Από το Μάαστριχτ στο σήμερα… Ένα web documentary για την Ευρώπη

Ένα web documentary, του Βαγγέλη Γεωργίου, με τίτλο «Μάαστριχτ 1992, Τα ατέλειωτα γενέθλια» ξεκινάει την Πέμπτη 11 Μαΐου στην HuffPost Greece , με στόχο να αναδείξει τις συνέπειες της συνθήκης του Μάαστριχτ στην καθημερινότητα μας. Για την δημοκρατία, την οικονομία, την γραφειοκρατία, την εθνική κυριαρχία και την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

11 Έλληνες ακαδημαϊκοί και δημοσιογράφοι, μέσα από την προσωπική τους οπτική, αναλύουν την εξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχοντας ως σημείο αναφοράς το μοιραίο 1992 και την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ.

Για τη δημιουργία του αφιερώματος συνεργάστηκαν, το Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα, το Βιβλιοπωλείο Free Thinking Zone (Σκουφά 64 και Γριβαίων, Αθήνα), το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ), τη Μονάδα Οπτικοακουστικών Μέσων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες, την DK Video Productions, την Βιβλιοθήκη της Βουλής (Πρώην Καπνεργοστάσιο) και το Γραφείο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα.

Τα εξωτερικά σύνορα, η Ευρωπόλ και η Τουρκία, στην Ολομέλεια του ΕΚ το Μάιο

Πολλά τα θέματα στην ολομέλεια του Μαΐου. Τι είπαν ευρωβουλευτές σχετικά με το θέμα της Σένγκεν.
«Τα εξωτερικά σύνορα ήταν ήδη διάτρητα. Και μετά η κα.Merkel ήρθε και τα κατέστρεψε όλα. Η Σένγκεν πέθανε.»
Beatrix von Storch Ομάδα των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών
«Ίσως η Σένγκεν να μην έχει πεθάνει αλλά σίγουρα πνέει τα λοίσθια.»
Sophia in ‘t Veld Ομάδα της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη
«Ο Κανονισμός του Δουβλίνου είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου. Είναι ώρα να το κάνουμε σωστά, μια και καλή.»
Cecilia Wikström Ομάδα της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη

Τι σημαίνει το όχι σε 60 δευτερόλεπτα

Η εφημερίδα telegraph προσπαθεί σε ένα βίντεο 60 δευτερολέπτων να προβλέψει τι θα ακολουθήσει στην ΕΕ αλλά και στην Ελλάδα μετά τα αποτελέσματα του ελληνικού δημοψηφίσματος και την μεγάλη επικράτηση του ΟΧΙ.

Ουκρανία: ακροδεξιό παρελθόν εναντίον δημοκρατικού μέλλοντος, του Γιάννη Παγουλάτου

Οι λαϊκές κινητοποιήσεις και η μετέπειτα εξέγερση του χειμώνα του 2014 στην Ουκρανία δεν αποσκοπούσαν μόνο στην έναρξη διαπραγματεύσεων ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Διαδήλωση μελών του "Δεξιού Τομέα"
Διαδήλωση μελών του «Δεξιού Τομέα»

Απώτερος στόχος ήταν μια αλλαγή σελίδας στην ιστορία της χώρας: απαγκίστρωση από τη Ρωσία, προσανατολισμός στη Δύση, δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έσπευσε να στηρίξει αυτές τις προσπάθειες. Η οικονομική κρίση είχε πλήξει σοβαρά το κύρος της και τα γεγονότα στην Ουκρανία ήταν μια καλή ευκαιρία για την αποκατάστασή του.

