Tag : απόψεις

Μας παρακολουθούν, αλλά μας νοιάζει;, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

Όταν σκοτώθηκε η Πριγκίπισα Νταϊάνα σε αυτοκινητιστικό ατύχημα το 1997 στη γέφυρα Ντ’ Αλμά του Παρισιού, οι αρχές δημοσιοποίησαν φωτογραφίες από δορυφόρο στην προσπάθεια τους να εξακριβώσουν τα αίτια του δυστυχήματος. Το διαδίκτυο δεν ήταν ακόμα στα φόρτε του, αλλά η τηλεόραση ως βασίλισσα της ενημέρωσης την εποχή εκείνη, για μήνες μας βομβάρδιζε με εικόνες από κάμερες ασφαλείας, δορυφορικές λήψεις, ακουστικά ντοκουμέντα. Ίσως ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα ότι οι τηλεφωνικές υποκλοπές του 1989 στην Ελλάδα που μας είχαν […]

περισσότερα...

Η πολλή σκέψη κάνει πολύ κακό, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ

– Θυμάσαι τότε που θέλαμε το Μνημόνιο; – Εγώ δεν ήθελα ποτέ το Μνημόνιο! – Έλα τώρα… Να σου κόψουν λεφτά, δεν ήθελες! Αλλά μέσα σου, πίστευες ότι το μνημόνιο είναι μια καλή ευκαιρία να αλλάξουν κάποια πράγματα. – Ήθελα να αλλάξουμε τα πράγματα μόνοι μας. Δεν ήθελα Τρόικα! – Ήξερες, πολύ καλά, ότι δεν υπήρχε καμία περίπτωση να το κάνουμε μόνοι μας! Άρα… θυμάσαι τότε που ήθελες το Μνημόνιο; – Θυμάμαι. – Ωραία! Θυμάσαι που δεν μας πείραζε να […]

περισσότερα...

Tα γλυκόπικρα βάσανα της τεχνητής επικοινωνίας, της Κικής Τσακίρη

Είναι πασιφανές πως η τεχνολογία κι η επιστήμη εκτός από τις Xιροσιμές, προσφέρει και ποιότητα ζωής σε άτομα που σε άλλες εποχές δεν θα μπορούσαν να ζήσουν. Με το διοφθαλμικό σύστημα επικοινωνίας που απέκτησα πριν 2 χρόνια με την ενίσχυση φίλων, δηλαδή να γράφω με τα μάτια, διατηρώ την αυτονομία και ελευθερία μου κι ας γνωμάτευσε το ανώτατο συμβούλιο υγείας του ΕΟΠΥΥ, ότι τέτοια συστήματα δεν ανακουφίζουν την νοσηρή κατάσταση του ασθενή και δεν τα παρέχει. Μάλλον στον ιδεατό κόσμο […]

περισσότερα...

Η γενιά του 1995 ανάμεσα στην αποστήθιση και την αναζήτηση, της Χριστίνας Καλογεροπούλου

Έπεσε η αυλαία των Πανελλαδικών και επισήμως μετά το μάθημα των Αρχών Οικονομικής Θεωρίας και για τη γενιά του 1995 και όσων εκ τους αποφοίτους ήθελαν να ξαναδοκιμάσουν την τύχη τους στις εξετάσεις. Πλέον, οι νέοι αυτοί, μπορούν να βάλουν στην αποθήκη τα βιβλία που διάβαζαν επί ένα χρόνο (ίσως και παραπάνω) μιας και δεν πρόκειται να τα χρησιμοποιήσουν ξανά, να φτιάξουν τις βαλίτσες τους και να περιμένουν πότε θα τελειώσουν και οι ενδοσχολικές εξετάσεις για να βρεθούν σε χρυσαφένιες […]

περισσότερα...

Χαριστική Αφλογιστία, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ

Ένας πόλεμος δεν μπορεί να τελειώσει μέσα σε λίγες μέρες. Κάποιες μάχες, όμως, θα μπορούσαν να τελειώσουν μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας. Προσδιοριστικός παράγοντας δεν είναι η διαφορά της ισχύος ανάμεσα στους δύο αντιπάλους, αλλά η δυνατότητα του ισχυρού να την εκμεταλλευτεί στρατηγικά. Πολλοί το γνωρίζουν αυτό… Ο Μουσταφά Κεμάλ σίγουρα το γνώριζε, ίσως το γνώριζε και ο Κεμάλ του Χατζιδάκι και του Γκάτσου. Κάποιοι ήρωες του δράματος της προηγούμενης εβδομάδας δεν το γνώριζαν. Η ανάρτηση της δασκάλας μουσικής […]

περισσότερα...

