Asma Kaouech: Η ιστορία μιας ακτιβίστριας από την Τυνησία

Από την επανάσταση των γιασεμιών, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστηρίζει σθεναρά τις συνεχιζόμενες προσπάθειες της Τυνησίας για δημοκρατία, υποστηρίζοντας τις αρχές της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία της έκφρασης. Αυτή η υποστήριξη παρέχεται με τη μορφή νομικής και πολιτικής δράσης, συμπεριλαμβανομένων του βραβείου και των υποτροφιών Ζαχάρωφ. Η Asma Kaouech είναι ακτιβίστρια από την Τυνησία που επιλέχθηκε για τις υποτροφίες Ζαχάρωφ 2017.

Οι ΜΜΕ ραχοκοκαλιά της ευρωπαϊκής οικονομίας

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αποτελούν την κινητήρια δύναμη της οικονομίας. Με στόχο να διασφαλίσει σταθερή ανάπτυξη στην ΕΕ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θέλει να δημιουργήσει και ένα περιβάλλον υποστήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Στο βίντεο έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε τον Arnaud και την Geraldine, ιδιοκτήτες μιας μικρής επιχείρησης επίπλων στη Γαλλία και την διαδικτυακή πλατφόρμα Hopfab όπου οι επισκέπτες μπορούν να αγοράσουν έπιπλα από Γάλλους βιοτέχνες. Η Γαλλική νεοφυής επιχείρηση βοηθάει τους ντόπιους τεχνίτες να πουλήσουν τα προϊόντα τους

Πιο Έλληνας κι από Έλληνα, της Χριστίνας Καλογεροπούλου

Η γειτονιά όπου μένω στη Λειψία είναι από τις πιο πολυπολιτισμικές που μπορεί να βρει κανείς εδώ. Δεν το ήξερα όταν έψαχνα σπίτι, αλλά η περιοχή μου έμοιαζε ιδανική. Μόλις δέκα λεπτά περπάτημα από το κέντρο, κανονικές έως φθηνές τιμές ενοικίων, πάρκα και πρασινάδα παντού σύμφωνα με το google maps, και το όνομα, άκρως θελκτικό· Neuestadt -ελληνιστί, ‘νέα πόλη’! Και παρά το κρούσμα Legita (το οποίο θα το αναλύσω κάποια άλλη στιγμή..) δεν ενοχλείται κανείς, ούτε και οι διαδηλώσεις τους φτάνουν ποτέ ως εδώ.

Πιο Έλληνας κι από Έλληνα, της Χριστίνας Καλογεροπούλου

Στους δρόμους τριγύρω από το σπίτι μου, λοιπόν, υπάρχουν συγκεντρωμένα πολλά εστιατόρια με κεμπάπ και ντονέρ, σούπερ μάρκετ με ανατολίτικα προϊόντα (τις προάλλες βρήκα μάλιστα ακόμα και φάβα σε ένα από αυτά), καφενεία, όπου μαζεύονται οι άντρες κυρίως και πίνουν τον καφέ τους με συνοδεία κάποιου παιχνιδιού χαρτιών, εικόνα ακριβώς όπως και στα καφενεία των ελληνικών χωριών. Έχουμε μάλιστα κι έναν πολυχώρο εν ονόματι «Το Ιαπωνικό Σπίτι», όπου κάποιες μέρες την εβδομάδα ανοίγει και μπορεί να πάει όποιος θέλει να πιεί καφέ και να φάει κουλουράκια ή να δοκιμάσει ανατολικές σπεσιαλιτέ, να γνωρίσει κόσμο, να συναναστραφεί με τους γείτονές του.