Υπήρχε όμως ένας παράγοντας που η Ευρώπη ίσως να μην υπολόγισε όσο έπρεπε. Στις διαδηλώσεις και την ακόλουθη εξέγερση συμμετείχαν αυτόκλητα κάποια ακροδεξιά κόμματα, όπως ο «Δεξιός Τομέας» και το «Svoboda» (Ελευθερία). Οι παρατάξεις αυτές διεκδικούν έναν ενεργό ρόλο στη νέα κατάσταση που διαμορφώθηκε στην Ουκρανία. Η ιδεολογία τους είναι αντιδημοκρατική και γενικά βρίσκεται σε αντίθεση με τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η παρουσία της ακροδεξιάς στην Ουκρανία δεν είναι κάτι πρόσφατο και επιφανειακό. Τα βαθύτερα αίτια αυτού του φαινομένου βρίσκονται στις σχέσεις μεταξύ Ρώσων και Ουκρανών, όπως εκείνες διαμορφώθηκαν κατά τη διάρκεια της ιστορίας. Οι δύο λαοί έχουν πολλά κοινά, καθώς μιλούν συγγενικές σλαβικές γλώσσες και είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι στην πλειοψηφία τους. Παρ’ όλα αυτά η συμβίωσή τους ουδέποτε υπήρξε αρμονική.

Από τα μέσα του 16ου αιώνα, η Ρωσική Αυτοκρατορία άρχισε να επεκτείνει σταδιακά την κυριαρχία της στην Ουκρανία, διαδικασία που ολοκληρώθηκε τελικά το 1795. Πολλές δεκαετίες αργότερα, το 1917, η Οκτωβριανή Επανάσταση έφερε στην εξουσία τους κομμουνιστές οι οποίοι εκτέλεσαν τον τσάρο. Η Ρωσική Αυτοκρατορία έδωσε τη θέση της στη Σοβιετική Ένωση. Για πολλούς Ουκρανούς αυτή η μεταβολή δεν σήμαινε παρά τη συνέχιση της ρωσικής κατοχής με άλλη μορφή. Στη συνείδησή τους τα εχθρικά συναισθήματα απέναντι στους Ρώσους συνδέθηκαν ή ακόμα και ταυτίστηκαν με τον αντικομμουνισμό.

Στρατιώτες της ουκρανικής μεραρχίας των SS
Στρατιώτες της ουκρανικής μεραρχίας των SS

Η κατάσταση επιδεινώθηκε με τον μεγάλο λιμό που ξέσπασε στην Ουκρανία την περίοδο 1932-33. Υπολογίζεται ότι οι νεκροί από πείνα έφτασαν περίπου τα πέντε εκατομμύρια. Η καταστροφή αυτή αποδόθηκε μεταξύ άλλων στην πολιτική ταχείας εκβιομηχάνισης και κολεκτιβοποίησης της γεωργίας που προωθούσε η σοβιετική κυβέρνηση. Την ίδια στιγμή η παρουσία του Ιωσήφ Στάλιν στην ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης σήμαινε αύξηση της πολιτικής καταπίεσης και λήψη μέτρων κατά της χρήσης της ουκρανικής γλώσσας.

Το καλοκαίρι του 1941 ο Χίτλερ επιτέθηκε στη Σοβιετική Ένωση και η Βέρμαχτ κατέλαβε την Ουκρανία. Ένα μέρος των κατοίκων της χώρας είδε τους εισβολείς σαν απελευθερωτές ενώ δεκάδες χιλιάδες κατετάγησαν στις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας, που βοηθούσαν τον κατακτητή. Το 1943 μάλιστα συστάθηκε η 14η μεραρχία των SS, η οποία αποτελείτο αποκλειστικά από Ουκρανούς εθελοντές. Παράλληλα σχηματίστηκαν πολλές ένοπλες ομάδες εθνικιστών ανταρτών οι οποίες πολεμούσαν όχι μόνο τους Γερμανούς αλλά και τους Σοβιετικούς. Η δράση αυτών των αντάρτικων σωμάτων συνεχίστηκε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’50, πολύ καιρό μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Όλα αυτά έχουν αφήσει μια υπολογίσιμη κληρονομιά στη σύγχρονη Ουκρανία και δεν είναι λίγοι αυτοί που ακόμα και σήμερα θεωρούν τους συνεργάτες των Γερμανών ήρωες και όχι προδότες. Πρόκειται για μια αντίληψη που φέρνει σε δύσκολη θέση την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ουκρανοί οπαδοί ποδοσφαιρικής ομάδας με πανό και πλακάτ που φέρουν το έμβλημα των ουκρανικών SS
Ουκρανοί οπαδοί ποδοσφαιρικής ομάδας με πανό και πλακάτ που φέρουν το έμβλημα των ουκρανικών SS

