Tag : κοινωνία

Δεν έχει σημασία… ο βηματισμός, της Αναστασίας Κορινθίου

Είναι στιγμές που χάνομαι… μπερδεύω το χτες και το σήμερα τις έννοιες, τους όρους, τις μέρες. Είναι στιγμές που όλα με μπερδεύουν και με ζαλίζουν γλυκά. Ξέρω… Ξέρω πως σήμερα θα έπρεπε να σου μιλήσω, γιε μου, για μια επέτειο ιστορική, να σου μάθω για το τι γιορτάζει η πατρίδα μας, και πόσο περήφανοι είμαστε για τον Κολοκοτρώνη που μας λευτέρωσε και μείς μετά τον βάλαμε φυλακή. Να πηγαίνουμε εκδρομή στο Ναύπλιο και να θυμόμαστε, να ντρεπόμαστε! Θα έπρεπε… μα, […]

περισσότερα...

Αντί-YOLO, της Μαριλένας Καραφώτη

Ανέκαθεν πίστευα πως δεν λέγεσαι «άνθρωπος», αν πραγματικά είσαι ευχαριστημένος με όσα έχεις. Και σου αρκούν. Με λίγα λόγια, το ανικανοποίητο λένε, είναι βαθιά ριζωμένο στον άνθρωπο. Ένα μότο, (μια καλή και καινούργια δικαιολογία δηλαδή) ανακαλύφθηκε προσφάτως. Yolo λένε οι μικροί σοφοί της γενιάς μου, ή αλλιώς You Only Live Once (Ζεις μόνο μία φορά). Και σπάνε τα μούτρα τους σε ντουβάρια. Η ένσταση μου δεν βρίσκεται όμως εκεί. Τα δικά του τα μούτρα ο καθένας έχει και πρέπει να […]

περισσότερα...

Η ζωή που διακόψαμε, του Γιώργου Χ. Στεργιόπουλου

Τρίτη 4 Μαρτίου. Ένας φίλος ηθοποιός, μου μιλά για την καινούργια παράσταση που ανεβάζουν στο θέατρο Στοά το ερχόμενο Σάββατο, για δύο παραστάσεις. «Ρε συ, ειλικρινά, θα έρθω οπωσδήποτε αυτή την φορά», του λέω. «Δεν με νοιάζει, θα βρω χρόνο». Τρίτη, 4 Μαρτίου, τότε. Σήμερα, Σάββατο 15 Μαρτίου, ξαναμιλάμε. «Να σου στείλω ένα άρθρο που έγραψαν για την παράστασή μας;» μου λέει στο τηλέφωνο και συνειδητοποιώ ότι όχι απλά ξέχασα – ξανά – την παράστασή του μα, ακόμα χειρότερα, πως […]

περισσότερα...

Η στάση μας προς τα αρνητικά μας συναισθήματα, της Φλώρας Χατζημανώλη

Πολλοί από εμάς, έχουμε μάθει να κρύβουμε τα αρνητικά μας συναισθήματα, προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο είτε να τα ξεπεράσουμε είτε να μη «χαλάσουμε» την κοινωνική μας εικόνα- την εικόνα του «δυνατού» ή του «ευδιάθετου» που οι άλλοι έχουν για μας. Η στάση μας αυτή, ωστόσο, πόσο ωφέλιμη είναι για μας και τη ψυχική μας υγεία; Τα συναισθήματα αποτελούν τον τρόπο που επιλέγει το σώμα μας για να μας ειδοποιήσει σχετικά με την πορεία των κοινωνικών καταστάσεων. Αποτελούν τη φυσική […]

περισσότερα...

Πολυπολιτισμικότητα και γονική εμπλοκή στο σχολείο, της Μαριλένας Καραφώτη

Η γονική εμπλοκή στην εκπαίδευση των παιδιών είναι μία πολύ σημαντική παράμετρος για την σταδιοδρομία των μαθητών. Μολονότι η επίδραση της είναι ιδιαίτερα σημαντική και για μαθητές από μειονότητες, οι περισσότερες έρευνες καταγράφουν χαμηλό βαθμό γονικής εμπλοκής στις οικογένειες που ανήκουν σε γλωσσικές-πολιτισμικές μειονότητες. Η λανθασμένη άποψη που κυριαρχεί είναι ότι οι δάσκαλοι γνωρίζουν πολύ καλύτερα από τους γονείς το τι είναι σωστό για την εκπαίδευση των παιδιών, πράγμα το οποίο οδηγεί στο να κατηγορούν οι μετανάστες γονείς τον ίδιο […]

περισσότερα...

