Travel Trade Athens 2018: Η Αθήνα στους κορυφαίους ταξιδιωτικούς προορισμούς

Για 6η χρονιά το  Travel Trade Athens με στόχο την προώθηση της Αθήνας ως ταξιδιωτικού προορισμού με περισσότερα από 3.000 προεπιλεγμένα ραντεβού από εκπροσώπους διεθνών τουριστικών επιχειρήσεων.

travel trade athens

Ο δήμαρχος Αθηναίων κ. Γιώργος Καμίνης έκανε λόγο για ολική επαναφορά της Αθήνας στους κορυφαίους προορισμούς της Ευρώπης. «Οι αφίξεις υπερδιπλασιάστηκαν, φέτος ξεπερνούν τα 5,5 εκατομμύρια τουρίστες» τόνισε ο δήμαρχος Αθηναίων, επισημαίνοντας ότι «από τη ζοφερή κατάσταση του 2012, όταν η πόλη, μέσα σε ένα δυσμενές κλίμα οικονομικής ύφεσης και αρνητικής φήμης διεθνώς, κατρακύλησε σε ιστορικό ναδίρ στις αφίξεις επισκεπτών, φτάσαμε η Αθήνα να κατατάσσεται σήμερα στους κορυφαίους τουριστικούς προορισμούς της Ευρώπης».

Προορισμός η Αστυπάλαια για την ταξιδιωτική εμπειρία astypalea passion

Η Αστυπάλαια, η πεταλούδα του Αιγαίου όπως πολλοί την χαρακτηρίζουν, έχει την δική της ιδιαίτερη ενέργεια και κουλτούρα που συνδυάζει με μοναδικό τρόπο κάτι από Κυκλάδες και κάτι από Δωδεκάνησα. Το γεγονός ότι είναι από τα νησιά που δεν «πετάγεσαι» στα γρήγορα, την κάνει ακόμα πιο ξεχωριστή και έτοιμη να δεχτεί όσους θέλουν να ζήσουν μια μοναδική ταξιδιωτική εμπειρία πλούσια σε τοπικές γεύσεις και διαφορετικές πολιτιστικές διαδρομές.

astypalaiainpassion

Μια ιδιαίτερη πρωτομαγιά θέλουν να προσφέρουν οι επαγγελματίες του νησιού στους ταξιδιώτες που θα επιλέξουν να την επισκεφτούν, οργανώνοντας το «Astypalea in Passion» hashtag #astypassion, για το τετραήμερο 28 Απριλίου έως 1η Μαΐου, μέσα από οργανωμένες εμπειρίες γεύσης, φύσης και πολιτισμού, με στόχο την ανάδειξη του προορισμού και την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου στην Αστυπάλαια. Πολύτιμοι χορηγοί για την υποστήριξη της εμπειρίας είναι το art boutique ξενοδοχείο Kallichoron Art Boutique Hotel και η Blue Star Ferries, ενώ τη δράση ενεργοποίησε και στηρίζει η κοινωφελής εταιρεία ΑΕΛΙΑ (*πρωτοβουλία «το Νησί μου 12 Μήνες»)

Στην Αστυπάλαια για το «Astypalea in Passion» θα βρεθούν ο ξεχωριστός chef Αλέξανδρος Παπανδρέου και η Madame Ginger, Chef και food blogger, όπου σε συνεργασία με τοπικά εστιατόρια θα δημιουργήσουν τις δικές τους γαστρονομικές προτάσεις εμπνευσμένες από την Αστυπάλαια.

Για τη συμμετοχή στην «Astypalea in Passion» #Astypassion η Blue Star Ferries προσφέρει έκπτωση 50% σε όσους ενδιαφέρονται να ταξιδέψουν στην Αστυπάλαια με αναχώρηση στις 26 ή στις 28 Απριλίου και επιστροφή 1η ή 3η Μαΐου). Για την κράτηση των εκπτωτικών εισιτηρίων και για άλλες πληροφορίες επικοινωνήστε με την ΑΕΛΙΑ στο orfanou@aelialab.gr και στο sofia@aelialab.gr ή με μήνυμα στις σελίδες Facebook Aelialab και Astypalea in Passion 

Δείτε  εδώ το Δελτίο Τύπου του Astypalea in Passion

 

epixeiro.gr: Η μαθητική επιχειρηματικότητα στην πρώτη γραμμή

Μια νέα πρωτοποριακή συνεργασία ως media partner του  Σωματείου Επιχειρηματικότητας Νέων/Junior Achievement Greeceανακοίνωσε το business portal epixeiro.gr . Σε μια ειδική ενότητα με τίτλο «Μαθητική επιχειρηματικότητα» θα δημοσιεύονται άρθρα για τις επιχειρήσεις μαθητών Γυμνασίου-Λυκείου (15-18 ετών) σε όλη την Ελλάδα, που συμμετέχουν στο παγκόσμιο πρόγραμμα του ΣΕΝ/JA Greece «Εικονική Επιχείρηση» και διαγωνίζονται για την ανάδειξη της καλύτερης μαθητικής επιχείρησης της Ελλάδας της σχολικής χρονιάς 2017-2018.

μαθητική επιχειρηματικότητα

Με ομάδες μαθητών σε 130 σχολεία σε όλη τη χώρα οι εικονικές επιχειρήσεις θα διαγωνιστούν μεταξύ τους για την ανάδειξη της νικήτριας ομάδας που θα  αναμετρηθεί με άλλες 39 ομάδες στον Πανευρωπαϊκό Διαγωνισμό του Junior Achievement Εurope που φέτος θα πραγματοποιηθεί στο γειτονικό Βελιγράδι.

Η συνεργασία του epixeiro.gr με το ΣΕΝ/JA Greece έχει σαν στόχο την ανάδειξη του επιχειρηματικού ταλέντου των παιδιών στην Ελλάδα αλλά και της ανάγκης να δοθεί έμφαση στην ανάπτυξη της επιχειρηματικής κουλτούρας στη χώρα μας από την παιδική ηλικία.

Ο Βαγγέλης Χαμπηλομάτης, ιδρυτής του epixeiro.gr δήλωσε σχετικά: «Η παιδική τόλμη και φαντασία αποδεικνύουν και διδάσκουν περίτρανα όλους εμάς πως όντως υπάρχει ελπίδα, όσο δύσκολα κι αν είναι επιχειρηματικά τα πράγματα στην Ελλάδα του σήμερα. Εμείς από την μεριά μας χρειάζεται απλά να συνδράμουμε και να ανοίγουμε το δρόμο για την υλοποίηση τέτοιων ιδεών και πρωτοβουλιών, όπως αυτής του ΣΕΝ/JA Greece. Στόχος είναι η αξιοποίηση όλων των δεξιοτήτων των παιδιών μέσα σε συνθήκες και σε κλίμα υγιούς άμιλλας».