Παρά τον εθνικιστικό ιδεολογικό τους πυρήνα, τα ακροδεξιά κόμματα εμφορούνται πολλές φορές από μια μορφή διεθνισμού που εκφράζεται μέσω της αλληλεγγύη προς τους ομοϊδεάτες των άλλων κρατών. Αυτό φάνηκε ήδη από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν στις μονάδες των SS κατετάγησαν εθελοντικά άτομα από τριάντα περίπου χώρες. Συνεπώς δεν θα ήταν απίθανο αν κάποια στιγμή οι ακροδεξιοί της Ουκρανίας απέφευγαν την απομόνωση και την περιθωριοποίηση βρίσκοντας στήριξη από ορισμένα αδελφά κόμματα της υπόλοιπης Ευρώπης. Η συγκυρία μάλλον τους ευνοεί, αν ληφθεί υπ’ όψιν η άνοδος των εθνικιστικών και ακροδεξιών παρατάξεων στις τελευταίες ευρωεκλογές. Η ενεργή παρουσία όμως τέτοιων σχηματισμών στην πολιτική ζωή της Ουκρανίας θα καθιστά ελλιπή οποιαδήποτε δημοκρατική μεταρρύθμιση.

Μία συναρπαστική εβδομάδα καθώς η ολομέλεια ξαναπιάνει δουλειά

Ήρθε η ώρα να περάσει η σκυτάλη σε όλα τα μέτωπα, φέρνοντας διάδοχο του Martin Schulz, και ο Πρωθυπουργός Renzi ορίζει την πρόθεσή του για την Ιταλική Προεδρία της ΕΕ.

Έχοντας πλέον νέο πρόεδρο, το ΕΛΚ θα αλλάξει πορεία;

Ο Manfred Weber, ο νεοεκλεγείς πρόεδρος του ΕΛΚ, βάζει μπρος ένα τολμηρό και θετικό σχέδιο για μια σαφώς φιλοευρωπαϊκή πολιτική για τα επόμενα χρόνια.

Προϋπολογισμός της ΕΕ 2015: η αναζήτηση για την ώθηση στην οικονομική ανάπτυξη

Οι ευρωβουλευτές αντιδρούν στην αποκάλυψη των σχεδίων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον προϋπολογισμό του 2015 και μοιράζονται μαζί μας τις απόψεις τους σχετικά με τις προοπτικές για πραγματική οικονομική ανάκαμψη.

Η κούρσα για την προεδρική καρέκλα της Επιτροπής

Ξέσπασαν διαφωνίες μεταξύ κυβερνήσεων της ΕΕ και του Ευρωκοινοβουλίου μετά τις Ευρωεκλογές. Αλλαγές στην ατζέντα της ΕΕ για να εξηγηθεί η έκδηλη απογοήτευση των ψηφοφόρων και κυρίως ποιος να τεθεί επικεφαλής του εκτελεστικού οργάνου της ΕΕ.

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: Οι εκλογές τελείωσαν. Τι ακολουθεί;

flust.gr- ευρωπαϊκό κοινοβούλιο

Οι ευρωεκλογές τελείωσαν, όμως πολλά ερωτήματα μένει να απαντηθούν. Τις επόμενες ημέρες θα γίνει πιο ξεκάθαρο ποιός θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ποιές θα είναι οι πολιτικές συμμαχίες στο ΕΚ. Διαβάστε τι ακολουθεί το επόμενο διάστημα.

