περίπου από το 2008 μέχρι το 2010 που γινόντουσαν αυτές οι ζυμώσεις όσον αφορά την ίδρυση του Θες Γάλα.

 Παρόλαυτα εσείς έχετε καταφέρει και έχετε δημιουργήσει και αναπτύξει ένα πλαίσιο εμπιστοσύνης μεταξύ των παραγωγών σας. Πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν να διαχειριστείτε στην αρχή λίγα  όπως είπατε και τώρα 100+ παραγωγούς και να βάλετε ένα κοινό στρατηγικό στόχο πάνω από τις φάρμες τους;

Δεν ήταν καθόλου εύκολο, δεν είναι αυτή την στιγμή που μιλάμε και δεν θα είναι και στο μέλλον. Κάτι το οποίο έχει πει πολλές φορές και ο πρόεδρος του Θες Γάλα είναι ότι παρόλο που οι καταναλωτές και το ευρύ κοινό μας γνώρισε με τους αυτόματους πωλητές  γάλακτος, για εμάς η μεγαλύτερη καινοτομία είναι η ίδρυση και η συνέχιση της λειτουργίας του συνεταιρισμού σε αυτά τα υγιή πρότυπα.

Είναι πραγματικά πάρα πολύ δύσκολο 100 άνθρωποι-επιχειρήσεις να μπορούν να βρουν κοινούς στόχους και αυτό είναι για εμάς μια καθημερινή πρόκληση. Και οι 55 φάρμες που εκπροσωπούν οι 100 παραγωγοί μας έχουν καταλάβει ότι μέσα από τον συνεταιρισμό μπορούν να ατενίσουν το μέλλον με λίγη μεγαλύτερη αισιοδοξία από ότι ο καθένας μόνος του ξεχωριστά.

Διαβάστε το δεύτερο μέρος της συνέντευξης εδώ