 

 

 

Η έρευνα για τον σχεδιασμό του δικτύου μονοπατιών στη Χαλκιδική, με την χρηματοδότηση της WATT+VOLT

Στην έκθεση Philoxenia στη Θεσσαλονίκη, ο Πρόεδρος του Τουριστικού Οργανισμού Χαλκιδικής κ. Γρηγόρης Τάσιος ανακοίνωσε την συνεργασία του Οργανισμού με την WATT+VOLT, εταιρεία παροχής ολοκληρωμένων υπηρεσιών Ηλεκτρικής Ενέργειας.  Η εταιρία WATT+VOLT θα χρηματοδοτήσει το έργο «Έρευνα για τον Στρατηγικό Σχεδιασμό Δικτύου Μονοπατιών στην Π.Ε. Χαλκιδικής». Στόχος, η συμβολή στην προστασία του περιβάλλοντος και τη βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας μας.

Η έρευνα για τον σχεδιασμό του δικτύου μονοπατιών στη Χαλκιδική με την χρηματοδότηση της WATT+VOLT

Ο θεματικός τουρισμός μέσω της δημιουργίας ολοκληρωμένων δικτύων διαδρομών,  η επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου και η ευαισθητοποίηση της τοπικής κοινωνίας σε περιβαλλοντικά θέματα, βρίσκονται στο στρατηγικό πλάνο του Τουριστικού Οργανισμού Χαλκιδικής.

Τα αποτελέσματα της έρευνας θα χρησιμοποιηθούν από την Ένωση Ξενοδοχείων Χαλκιδικής για την ποιοτική και ποσοτική αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος της περιοχής.

Την πρωτοβουλία αγκάλιασε το σύνολο των μελών του οργανισμού τουριστικής προβολής: η Περιφερειακή Ενότητα Χαλκιδικής, το Περιφερειακό Ταμείο Ανάπτυξης Κεντρικής Μακεδονίας, το Επιμελητήριο Χαλκιδικής, η Ένωση Ξενοδοχείων Χαλκιδικής, η Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ενοικιαζόμενων Δωματίων και Διαμερισμάτων Χαλκιδικής, η Ένωση Camping, ο Δήμος Νέας Προποντίδας, ο Δήμος Κασσάνδρας, ο Δήμος Σιθωνίας, ο Δήμος Πολυγύρου, ο Δήμος Αριστοτέλη και 10 ιδιώτες-μέλη

Yoga για το καλοκαίρι ή ακόμα πιο απλά yoga για εμάς, της Άννας Σαρούκου

Από την τελευταία φορά που βρεθήκαμε στα ιντερνετικά χαιρόμασταν τον ερχομό του καλοκαιριού ανυπομονώντας για τις πρώτες βουτιές… Ακόμα για κάποιους η αναζήτηση της θάλασσας παραμένει –για την ώρα- ένας ανεκπλήρωτος στόχος. Ο καθένας με τους χρόνους του άλλωστε!

yin

 

Σίγουρα όμως το κοινό για όλους μας είναι πως το καλοκαίρι μας κάνει ολοένα και πιο εξωστρεφείς, γεμάτους ενέργεια (όταν οι θερμοκρασίες δεν φτάνουν τους 40 βέβαια…), υπερκοινωνικούς και με το βλέμμα στραμμένο ξεκάθαρα στις πολυπόθητες ακρογιαλιές. Κάπου εκεί, όμως, έρχεται η πρακτική της yoga να εξισορροπήσει τη φωτιά (agni) που υπάρχει μέσα μας. Καλή η υπέρμετρη χαρά, τα δροσερά κοκτέιλ και οι περιηγήσεις στην πόλη ή σε νησιώτικα σοκάκια αλλά όλα αυτά χωρίς να ξεχνάμε πως η φροντίδα του εαυτού μας είναι προτεραιότητα. Η απότομη αύξηση των θερμοκρασιών προκαλεί πολύ μεγαλύτερη κατανάλωση ενέργειας και συχνά μας δίνει την αίσθηση της κόπωσης χωρίς να έχουμε απαραίτητα καταπιαστεί με πολλά πράγματα τη συγκεκριμένη μέρα.

Για την εξισορρόπηση όλης αυτής της αλλαγής μπορούμε να επιλέξουμε να χαρίσουμε στον εαυτό μας μερικά λεπτά ήρεμης, ξεκούραστης, απολαυστικής πρακτικής. Και τι καλύτερο από μία yin προσέγγιση! Σύνδεση, ηρεμία και μία ματιά προς τα μέσα. Προτού βουτήξουμε στις θάλασσες μπορούμε να βρέξουμε έστω και λίγο τις άκρες των ποδιών μας σε αυτό που συμβαίνει μέσα μας. Το καλοκαίρι μας κάνει να σκεπάζουμε πράγματα μέσα σε αυτούς τους υπέροχους, μα ξέφρενους ρυθμούς του. Λίγα λεπτά yin πρακτικής μπορούν στα αλήθεια να μεταμορφώσουν σωματικά & συναισθηματικά το νου και το σώμα.
Να φέρουν μία κάθαρση στις σκέψεις μας, να αγκαλιάσουν όοοοτι και αν νιώθουμε.
Embrace life with a smile in your heart ♡ ♡ ♡

Ξεκινάμε το καλοκαιρινό μας ταξίδι πρώτα από του νου, την καρδιά, το συναισθηματικό μας σώμα… Απολαμβάνουμε ότι έχει να μας προσφέρει αυτή η περίοδος.
Είτε στο σπίτι με το δροσερό αεράκι (αν δεν υπάρχει αντικαταστήστε το με κάποιο air-condition), είτε σε κάποια νησιωτική αυλή ή παραλία ξεκινήστε τη μέρα σας αγκαλιά με το αγαπημένο σας yoga mat.
Καθίστε σε άνετη ωκλαδόν θέση και απλά αναπνεύστε.
Βαθιά & ελεύθερα.

Έπειτα αναζητήστε τις asanas που ενισχύουν το ενεργειακό κέντρο της καρδιάς σας. Ελάτε από τη marjariasana σε βαθειά κάμψη με τον θώρακα να πλησιάζει ή να ακουμπάει τη γη ενώ τα χέρια μακραίνουν μπροστά. Μπείτε σε στατικές ύπτιες στροφές κορμού & έπειτα μείνετε σε ύπτια θέση με ένα bolster πίσω στην πλάτη σας κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης. Αφήστε λίγα λεπτά σε κάθε θέση χρησιμοποιώντας όσα βοηθήματα θέλετε (μαξιλαράκια, bolsters, κουβερτάκια ή αυτοσχεδιάστε ακόμα και με στήλη από βιβλία). Κάντε τον χρόνο αυτό ποιοτικό και απολαυστικό για εσάς τους ίδιους.
Αφεθείτε στο ήρεμο ταξίδι της αναπνοής και η μέρα σας σίγουρα θα κυλήσει με διαφορετικούς ρυθμούς…
Namaste!
* Enjoy summer life *