Την Τρίτη 27 Μαΐου πραγματοποιείται Διάσκεψη των Προέδρων του Κοινοβουλίου στην οποία συμμετέχουν οι αρχηγοί των κοινοβουλευτικών ομάδων και ο πρόεδρος του ΕΚ. Εκεί, θα συζητήσουν τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, τις αλλαγές που θα φέρουν στην πολιτική ζωή του ΕΚ και των Ευρωπαίων αλλά και το πώς θα επηρεάσουν την εκλογή του νέου προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Σε αυτές τις ευρωεκλογές τα πολιτικά κόμματα παρουσίασαν για πρώτη φορά τους επίσημους υποψηφίους τους για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που αποτελεί το εκτελεστικό όργανο της ΕΕ και είναι αρμόδια για την κατάθεση των νομικών κειμένων και την επιτήρηση της εφαρμογής της νομοθεσίας της Ένωσης, όπως αυτή έχει έγκριθεί από τις κυβερνήσεις και τους ευρωβουλευτές. Το βράδυ των εκλογών οι περισσότεροι υποψήφιοι δήλωσαν δημόσια ότι ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα πρέπει να είναι ένας από αυτούς.

Η επίσημη υποψηφιότητα αναμένεται τις επόμενες εβδομάδες από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που αποτελείται από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων των κρατών μελών της ΕΕ. Το πρώτο βήμα είναι ανεπίσημο δείπνο εργασίας που πραγματοποιείται το βράδυ της Τρίτης 27 Μαΐου.

Η Συνθήκη της ΕΕ ορίζει ρητά, ότι για την τελική επιλογή των υποψηφίων θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών.

Στη συνέχεια, ξεκινάει ο αγώνας των υποψηφίων για την εξασφάλιση της στήριξης από τις πολιτικές ομάδες του ΕΚ, το οποίο θα ψηφίσει ή θα καταψηφίσει τον υποψήφιο του Συμβουλίου στη δεύτερη ολομέλεια του Ιουλίου στο Στρασβούργο. Για να πάρει την έγκριση του ΕΚ ο υποψήφιος πρέπει να λάβει περισσότερο από το ήμισυ του συνόλου των ψήφων, δηλαδή να ψηφισθεί από τουλάχιστον 376 από τους 751 ευρωβουλευτές.

Επίσης, ιδιαίτερο είναι το ενδιαφέρον για τις πολιτικές ομάδες που θα διαμορφωθούν στο ΕΚ μετά τις ευρωεκλογές. Σύμφωνα με τους κανόνες του ΕΚ χρειάζονται τουλάχιστον 25 ευρωβουλευτές από το ένα τέταρτο των χωρών της ΕΕ (δηλαδή επτά), για να σχηματιστεί πολιτική ομάδα. Οι επίσημες πολιτικές ομάδες πρέπει να σχηματιστούν πριν από την πρώτη ολομέλεια του Ιουλίου, που ξεκινάει στις 1 Ιουλίου.

Σε αυτή την πρώτη ολομέλεια θα επιλεγούν ο νέος πρόεδρος του ΕΚ και οι αντιπρόεδροι.

Τα πρώτα αποτελέσματα που δημοσιεύτηκαν τη Δευτέρα στις 11:01 CET δείχνουν ότι προηγείται το ΕΛΚ με 214 έδρες, ακολουθούν οι Σοσιαλιστές με 189, οι Φιλελεύθεροι με 66 και οι Πράσινοι με 52. Το κόμμα των Μεταρρυθμιστών αναμένεται να κερδίσει 46 έδρες, οι Αριστεροί 42 ενώ το κόμμα της Ευρώπης και της Δημοκρατίας 38. Οι ευρωβουλευτές που προέρχονται από κόμματα που δεν μετέχουν σε κάποια από τις ήδη υπάρχουσες πολιτικές ομάδες είναι 41, ενώ 63 έδρες ανήκουν σε υποψηφίους νέων κομμάτων. Τα αποτελέσματα θα ανανεώνονται μέχρι να οριστικοποιηθούν www.elections2014.eu

Μικρές χώρες της ΕΕ: Kατηγορία φτερού;

Για την επίτευξη αποφάσεων στην Ευρώπη πρέπει να ακούγονται οι απόψεις και των 28 κρατών μελών, διαθέτουν όμως αρκετό βάρος οι μικρότερες χώρες για να στρέψουν τη ζυγαριά προς το μέρος τους;