Category: flust-άρω

Πότε θα γίνουμε Μπογκοτά; Της Τζίνας Δαβιλά

Ο Αντάνας Μόκους Σίβικας, δήμαρχος της Μπογκοτά, κατάφερε πριν από τέσσερα χρόνια να λύσει – στηριζόμενος στο χιούμορ – πολλά από τα προβλήματα της πόλης του. Π.χ., αντί να κόβει πρόστιμα στους παραβάτες οδηγούς, προσέλαβε μίμους που, όταν έβλεπαν μια παράβαση, έκαναν κυριολεκτικά ρόμπα τον οδηγό. Σταματώντας τους παρανομούντες οδηγούς και με διάφορα χιουμοριστικά «κόλπα», γκριμάτσες, χειρονομίες, μικρές ταμπελίτσες που έγραφαν «τώρα, γιατί το έκανες αυτό, μεγάλε;», κατάφερε σιγά σιγά να τους κάνει προσεκτικότερους. Το ίδιο ανατρεπτικός υπήρξε ο Μόκους […]

περισσότερα...

Αναβλητικότητα, του Γιάννη Χουρδά

Όχι μωρέ, τελικά καλά πέρασα και αυτές τις γιορτές. Το διασκέδασα όσο μπορούσα. Ένιωσα ξεκούραστος και ζωντανός. Ξέφυγα από την καθημερινότητα και συστήθηκα στα καινούργια μου όρια, τα άγνωστα, τα όμορφα. Ήμουν ανέμελος και ένιωθα μια χορταστική ηρεμία. Δεν αγχωνόμουνα, δεν βιαζόμουνα, δεν περίμενα κάτι, δεν έψαχνα κάτι, απλώς ζούσα… μέχρι που σήμερα άνοιξα τον υπολογιστή: «… έχετε χρόνο για την παράδοση της εργασίας μέχρι …» έλεγε το email και θυμήθηκα πως δεν κυβερνώ εγώ τον κόσμο, αλλά οι προθεσμίες. […]

περισσότερα...

Διαδρομές… παντού!

Γυρίσαμε λοιπόν την σελίδα του 2012 και ανοίξαμε καινούργια με αριθμό 2013. Όλα τα ξεκινήματα οφείλουμε να τα υποδεχόμαστε με αισιοδοξία, θετική ενέργεια και χαμόγελο. Ουφ…λοιπόν και ξεκινάμε να κολυμπήσουμε σε έναν ακόμη χρόνο κουβαλώντας στις πλάτες μας τις εμπειρίες των προηγουμένων. Για μας εδώ στο flust, οι τελευταίες μέρες του χρόνου υπήρξαν οι πρώτες μας μέρες στους δρόμους της διαδικτυακής μας διαδρομής. Μετά από προετοιμασίες μηνών από ξενύχτια και πολύωρα brainstorming, προσπαθώντας να βρούμε τον βηματισμό μας, είμαστε επιτέλους […]

περισσότερα...

Δανεική “αισθητική”, της Σάντυς Τυφωνίου

Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η αισθητική δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, ούτε μια φιλοσοφική αναζήτηση, παρ’ότι ανήκει στους κλάδους της φιλοσοφικής έρευνας μαζί με την οντολογία και την ηθική. Είναι κάτι συγκεκριμένο και ειδικό σε πολλούς τομείς. Αν κοιτάξουμε γύρω μας, είμαι σίγουρη ότι σε κανέναν μας δεν αρέσει η αισθητική των κτιρίων από το 70 και μετά, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων. Τετράγωνα ψηλά κτίρια, χωρίς στυλ και αρχιτεκτονική καλαισθησία. Και πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει την φράση, «υποβίβαση της […]

περισσότερα...

Καλή Χρονιά από το flust

Πάει ο παλιός ο χρόνος… και σίγουρα όλοι σκεφτόμαστε να φύγει επιτέλους! Δύσκολος χρόνος για πολλούς, δυσκολότερος για τους περισσότερους. Ο,τι αναδρομή και να κάνουμε θα είναι θλιμμένη. Σκέφτομαι ότι ακόμα και λίγες χαρές που ίσως νιώσαμε, σκιάστηκαν από την δυστυχία των γύρω μας. Γιατί πώς να απολαύσεις την χαρά σου όταν το επόμενο λεπτό διαπιστώνεις την μελαγχολία του διπλανού σου; Ακόμα και στον παράδεισο κανένας δεν θα ήθελε να είναι μόνος. Ίσως η λέξη που αντιπροσωπεύει την χρονιά που […]

περισσότερα...