Ένας Μάης σχεδόν καλοκαίρι ~ Pre-summer yoga life, της Άννας Σαρούκου

Η εποχή και οι καρδιές ανθίζουν στην πόλη κάνοντας την κάθε ημέρα να μυρίζει καλοκαίρι. To Σαββατοκύριακο κλείνει το μάτι για τις πρώτες βουτιές, φέρνοντας τη χαρά της θαλασσινής αύρας και την παιδική ξεγνοιασιά λίγο πιο κοντά στην καθημερινότητα μας. Ένα διάλειμμα μίας αβάσταχτης ελαφρότητας θα λέγαμε…

sol yoga

Ο καθένας μας μπορεί να θυμηθεί εκείνες τις υπέροχες σχολικές στιγμές όπου τα πρώτα μπουγέλα σηματοδοτούσαν το τέλος των υποχρεώσεων και την έναρξη των απέραντων καλοκαιρινών αναζητήσεων. Ομολογουμένως, ο φετινός ζεστός Μάης τα κάνει όλα σε ταχύτητα fast forward παρασύροντας στις κοντινές παραλίες ακόμα και τους πιο συγκρατημένους. Αυτή βέβαια είναι και η ομορφιά της φύσης, η διδαχή ακόμα και από τις πιο ανατρεπτικές αλλαγές που μας παροπλίζουν με την ικανότητα της ευελιξίας. Οπότε, αν απλά το καλοκαίρι θέλει να φτάσει πιο σύντομα πώς να το αρνηθούμε;

Αντιστοίχως, λοιπόν, προετοιμαζόμαστε κι εμείς για να απολαύσουμε το φυσικό / προσωπικό μας ταξίδι προς το πέρασμα των εποχών με μία διάθεση να κυλήσουμε ήρεμα και να ευχαριστηθούμε αυτήν τη διαδρομή. Για αρχή, αν οι προσεχείς ημέρες σας βρουν σε κάποιο παραθαλάσσιο τοπίο απλώστε την πετσέτα σας και γεμίστε τις μπαταρίες σας με μία όμορφη outdoors yoga practice! Εσείς, ο εαυτός σας και λίγες βαθιές συνειδητές αναπνοές θα φέρουν μία ωφέλιμη αλλαγή που θα καταπραΰνει και θα χαλαρώσει το νου και το σώμα σας.

Αν πάλι είστε από εκείνους που θα προτιμήσουν τις πόλεις μη διστάσετε να κάνετε μία έρευνα στα social media για τα outdoors yoga μαθήματα που απλώνονται και γεμίζουν τους χώρους πρασίνου. Η πρακτική στη φύση έχει αναμφισβήτητα μία ξεχωριστή ενέργεια. Δίνει τη δυνατότητα στους συμμετέχοντες να νιώσουν τη γείωση και τη βαθύτερη σύνδεση με τον εαυτό τους και τους γύρω τους. Μία εξερεύνηση από μέσα προς τα έξω που οδηγεί προοδευτικά σε μία αρμονική συνύπαρξη και ισορροπία με ολόκληρο το φυσικό περιβάλλον. Προσφέρει ποιότητες πολύ διαφορετικές από αυτές ενός παραδοσιακού παντός καιρού yoga session. Είναι σαν ένα σημαντικό σκαλί στην αποδοχή του ποιοι είμαστε και στη συνειδητή επιλογή της εξωστρεφούς εμπλοκής με άλλους ανθρώπους σε κάτι τόσο βιωματικό και όμορφο.

Αλλά όπως συνηθίζουμε να λέμε, ένα βήμα τη φορά είναι πάντα αρκετό. Επιτρέπουμε στον εαυτό μας να προχωρήσει στον δικό του θαυμαστό ρυθμό.

Εάν για κάποιους οι ομαδικές εξωτερικές συναναστροφές χρειάζονται λίγο χρόνο για να λειτουργήσουν, δίνουμε γενναιόδωρα τον απαιτούμενο χώρο και χρόνο. Όπως και να χει είτε σε inside είτε σε outside συνθήκη το στρωματάκι μας είναι πάντα εκεί για εμάς. Μερικές αναπνοές –ιδανικά- συνδυασμένες και με μία απαλή σωματική ενεργοποίηση θα μας φέρει το καλοκαίρι πρώτα στην καρδιά κι έπειτα ίσως βρεθεί ο τρόπος να το αναζητήσουμε και κάπου έξω!

Απολαύστε τον ήλιο ~ απολαύστε τη γεμάτη σελήνη που βρίσκεται ψηλά στον ουρανό.
Life is an amazing journey!

Κάθε μέρα, κάθε ακτίνα φωτός, κάθε παιδικό βλέμμα είναι πάντα ένας υπέροχος λόγος για να χαμογελάμε… Άλλωστε όπως είχε γράψει κάποτε ο Σεφέρης «Είμαστε ζητήματα φωτός…»

Από το Μάαστριχτ στο σήμερα… Ένα web documentary για την Ευρώπη

Ένα web documentary, του Βαγγέλη Γεωργίου, με τίτλο «Μάαστριχτ 1992, Τα ατέλειωτα γενέθλια» ξεκινάει την Πέμπτη 11 Μαΐου στην HuffPost Greece , με στόχο να αναδείξει τις συνέπειες της συνθήκης του Μάαστριχτ στην καθημερινότητα μας. Για την δημοκρατία, την οικονομία, την γραφειοκρατία, την εθνική κυριαρχία και την Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

11 Έλληνες ακαδημαϊκοί και δημοσιογράφοι, μέσα από την προσωπική τους οπτική, αναλύουν την εξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχοντας ως σημείο αναφοράς το μοιραίο 1992 και την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ.

Για τη δημιουργία του αφιερώματος συνεργάστηκαν, το Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα, το Βιβλιοπωλείο Free Thinking Zone (Σκουφά 64 και Γριβαίων, Αθήνα), το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ), τη Μονάδα Οπτικοακουστικών Μέσων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες, την DK Video Productions, την Βιβλιοθήκη της Βουλής (Πρώην Καπνεργοστάσιο) και το Γραφείο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα.

Επιστρέφοντας πίσω στη βάση: Back to (my) lovely normality, της Άννας Σαρούκου

Το τέλος της περιόδου των διακοπών του Πάσχα ίσως να βρήκε μερικούς από εμάς με την εύλογη απορία του πώς και επιστρέψαμε στην κανονικότητα και γιατί δεν είναι ήδη καλοκαίρι. Ο νους μας ενδεχομένως να ταξιδεύει σε επόμενους προορισμούς, ενώ την ίδια ώρα η  καθημερινότητα προσπαθεί είτε ευγενικά είτε λίγο πιο απότομα να μας επαναφέρει στο εδώ και το τώρα.

Find-joy-in-ordinary

Όπως και να ’χει εμείς είμαστε έτοιμοι να απολαύσουμε την κάθε εναλλαγή, ακόμα και αυτήν την after Easter επαναπροσαρμογή ~ κάτι σαν εποχιακό jet lag, με το βλέμμα στραμμένο σε νέες εμπειρίες, καταστάσεις και προοπτικές. Αυτό όμως που θα βοηθήσει περισσότερο την κατάσταση είναι να επιστρέφουμε πάντοτε κάπου που αγαπάμε πολύ.
Είτε είναι άνθρωποι, μέρη, δουλειές ή οτιδήποτε εκφράζει τον καθένα από εμάς… Όταν υπάρχουν κάποια από αυτά τα βασικά συστατικά, σίγουρα θα ακολουθήσουν και τα υπόλοιπα. Ακόμα και στις λεγόμενες δύσκολες μέρες εάν βρισκόμαστε εκεί που πραγματικά θέλουμε κάθε φορά ίσως να ανακαλύπτουμε και μια ευχάριστη έκπληξη…

Παρακινούμενη λοιπόν από αυτήν την κοσμοθεωρία, το quote ή απλά το συμπέρασμα αυτής της εβδομάδας θα μπορούσε να είναι: “Do more of what makes you happy”.

