Tag : απόψεις

Μιλάμε για την ίδια Ελλάδα; της Αναστασίας Κορινθίου

Επειδή όλα γύρω μας μπάζουν από παντού… επειδή ο Ερμής είναι ανάδρομος… επειδή φως ούτε στο τούνελ ούτε στο σπίτι -μας το κόψανε. Επειδή το Μπόινγκ δεν βρέθηκε ακόμη και ο Βουτσάς από το 60 μέχρι σήμερα «φσστ… μποινγκ» τραγουδάει, εγώ δεν αντέχω! Δεν αντέχω ξανθιά μου βιοπαλαίστρια να σε βλέπω στα πρωινάδικα να μου λες πώς να μαγειρέψω σολομό, που ούτε μαριδάκι δεν έχουμε φάει εδώ και μήνες, δεν αντέχω την λαμογιά και τα λαμόγια που μου πουλάνε μούρη […]

περισσότερα...

“Μεσσιανισμός” και ψυχική ελευθερία! του Γιώργου Κουμέντου

Μετά από μια ολιγοήμερη δική μου απουσία λόγω έλλειψης χρόνου και οίστρου, θέλω σήμερα να θίξω ένα θέμα πολύ λεπτό το οποίο αφορά τους ”μεσσίες”. Όχι όμως τους μεσσίες με την έννοια της θρησκείας, αλλά τους άλλους… τους wanna be σωτήρες της χώρας! Μπορώ να πω λοιπόν, ότι αυτό το θέμα δεν θα είχε περάσει από το μυαλό μου αν δεν είχα πάει σε μια παρουσίαση βιβλίου με μια φίλη. Στην αρχή είχε και λίγο πλάκα, όμως όταν συλλογίστηκα αυτά […]

περισσότερα...

Να φύγετε… να πάτε αλλού, της Αναστασίας Κορινθίου

Πώς τόλμησες; Όχι, μην κοιτάς κάτω τα βράχια του τόπου σου ντροπιασμένα… απαιτώ να μου πεις, πώς τόλμησες! Πως διανοήθηκες καν, να μένεις σε έναν τόπο μαζί με καμιά κατοσταριά ακόμη και να απασχολούμαι για χάρη σου… ιατρικό κέντρο, σχολείο… προσωπικό! Έξοδο μας είσαι, μεγάλο ανθρωπάκι τιποτένιο… τρύπα στα ελλειμματικά ταμεία μας, σαν τα τρύπια δίχτυα σου, τα ελεεινά, που βρωμάνε ψαρίλα και νοτισμένα όνειρα! Άκου εκεί, στην τροικανή εποχή να έχουμε 150 αναιδείς Έλληνες να επιμένουν να σηκώνουν την […]

περισσότερα...

Αντί-YOLO, της Μαριλένας Καραφώτη

Ανέκαθεν πίστευα πως δεν λέγεσαι «άνθρωπος», αν πραγματικά είσαι ευχαριστημένος με όσα έχεις. Και σου αρκούν. Με λίγα λόγια, το ανικανοποίητο λένε, είναι βαθιά ριζωμένο στον άνθρωπο. Ένα μότο, (μια καλή και καινούργια δικαιολογία δηλαδή) ανακαλύφθηκε προσφάτως. Yolo λένε οι μικροί σοφοί της γενιάς μου, ή αλλιώς You Only Live Once (Ζεις μόνο μία φορά). Και σπάνε τα μούτρα τους σε ντουβάρια. Η ένσταση μου δεν βρίσκεται όμως εκεί. Τα δικά του τα μούτρα ο καθένας έχει και πρέπει να […]

περισσότερα...

Η ζωή που διακόψαμε, του Γιώργου Χ. Στεργιόπουλου

Τρίτη 4 Μαρτίου. Ένας φίλος ηθοποιός, μου μιλά για την καινούργια παράσταση που ανεβάζουν στο θέατρο Στοά το ερχόμενο Σάββατο, για δύο παραστάσεις. «Ρε συ, ειλικρινά, θα έρθω οπωσδήποτε αυτή την φορά», του λέω. «Δεν με νοιάζει, θα βρω χρόνο». Τρίτη, 4 Μαρτίου, τότε. Σήμερα, Σάββατο 15 Μαρτίου, ξαναμιλάμε. «Να σου στείλω ένα άρθρο που έγραψαν για την παράστασή μας;» μου λέει στο τηλέφωνο και συνειδητοποιώ ότι όχι απλά ξέχασα – ξανά – την παράστασή του μα, ακόμα χειρότερα, πως […]

περισσότερα...

