Tag : ιστορικά γεγονότα

Ο θηλυκός βρικόλακας της Αναγέννησης, του Βαγγέλη Γεωργίου

Για τους ιστορικούς ο Μεσαίωνας τελειώνει στα τέλη του 16ου αιώνα. Όχι όμως ότι η ανθρωπότητα έβαλε μυαλό χτίζοντας την Καπέλα Σιξτίνα και ζωγραφίζοντας κανέναν ωραίο πίνακα. Οι ηγεμόνες κάνανε ότι τους κάπνιζε. Ο Ερρίκος 8ος της Αγγλίας άλλαζε την πίστη -κυριολεκτικά και μεταφορικά- στους υπηκόους μόνο και μόνο για να αποφύγει τους περιορισμούς της καθολικής εκκλησίας ώστε να πάρει διαζύγιο. Τουλάχιστον από εκείνο το συνοικέσιο βγήκε και μια Ελισάβετ της Αγγλίας. Ανατολικότερα όμως της Γηραιάς Αλβιόνας, στα σκοτεινά κάστρα […]

περισσότερα...

Πόσα εκατομμύρια μάρκα κόστισε ο κομμουνισμός;, του Βαγγέλη Γεωργίου

Το 1917 ο ελβετικός καρβουνιάρης ήταν καλύτερος από το σημερινό ελληνικό intercity. Εκείνος ο συγκεκριμένος επιβάτης της σφραγισμένης αμαξοστοιχίας που έκανε το δρομολόγιο Ελβετία-Ρωσία -με μετεπιβιβάσεις- ίσως ήταν ο πιο τυχερός άνθρωπος της Ευρώπης γιατί θα έφτανε πάνω στην ώρα του. Ως δια μαγείας θα ταξίδευε μακριά από τα κανόνια και τα πολυβόλα των μετώπων συν πληρωμένα εισιτήρια δίχως επιστροφή… Τότε λοιπόν τα πράγματα στην Ευρώπη ήταν απλά, πολεμικά και κομμένα στα δύο: Από την μία οι αγγλογάλλοι και οι […]

περισσότερα...

“Γλιγωρεύσετε”, H προφητεία του Καποδίστρια, του Βαγγέλη Γεωργίου

Τι κοινό θα μπορούσε να έχει ο μακαρίτης Ούγκο Τσάβεζ με τον Ιωάννη Καποδίστρια; Έλα μου ντε… Πολλά πολλά χρόνια πριν τον πρόσφατο θάνατο του Βενεζουελάνου Προέδρου, στα μακρινά Βαλκάνια ο εθνικοαπελευθερωτικός πόλεμος των αγράμματων Ελλήνων είχε πάρει καλή τροπή για τους επαναστατημένους. Οι Οθωμανοί θα έχαναν ένα μικρό τμήμα της Βαλκανικής χερσονήσου το οποίο θα μετατρεπόταν σε ένα ανεξάρτητο –τρίχες- κράτος προς μεγάλη χαρά των ελλήνων. Ανάμεσά τους υπήρχε και ένας γραβατωμένος ασπρομάλλης που δεν μοιραζόταν την γενικότερη ευφορία. […]

περισσότερα...

Κρίση του 56’: Η CIA θύμα των σοβιετικών παπατζήδων, του Βαγγέλη Γεωργίου

Εν αντιθέσει με σήμερα, κάποτε υπήρχαν ηγέτες, και αυτοί, αντίθετα με σήμερα, εθνικοποιούσαν αντί να ιδιωτικοποιούν ακόμα και τον Παρθενώνα (καλομελέτα..). Αλλά μια άλλη διαφορά με το σήμερα είναι ότι τότε πλήρωναν ακριβά τέτοιες ποταπές κινήσεις. Στην δεκαετία του 50’ ο Μοσαντέκ του Ιράν εξοντώθηκε που εθνικοποίησε την πετρελαϊκή βιομηχανία ενώ ο Νάσσερ στην Αίγυπτο δέχθηκε τριπλό bypass από Βρετανία, Γαλλία και Ισραήλ επειδή εθνικοποίησε την διώρυγα του Σουέζ το 1956. Τους λιγδιάρηδες αγγλογάλλους τους έθιξε το σύμπλεγμα της αποικιοκρατικής […]

περισσότερα...

Από τα Πανεπιστήμια του Μεσαίωνα στις σύγχρονες φοιτητικές διαμαρτυρίες, (μέρος Γ’), του Βαγγέλη Γεωργίου

Μετά την πτώση της δικτατορίας Πάγκαλου το 1926, οι φοιτητές για πρώτη φορά διαιρούνται και οργανώνονται σε συλλόγους κατά σχολές, όπως ήταν η “Αριστερή Παράταξη”. Οι κυβερνήσεις των Φιλελευθέρων επαναφέρουν το θεσμό του Κυβερνητικού Επιτρόπου για να ελέγξουν το φοιτητικό κίνημα αποτελεσματικότερα. Φυσικά δίπλα στις προοδευτικές φοιτητικές δυνάμεις ποζάρουν και φασιστικές, όπως ο “Εθνικός Παμφοιτητικός Σύλλογος”. Τα σκληρότερα μέτρα που πήραν οι αυταρχικές κυβερνήσεις του Κονδύλη και Μεταξά στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 30’, δεν έκαμψαν το φοιτητικό κίνημα, […]

περισσότερα...