Ίσως η δουλειά των ονείρων μας ή κάποιος άλλος προσωπικός στόχος να είναι ακόμα μακριά, το σίγουρο όμως είναι πως όοοσο διακοσμούμε την καθημερινότητα μας με πράγματα που μας κάνουν χαρούμενους μπαίνουμε αυτόματα στην διαδικασία να συγκεντρώσουμε γύρω μας όμορφες συνθήκες. Μπορεί η ροή της ζωής να μας πάει κάπου αλλού, σίγουρα όμως αυτή η νέα κατεύθυνση θα είναι εξίσου ωραία και ενδεχομένως να μας ταιριάζει περισσότερο!

Ανάμεσα σε όλες αυτές τις σκέψεις είναι που κυλάει και αυτό που θα λέγαμε mindful way of living. Επίγνωση και ευελιξία στο νοητικό & συναισθηματικό σώμα, στην κάθε μας μέρα, στη σχέση με τον εαυτό μας και τους άλλους. Προχωρώντας στο μονοπάτι της yoga ερχόμαστε προοδευτικά ένα βήμα πιο κοντά στη σύνδεση με το απλούστερο φαινόμενο της αναπνοής… Και από εκεί αρχίζουν –σταδιακά- όλα να ρέουν καλύτερα.
Φυσικά μερικά σκόρπια κείμενα ή φράσεις που θα βρούμε σε μία αναζήτηση στο διαδίκτυο δεν είναι ικανά να μας μεταμορφώσουν, αλλά σίγουρα μπορούν να κάνουν μία αρχή, να μας δώσουν ένα μικρό ερέθισμα από το οποίο ο καθένας θα βρει τον δικό του τρόπο για συνεχίσει.

Ας αποχαιρετίσουμε αυτήν την εβδομάδα και ταυτόχρονα τον τόσο γενναιόδωρο Απρίλη με μερικά λεπτά επάνω στο yoga mat. Ιδανικά, με την καθοδήγηση ενός δασκάλου είτε σε κάποιο studio yoga ή αν δε γίνεται αλλιώς στην ηρεμία του προσωπικού μας χώρου. Χαρίζουμε στον εαυτό μας λίγο χρόνο να αναπνεύσει ήρεμα, να αφουγκραστεί τη μαγεία της εσωτερικής σιγής και ενδεχομένως να ενεργοποιήσουμε με gentle yoga τις αρθρώσεις και το μυϊκό μας σύστημα. Ακόμα και ένα πολύ σύντομο πρόγραμμα εναλλαγών ανάμεσα σε βασικές asanas όπως είναι η θέση της γάτας, του κάτω σκύλου, του παιδιού ή της όρθιας τσιμπίδας να μας βοηθήσουν να νιώσουμε αναζωογόνηση και ευεξία.
(Φυσικά, ο σεβασμός στον εαυτό μας είναι η βάση για ότι κάνουμε και σαφώς αν υπάρχει οποιοδήποτε ζήτημα υγείας συμβουλευόμαστε πρώτα κάποιον ειδικό).

Ότι κι αν επιλέξουμε να κάνουμε φροντίζουμε να γίνεται με τρόπο θετικό και γεμάτο αγάπη. Ενεργοποιούμε ξανά τις αισθήσεις εκείνες της γνήσιας εξερεύνησης που είχαμε τόσο έντονα σαν παιδιά παίζοντας ανάμεσα στα χόρτα και τα δέντρα και που αργότερα ξεχάσαμε κάπου ανάμεσα στις υποχρεώσεις και στην ταχύτητα της καθημερινότητας.
Είναι άνοιξη!
Ας παρατηρήσουμε έναν ανθισμένο κήπο ή ας αφεθούμε στην μυρωδιά ενός εποχιακού φρούτου. Η συγκυρία της Πρωτομαγιάς μας δίνει την ευκαιρία να αδράξουμε με διαφορετικό τρόπο την Δευτέρα που έρχεται. Με έναν περίπατο στη φύση ή με ένα κοντινό road trip σε κάποια παραλία ίσως (;)
Ή και χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. Αφήστε τη μέρα και τη διάθεση σας να σας οδηγήσουν… κι ας φτάσετε δυο βήματα πιο πέρα. Just remember to flow!

* Εισπνέουμε ~ εκπνέουμε πάντοτε με χαμόγελο κοιτάζοντας προς όλες εκείνες τις όμορφες μέρες που θα έρχονται διαρκώς…

Yoga is your time out, Αγκαλιάζοντας την καρδιά του Απρίλη, της Άννας Σαρούκου

Βαδίζοντας στο ξεκίνημα της νέας εβδομάδας με αισιοδοξία, αλλά ίσως και λίγο απορροφημένοι από την αναγέννηση της φύσης και την αδιάκοπη αλλαγή καταστάσεων και συναισθημάτων, ερχόμαστε να χαρίσουμε μία μεγάλη αγκαλιά σε εμάς τους ίδιους, αλλά και στους γύρω μας.

Yoga time

April’s spring flow! Είναι αυτή η λεγόμενη εποχή του ξύλου, όπου τα δέντρα μας καλούν να ακολουθήσουμε τη φυσική ροή των πραγμάτων. Αφού αφήσουμε για τα καλά πίσω μας οποιοδήποτε κατάλοιπο μας άφησε ο χειμώνας μπορούμε να ασχοληθούμε με εκείνη την υπέροχη στιγμή όπου συνειδητοποιούμε πως όλα θα πάνε καλά, όλα θα κυλάνε και θα συνεχίσουν να κυλάνε αρμονικά. Το μόνο για το οποίο χρειάζεται να προσπαθήσουμε -με ευγένεια πάντα- είναι να συνδεθούμε λίγο περισσότερο με την αναπνοή, το σώμα, την ίδια μας την ύπαρξη, αναζητώντας τη μαγική συνάντηση του φυσικού και συναισθηματικού μας σώματος. Μπορούμε να προετοιμαστούμε σταδιακά για αυτό επιδιώκοντας να βιώσουμε από κοντά αυτήν την άνθιση που θα μας συνδέσει και με την κατάδική μας bloom day!

