Tag : ρατσισμός

Το γλωσσικό δίλημμα στη Θράκη, της Μαριλένας Καραφώτη

Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, που η γλωσσική και θρησκευτική ομοιογένεια παρουσιάζουν πολύ υψηλό ποσοστό επί του πληθυσμού, υπάρχει ένα κομμάτι αυτού που χαρακτηρίζεται επισήμως ως μειονότητα θρησκευτική και γλωσσική. Είναι αυτό των τουρκόφωνων μουσουλμάνων της Θράκης. Ένα φαινόμενο ιδιαιτέρως ενδιαφέρον τόσο για τους λόγους και τις συγκυρίες που το προκάλεσαν και το συντηρούν, όσο και για τη μετέπειτα εξέλιξή του μέσα στα όρια μιας ευρωπαϊκής χώρας που θεωρεί την παιδεία ως ανθρώπινο δικαίωμα. Η ρήση «Μία γλώσσα ένας […]

περισσότερα...

«Αιματολογικές» ερμηνείες της ελληνικότητας, της Μαρίας Τσόγκα

«Τα έθνη και οι λαοί δεν είναι οργανισμοί ασπόνδυλοι και δημιουργήματα εφήμερα, αλλά παριστούν διαχρονική ενότητα με σχετικώς σταθερά ήθη και έθιμα, κοινή γλώσσα με μακρά παράδοση, στοιχεία τα οποία μεταβιβάζονται από γενεά σε γενεά», οπότε θα διαταρασσόταν από ενδεχόμενη «προσθήκη απροσδιορίστου αριθμού προσώπων ποικίλης προελεύσεως». Δεν πρόκειται για απόσπασμα μπροσούρας της Χρυσής Αυγής αλλά για το σκεπτικό της απόφασης 460/2013 του Συμβουλίου της Επικρατείας, που κρίνει αντισυνταγματική την κτήση της ελληνικής ιθαγένειας από παιδιά μεταναστών που γεννήθηκαν ή πήγαν […]

περισσότερα...

Οι άνθρωποι πρόσφυγες, της Μαριλένας Καραφώτη

Στο site της Ύπατης Αρμοστείας αναφέρεται ότι 6 νεκροί βρέθηκαν την Δευτέρα 18 Μαρτίου 2013 επί των ακτών Σκάλας Ερεσού, Ταβαρίου και Μαγνάδος Λέσβου. Τα τοπικά νέα μιλούν για “λαθρομετανάστες που προσπάθησαν να εισέλθουν παράνομα στο νησί”. Κατάγομαι από τη Μυτιλήνη, και είναι ο λόγος ο οποίος με κάνει κάθε φορά που βλέπω παρατημένη βάρκα σε ακτή ν’ ανατριχιάζω. Μεγάλωσα βλέποντας ανθρώπους εξαθλιωμένους να περιφέρονται στις παραλίες μη γνωρίζοντας από που ήρθαν και γιατί δεν έχουν σπίτι. Η ερώτηση αυτή […]

περισσότερα...

Πώς ο Abraham Lincoln συρρίκνωσε το όργανο των λευκών, του Βαγγέλη Γεωργίου

Η καψούρα του Ρετ Μπάτλερ με την ξιπασμένη Σκάρλετ στο “Όσα παίρνει ο Άνεμος” (1939) είχε φόντο τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο του 1861-65, ακριβώς δηλαδή την ίδια περίοδο που θίγει η σύγχρονη ταινία Λίνκολν του Σπίλμπεργκ. Σε εκείνη την ασπρόμαυρη ταινία δεν θα δεις πουθενά τον Λίνκολν, ούτε τον Τζέφερσον, ούτε γνωστές μάχες ανάμεσα σε Βόρειους και Νότιους. Ήταν ένα έργο εθνικής συμφιλίωσης που απέφυγε την πολιτική και οτιδήποτε που θα έξυνε πληγές του παρελθόντος. «Είμαστε όλοι αμερικανοί», «ο πόλεμος είναι κακό […]

περισσότερα...