Η Τουρκία του αύριο… στην Ελλάδα του χτες, της Αναστασίας Κορινθίου

Βλέπω όσα γίνονται στην «γειτόνισσα» χώρα και αναρωτιέμαι… Η Τουρκία του σήμερα, στο αύριο. Η Ελλάδα που μοιάζει με χτες, στο τώρα. Βλέπω την φωτογραφία της κοπέλας με τα κόκκινα και δακρύζω. Μια κόκκινη επανάσταση – αίμα το φόρεμα της, λίγο πριν το πάρει ο άνεμος της αλλαγής. Αναρωτιέμαι πως είναι να νιώθεις αόρατος. Αναρωτιέμαι πως είναι η αίσθηση να προχωράς ανάμεσα σε κόσμο και να μην σε βλέπει. Πόσο βολικό να μην σε βλέπουν κάποιες φορές, βολικό για «αυτούς», […]

περισσότερα...

Εμείς οι γυναίκες και εσείς οι άντρες… της Αναστασίας Κορινθίου

Σε έναν κόσμο αντρών, αναρωτιέμαι… Τι είμαστε εμείς, οι συγκάτοικοι σας σε αυτόν τον πλανήτη; Εμείς που μας κατηγορείτε ακόμη για το μήλο, τότε κάποτε, μα μας ζητάτε επίμονα, μηλόπιτα με παγωτό στο τώρα! Γυναίκα πλασμένη από το πλευρό του Αδάμ; Χωμάτινη και υγρή σαν σύννεφο που έφερε βροχή και έπεσε στην γη να γένει λάσπη! Γυναίκα του “ους ο Θεός συνέζευξε…” του “να φοβείται τον άντρα” της αμαρτίας και της καταδίκης του να προκαλεί, όλα τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα […]

περισσότερα...

Ο Δρόμος της Τουλίπας, της Μαρίας Μπακαρή

«Βλέπω τη χώρα μου να κλονίζεται από μια συστημική κρίση. Τους νέους να μεταναστεύουν, απίστευτα νούμερα που μιλούν για αυτοκτονίες στις εφημερίδες. Βλέπω έναν αόρατο πόλεμο. Βλέπω όμως και θαρραλέους πρωτοπόρους να μένουν πιστοί και να πολεμούν γενναία για τα όνειρά τους. Τους προγόνους να είναι κοντά μας περισσότερο από ποτέ… Βλέπω τη Δημοκρατία να ζητά να ξαναγεννηθεί στο ίδιο της το λίκνο. Βλέπω στη ΦΙΛΙΑ & την Αλληλεγγύη τη ρίζα της νέας Οικονομίας Βλέπω… Νέα Ζωή…» Ήταν – Μεγάλη […]

περισσότερα...

Πέφτουν μόνο όσοι πετούν, της Αναστασίας Κορινθίου

Ξέρω τι νιώθεις… Ναι, εσύ που διαβάζεις αυτές τις γραμμές ξέρω τι νιώθεις… Ο χρόνος, δεν σου φτάνει, δεν τον φτάνεις, κυνηγητό στην αλάνα του κόσμου μας. Μια γειτονιά αυτός ο ουρανός και ποτέ να μην τελειώνει το παιχνίδι ο χρόνος… Δεν προλαβαίνεις να φτιάξεις το πρωινό υπερπαραγωγή που βλέπεις στα διαφημιστικά σποτ. Καλά καλά, ένα καφέ για να πάρεις στο αμάξι δεν προλαβαίνεις να ετοιμάσεις. Έναν καφέ που χύνεται, μα λεφτά δεν παίρνεις, έναν καφέ που φουσκώνει θυμωμένος, που […]

περισσότερα...

Αδοκίμαστη δόκιμη λύση, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ

Δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων ευρώ παρελαύνουν στα δελτία ειδήσεων καθημερινά και μας εξοικειώνουν με την ιδέα του βαρελιού χωρίς πάτο. Λόγω έλλειψης βαθιάς γνώσης της οικονομικής θεωρίας που εξηγεί τα ανεξήγητα ελλείμματα, έχουμε χάσει την «αίσθηση του ρευστού». Έχουμε, δηλαδή, ξεχάσει την αξία του χρήματος κυρίως σε ταπεινά μεγέθη. Ξεχάστε λοιπόν τα αστρονομικά ποσά! Σύμφωνα με πολλούς, με 50.000 ευρώ «ανοίγεις μαγαζάρα», ενώ σύμφωνα με κάποιους άλλους με το ίδιο ποσό καλύπτεις μισθολόγιο, ενοίκιο, εξοπλισμό και αναλώσιμα ερευνητικής ομάδας τριών ατόμων με […]

περισσότερα...