Category: απόψεις

“Selfie και πολιτική σεμνοτυφία”, του Παναγιώτη Σκευοφύλακα

Η κηδεία του Nelson Mandela, πέρα από το προφανές, δηλαδή τον «αποχαιρετισμό» προς μία σπουδαία πολιτική προσωπικότητα παγκόσμιας εμβέλειας, υπήρξε η αφορμή για την ανάπτυξη μιας -αρκετά στερεοτυπικής στη βάση της – παραφιλολογίας γύρω από τις «selfies» της Δανής πρωθυπουργού Helle Thorning-Schmidt με τους ομολόγους της των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας. Παρά την επικρατούσα άποψη, η συγκεκριμένη ενέργεια δεν θα έπρεπε να λογίζεται ως επιλήψιμη, τουλάχιστον όχι για τους λόγους που κατά κόρον έχουν εκφραστεί. Αφήνοντας στην άκρη την […]

περισσότερα...

Ο Μιχάλης Λιάπης και το χαρτοφυλάκιο της μπαταρίας, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ

Αυτό που έπαθε ο Μιχάλης Λιάπης αποτελεί σύνηθες κομβικό σημείο στην πλοκή πολλών κινηματογραφικών ταινιών, όπου μια απλή παράβαση του κώδικα οδικής κυκλοφορίας οδηγεί συνήθως στην αποκάλυψη ενός νεκρού ή ζωντανού ανθρώπου στον χώρο αποσκευών και στην φυλάκιση μερικών μαφιόζων. Γι’ αυτό η περιπέτεια του Μιχάλη Λιάπη δεν θα κάνει ποτέ την υπέρβαση στην μεγάλη οθόνη… Διότι η ηθική και πολιτική έκπτωση πολιτικών ανδρών θεωρείται δεδομένη και είναι απλά θέμα χρόνου. Έτσι έχει διαμορφώσει η ιστορία το συλλογικό υποσυνείδητο. Δεν […]

περισσότερα...

Η υποκρισία βλάπτει περισσότερο από το τσιγάρο, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ

Ίσως δεν βρω ποτέ λαθραία τσιγάρα, αλλά αν συναντήσω ελεγκτή την ώρα που πίνω και καπνίζω, ελπίζω να δω την απογοήτευση και την μετάνοια στο βλέμμα του, για να μην θελήσω να σβήσω το τσιγάρο μου μέσα στο ρουθούνι του. Είμαι καπνιστής εδώ και 15 χρόνια περίπου, δηλαδή πολύ περισσότερα από όσα θα έπρεπε. Παρόλα αυτά, δεν έχω πάρει ούτε μία τζούρα «στη ζούλα», δηλαδή χωρίς να πληρώσω τον φόρο που της αναλογεί. Σε αυτό το σημείο αξίζει να σημειωθεί […]

περισσότερα...

Η τηλεόραση που θέλω, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ

Δεν έχω τηλεόραση στο σπίτι. Δεν ξέρω ποιοι είναι οι νέοι και ωραίοι της ελληνικής show business… Δεν ξέρω ποιες μέτριες τηλεοπτικές σειρές του εξωτερικού προβάλλονται ανάμεσα στο διαφημιστικά μηνύματα… Δεν ξέρω πόσες ελληνικές παραγωγές εκμεταλλεύονται την άγνοια και την αφέλεια «πραγματικών ανθρώπων» που μαγειρεύουν, χορεύουν, τραγουδάνε, κάθονται και σηκώνονται… Δεν ξέρω με τι καταπιάνονται οι πράκτορες που εμφανίζονται ως δημοσιογράφοι και αμείβονται ως ηθοποιοί… Φοβάμαι ότι, όταν θα βλέπω «απλούς ανθρώπους να μαγειρεύουν και να αλληλοβαθμολογούνται, θα μου κόβεται […]

περισσότερα...

Μαθήματα λογιστικής και διαπραγμάτευσης, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ

Λόγω ελλιπούς προσοχής ή διερμηνευτικού λάθους, η Διάσκεψη των Προέδρων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με το ελληνικό Υπουργικό Συμβούλιο έμελλε να μας απασχολήσει για 24 ώρες με τον πλέον επουσιώδη τρόπο. Η Πρόεδρος της Ενωμένης Ευρωπαϊκής Αριστεράς του Ευρωκοινοβουλίου, Gabriele Zimmer, τάχθηκε κατά του κουρέματος του ελληνικού χρέους για να μην επιβαρυνθούν οι Ευρωπαίοι πολίτες, οπότε ο Υπουργός Εξωτερικών πετάχτηκε σαν ελατήριο για να υπερασπίσει την προσχηματική τιμή της Ελλάδας, λέγοντας ότι έχουμε δανειστεί από κράτη και οργανισμούς, καλύπτουμε τις υποχρεώσεις […]

περισσότερα...

