flust-άρω

flust-άρω

σημασία σε περιεχόμενο που αξίζει

Είσαι τοξικός;, της Τζίνας Δαβιλά

Φορώ ωτασπίδες, δεν θέλω να ακούω, να μη σου πω ότι δεν θέλω και να βλέπω. Τον τοξικό. Αυτόν που βγαίνει σφήνα μπροστά σου μίζερα, κακοδιάθετα, γκρινιάρικα και ξενέρωτα. Μου χαλά τη διάθεση, μου μαγκώνει την ψυχή, με πνίγει έτσι και πάει να ανοίξει το στόμα του, γιατί ξέρω τι θα πει. Κάτι απαισιόδοξο. Με βλέμμα άδειο και πρόσωπο αγέλαστο. Όλα τα βλέπει μιζοάδεια, πέφτουν τα βουνά να τον πλακώσουν κι αν του αντιπαραθέσεις την υγεία, σε αποστομώνει: «Καλή είναι, […]

περισσότερα...

Κι όμως… προσπαθούν, της Κατερίνας Κάσδαγλη*

Επειδή θεωρούμε κάποια πράγματα αυτονόητα, δεν σημαίνει ότι όλοι τα έχουν. Αυτά τα παιδιά δεν έχουν ίσια πόδια, δεν έχουν ολόκληρα χέρια, δεν είχαν οικογένεια, δεν ξέρουν καν πόσο χρόνων είναι.. κι όμως παλεύουν! Αυτοί οι άνθρωποι δεν υπάρχουν για να τους λυπόμαστε, αλλά για να μας δίνουν κουράγιο. Είναι απίστευτο το πώς αντιμετωπίζουν τη ζωή, με τόσο θάρρος. Άνθρωποι αρτιμελείς και υγιείς δεν βρίσκουν τη δύναμη να σταθούν στα πόδια τους και να παλέψουν για τα δικαιώματα τους. Είναι […]

περισσότερα...

Εμείς και τα νούμερα…

Η προσπάθεια να αντιμετωπίσουμε τα πράγματα στη ζωή μας μέσα από την αισιοδοξία, να γεμίσουμε το μυαλό μας με δημιουργικές σκέψεις, να πάρουμε δύναμη από όμορφα πράγματα που συμβαίνουν γύρω μας, είναι το καλύτερο σε μια εποχή ύποπτη και δύσκολη. Κάθε μέρα ακούω και διαβάζω για αριθμούς, για ποσοστά, για στατιστικές μετρήσεις που αφορούν και που ρυθμίζουν την ποιότητα της ζωής μας. Εκατομμύρια αριθμοί που στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύουν εκατομμύρια ανθρώπους, εμάς. Η επιστήμη των μαθηματικών έχει εισβάλει στη ζωή μας […]

περισσότερα...

Από τα Πανεπιστήμια του Μεσαίωνα στις σύγχρονες φοιτητικές διαμαρτυρίες, (μέρος Γ’), του Βαγγέλη Γεωργίου

Μετά την πτώση της δικτατορίας Πάγκαλου το 1926, οι φοιτητές για πρώτη φορά διαιρούνται και οργανώνονται σε συλλόγους κατά σχολές, όπως ήταν η “Αριστερή Παράταξη”. Οι κυβερνήσεις των Φιλελευθέρων επαναφέρουν το θεσμό του Κυβερνητικού Επιτρόπου για να ελέγξουν το φοιτητικό κίνημα αποτελεσματικότερα. Φυσικά δίπλα στις προοδευτικές φοιτητικές δυνάμεις ποζάρουν και φασιστικές, όπως ο “Εθνικός Παμφοιτητικός Σύλλογος”. Τα σκληρότερα μέτρα που πήραν οι αυταρχικές κυβερνήσεις του Κονδύλη και Μεταξά στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 30’, δεν έκαμψαν το φοιτητικό κίνημα, […]

περισσότερα...

Πόσο τα παιδιά είναι παιδιά, του Τάσου Ανθούλια

Σήμερα θα γίνω ακόμα πιο κακός γιατί δεν αντέχω τη γελοιότητα, την αθλιότητα της προπαγάνδας και την υποκρισία. Και είμαι πολύ θυμωμένος από αυτά που ακούω και διαβάζω. Θα μιλήσω για τους γονείς των παιδιών της τραγωδίας της Λάρισας. Μπορεί να μου πει κάποιος πως δεν πρέπει να λέω τίποτα μέσα στον πόνο τους. Πρώτα θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε αν πρόκειται για «παιδιά», αφού είναι άτομα ενήλικα, τα οποία με την ψήφο τους αποφασίζουν όχι μόνο για τον εαυτό τους […]

περισσότερα...