Η πιο διάσημη οδός είναι η λεγόμενη Eisenbahnstrasse, που έχει τη φήμη ως ένας από τους πιο επικίνδυνους δρόμους της Λειψίας. Κυκλοφορούν ποικίλες ιστορίες, φαντασιοκοπίες κυρίως, καθώς από τη δική μου εμπειρία, έχοντας βρεθεί να περπατάω και στις 3 το πρωί εκεί, δεν είναι τίποτα άλλο παρά φήμες που διογκώνονται λόγω άγνοιας. Επί της Eisenbahnstrasse λοιπόν υπάρχει το αγαπημένο μου μέρος για κεμπάπ. Έχω χάσει πλέον το μέτρημα του πόσες φορές έχω πάει να πάρω κάτι από εκεί. Ήταν το πρώτο μέρος που πήγαμε με την συγκάτοικό μου, πριν καν μετακομίσω στη Λειψία, για να γνωριστούμε. Πάντοτε σε εκείνο το μέρος, όπως και όπου βρεθώ αναμεταξύ ‘γειτονικών’ λαών, τυχαίνει να με ρωτάνε από πού είμαι. Η μελαχρινή μου χαίτη και τα μαύρα μάτια και φρύδια δεν με βοηθάνε ιδιαιτέρως να ξεγελώ ως Γερμανίδα. Η συνέχεια της συζήτησης είναι σχεδόν πάντα η ίδια:

«Από πού είσαι;»

«Από την Ελλάδα»

«Αααα, Ελλάδα! Τι ωραία, τους συμπαθούμε και μας συμπαθούν οι Έλληνες!»

Οι περισσότεροι που έχει τύχει να με ρωτήσουν είναι κυρίως Κούρδοι και πολλοί έχουν βρεθεί και στην Ελλάδα, να δουλεύουν, να ζουν, να ερωτεύονται.

Ένας από εκείνους, ήταν ο Άρης, όπως μου συστήθηκε σε άπταιστα Ελληνικά. Και όταν στην αρχή μου είπε πως ήταν Έλληνας, παραλίγο να τον πιστέψω. Η ιστορία του ήταν γλυκόπικρη. Από τα 16 του βρέθηκε στην Αθήνα, όπου άρχισε να δουλεύει και κατέληξε να έχει δύο ψητοπωλεία στο κέντρο. Ζούσε στο Περιστέρι μα η οικογένειά του ζούσε πίσω στην Ανατολία. Η κοπέλα του ήταν Ελληνίδα και παραλίγο μάλιστα να παντρευτούν. Όμως η τύχη του επιφύλασσε διαφορετικό μέλλον. Ο αδερφός του είχε αποφασίσει να πάει στην Γερμανία και μάλιστα στην Λειψία, όπου κι άνοιξε το προαναφερθέν ‘ντονεράδικο’. Όταν ο Άρης ταξίδεψε για να επισκεφθεί τον αδερφό του, εκείνος τον παρακάλεσε να έρθει να μείνει μαζί του. Στο μεταξύ, είχε χωρίσει από την Ελληνίδα φίλη του και για να μην αφήσει τον αδερφό του μόνο, αποφάσισε να μετακομίσει για μερικούς μήνες στη Λειψία.

Οι μήνες έγιναν χρόνια, τα χαρτιά του έληξαν και δεν ανανεώθηκαν ποτέ και πλέον βρίσκεται τα τελευταία τρία χρόνια ‘εγκλωβισμένος’, όπως μου είπε, στη Γερμανία, μη μπορώντας ούτε να πάει στην Ελλάδα που τόσο νοσταλγεί, ούτε καν να δει την οικογένειά του στην Τουρκία. Μιλούσαμε για πάνω από μία ώρα. Μου μιλούσε για τις γειτονιές όπου μεγάλωσε, τα αθηναϊκά του στέκια. Επέμενε να πάρω ό,τι ήθελα από το μαγαζί και προσφέρθηκε μάλιστα να μας κεράσει όσα κεμπάπ θέλαμε στους φίλους μου και σε εμένα για τα γενέθλιά μου. Και κατέληξε λέγοντάς μου πως ό,τι χρειαστώ, να μην διστάσω. «Έλληνες και οι δύο, εσύ από καταγωγή, εγώ από αγάπη», μου είπε.