Μια καταστροφή, κανένα σχέδιο, πολλοί πολιτικοί, της Μαγδαληνής Τσουρδιού

Τελειώνοντας τις σπουδές μου και απορρίπτοντας την ιδέα περί ένταξης μου στο Διπλωματικό Σώμα, είχα στο πίσω μέρος του μυαλού μου να ασχοληθώ με την πολιτική. Την πολιτική, ωστόσο, που αφορά «στα κοινά». Για να γίνω πιο συγκεκριμένη, στο… κοινό καλό! Πού θα μπορούσε αυτό να γίνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο; Στην έδρα μου, δηλαδή στο νησί μου, τη Ρόδο. Ευκαιρίες, όπως η δυνατότητα να μπω σε ψηφοδέλτιο στις προηγούμενες εκλογές, μου δόθηκαν, αλλά τις απέρριψα γιατί βλέπω πως […]

περισσότερα...

Θεραπεύεται ένας φανατικός; Η περίπτωση του Άδωνι Γεωργιάδη, του Παναγιώτη Σκευοφύλακα

«Τον φανατικό δεν τον ενδιαφέρει τίποτα. Αυτός ξέρει όλες τις απαντήσεις και δεν θέλει να ακούει ερωτήσεις. Δεν έχει ερωτήσεις, ξέρει όλες τις απαντήσεις». Όταν προχωρούσε σε αυτήν την περιγραφή του φανατικού, ο Άμος Όζ σίγουρα δεν είχε κατά νου τον Άδωνι Γεωργιάδη. Άλλωστε και το σχετικό βιβλίο του «Πως να θεραπεύουμε έναν φανατικό» γράφτηκε με άλλη αφορμή και όχι για τις περιπέτειες του υπουργού Υγείας. Εν τούτοις, έστω κι εκ των υστέρων, ο άνθρωπος που αυτό το χρονικό διάστημα […]

περισσότερα...

Η σκέψη για το μέλλον κάνει κακό στο μέλλον, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ

– Θα κόψω το τσιγάρο! – Να το κόψεις! Το συζητάς πολύ καιρό, αλλά δεν το έχεις προσπαθήσει ποτέ. Τα χρόνια πέρασαν… Δεν υπάρχει πια το ακαταλόγιστο για αδιαφορία… Παλιότερα, το τσιγάρο δεν μπορούσε να σου «κόψει τη μπάλα». Πλέον, μπορεί να σου κόψει και τις σκάλες. – Θα κόψω και το ποτό! – Να το κόψεις! Αυτό θα κοπεί πιο εύκολα από το τσιγάρο. Λόγω προγράμματος το έχεις περιορίσει σημαντικά, αλλά τα χρόνια πέρασαν… Πλέον, ένα ποτηράκι παραπάνω την […]

περισσότερα...

Τα Greek statistics της εξαθλίωσης: Η θλιβερή υπενθύμιση του ΟΟΣΑ, του Παναγιώτη Σκευοφύλακα

«Βελτιώνεται η ποιότητα της ζωής μας;» ρωτά ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης σε μελέτη του που δημοσιεύθηκε την Τρίτη 5 Νοεμβρίου. «Όχι» απαντούν εμφατικά οι Έλληνες. Βέβαια, πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετική η κατάσταση, όταν από τη σχετική έρευνα προκύπτει ότι η Ελλάδα είναι η χώρα που καταγράφει τις μεγαλύτερες, τις πλέον οδυνηρές απώλειες σε βαθμίδες ευημερίας εξαιτίας της οικονομικής κρίσης . Η έρευνα Στη λογική της Πρωτοβουλίας για Καλύτερη Ζωή OECD Initiative for  Better Life, ο ΟΟΣΑ, […]

περισσότερα...

Το SPD στη θέση του IMF, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ

Κάποιος πρέπει να πάρει το μέρος της Ελλάδας, αφού δεν το παίρνουν οι Έλληνες. Καθώς το ερώτημα «τί κάνουμε», έχει διακριτικά τροποποιηθεί σε «τί μπορούμε να κάνουμε», οφείλουμε να παρακολουθούμε τις εξελίξεις με συγκρατημένη αισιοδοξία και ρεαλιστικές προσδοκίες. Η απουσία δημοσιονομικών μέτρων για το 2014 ήταν μια υψηλή προσδοκία, ήταν σύμπτωμα υπέρμετρης αισιοδοξίας. Το ελληνικό Κοινοβούλιο, εν μέσω ύφεσης και κατόπιν έξωθεν εντολής, ψήφισε κατ’ επανάληψη μέτρα που γνώριζε ότι θα δυσχεράνουν την κατάσταση. Ποιος πραγματικά πίστευε ότι θα αλλάξει […]

περισσότερα...