news

news

ο άνθρωπος στο κέντρο

Αγωνιστές, πολεμιστές και ποιητές, της Αναστασίας Κορινθίου

«Όπου και αν ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει» έγραψε ο Σεφέρης χρόνια πριν, και ακόμη πιο παλιά είπε ο Κολοκοτρώνης: «είσαι Έλληνας τι προσκυνάς; σηκώσου απάνω! Εμείς και στους Θεούς ορθοί μιλούμε …» Πώς τα κατάφερα πάλι έτσι… Ξανθούλα μπερδεύτηκες. Ο ένας είναι ποιητής και ο άλλος του πολέμου. Ο ένας με την πένα και ο άλλος με το καριοφίλι. Μην με μαλώνεις δάσκαλε. Ούτε μάλωμα θαρρώ και θέλω, ούτε και δάσκαλο πια. Εγώ τον ποιητή για αγωνιστή τον λογιάζω, […]

περισσότερα...

Οι μελλοθάνατοι μας στέλνουν χαιρετίσματα, της Κικής Τσακίρη

Πόσες φορές δεν λέμε “στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα”; Όταν, όμως, στα στέρνα τους οι άνθρωποι συνειδητοποιούν την αληθινή ουσία της ζωής, τότε μπορούν να γίνουν φάρος γι’ αυτούς που βρίσκονται στην ανατολή της δικής τους, και ψάχνουν για πυξίδα σε κόμματα, χρήμα, εξουσία, εφήμερες σχέσεις, και σ’ όλο το κακό συναπάντημα. Η ενασχόληση της Bronnie Ware με ανθρώπους που προσπαθούσαν να ξεπεράσουν τις ασθένειές τους, μιας και εργαζόταν σε μονάδα παρηγορητικής φροντίδας ασθενών, της έδωσε την ευκαιρία […]

περισσότερα...

H Ευρώπη εναντίον των Οίκων Αξιολόγησης, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ

Θα ξεκινήσω με το παράδειγμα, γιατί το θέμα είναι αρκετά εξωτικό. Ας υποθέσουμε ότι είμαι ένας παραγωγός γάλακτος. Ας υποθέσουμε ότι χρειάζομαι μια πιστοποίηση της ποιότητας του προϊόντος μου για να το πουλήσω. Δηλαδή, χρειάζομαι κάποιον να αξιολογήσει την πρώτη ύλη, τον εξοπλισμό, την υποδομή και την διαδικασία της παραγωγής από την κορφή έως τα νύχια. Έτσι, θα μπορέσω ευκολότερα να πείσω τους καταναλωτές ότι το προιόν μου είναι υγιεινό, θρεπτικό και άξιο της προτίμησής τους. Ερώτηση. Εκείνος που αναλαμβάνει […]

περισσότερα...

Είμαστε καλά… όταν αγαπάμε, της Αγγελικής Δαουτίδη

Τις τελευταίες ημέρες, κάνοντας προσπάθεια να σκέφτομαι αισιόδοξα και αρνούμενη να υποκύψω στη γενικότερη κατάθλιψη της εποχής, συνειδητοποίησα πως, αν πρέπει να είμαι ευγνώμων για ένα τουλάχιστον πράγμα, αυτό είναι η ικανότητα μου σαν άνθρωπος να αγαπάω και να μ’ αγαπούν. Ίσως ορισμένοι να διαφωνούν, αλλά προσωπικά πιστεύω πως η μεγαλύτερη επιθυμία του ανθρώπου είναι να νιώθει αγαπητός και αποδεκτός, να αισθάνεται πως υπάρχουν άνθρωποι που τρέφουν αισθήματα για εκείνον και του χαρίζουν την αγάπη και την προσοχή τους. Μπορούμε […]

περισσότερα...

Αλατάς: To νησί που αντιστέκεται από τα 60s μέχρι σήμερα, του Βαγγέλη Γεωργίου

Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 ήταν η χρονιά που τα πολιτικά πράγματα άρχισαν να βελτιώνονται για την Ελλάδα. Η ΕΡΕ επιτέλους βρίσκονταν στην αντιπολίτευση – και πολύ της ήταν – και φαινόταν να οδηγούνται κάπως τα πράγματα, προς έναν εκδημοκρατισμό. Στην ανάπτυξη η Ελλάδα – κακά τα ψέματα – είχε συνηθίσει το ρόλο της ως η «γκαρσόνα» της Ευρώπης. Ήλιος, θάλασσα, αρχαία και νησάκια, ήταν ένας συνδυασμός εξαιρετικά ελκυστικός. Το 1964 μια δραστήρια παρέα Αθηναίων και Βολιωτών επιχειρηματιών είχε […]

περισσότερα...