Μια παρεξηγημένη ελευθερία, της Δικαίας Μαραβέλια

Ο καθένας μας θέλει να νομίζει οτι ζει “ελεύθερος”. Η ελευθερία είναι μια συνθέτη και παρεξηγημένη λέξη. Προκύπτει από τις λέξεις, “ελεύθω” και “έρω”, δηλαδή “πηγαίνω εκεί που αγαπώ”! Εδώ, έχω την εντύπωση οτι ταιριάζει και η έκφραση “οποίος βιάζεται σκοντάφτει”. Γιατί με τη φόρα που παίρνουμε να πάμε εκεί που αγαπάμε, δεν καταλαβαίνουμε οτι μπαίνουμε σε ένα “κλουβί” και κλείνουμε δυνατά την πόρτα του. Τι σημασία έχει αν το κλουβί σου είναι χρυσό, ή αν είναι σαν αυτά, τα κοινά, […]

περισσότερα...

Πολιτική της μεροληπτικής αντικειμενικότητας, του Παναγιώτη Σκευοφύλακα

Το τελευταίο διάστημα, η διεθνής κοινή γνώμη δείχνει να έχει στραμμένο το ενδιαφέρον της σε δύο σημεία του πλανήτη, ένα στην Ευρώπη κι ένα στη Λατινική Αμερική, όπου, έστω με πολύ διαφορετικούς όρους, η κανονικότητα διαταράχθηκε από τη στιγμή που -λιγότερο ή περισσότερο- ευρέα τμήματα του πληθυσμού, συνεπικουρούμενα από τις αντιπολιτευτικές δυνάμεις, κινητοποιήθηκαν θέτοντας σ’ ευθεία αμφισβήτηση την κυβερνητική νομιμότητα. Ασφαλώς ο λόγος γίνεται για την Ουκρανία και τη Βενεζουέλα. Και στις δύο περιπτώσεις, παρότι τα ποιοτικά χαρακτηριστικά είναι εξαιρετικά […]

περισσότερα...

Ο Μασκαράς ο Δήμος της Αθήνας, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ

Είχα σκοπό να εκθέσω τον προβληματισμό μου για τον αποπροσανατολισμό της αποκριάς από τις Διονυσιακής φύσης παρεκτροπές, στην πασαρέλα του αδιάφορου και του ξενέρωτου. Ώσπου… ένα καζάνι που βράζει τράβηξε την προσοχή μου. Καθώς βιώνουμε την Ελληνική Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης μόνο μέσα από το κλείσιμο δρόμων για εκλεκτούς καλεσμένους, συνειρμικά ξεκίνησα από την πνέουσα τα λοίσθια κινηματική δραστηριότητα και κατέληξα στην προεκλογική μάχη για τον Δήμο της Αθήνας. Ομολογουμένως, ο κ. Θεοδωράκης «φορέθηκε» πολύ αυτές τις μέρες, οπότε -μάλλον- […]

περισσότερα...

Ένα όνειρο τρελό, της Μαριλένας Καραφώτη

«Ξύπνα αγάπη μου, η νύχτα πέρασε, τ’ αστέρια χάθηκαν». Απάντηση: ροχαλητό! «Ξύπνα επιτέλους άνθρωπε μου! κοιτάς την τηλεόραση σαν να μην υπάρχει αύριο». Απάντηση: σιωπή. «Ξύπνα κοπέλα μου! Άνοιξε τα μάτια σου, ζήσε». Απάντηση: τσιγάρο. «Ξύπνα εαυτέ μου! Ο καναπές δεν είναι φίλος σου». Απάντηση: άρθρο με τον εξής προβληματισμό. Ονειρεύεσαι, η απλά κοιμάσαι; Ζεις, ή απλά ονειρεύεσαι; Τι είναι αυτό όμως που διαχωρίζει την όρεξη για ζωή, με το «όνειρο τρελό, όνειρο απατηλό»; Απ’ τη μία όχθη έχουμε τους […]

περισσότερα...

Όπως και να έχει… πετάμε χαρταετό, της Αναστασίας Κορινθίου

Θα βρέχει την Καθαρά Δευτέρα. Ε και; Εκείνη θα δουλεύει κανονικά για να αγοράσουν κάποιοι την τελευταία στιγμή Σαρακοστιανά! Θα χειροτερέψει η φλεβίτιδα στα πόδια της και όταν γυρίσει σπίτι, βρεγμένη από την βροχή, ο άντρας της και τα παιδιά θα μουρμουράνε που πάλι τους χάλασε με τα μούτρα της την αργία! Υπάρχουν και χειρότερα, θα έχει καταιγίδες την Δευτέρα, αυτήν του χαρταετού και εκείνος, πως θα πουλήσει στου Φιλοπάππου την πραμάτεια του; Πως θα βγει το μεροκάματο γιατί ούτε […]

περισσότερα...