Ας βάλουμε στην καθημερινότητα μας έναν 10λεπτο περίπατο, είτε στον ελεύθερο μας χρόνο, είτε αν αυτό παραείναι απαιτητικό για τη συγκεκριμένη περίοδο της ζωής μας μπορούμε να κάνουμε μία tricky κίνηση και να συνδυάσουμε αυτό το προσωπικό μας δεκάλεπτο καθώς πηγαίνουμε στη δουλειά. Με μία αλλαγή όμως. Αποφεύγοντας όλες τις συνήθεις διαδρομές που κάναμε μέχρι πρότινος. Γιατί όχι να δοκιμάζαμε να δημιουργήσουμε μία νέα πορεία, στρίβοντας από άλλο στενό ή επιλέγοντας τελείως άλλη προσέγγιση του τελικού μας στόχου. Ίσως εκπλαγούμε από αυτό που θα ανακαλύψουμε. Ενδεχομένως να υπάρχουν γραφικά σπιτάκια που δεν είχαμε προσέξει ποτέ κι ας ήταν τόσο κοντά, ένα όμορφο φυσικό τοπίο ή ακόμα και μία ιδιαίτερη urban παρέμβαση. Δημιουργούμε δηλαδή ένα παιχνίδι παρατήρησης το οποίο αρχικά ξεκινάει από έξω. Έπειτα μπορούμε να σκεφτούμε για λίγο με τον εαυτό μας πως αυτή η μικρή διαφοροποίηση στη ροή της ημέρας μπορεί να μας δώσει μία νέα οπτική. Άλλωστε αυτό που συχνά συμβουλεύουν coachers μεγάλων εταιριών είναι η προσωπική μεταμόρφωση του καθενός να έχει ως αφετηρία μικρές αλλαγές στην καθημερινότητα, όπως πολύ απλά η μετακίνηση κάποιων προσωπικών αντικειμένων στον χώρο μας. Έτσι, σταδιακά ο εγκέφαλος απεγκλωβίζεται από την ρουτίνα και μπορεί να επεξεργαστεί καλύτερα τις νέες πληροφορίες. Οπότε… Let’s do it!

Φυσικά αν σε όλο αυτό το πρόγραμμα μπορούμε να εντάξουμε μία εβδομαδιαία βόλτα σε ένα πάρκο ή πλάι στη θάλασσα θα νιώσουμε ακόμα πιο βαθιά αυτήν την έννοια της αλλαγής, απολαμβάνοντας ταυτόχρονα τη γαλήνη της φύσης. Αλλά ας κάνουμε ένα βήμα τη φόρα κι ας νιώσουμε την αρετή της ευγνωμοσύνης ακόμα και με κάτι που ίσως φαντάζει ασήμαντο. Let’s find out yoginis!
Βαθιά εισπνοή ~ βαθιά εκπνοή με την επίγνωση πως αν είμαστε καλά όλα θα πάνε καλά!

Βουτιά λοιπόν με αυτήν την φωτεινή διάθεση κι ένα μεγάλο χαμόγελο επάνω στο yoga mat μας. Οποιαδήποτε χρονική στιγμή κι αν υλοποιούμε συνήθως την πρακτική μας, μπορούμε αυτές τις μέρες να δοκιμάσουμε να εντάξουμε και λίγα λεπτά κατά τις βραδινές ώρες. Καθ’ ότι η άνοιξη δημιουργεί συχνά ενθουσιασμό και υπερδραστηριότητα από την αναγέννηση της φύσης ένα ήρεμο δεκάλεπτο εσωτερίκευσης και ήρεμης αναπνοής yoga relaxing session λίγο πριν ξαπλώσουμε θα έχει αδιαμφισβήτητα ευεργετική επίδραση επάνω μας. Θα μας βοηθήσει να γειώσουμε και να εξισορροπήσουμε την ενέργεια όοολης της ημέρας και να απολαύσουμε ακόμα περισσότερο τη βραδινή γαλήνη του ύπνου.
Today it’s the day! Ας ξεκινήσουμε αυτό το μικρό ταξίδι μέσα στην άνθιση και καλή μας εβδομάδα! Namaste!

* Song of the week: Leftover Cuties – You are my sunshine

Οι Δευτέρες έχουν πάντα μια γλυκιά ανυπομονησία για τη ροή της εβδομάδας και πόσο μάλλον αν πρόκειται για την ανυπομονησία των διακοπών! Αυτές οι μέρες χαρακτηρίζονται από ένα διαφορετικό ρυθμό, καθώς ο περισσότερος κόσμος ετοιμάζεται για να επισκεφθεί κάποια τοποθεσία λίγο κοντύτερα στη φύση και να αφήσει για λίγο εκτός τις καθημερινές του ασχολίες.

Άρωμα Ισπανίας, του Πάνου Λιάκου

Κάπως περίεργα ξεκίνησε το ταξίδι για τον υπογράφοντα του κάτωθι κειμένου. Κι αυτό γιατί μόλις την προηγούμενη της αναχώρησης μέρα, είχε την ιδέα να απαντήσει θετικά σε πρόσκληση για μπασκετάκι (μετά από καιρό) με φίλους από τη γειτονιά. Τι το ήθελε; Τον έπιασε ένας νευρόπονος, ένας σφάχτης που τον ακολούθησε και τις πρώτες δυο μέρες στην Ισπανία. Παρόλα αυτά το ηθικό παρέμεινε ακμαίο, να’ ναι καλά τα έμπλαστρα και κυρίως η περιέργεια για την ανακάλυψη του καινούριου που θα αντίκριζε. Ισπανία λοιπόν. Και πιο συγκεκριμένα Ταρραγόνα, Σαλού, Βαρκελώνη και Βαλένθια. Ένα άρωμα. Πόσα να προλάβεις να κάνεις και να δεις μέσα σε ένα τετραήμερο με κλίμα εκδρομής φοιτητών;

Σαλού Ισπανία

 

Καλή διάθεση που λέτε, είχαμε από την αρχή κιόλας, όπου με τη δική μας πτήση τσάρτερ ταξίδευαν και δυο σχολεία που είχαν οργανώσει κι αυτά ολιγοήμερη εκδρομή στη Βαρκελώνη και μάλιστα τύχαινε να μένουν στο ίδιο ξενοδοχείο με εμάς, στο τουριστικό θέρετρο Σαλού. Φαντάζεστε το τι επικρατούσε κατά τη διάρκεια της πτήσης στο αεροπλάνο… Το σκηνικό θύμιζε τις εποχές-όχι πολύ παλιά- που σαν Αρσακειάδες, κι εμείς, αναστατώναμε ολόκληρα πλοία, τρένα, αεροπλάνα και ξενοδοχεία με τις φωνές μας. Οι θέσεις στο αεροπλάνο ανακατεμένες. Καθίσαμε με κάποια κορίτσια του λυκείου. Ευκαιρία για σακάδες. Άρχισαν οι ερωτήσεις των μικρών κυρίων. Ναι, της φοιτητικής εκδρομής εμείς. Φιλόλογοι. Σινεμά. Πληθυντικός ευγενείας. Λες να προσπαθούν οι μικρές να μας ιντριγκάρουν;

Προσγείωση επιτυχής στο αεροδρόμιο του Reus. Από εκεί όπως είμαστε με φορτωμένες τις βαλίτσες στα λεωφορεία ξεκινάμε την περιήγησή μας από την Ταρραγόνα. Είναι Κυριακή μεσημέρι, σχεδόν τίποτα δεν κυκλοφορεί στους δρόμους. Αρχίζει το έργο της φωτογραφίας. Τι μας αρέσει να αιχμαλωτίζουμε; Μα όχι τόσο τα μνημεία και τους ναούς παρά την καθημερινότητα. Έναν κύριο που μιλάει στο τηλέφωνο έξω από κάποιο μανάβικο. Ένα ζευγάρι που απολαμβάνει το φιλί του. Μια γριά που φροντίζει το χέρι μιας φίλης της σε ένα παγκάκι. Το ρωμαϊκό θέατρο, χτισμένο στα τέλη του 1ου π. Χ. αιώνα, με θέα Μεσόγειο. Λέμε ‘’θέατρο’’ κι όμως δεν χρησιμοποιούνταν ως τέτοιο αλλά για θεάματα με μονομάχους και θηρία. Το μάτι αρχίζει να ανοίγει. Βλέπεις το επίπεδο ζωής (υψηλότερο από το δικό μας), τους πεντακάθαρους δρόμους και τα μεγάλα πεζοδρόμια, το σεβασμό στη φωτεινή σηματοδότηση και τους πεζούς.