Έφυγα εκείνο το βράδυ με ένα χαμόγελο στα χείλη που δεν έλεγε να με εγκαταλείψει για πολλές ώρες αργότερα. Σκεφτόμουν πόσο παράξενο είναι να βρίσκεις ανθρώπους που νιώθουν τέτοιο δέσιμο με τη χώρα σου και την αγαπούν περισσότερο από όσο μπορείς να συλλάβεις. Και άρχισα να σκέφτομαι πως η Ελλάδα έχει κάτι ιδιαίτερα εθιστικό, μα αδιόρατο, που μέχρι πρότινος δεν μπορούσα να καταλάβω. Δεν διατείνομαι πως είμαι ιδιαιτέρως πατριώτισσα, μα μετά από αυτή την κουβέντα, θυμήθηκα τα λόγια του Καζαντζάκη που είχα διαβάσει κάπου, κάποτε. Και κατάλαβα απόλυτα τι εννοούσε. Και όσο πιο πολύ χρόνο μακριά από την Ελλάδα περνώ, με όσους περισσότερους ανθρώπους συνδιαλέγομαι, τόσο καταλαβαίνω ακόμα περισσότερο και ακόμα περισσότερα..

«Όσο πιο μακριά είμαστε από την πατρίδα μας, τόσο περισσότερο τη σκεφτόμαστε και τόσο περισσότερο, την αγαπάμε. Όταν βρίσκομαι στην Ελλάδα βλέπω τις μικρότητες, τις ίντριγκες, τις ανοησίες, τις ανεπάρκειες των αρχηγών, τη μιζέρια του λαού. Όμως από μακριά δεν βλέπουμε τόσο ευδιάκριτα την ασκήμια και έχουμε περισσότερη ελευθερία να πλάσουμε μια εικόνα της πατρίδας αντάξια ενός ολοκληρωτικού έρωτα. Να γιατί δουλεύω καλύτερα και αγαπώ καλύτερα την Ελλάδα όταν βρίσκομαι στο εξωτερικό. Μακριά της καταφέρνω να συλλάβω καλύτερα την ουσία της και την αποστολή της στον κόσμο, και συνακόλουθα τη δική μου ταπεινή αποστολή. Κάτι ιδιαίτερο συμβαίνει στους Έλληνες που ζουν στο εξωτερικό. Γίνονται καλύτεροι. Έχουν την περηφάνια της φυλής τους, νιώθουν ότι όντας Έλληνες έχουν την ευθύνη να είναι αντάξιοι των προγόνων τους. H πεποίθησή τους, ότι κατάγονται από τον Πλάτωνα και τον Περικλή, μπορεί ίσως να είναι μια ουτοπία, μια αυθυποβολή χιλιετιών, όμως αυτή η αυθυποβολή, γενόμενη πίστη, ασκεί μια γόνιμη επίδραση στη νεοελληνική ψυχή. Χάρη σ’ αυτή την ουτοπία επέζησαν οι Έλληνες. Μετά από τόσους αιώνες εισβολών, σφαγών, λιμών, θα έπρεπε να έχουν εξαφανιστεί. Όμως η ουτοπία, που έγινε πίστη, δεν τους αφήνει να πεθάνουν. H Ελλάδα επιζεί ακόμα, επιζεί νομίζω μέσα από διαδοχικά θαύματα».

[Απόσπασμα από συνέντευξη του Ν. Καζαντζάκη στον. Pierre Sipriot, Γαλλική Ραδιοφωνία (Παρίσι), 6 Μαΐου 1955.]

 

Στην παλιά και στη νέα πόλη της Δρέσδης, της Χριστίνας Καλογεροπούλου

Η πρώτη εντύπωση που έχει κανείς, όταν φτάνει στη Δρέσδη, την πρωτεύουσα του κρατιδίου της Σαξονίας στη Γερμανία, μπορεί να συμπυκνωθεί σε μία λέξη: δέος. Ιδίως εάν ο καιρός είναι αρκούντως ζοφερός, η αίσθηση που προκαλεί η θέα αυτής της πόλης, είναι αρκετή για να μαγνητίσει αμέσως τον επισκέπτη και να τον τυλίξει με την μαγεία της.