Από τα Πανεπιστήμια του Μεσαίωνα στις σύγχρονες φοιτητικές διαμαρτυρίες, (μέρος Β’), του Βαγγέλη Γεωργίου

Στην Ελλάδα δεν θα υπήρχε κανένα ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα πριν το 1837. Τότε ήταν που ιδρύθηκε το Οθώνειο Πανεπιστήμιο Αθηνών, λίγα χρόνια δηλαδή μετά την έλευση του βασιλιά Όθωνα Βιτέλσμπαχ στην Ελλάδα. Το Οθώνειο αναπτύχθηκε κατά το γερμανικό πρότυπο, γεγονός που ερμηνεύει τη μαχητικότητα και το διαχρονικό αμφισβητησιακό ρόλο των Ελλήνων φοιτητών. Ένα χρόνο αργότερα, το 1838, οι φοιτητές της ιατρικής απέχουν για πρώτη φορά από τα μαθήματα λόγω έλλειψης συγγραμμάτων. Μια συνολική αποτίμηση της φοιτητικής δραστηριότητας τον 19ο  αιώνα […]

περισσότερα...

Από τα Πανεπιστήμια του μεσαίωνα στις σύγχρονες φοιτητικές διαμαρτυρίες (μέρος Α΄), του Βαγγέλη Γεωργίου

Ποιος θα πίστευε ότι ο σκοτεινός μεσαίωνας θα γεννούσε τον φωτεινότερο θεσμό στην ανθρώπινη ιστορία, το Πανεπιστήμιο. Μέσα από τη καταπίεση της Δυτικής Εκκλησίας και των φεουδαρχών οι απλοί άνθρωποι των πόλεων οργανώθηκαν συντεχνιακά για να αμυνθούν στην εκ των άνω χειραγώγηση. Ανεξάρτητοι διδάσκαλοι ανελάμβαναν έναντι πληρωμής να παρέχουν γνώσεις σε γόνους εύπορων κυρίως οικογενειών. Φυσικά μέχρι τότε τα ιδιαίτερα του μεσαίωνα τα έκανε μόνο το παπαδαριό ωστόσο οι πιο οξυδερκείς – εκτός εκκλησίας- διείδαν ότι οι ρασοφόροι τα έλεγαν […]

περισσότερα...

Η διπλωματική γκάφα που έκρινε έναν πόλεμο, του Βαγγέλη Γεωργίου

Και οι τέσσερίς τους κοιτάζονταν μεταξύ τους λες και είδαν UFO. Και φαντάσου ότι δεν ήταν και τίποτα άπειροι. Ήταν όλοι τους διαλεκτά μπουμπούκια, που υπηρετούσαν στην ισχυρότερη υπηρεσία του κόσμου: το «Γραφείο 40» της διαβόητης βρετανικής Ναυτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Τον Γενάρη του 1917 η Βρετανία και σύμμαχοί της, δίνανε απελπισμένο αγώνα απέναντι στον γερμανικό οδοστρωτήρα. Η κάθε πλευρά έψαχνε με τον πιο απίθανο τρόπο να εξουδετερώσει την πολεμική μηχανή του αντιπάλου. Αυτοί οι τέσσερις είχανε μπροστά τους ένα γερμανικό […]

περισσότερα...

Πώς ο Abraham Lincoln συρρίκνωσε το όργανο των λευκών, του Βαγγέλη Γεωργίου

Η καψούρα του Ρετ Μπάτλερ με την ξιπασμένη Σκάρλετ στο “Όσα παίρνει ο Άνεμος” (1939) είχε φόντο τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο του 1861-65, ακριβώς δηλαδή την ίδια περίοδο που θίγει η σύγχρονη ταινία Λίνκολν του Σπίλμπεργκ. Σε εκείνη την ασπρόμαυρη ταινία δεν θα δεις πουθενά τον Λίνκολν, ούτε τον Τζέφερσον, ούτε γνωστές μάχες ανάμεσα σε Βόρειους και Νότιους. Ήταν ένα έργο εθνικής συμφιλίωσης που απέφυγε την πολιτική και οτιδήποτε που θα έξυνε πληγές του παρελθόντος. «Είμαστε όλοι αμερικανοί», «ο πόλεμος είναι κακό […]

περισσότερα...

Το κοινό του Φιντέλ Κάστρο με τους Ρεπουμπλικάνους, του Βαγγέλη Γεωργίου

Ο Τζο Φιτζέραλντ Κένεντι κάποτε στρίμωξε στην εξωτική Κούβα τη γυναίκα του Ιταλού πρέσβη κινδυνεύοντας να βάλει σε κίνδυνο την καριέρα του. Αυτό το παιδί τις ώρες που δεν ήταν με γυναίκα το μυαλό του το απασχολούσαν οι… γυναίκες. Του είχε ανέβει η πίεση όταν πληροφορήθηκε ότι βάλανε λουκέτο και στα 270 μπορντέλα που λειτουργούσαν στην Αβάνα τότε(δεκαετία 50’). Μα ποιος τόλμησε να κάνει κάτι τέτοιο; Μόνο κάποιος διεστραμμένος υπερσυντηρητικός ηγέτης ή έστω και ομοφυλόφιλος. Και όμως, υπεύθυνος ήταν ένας […]

περισσότερα...
Για προστασία της εργασίας μας, έχουμε απενεργοποιήση το δεξί κλικ! Αν επιθυμείτε να μοιραστείτε το περιεχόμενό μας, χρησιμοποιείστε τα κουμπιά κοινοποίησης.