Διαβάζοντας το βιβλίο «Οι τρεις ταυτότητες της ελληνικής οικογένειας», της Χάρις Κόντου

Δημοσιεύθηκε

Shaping the future of AI: Το ετήσιο συνέδριο του Digital World Summit Greece, στις 28 Μαΐου, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών

Shaping the future of AI: Το ετήσιο συνέδριο του Digital World Summit Greece, στις 28 Μαΐου, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών

Το Digital World Summit Greece, η εθνική πλατφόρμα διαλόγου για τη διακυβέρνηση των νέων τεχνολογιών που τελεί υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και του

Διαβάστε περισσότερα...

Έψαξα πολύ να βρω τη θέση μου στη δική μου οικογένεια, και στην πατρογονική και στην δημιουργημένη από εμένα. Έγινα πάλι παιδί, για δυο φορές μητέρα, έχω δικό μου σπιτικό, αμάξι και θέλω να πιστεύω πως έχω κάπως κατακτήσει βαθμίδες εσωτερικής ελευθερίας, ελευθερίας εαυτού. Αυτό το βιβλίο με βοήθησε πολύ να αναθεωρήσω ρόλους και να αναλάβω νέους.

Αυτό το βιβλίο έρχεται να μας προλάβει… πριν τη μεγάλη ώρα του απολογισμού εντός μας…. Αυτό το δοκίμιο περί ανθρωπίνων και οικογενειακών σχέσεων έρχεται να μας «λυτρώσει» από νευρώσεις και φοβίες οικογενειακών «διαπλοκών και εμπλοκών θυμού».
Εξηγώντας σε υπέροχα Ελληνικά, με ύφος λογοτεχνικό, λόγο συναρπαστικό και ταυτόχρονα τεκμηριωμένο με ερευνητικά δεδομένα και εμπειρίες από την κλινική πράξη, περιγράφει και αναλύει τις τρεις μορφές εξέλιξης της ελληνικής οικογένειας- παραδοσιακή, πυρηνική και επικοινωνιακή- αλλά και εστιάζει στην δυναμική των σχέσεων της σύγχρονης ελληνικής οικογένειας.

Και αν τελικά πρέπει να εξηγηθεί με επιστημονικό τρόπο αυτή η χαοτική ενδο-οικογενειακή συναλλαγή, αυτή η αίσθηση του ρήγματος μέσα στη ενότητα… ή… της «βιασμένης ενότητας» πάνω στο ρήγμα… Και αν τελικά αλληλοσυγκρουόμενα πρότυπα ζωής κάνουν πάρτυ σε ατομικό επίπεδο και σερφάρουμε ακόμα ως κοινωνία πάνω στο κύμα διαδρομής από το παραδοσιακό στο μετανεωτερικό στάδιο εξέλιξης της οικογένειας, τότε διαπιστώνουμε πως η κρίση που συγκλονίζει σήμερα τις ελληνικές οικογένειες, εντοπισμένη στην ακμή της πολύ πριν την εμφάνιση της οικονομικο-κοινωνικο-ηθικής κρίσης, είναι στην ουσία σύγχυση αξιών και αντικρουόμενων προτύπων, κρίση ρόλων και διαχείρισης, κρίση ταυτότητας πάνω στην εμπλοκή θυμού περί ρόλων και αξιών απέναντι στην ταυτότητα του «είναι» μας ως γυναίκες, άντρες, σύζυγοι, παιδιά και συγγενείς.

Ωστόσο από την γενικευμένη αίσθηση του αδιεξόδου μοιάζει να περνάμε σε μία περίοδο αναζήτησης διεξόδου. Και αυτό γιατί κατανοήσαμε πως είχαμε υποτιμήσει την ανθεκτικότητα, την ευστάθεια, την προσαρμοστικότητα και την ευελιξία των οικογενειακών δεσμών που λειτουργούν -για ακόμα μία φορά – σαν δίχτυ ασφαλείας.

Ακολουθήστε μας στο Google News

Facebook
Twitter
LinkedIn

Περισσότερα
άρθρα