Category: απόψεις

Εκεί που λείπει η κεραία, της Μαγδαληνής Τσουρδιού

Έχω επώνυμες τσάντες, παπούτσια, ρούχα, κοσμήματα και αξεσουάρ που φορώντας τα νιώθω αρκετά καλά. Δεν ξέρω αν νιώθω ακριβώς χαρούμενη, ικανοποιημένη, αν νιώθω ευτυχία. Δεν μπορώ να το προσδιορίσω. Πάντως είναι κάτι το «ανεβαστικό» θα έλεγα. Βλέποντας την εκπομπή «Πρωταγωνιστές» με τον Σταύρο Θεοδωράκη και το απίστευτο πραγματικά, ρεπορτάζ στα Πομακοχώρια ένιωσα ένα κενό. Αυτό σίγουρα μπορώ να το προσδιορίσω. Χωριά απομακρυσμένα από όλους και απ’ όλα. Απομονωμένα. Η τηλεόραση, και συγκεκριμένα τα δυο – τρία κανάλια να αποτελούν πολυτέλεια […]

περισσότερα...

Το τέλος των τραπεζών της ύστερης βιομηχανικής περιόδου, του Τάσου Ανθουλιά

Ας προσπαθήσουμε (με την ευκαιρία) να μιλήσουμε λίγο απλά, αφήνοντας τα περισπούδαστα μεγάλα λόγια (για ταμπού και άλλες σαχλαμάρες, που θυμίζουν τα γελοία σεξουαλικά ταμπού – στον 21ο αιώνα και στην κοινωνία της πληροφορίας). Οι τράπεζες ήταν αναγκαίες στη βιομηχανική κοινωνία για τη συγκέντρωση κεφαλαίων ώστε να μπορούν να δανειστούν οι ιδιωτικές εταιρείες για να δημιουργήσουν βιομηχανίες και διάφορα μεγάλα έργα που οδηγούσαν στην ανάπτυξη των κρατών. (Προφανώς δεν έγιναν για να βάζουμε εκεί χρήματα και τιμαλφή και όχι κάτω […]

περισσότερα...

Οι πολιτικές αποφάσεις της Κύπρου και η Ελλάδα, του Τάσου Ανθουλιά

Το 1974 η καταστροφή της Κύπρου με την κατάληψη του βόρειου τμήματος από τους Τούρκους έσωσε την Ελλάδα από τη δικτατορία που κατέρρευσε μέσα στα αδιέξοδά της και στην επιστράτευση των Ελλήνων για έναν ακόμα πιο καταστροφικό πόλεμο με την Τουρκία. Το 1994 (20 χρόνια μετά την επέμβαση των Τούρκων) πήγα οικογενειακώς στην Κύπρο και φιλοξενήθηκα από τον φίλο μου Μιχάλη Τοφή (υπεύθυνο της Λαϊκής Επιμόρφωσης του Υπουργείου Παιδείας της Κύπρου) και την οικογένειά του. Η γυναίκα του Μιχάλη μού […]

περισσότερα...

Εμείς και τα νούμερα…

Η προσπάθεια να αντιμετωπίσουμε τα πράγματα στη ζωή μας μέσα από την αισιοδοξία, να γεμίσουμε το μυαλό μας με δημιουργικές σκέψεις, να πάρουμε δύναμη από όμορφα πράγματα που συμβαίνουν γύρω μας, είναι το καλύτερο σε μια εποχή ύποπτη και δύσκολη. Κάθε μέρα ακούω και διαβάζω για αριθμούς, για ποσοστά, για στατιστικές μετρήσεις που αφορούν και που ρυθμίζουν την ποιότητα της ζωής μας. Εκατομμύρια αριθμοί που στην πραγματικότητα αντιπροσωπεύουν εκατομμύρια ανθρώπους, εμάς. Η επιστήμη των μαθηματικών έχει εισβάλει στη ζωή μας […]

περισσότερα...

Η επιχειρηματικότητα των νέων στο Νότιο Αιγαίο, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

Η επιχειρηματικότητα είναι μια λέξη που στη χώρα μας έχει δεχτεί ισχυρό πλήγμα, λόγω της κρίσης, αλλά και που στην κουλτούρα και στην νοοτροπία μας ως λαού, δεν είχε ποτέ την σημασία που της έπρεπε, και ποτέ δεν καλλιεργήθηκε μέσα από την παιδεία μας, η έννοια του επιχειρηματικού πνεύματος, που θα μπορούσε να καθοδηγήσει τους νέους ανθρώπους. Σε αντίθεση με την κουλτούρα, που γαλούχησε αρκετές γενιές, της προτροπής δηλαδή, “βρες παιδί μου μια θέση στο Δημόσιο να έχεις το κεφάλι […]

περισσότερα...