[metaslider id=23594]

Το βεληνεκές της φήμης της οφείλεται κατά μεγάλο βαθμό στις ανυπολόγιστες καταστροφές που υπέστη κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, λόγω του βομβαρδισμού της από Αμερικάνικα και Βρετανικά βομβαρδιστικά αεροπλάνα. Κι αντί η πόλη να ξυπνήσει σε Αγιοβαλεντίνικη διάθεση -οι επιθέσεις έλαβαν χώρα την νύχτα της 13ης Φεβρουαρίου 1945- ξύπνησε μπρος σε ερείπια. Πάνω από 25 χιλιάδες κόσμος σκοτώθηκε σε μόλις μία νύχτα και γύρω στο 75 τοις εκατό του ιστορικού κέντρου καταστράφηκε ολοσχερώς, ακόμα και με την εκκλησία-σύμβολο της πόλης (Frauenkirche) να μετατρέπεται σε χαλάσματα. Η νέα πόλη, αντιθέτως, από την αντίπερα όχθη του ποταμού δεν καταστράφηκε σε τέτοιο βαθμό, όπως το ιστορικό κέντρο.

Πολλοί επισκέπτες σήμερα δεν μπαίνουν καν στον κόπο βέβαια να φτάσουν ως την Νέα Πόλη, κι ας είναι μόλις κάπου είκοσι λεπτά περπάτημα, ή και γρηγορότερα, εάν κάποιος πηδήσει σε ένα από τα τραμ με εκείνη την κατεύθυνση (από την Παλιά Πόλη, τα τραμ #7 και #8 προς Louisenstrasse ή το #11 προς Bautzner/Rothenburger Strasse). Μην γίνετε κι εσείς ένας από αυτούς! Πέραν της αδιαμφισβήτητης ομορφιάς και ενδιαφέροντος της Παλιάς Πόλης, η Νέα, έχει να προσφέρει εξαιρετικά εστιατόρια, καφέ, μπαρ και κλαμπ σε καλλιτεχνικές γωνιές με street art. Κι ενώ δεν θα δείτε κάποιο φοβερό αξιοθέατο, η Νέα Πόλη είναι εκείνο το κομμάτι της Δρέσδης που έχει μείνει αναλλοίωτο από πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το πιο σημαντικό που περιλαμβάνει; Πραγματικούς ντόπιους κι όχι την σωρεία τουριστών που περιδιαβάζει τα σοκάκια της Παλιάς Πόλης. Κι έτσι, το χρονικό της Δρέσδης θα ξεκινήσει κάπως ανάποδα..

ΝΕΑ ΠΟΛΗ (Neustadt)

Το λεγόμενο Kunsthofpassage είναι ένα υπέροχο παράδειγμα της τέχνης που μπορεί κανείς να συναντήσει. Ξεκινήστε την περιπλάνησή σας από την Görlitzer Straße 21-25 ως την Alaunstraße [http://www.kunsthof-dresden.de/] και περπατώντας φτάστε μέχρι την Hauptstrasse και την Königstrasse, όπου υπάρχουν ωραία μέρη για να δειπνήσετε. Η γράφουσα δοκίμασε κι έμεινε κατευχαριστημένη από τις σούπες και το συκώτι στο ρομαντικό Winzerstube Zum Rebstock [http://winzerstube-dresden.de/], ένα εστιατόριο/παμπ με κουζίνα Σαξονική, είτε σε ένα ρομαντικό, μικρό εσωτερικό χώρο, είτε -όταν ο καιρός το επιτρέπει- σε μία καταπράσινη αυλή. Η συλλογή κρασιών του επίσης θα σας εκπλήξει ευχάριστα. Για τους ‘μακαρονολάτρεις’ το Die Pastamanufaktur [ http://diepastamanufaktur.de/] αξίζει μία γαστριμαργική επίσκεψη. Και εάν θέλετε να βρεθείτε σε Biergarten, ‘κήπο μπύρας’ μεταφραζόμενο κυριολεκτικά, το Brauhaus am Waldschlösschen [http://www.waldschloesschen.de/] χρειάζεται λιγάκι περισσότερο περπάτημα αλλά είναι ζωντανό και θορυβώδες, ιδίως μετά τις 9 το βράδυ. Τέλος, το Watzke Brauereiausschank am Goldenen Reiter στην αρχή της Hauptstrasse, με το που περάσει κανείς την Augustus Bridge, απέναντι από το άγαλμα του Χρυσού Ιππότη, είναι ένα ωραίο μέρος για να φάτε επίσης καλό φαγητό από τη Σαξονία -και συνδυάζει και το πέρασμα από το άγαλμα!