Γιατί είμαι αντικοινωνική, της Σάντυς Τυφωνίου

Η αλήθεια είναι ότι απολαμβάνω ιδιαίτερα την συντροφιά ορισμένων ανθρώπων. Η αλήθεια είναι, επίσης, ότι ορισμένοι άλλοι με κάνουν να βαριέμαι απίστευτα. Θα μου πείτε τώρα ότι αυτό συμβαίνει σε όλους μας. Συμφωνώ, αλλά το δικό μου θέμα βρίσκεται στο ότι εκφράζω και τον ενθουσιασμό μου, όταν βρίσκομαι με απολαυστική παρέα και την δυσαρέσκεια μου, όταν η παρέα μου προκαλεί βαρεμάρα. Τον ενθουσιασμό μου τον αντιλαμβάνομαι μιας και συμμετέχω (ξέρετε τώρα ατάκες, γέλια, φωνασκίες), όταν βαριέμαι όμως… η απόλυτη σιωπή. […]

περισσότερα...

Περηφάνεια ή ευγνωμοσύνη, της Σέβης Νικολάου – Μια μητέρα εξομολογείται

Το ταξί σταμάτησε τη συμφωνημένη ώρα στη συγκεκριμένη διεύθυνση : Praia de Botafogo, 228. Tο κτήριο από τα πιο επιβλητικά της παραλίας. Μας ζητήθηκαν ταυτότητες, μας φωτογράφησαν-κτήριο υψίστης ασφαλείας-μας έδωσαν από ένα “πάσο”, εμένα και της Μαρίας, και μας οδήγησαν στο ασανσέρ. Ένα τεράστιο και λαμπερό, που μόλις έκλεισε η πόρτα ανακάλυψα ότι δεν είχε κουμπιά. Τι να πατήσω τώρα για τον 18 όροφο; Αυτό ξεκίνησε από μόνο του και σταμάτησε στον προορισμό μας! Το “πάσο”του είχε δώσει την εντολή. […]

περισσότερα...

Η δύναμη του να είσαι νέος, της Μαγδαληνής Τσουρδιού

«Τι όμορφο που είναι όταν είσαι νέος! Έχεις μόνο όνειρα να κάνεις. Δεν έχεις παρελθόν για να το χάσεις. […] Κοιτάς μόνο μπροστά. Όλα είναι ανοιχτά. Σε περιμένουν. Η αποτυχία είναι μια ακατανόητη λέξη. Αποτυχία από τι; Έχεις δύναμη και αυτή δεν είναι ψεύτικη. Δεν είναι πλασματική […] Δεν υπάρχει το παρελθόν. Πίσω στην πλάτη σου βρίσκεται ένας πελώριος τοίχος που σε στηρίζει. Είναι το σημείο μηδέν. Μπορείς να πας μόνο μπροστά, μπορείς μόνο να κερδίζεις». Ήταν ένα μικρό απόσπασμα […]

περισσότερα...

Στολισμένες βιτρίνες…

Ο στολισμός της πόλης για την εορταστική περίοδο μοιάζει να την έκανε πιο φωτεινή. Η Ρόδος φόρεσε τα καλά της, στόλισε το δέντρο στην πλατεία Δημαρχείου, το καρουζέλ και τα πολύχρωμα σπιτάκια πήραν την θέση τους και η χριστουγεννιάτικη μουσική ξεκίνησε να παίζει. Μια βόλτα στο κέντρο της πόλης παραμονή Χριστουγέννων. Γιορτινές βιτρίνες, λαμπερά φωτάκια, ευφάνταστοι διακοσμητικοί στολισμοί σε ορισμένα καταστήματα, που κόντρα στην «πεσμένη ψυχολογία», προσπάθησαν να δημιουργήσουν μια γιορτινή ατμόσφαιρα. Στους δρόμους του κέντρου της πόλης λιγοστός κόσμος, […]

περισσότερα...

«Χριστούγεννα στ’ αζήτητα», της Κικής Τσακίρη

Τις γιορτές και ειδικά τα Χριστούγεννα, εδώ και τρία χρόνια μελαγχολώ, όμως, χαίρομαι τις στιγμές, που μου λένε τα κάλαντα παιδάκια μπροστά στο τζάκι, χωρίς τα κόμπλεξ των μεγάλων στη θέα ενός διαδηλωμένου ανάπηρου. Στιγμές που στριφογυρίζουν τα κορίτσια μου μπροστά μου, για να τις καμαρώσω που φόρεσαν τα γιορτινά τους, στιγμές που βλέπω το χριστουγεννιάτικο δένδρο με τύψεις, που ανάβουν τα φωτάκια και συντελώ λίγο στην κλιματική αλλαγή αυξάνοντας το διοξείδιο του άνθρακα. Στιγμές στο άκουσμα των ξύλων που […]

περισσότερα...