Ισπανία Ταραγόνα

Αχ, μια ελαφρά κούραση την αισθανόμαστε τώρα. Να καθίσουμε για κανένα καφεδάκι; Περνάμε μέσα από την παλιά πόλη, το Ναό της Αγίας Μαρίας και καταλήγουμε στην πλατεία όπου πλήθος από καφετέριες και τρατορίες. Προσπαθούμε να συνεννοηθούμε με έναν εύσωμο καταστηματάρχη που φοράει μια μαύρη μπλούζα και θυμίζει Ντάνι Ντε Βίτο. Σημειωτέον ότι κανείς δεν μιλάει την αγγλική, απόλυτη προσήλωση στην ισπανική. Άσε δεν οι Καταλανοί το πόσο περήφανοι είναι. Σημαίες στα μπαλκόνια είδαμε τόσο στην Ταρραγόνα όσο και πιο μετά στη Βαρκελώνη και φυσικά πιστεύουν στην απόσχιση από την Ισπανία. Ας επανέλθουμε όμως στη συνεννόηση με το Ντε Βίτο. Κάτι μισά ιταλο-ισπανικά εμείς (μετά από αποτυχημένη απόπειρα συνεννόησης στην αγγλική)  και έπειτα σε περιπαικτικά ελληνικά ‘’ρε, άντε φέρε μας δυο καφέδες να στανιάρουμε, να μας δει ο Θεός τους ταξιδιώτες’’. Εσπρεσσάκια και δυο κρουασάν που διαλέξαμε δείχνοντας με το δάχτυλο στη βιτρίνα.

Απογευματάκι πια φτάνουμε στο Σαλού. Τέλη Μαρτίου και τα μεγάλα συγκροτήματα μόλις που έχουν αρχίσει να λειτουργούν, ξενοδοχεία-μεγαθήρια και beach-bars ετοιμάζονται για το χαμό που θα επικρατήσει το καλοκαίρι-όπως λένε ντόπιοι αλλά και οι Έλληνες συνοδοί μας. Εκείνων που η τσέπη τους δεν μπορεί να βαστάξει τις Κανάριες Νήσους αλλά που θέλουν να γευτούν ξέφρενο καλοκαιρινό ρυθμό σε κάπως πιο προσιτές τιμές, εδώ καταφεύγουν.  Βέβαια, όποιος δεν αρέσκεται στα μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα και το μαζικό τουρισμό, δύσκολα θα ενθουσιαστεί από τη συγκεκριμένη περιοχή. Προς το παρόν όμως είναι τέλη Μαρτίου οπότε… ήσυχες βόλτες το βράδυ, σαλάμι και μπαγκέτα από το πλησιέστερο σούπερ μάρκετ (διαφορετικά μας πρόφερε το γκράθιας αυτός ο Ισπανός σουπερμαρκετάς-κάπως σαν γκράδιαθς… οι διάλεκτοι, βλέπεις) και η νύχτα προχωρά. Έρημοι δρόμοι-πού πήγαν όλοι;-μονάχα μερικές παρέες μαύρων σκόρπιες στις πλατείες. Πολλοί μαύροι δουλεύουν και στο ξενοδοχείο μας είτε στη ρεσεψιόν είτε στην κουζίνα. Όχι μόνο αυτούς αλλά και άλλους ξένους τους εμπιστεύονται πλήρως στα πόστα του τουρισμού, των μπαρ, της εστίασης.  Σε κάποια στροφή, λουκέτα της αγάπης. Ζευγαράκια έχουν γράψει τα ονόματά τους σε λουκέτα και τα έχουν κλειδώσει πάνω σε χοντρές αλυσίδες-έτσι, λένε, η αγάπη θα κρατήσει για πάντα. Ο Πέδρο άραγε να κρατάει ακόμη το χέρι της Μαρίας-Ελένας ή το λουκέτο ήταν παροξυσμός έρωτα καλοκαιρινού; Ζεστό μπάνιο, αλλαγή έμπλαστρου και στρώσιμο μπροστά από την τηλεόραση. Να δούμε τι βλέπουν οι Ισπανοί φίλοι μας. Κανάλι της Μπαρτσελόνα, κάποιο ισπανικό μελόδραμα (συγκεκριμένα το ‘’Los Buenos Dias perdidos’’ ενώ τις επόμενες μέρες πετύχαμε και το μουσικό ‘’La mora reina’’ και τη ‘’Madrugada’’), σεξοκωμωδίες,  ένας ‘’Λαζόπουλος’’ με τη ‘’Ρώπα’’ του, χαρτορίχτρα (που την επόμενη μέρα έγινε… χαρτορίχτρος), Top Chef και φυσικά ξένες ταινίες που τις μεταγλωττίζουν στα ισπανικά (είδαμε μια δόση από ‘’Top Gun’’ ενώ την επόμενη μέρα θα είχε…’’Τιτανικό’’).

Καλατράβα

Με την αυγή, ανοίγουμε παράθυρο και η… βρόχα έπεφτε ράι θρου. Να’ καναμε ένα τσιγαράκι πριν φύγουμε για Βαρκελώνη (το Σαλού σημειωτέον είναι πιο νότια) και τι στον κόσμο! Δεν πειράζει, με τον μεσημεριανό καφέ. Δεξιά και αριστερά από τον αυτοκινητόδρομο καθώς πηγαίνουμε προς Βαρκελώνη το τοπίο δεν είναι και εντελώς διαφορετικό από το ελληνικό. Κάπου αισθάνεσαι ότι τα έχεις ξαναδεί όλα αυτά. Πολλές εκτάσεις με αμπέλια και ανάμεσα σε αυτά να ξεφυτρώνουν και εργοστάσια εταιρειών, βλέπε Μπος. Πρώτη στάση στο Ολυμπιακό εκείνο στάδιο όπου η Πατουλίδου το 1992 ανέκραξε ‘’Για την Ελλάδα, ρε γαμώτο!’’, συνέχεια στο Ισπανικό χωριό στο λόφο Μονζούικ. Όπου έξυπνοι οι Ισπανοί το διαμόρφωσαν έτσι ώστε κάθε γωνιά του να είναι αφιερωμένη και σε ένα είδος ισπανικού χωριού (Ανδαλουσία, Καταλονία, Γαλικία) και τσιμπάνε και δέκα ευρώ την είσοδο. Περνάς όμως πολύ όμορφα εκεί μέσα, ταξιδεύοντας από το ένα χωριό στο άλλο και παίρνοντας πολλές διαφορετικές μυρωδιές προϊόντων. Ακόμα και με το ψιλοβρόχι που μας έπιασε, χαρήκαμε βόλτα. Συν τοις άλλοις, είδαμε και τη διαδικασία παρασκευής φυσητού γυαλιού.

