Category: απόψεις

Μετά την πλατεία Ταξίμ… στην αυλή της ΕΡΤ, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

Για μέρες παρακολουθούσαμε τις διαδηλώσεις στην πλατεία Ταξίμ στην Κωνσταντινούπολη και διαβάζαμε για τις αντιδράσεις των Τούρκων πολιτών, με αφορμή την ανέγερση εμπορικού κέντρου στην πλατεία. Η αιτία βέβαια των αιματηρών διαδηλώσεων βρίσκεται βαθύτερα και έχει να κάνει με την καταπάτηση των ελευθεριών και των δημοκρατικών αντιλήψεων στην γείτονα χώρα, γιατί συνήθως η αφορμή μιας αντίδρασης, απέχει πολύ από την αιτία της. Σε μερικές ώρες όμως, η επικαιρότητα των ημερών άλλαξε και από την πλατεία Ταξίμ μεταφέρθηκε στο κτίριο της […]

περισσότερα...

Μέσα στο ραδιομέγαρο της ΕΡΤ… χωρίς σήμα, της Χριστίνας Καλογεροπούλου

Το σήμα της ΕΡΤ έχει ήδη κοπεί από το προηγούμενο βράδυ και ο κόσμος που συγκεντρώθηκε μέσα σε ελάχιστες ώρες μπροστά από το κτήριο της, στη Μεσογείων ολοένα και αυξάνεται. Έχει ξεκινήσει να βρέχει, μα κανείς δεν πτοείται. Μονάχα τραγουδούν ανεμίζοντας κάποιοι από αυτούς σημαίες, κυρίως κομμάτων μα και συνθημάτων υποστήριξης. Στα μεγάφωνα ακούγεται η φωνή της Φωτεινής Δάρρα που τραγουδάει με τη συνοδεία οργάνων. Προχωρώ προς την είσοδο του κτηρίου. Σηκώνω το κεφάλι μου να κοιτάξω τα παράθυρα. Σαστίζω […]

περισσότερα...

Μας παρακολουθούν, αλλά μας νοιάζει;, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

Όταν σκοτώθηκε η Πριγκίπισα Νταϊάνα σε αυτοκινητιστικό ατύχημα το 1997 στη γέφυρα Ντ’ Αλμά του Παρισιού, οι αρχές δημοσιοποίησαν φωτογραφίες από δορυφόρο στην προσπάθεια τους να εξακριβώσουν τα αίτια του δυστυχήματος. Το διαδίκτυο δεν ήταν ακόμα στα φόρτε του, αλλά η τηλεόραση ως βασίλισσα της ενημέρωσης την εποχή εκείνη, για μήνες μας βομβάρδιζε με εικόνες από κάμερες ασφαλείας, δορυφορικές λήψεις, ακουστικά ντοκουμέντα. Ίσως ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα ότι οι τηλεφωνικές υποκλοπές του 1989 στην Ελλάδα που μας είχαν […]

περισσότερα...

Η πολλή σκέψη κάνει πολύ κακό, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ

– Θυμάσαι τότε που θέλαμε το Μνημόνιο; – Εγώ δεν ήθελα ποτέ το Μνημόνιο! – Έλα τώρα… Να σου κόψουν λεφτά, δεν ήθελες! Αλλά μέσα σου, πίστευες ότι το μνημόνιο είναι μια καλή ευκαιρία να αλλάξουν κάποια πράγματα. – Ήθελα να αλλάξουμε τα πράγματα μόνοι μας. Δεν ήθελα Τρόικα! – Ήξερες, πολύ καλά, ότι δεν υπήρχε καμία περίπτωση να το κάνουμε μόνοι μας! Άρα… θυμάσαι τότε που ήθελες το Μνημόνιο; – Θυμάμαι. – Ωραία! Θυμάσαι που δεν μας πείραζε να […]

περισσότερα...

Χαριστική Αφλογιστία, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ

Ένας πόλεμος δεν μπορεί να τελειώσει μέσα σε λίγες μέρες. Κάποιες μάχες, όμως, θα μπορούσαν να τελειώσουν μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας. Προσδιοριστικός παράγοντας δεν είναι η διαφορά της ισχύος ανάμεσα στους δύο αντιπάλους, αλλά η δυνατότητα του ισχυρού να την εκμεταλλευτεί στρατηγικά. Πολλοί το γνωρίζουν αυτό… Ο Μουσταφά Κεμάλ σίγουρα το γνώριζε, ίσως το γνώριζε και ο Κεμάλ του Χατζιδάκι και του Γκάτσου. Κάποιοι ήρωες του δράματος της προηγούμενης εβδομάδας δεν το γνώριζαν. Η ανάρτηση της δασκάλας μουσικής […]

περισσότερα...