Χαιρετισμοί… προς τη Γυναίκα, του Νίκου Μαρκάτου

  Γυναίκα είναι κάτι που μ’ έφερε αλλά και με κρατάει στη ζωή. Στο χαμόγελό τους βλέπουμε τη δικαίωσή μας, στο σκυθρώπιασμα τους την ανεπάρκειά μας, στους αγώνες τους τον ίσο μας σύντροφο. Πιο πολύ από το χρήμα, πιο πολύ από τη δόξα, πιο πολύ από τον εαυτό μας αναζητούμε τα ωάριά τους. ΄Οχι ασφαλώς για τη χαρά του σεξ και μόνο, αλλά για την μόνη ελπίδα μας να ολοκληρωθούμε και να περάσουμε το μήνυμά μας, όποιο έχει ο καθένας […]

περισσότερα...

Μια παρεξηγημένη ελευθερία, της Δικαίας Μαραβέλια

Ο καθένας μας θέλει να νομίζει οτι ζει “ελεύθερος”. Η ελευθερία είναι μια συνθέτη και παρεξηγημένη λέξη. Προκύπτει από τις λέξεις, “ελεύθω” και “έρω”, δηλαδή “πηγαίνω εκεί που αγαπώ”! Εδώ, έχω την εντύπωση οτι ταιριάζει και η έκφραση “οποίος βιάζεται σκοντάφτει”. Γιατί με τη φόρα που παίρνουμε να πάμε εκεί που αγαπάμε, δεν καταλαβαίνουμε οτι μπαίνουμε σε ένα “κλουβί” και κλείνουμε δυνατά την πόρτα του. Τι σημασία έχει αν το κλουβί σου είναι χρυσό, ή αν είναι σαν αυτά, τα κοινά, […]

περισσότερα...

Η Ελληνίδα γριά σταρ! της Αναστασίας Κορινθίου

Οι Αποκριές πέρασαν και εγώ… έμεινα σε μια φιγούρα σε μια μεταμφίεση… «η Ελληνίδα γριά» με το τσεμπεράκι της την καμπούρα της την μαγκούρα της… Δεν βρήκα κάτι που άξιζε να σατιριστεί… να εκθειαστεί, ίσως! Να θαυμαστεί σίγουρα! Ξέρεις πόσα έχει περάσει αυτή η Ελληνίδα γριά; Η μάνα, η γιαγιά η συμπεθέρα, η κυρά Κώσταινα ή η κυρά Μήτσαινα. Κυρά κάποιου, κυρία αρχόντισσα του εαυτού της πάντα! Η Ελληνίδα γριά είναι μια απόλυτη ντίβα! Η θεά! Τι έχει ζήσει και […]

περισσότερα...

Ένα όνειρο τρελό, της Μαριλένας Καραφώτη

«Ξύπνα αγάπη μου, η νύχτα πέρασε, τ’ αστέρια χάθηκαν». Απάντηση: ροχαλητό! «Ξύπνα επιτέλους άνθρωπε μου! κοιτάς την τηλεόραση σαν να μην υπάρχει αύριο». Απάντηση: σιωπή. «Ξύπνα κοπέλα μου! Άνοιξε τα μάτια σου, ζήσε». Απάντηση: τσιγάρο. «Ξύπνα εαυτέ μου! Ο καναπές δεν είναι φίλος σου». Απάντηση: άρθρο με τον εξής προβληματισμό. Ονειρεύεσαι, η απλά κοιμάσαι; Ζεις, ή απλά ονειρεύεσαι; Τι είναι αυτό όμως που διαχωρίζει την όρεξη για ζωή, με το «όνειρο τρελό, όνειρο απατηλό»; Απ’ τη μία όχθη έχουμε τους […]

περισσότερα...

Θεοδόσης Πελεγρίνης ο ακαδημαϊκός: “Η εκδίκηση είναι μια άγρια μορφή δικαιοσύνης”, της Χριστίνας Καλογεροπούλου

Στο προηγούμενο μέρος, ο πρύτανης του ΕΚΠΑ Θεοδόσης Πελεγρίνης, έδωσε μία από τις ελάχιστες ευκαιρίες να δούμε την καλλιτεχνική του πλευρά. Ωστόσο, οι αποφάσεις του ως ακαδημαϊκού και πρύτανη του αρχαιότερου Ανωτάτου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος της χώρας ήταν αυτές που στιγμάτισαν την ιστορία του ιδρύματος ήταν αυτές που απασχόλησαν τους τελευταίους μήνες την ελληνική κοινωνία και αναμφίλεκτα την ελληνική ανώτατη παιδεία. Ποια είναι η γνώμη σας για την έντονη κομματικοποίηση των φοιτητών στα πανεπιστήμια; Εγώ προσωπικώς έχω φυσικά καταδικάσει ακραία φαινόμενα που […]

περισσότερα...