Μια ώρα αργότερα είμαστε έξω από την Αγία Οικογένεια. Ναι, τη La sagrada Familia. Όπου-αυτό το γνωρίζατε;-ακόμη βρίσκεται στο χτίσιμό της. Πρώτος αρχιτέκτονας που ανέλαβε ήταν ο σπουδαίος Αντόνι Γκαουντί που πέθανε αφιερωμένος σε αυτό το έργο και έκτοτε έχουν περάσει άλλοι εφτά αρχιτέκτονες. Με προοπτική το έργο να ολοκληρωθεί το 2040. Διόλου δύσκολη η χρηματοδότηση με τόσους τουρίστες και πιστούς που συρρέουν κάθε χρόνο στη Βαρκελώνη. Κάποιος μας είπε ότι αυτή η πόλη υποδέχεται μόνη της συνολικά όσους τουρίστες υποδέχεται η Ελλάδα σε ένα χρόνο. Κι άλλα κτίρια του Γκαουντί βρίσκονται διάσπαρτα σε όλη τη Βαρκελώνη αλλά τσουχτερές οι είσοδοι ακόμη και για τους φοιτητές. Αυτό το παρατηρήσαμε γενικά με τα μουσεία στην πόλη. Μέχρι και μουσείο Ερωτικής Ιστορίας (άκουσον, άκουσον) έχουν σκαρφιστεί επί της La Rambla. Σου λέει, όλο και κάποιος τουρίστας θα παρασυρθεί από τη ρεκλάμα, ένα κορίτσι αλλά Μέριλιν Μονρό που βγαίνει στο μπαλκόνι προσκαλώντας μας να περάσουμε στα… ενδότερα. Πού να καθίσουμε για καφεδάκι; Κάπου πάνω στη La Rambla (προσοχή στους πορτοφολάδες) ή στη γοτθική συνοικία. Οι Ισπανοί το έχουν συνήθειο, για να δείξουν την προτίμησή τους σε κάποιο καφέ να αφήνουν κάτω τα σκουπιδάκια από τη ζάχαρη ή καμιά χαρτοπετσέτα έτσι ώστε να φαίνεται ότι το μαγαζί έχει κίνηση. Σε ένα τέτοιο καθίσαμε κι εμείς, έχοντας μόλις πριν λίγο βρει και ένα μαγαζί με είδη καπνού και αγοράζοντας Ισπανικά τσιγάρα, τα Fortuna τα κόκκινα. Βέβαια το τσιγαράκι το απολαύσαμε μετά τον καφέ, μιας και το κάπνισμα απαγορεύεται δια ροπάλου μέσα στα μαγαζιά και τόσο οι καταστηματάρχες όσο και οι θαμώνες φαίνεται να ακολουθούν το νόμο. Το κάναμε έξω το τσιγαράκι, λοιπόν. Το μάτι πέφτει σε μια αφίσα. Ο Σερζί Λοπεζ (σ.σ ο πρωταγωνιστής της ταινίας ‘’Ο Λαβύρινθος του Πάνα’’ που μας καθόρισε) παίζει αυτή την περίοδο σε θέατρο. Τι κρίμα να μην έχουμε ένα βράδυ ολόκληρο να πάμε στην παράσταση. Κι ας μην καταλάβουμε γρι.

Πλάθα Καταλόνια

Σας κούρασαν τα πήγαινε-έλα και η καταιγιστική περιγραφή; Τα έχουν αυτά οι ολιγοήμερες εκδρομές. Να βάλουμε για λίγο στην άκρη τα της Βαρκελώνης για να πούμε και κάτι για τη Βαλένθια που επισκεφτήκαμε κατά την τρίτη μέρα του ταξιδιού στην Ισπανία-είχε πάψει πια και αυτός ο εκνευριστικός νευρόπονος. Η Βαλένθια ακόμα πιο νότια από το Σαλού. Ναι, πολλοί οι πορτοκαλεώνες και οι παλιές αγροικίες που βλέπουμε κατά τη διαδρομή προς την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ισπανίας. Στην αρχή σχετικά της πόλης είναι και το στάδιο Μεστάγια (επισκέψιμο επί πληρωμή), της ποδοσφαιρικής ομάδας της Βαλένθια. Βλέπετε οι νεώτεροι Ισπανοί απολαμβάνουν περισσότερο το ποδόσφαιρο από τις παραδοσιακές και πιο αιματηρές ταυρομαχίες που πλέον δεν μπορείς να τις παρακολουθήσεις παρά μόνο σε κάποιες γιορτές κι εκεί πάλι συμμετέχουν κυρίως οι γηραιότεροι. Το λεωφορείο μας αφήνει έξω από το Ωκεανογραφικό Μουσείο που στεγάζεται στα κτίρια που αποτελούν δημιουργίες του Καλατράβα. Αν δεν είστε αρχιτέκτονας (κι εμείς οπωσδήποτε δεν είμαστε τέτοιοι), δύσκολα θα έχουν κάτι να σας εμπνεύσουν αυτά τα μεταλλικά κατασκευάσματα που φιλοξενούν θεάματα για να παρακολουθούν οι τουρίστες-με το αζημίωτο, φυσικά. Μάλιστα η Βαλένθια μπήκε ‘’μέσα’’ οικονομικά από αυτά τα έργα τόσο ώστε να έχει πλέον ανοίξει δικαστική διαμάχη με τον Καλατράβα.

Οπότε το καλύτερο που είχαμε να κάνουμε ήταν να γυρίσουμε όσο μπορούμε με τα πόδια την πόλη και το ιστορικό κέντρο της Βαλένθια. Που σημαίνει ότι είδαμε πρόσωπα, ήρθαμε σε επαφή με τους ντόπιους, αναπνεύσαμε κι εμείς μαζί τους σε ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα της Ευρώπης που βρίσκεται εκεί. Φυσικά δεν παραλείψαμε να δοκιμάσουμε την τοπική παέγια (στο πιάτο συνδυάζονται το κρέας με το ψάρι και φυσικά ρύζι) συνοδευμένη από ένα ποτήρι κόκκινο κρασί (Tinto το λένε οι Ισπανοί). Στην αρχή η συνεννόηση με τον άνθρωπο που ήρθε να μας πάρει την παραγγελία ήταν τόσο δύσκολη που πιστέψαμε ότι με τόσα πιάτα που τελικά μας έφερε θα κάναμε λογαριασμό άνω των 50 ευρώ. Τελικά-κρατηθείτε- για 2 παέγιας, 2 πιάτα με καλαμάρι, 2 ποτήρια κρασί και 2 καφέδες (υποχρεωτικά σε ρωτάνε και για καφέ αμέσως μετά το φαγητό στην Ισπανία) μας ήρθε το σύνολο στα 24 ευρώ. Αυτά είναι τα καλά σε μια χώρα όπου ο Φ.Π.Α είναι στο 10% για τα μη βασικά τρόφιμα και το νερό ενώ για τα βασικά είναι υπερμειωμένος (4%). Οι συγκρίσεις με την ελληνική πραγματικότητα αναπόφευκτες. Το δάκρυ κορόμηλο. Η περιήγησή μας τελειώνει περνώντας από το ιστορικό κέντρο (τι εκκλησίες, γραφικά δρομάκια, πλατείες, δεν φαντάζεστε) όπου και κάναμε αγορές. Σταθήκαμε στο ‘’Nela’’ για βεντάλιες που είχαμε υποσχεθεί να φέρουμε με την επιστροφή μας σε γυναικεία μέλη των οικογενειών μας.  Τιμές από 15-95 ευρώ. Και από τα λίγα μέρη όπου με την υπάλληλο συνεννοηθήκαμε στα αγγλικά.