Η Τουρκία του αύριο… στην Ελλάδα του χτες, της Αναστασίας Κορινθίου

Βλέπω όσα γίνονται στην «γειτόνισσα» χώρα και αναρωτιέμαι… Η Τουρκία του σήμερα, στο αύριο. Η Ελλάδα που μοιάζει με χτες, στο τώρα. Βλέπω την φωτογραφία της κοπέλας με τα κόκκινα και δακρύζω. Μια κόκκινη επανάσταση – αίμα το φόρεμα της, λίγο πριν το πάρει ο άνεμος της αλλαγής. Αναρωτιέμαι πως είναι να νιώθεις αόρατος. Αναρωτιέμαι πως είναι η αίσθηση να προχωράς ανάμεσα σε κόσμο και να μην σε βλέπει. Πόσο βολικό να μην σε βλέπουν κάποιες φορές, βολικό για «αυτούς», […]

περισσότερα...

Αδοκίμαστη δόκιμη λύση, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ

Δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων ευρώ παρελαύνουν στα δελτία ειδήσεων καθημερινά και μας εξοικειώνουν με την ιδέα του βαρελιού χωρίς πάτο. Λόγω έλλειψης βαθιάς γνώσης της οικονομικής θεωρίας που εξηγεί τα ανεξήγητα ελλείμματα, έχουμε χάσει την «αίσθηση του ρευστού». Έχουμε, δηλαδή, ξεχάσει την αξία του χρήματος κυρίως σε ταπεινά μεγέθη. Ξεχάστε λοιπόν τα αστρονομικά ποσά! Σύμφωνα με πολλούς, με 50.000 ευρώ «ανοίγεις μαγαζάρα», ενώ σύμφωνα με κάποιους άλλους με το ίδιο ποσό καλύπτεις μισθολόγιο, ενοίκιο, εξοπλισμό και αναλώσιμα ερευνητικής ομάδας τριών ατόμων με […]

περισσότερα...

Ροδίνι: Ο εγκαταλειμμένος Παράδεισος, της Σέβης Νικολάου

Κάτι πρέπει να συμβαίνει με μας τους νεοέλληνες. Σαν κάποιο αόρατο χέρι να μας έκλεψε την ώρα που κοιμόμασταν, την δημιουργική μας φαντασία, την ικανότητά μας να εκτιμούμε την ομορφιά και να νοιώθουμε περηφάνια για την καταγωγή μας, φυλάσσοντας σαν κόρη οφθαλμού όλα όσα παραλάβαμε από τους προγενέστερους. Καταστροφική μανία να το πω, αδιαφορία, ανικανότητα, δεν ξέρω και δεν είναι άλλωστε αυτό το θέμα μου. Με αφορμή την 3η γιορτή Ροδινιού που οργανώνεται την Κυριακή 2 Ιουνίου 2013 από την […]

περισσότερα...

Η «αραβική άνοιξη» που δεν ήρθε ακόμα…, της Μαγδαληνής Τσουρδιού

Πέρασαν σχεδόν δυόμισι χρόνια από το ξέσπασμα των εξεγέρσεων στον Αραβικό κόσμο που έπληξαν ανεπανόρθωτα τις μακραίωνες καθεστωτικές εξουσίες και άλλαξαν τα δεδομένα στην περιοχή, είτε προκαλώντας την βίαιη απομάκρυνση των ηγετών τους, όπως έγινε στη Λιβύη με επακόλουθο το θάνατο του Μουαμάρ Καντάφι, είτε προκαλώντας την εξαναγκαστική απομάκρυνσή των αυταρχικών εξουσιών, όπως στην περίπτωση της Αιγύπτου, όπου ο επί 30 συναπτά έτη ο Πρόεδρος της, Χόσνι Μουμπάρακ παραιτήθηκε βλέποντας το στρατό να τάσσεται υπέρ των διαδηλωτών, στο πλευρό του […]

περισσότερα...

Motto:Greek success story, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

Στα χρόνια του μεσοπολέμου ορδές μεταναστών από όλο τον κόσμο έφταναν στις Ηνωμένες Πολιτείες ταλαιπωρημένοι και παρακαλούσαν να περάσουν τον έλεγχο στο νησί Ellis – οι Αμερικανοί από τότε έλεγχαν συστηματικά ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει στη χώρα τους – με ένα όνειρο… το αμερικανικό. Πίστευαν ότι στην Αμερική με σκληρή δουλειά θα είχαν μια καλύτερη ζωή και κάποιοι από αυτούς το κατάφεραν. Και έτσι γεννήθηκε το περιβόητο αμερικανικό όνειρο, που αν και στην αρχή περιείχε την σκληρή δουλειά για […]

περισσότερα...