Quo vandis, Ευρώπη;, της Κικής Τσακίρη

Ένα μανιφέστο ρεαλιστικό για μια ομοσπονδιακή Ευρώπη κόντρα στο κοντόφθαλμο εθνικιστικό συμφέρον των ευρωπαίων ηγετών. επίθεση είναι η καλύτερη άμυνα. Η ευρωπαϊκή κρίση είναι σύμπτωμα μιας βαθύτερης κρίσης με την οποία η Ευρώπη εδω και καιρό παραπαίει. Μια υπαρξιακή κρίση. Μια πολυσύνθετη κρίση. Οικονομική, δημογραφική, οικολογική, και θεσμική. Οι νέες αναπτυσσόμενες αγορές σε άλλες ηπείρους μας ξεπερνούν ταχύτατα, ενώ εμείς δεν είμαστε πλέον σε θέση να δημιουργήσουμε ανάπτυξη και καινοτομία. συγχρόνως η Ευρώπη γερνά ενώ άλλου ο πληθυσμός ιλιγγιωδώς αυξάνεται […]

περισσότερα...

Steak and BJ day, του Βαγγέλη Γεωργίου

14 Φλεβάρη, Γιορτή Αγίου Βαλεντίνου. Αγαπητικοί, εραστές, γαμπρούληδες, το καινούργιο boyfriend που θέλει να εντυπωσιάσει, όλοι αυτοί λυγίζουν σε μια τέτοια μέρα. Στις ανδροπαρέες είναι χαλαροί αλλά πολλούς τους απασχολεί τι να αγοράσουν στο πρόσωπο, που να το πάνε για φαγητό το βράδυ και όλες οι ροζ απαλές περιποιήσεις.. Οι Αμερικανοί όμως για άλλη μια φορά πρωτοτύπησαν σπάζοντας αυτή τη γυναικοκρατούμενη παράδοση ρίχνοντας την ιδέα: «14 Φεβρουαρίου θέλετε εσείς, 14 Μαρτίου εμείς». Πριν μια δεκαετία, το 2002, ο ραδιοφωνικός παραγωγός […]

περισσότερα...

Περί αλληλεγγύης, της Κικής Τσακίρη

Αλληλεγγύη εδώ, αλληλεγγύη εκεί, που είναι η αλληλεγγύη; Η κυβέρνηση κατάφερε να μετατρέψει σε αίνιγμα για δυνατούς λύτες, τον προορισμό της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης του 2%, που παρακρατείται από τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, ΔΕΚΟ και ΟΤΑ από το 2011. Θεσπίστηκε για την καταπολέμηση της ανεργίας. Όμως στον ΟΑΕΔ δεν έφτασε “φράγκο”. 300εκ ευρώ αναφέρει σε έκθεση του ο Οργανισμός, το ύψος της εισφοράς. Κανείς δεν ξέρει που καταλήγουν αυτά τα χρήματα, αναφέρει σε άρθρο του ο “Επενδυτής”. Να σημειωθεί […]

περισσότερα...

Άγγελοι επί γης, της Κικής Τσακίρη

Κυκλοφορούν ανάμεσα μας χωρίς φτερά κι εμφανίζονται στην κατάλληλη στιγμή. Στιγμή που το κοινωνικό κράτος έχει φαλιρίσει και οι κυβερνώντες εθισμένοι από την εξουσία, βλέπουν μόνο τους αριθμούς και το κοντόφθαλμο συμφέρον τους. Στιγμή που σύζυγοι, συγγενείς σηκώνουν τα χεριά ψηλά, αδύναμοι να αντικρύσουν την απόλυτη αναπηρία, να ζήσουν μαζί της, να μάθουν από τον πόνο του δικού τους ανθρώπου, να εξελιχθούν, να πολεμήσουν τις προκαταλήψεις, να ζήσουν διαφορετικά μαζί με ιδιαιτερότητες που επιβάλλουν οι μη αναστρέψιμες καταστάσεις. Στιγμή που […]

περισσότερα...

Σχέδιο “Αθηνά”: καλό είναι, αρκεί να εξαιρεθεί το χωριό μου!, του Θάνου Τζήμερου

Μέχρι σήμερα, η χωροθέτηση των σχολών ΑΕΙ και ΤΕΙ παρουσίαζε μια αξιοθαύμαστη διαχρονική συνέπεια: ιδρύονταν σχολή Διακοσμητικής Φωταγωγών στην Άνω Ραχούλα, αν αυτό βοηθούσε τον (εκάστοτε) κυβερνητικό βουλευτή να μαζέψει ψήφους από την “τόνωση” της τοπικής οικονομίας: τα σουβλατζίδικα, τα καφέ – μπαρ και τα ενοικιαζόμενα. Βέβαια, υπήρχε και άλλος λόγος δημιουργίας σχολών: το βόλεμα του τάδε φρέσκου διδάκτορα που είναι “δικό μας παιδί”. Κι ας μην έχει δημοσιεύσει ούτε μισή εργασία. Κι ας μην κάνει ούτε για υπεύθυνος κυλικείου. Έτσι φτάσαμε ένας φοιτητής ΤΕΙ να κοστίζει στον […]

περισσότερα...