Λίγη υπομονή ακόμα και έχουμε φτάσει στην τέταρτη και τελευταία μεγάλη μέρα μας όπου βολτάραμε στη Βαρκελώνη. Βεβαίως και ξεκινήσαμε από την επίσκεψη στο στάδιο της ομάδας της Μπαρτσελόνα, το Camp Νου που είναι και το μεγαλύτερο σε όλη την Ευρώπη. Κι όσο κι αν το γραφιά σας δεν θα το χαρακτήριζε ποτέ και κανείς ποδοσφαιρόφιλο, είναι όμως φίλος της κοινωνικής παρατήρησης. Και ήθελε να δει τις αντιδράσεις των ποδοσφαιρόφιλων που περίμεναν πώς και πώς να μπουν μέσα στο ναό τους. Άλλος άρχισε τα συνθήματα, άλλος τα προσκυνήματα, κάποιος είχε φέρει και τα κασκόλ του… Παναθηναϊκού να φωτογραφηθεί με αυτά εντός του γηπέδου. Με είσοδο; Θέλει και ρώτημα; 25 ευρώ η κανονική, 21 για τους φοιτητές. Περνάς αρχικά από το μουσείο της ομάδας  (μας κίνησαν την περιέργεια φωτογραφίες με φιλάθλους από τη δεκαετία του ’30) και έπειτα περιηγείσαι στις κερκίδες,  περνάς από την αίθουσα τύπου, τα αποδυτήρια και καταλήγεις προς τον αγωνιστικό χώρο, χωρίς όμως να μπορείς να μπεις μέσα σε αυτόν παρά έρχεσαι σε απόσταση αναπνοής. Ακολουθούν μπουτίκ με τα αυθεντικά κασκόλ/μπλούζες/προϊόντα της ομάδας και φυσικά καφετέριες. Σκέτη βιομηχανία.

Παραγόνα

Οι τελευταίες βόλτες και πάλι γύρω από τη La Rambla , την Πλάθα Καταλούνια,  τη γοτθική συνοικία και έπειτα μέχρι το λιμάνι της Μπαρτσελονέτα. Παρατηρείς τους Ισπανούς και τις Ισπανίδες τουλάχιστον στις τουριστικές αυτές περιοχές και βλέπεις ότι διαφέρουν κατά πολύ από τους Έλληνες συμπολίτες μας. Πιο ήρεμοι, πιο χαμογελαστοί και με φιλική διάθεση-έτοιμοι να διαθέσουν και ένα λεπτό παραπάνω από το χρόνο τους για να δημιουργήσουν οικειότητα. Ακόμη στους δρόμους αυτούς δεν βλέπεις  πολλούς επαίτες-ας ελπίσουμε ότι μεριμνούν για τους πιο δυστυχείς συνανθρώπους τους στεγάζοντάς τους σε δημόσια ή άλλα κτίρια. Ας σημειώσουμε επιπρόσθετα ότι γύρω από την Αγία Οικογένεια υπάρχουν και άνθρωποι της δημοτικής αστυνομίας που κατευθύνουν τα γκρουπ των τουριστών έτσι ώστε να μην πέφτουν αυτοί που κατεβαίνουν πάνω σε αυτούς που ανεβαίνουν και μάλιστα υποδεικνύουν εναλλακτικές διαδρομές.

Βρισκόμαστε τώρα μπροστά σε μια Gelateria-μετά από βόλτα στα ατμοσφαιρικά σοκάκια και μαγαζιά στη γοτθική συνοικία- που την έχει μια πανέμορφη Ισπανίδα με τον Ιταλό σύζυγό της. Ε ρε και τι έγινε όταν του είπαμε ότι είμαστε Έλληνες. Πήγαν τα ‘’Ούνα φάτσα, ούνα ράτσα’’ σύννεφο. Κι η γυναίκα του τόσο ήρεμη και παράλληλα ζεστή. ‘’Μια τέτοια θέλω να παντρευτώ-μπορώ;’’, σχολιάζει κάποιος από την παρέα. Πιο κάτω ένα ωραίο ξανθό κορίτσι διαφημίζει αρώματα. Περάσαμε μια, περάσαμε δύο από μπροστά της. Ώσπου την τρίτη κάποιος μεσιέ από την παρέα και πάλι γυρνάει, την κοιτάζει και λέει συνεσταλμένα (ή μήπως όχι και τόσο;) : ‘’Bella Ragazza’’ για να αποσπάσει ένα από τα πιο πλατιά χαμόγελα. Τώρα το γιατί χρησιμοποίησε την ιταλική και όχι κάποια ισπανική ή αγγλική έκφραση, δουλειά του δόκτορος Φρόιντ να αποφανθεί.

Φτάνοντας προς το τέλος αυτού του άρθρου δεν χρειάζεται να τονίσουμε-μιας και είναι ολοφάνερο- ότι δεν διεκδικεί δάφνες τουριστικού οδηγού παρά περισώζει στιγμές ολιγοήμερης εκδρομής που μάλιστα άφησε και κάποια ανοικτά μέτωπα (το τελευταίο απόγευμα η ουρά στο Μουσείο του Πικάσο ήταν τόσο μεγάλη που πήραμε τη δύσκολη απόφαση να περιηγηθούμε σε αυτό σε επόμενη επίσκεψη στην πόλη).

Επιστρέφουμε στην Αθήνα. Αμέσως να αρχίσουν οι συγκρίσεις ανάμεσα στις δύο χώρες του Νότου (‘’μα κι αυτοί είναι Νότος απλά εμείς είμαστε η ακραία έκφραση αυτών των νοοτροπιών’’, ακούγεται κάποιος κατεβαίνοντας από την πτήση). Στο μυαλό να γυρίζουν οι στίχοι από το τραγούδι του Κραουνάκη : ‘’Σύστημα/σύστημα/σε αυτό το παλιοσυστημα/η πρώτη σοκολάτα μας/τα πρώτα μας μεθύσια…’’.

Ας είμαστε καλά κι ας ‘’μετράμε και τα φράγκα μας’’-για να χρησιμοποιήσω έναν ακόμη κραουνακικό στίχο- μέχρι να αδράξουμε την επόμενη ευκαιρία για φυγή από το ελληνικό ‘’εδώ και τώρα’’.