ΠΑΛΑΙΑ ΠΟΛΗ (Altstadt)

Να μην αδικήσουμε όμως την Παλιά Πόλη, για την οποία αφιερώθηκαν δεκαετίες και μεγάλα χρηματικά ποσά για την αναστήλωσή της. Οι πέτρες των περισσότερων έχουν αποκτήσει ένα σκούρο καφέ-μαύρο χρώμα, όχι λόγω της ρύπανσης, όπως πιστεύουν κάποιοι αλλά λόγω της οξείδωσης της πέτρας, που κάνει αυτόν τον τύπο να σκουραίνει μετά από μερικά χρόνια.

Περπατώντας την πόλη, θα σας πάρει έως και δύο ώρες (με στάσεις, φωτογραφίες, ίσως και έναν καφέ στο χέρι) για να περάσετε από τα βασικά αξιοθέατα. Για να επισκεφθεί βέβαια κανείς όλα τα μουσεία και τις Πινακοθήκες, μία μέρα δεν αρκεί, ρεαλιστικά μιλώντας. Γι’ αυτό, στη Δρέσδη δεν θα χάσει κανείς το χρόνο του εάν επιστρέψει. Από ολάκερη τη Σαξονία, η πλειοψηφία της τέχνης είναι μαζεμένη στην σχετικά μεγάλη αυτή πολίχνη (περίπου μισό εκατομμύριο κάτοικοι ζουν στη Δρέσδη). Στην Theaterpatz, την κεντρική πλατεία, στέκει η όπερα Semperoper, που πήρε το όνομά της από τον αρχιτέκτονά της Gottfried Semper. Είναι η τρίτη εκδοχή κτηρίου, αφού η πρώτη κάηκε το 1869 και η δεύτερη από τις βόμβες του 1945. Ο Goethe και o Shiller στέκουν και χαιρετούν τους περαστικούς επισκέπτες στην είσοδο.

Κοιτάζοντας την όπερα, το μεγάλο κτήριο στα αριστερά είναι το μπαρόκ αρχιτεκτόνημα εν ονόματι Zwinger. Και μπορεί να σας φανεί σαν παλάτι, μα η αλήθεια είναι πως ποτέ κανείς δεν έζησε εκεί. Την εποχή του Αυγούστου του Μέγα γίνοντας διάφορες γιορτές στην μεγάλη του έκταση. Τώρα, εμπεριέχει πολλά Μουσεία, μεταξύ άλλων το σημαντικότερο είναι η Gemäldegalerie Alte Meister με την Sistine Madonna του Ραφαήλ, που ο ίδιος ο Αύγουστος ο Μέγας ζήτησε να βρεθεί και να αποκτηθεί. Βέβαια, υπάρχουν επίσης πίνακες των Giorgione, Rembrandt, Vermeer, Rubens ακόμα κι ένας του El Greco. Στο ίδιο εισιτήριο εμπεριέχεται και η δυνατότητα επίσκεψης Συλλογής Πορσελάνης (ο λευκός χρυσός της Σαξονίας) αλλά και συλλογής από αντικείμενα σχετικά με τα μαθηματικά και την φυσική.

[metaslider id=23598]

Βγαίνοντας από την πύλη του Zwinger και συνεχίζοντας προς τα δεξιά, θα βρεθεί κανείς πάνω σε μία τοιχογραφία από πορσελάνη όλων των ηγεμόνων της Σαξονίας. Δεν θα είναι δύσκολο να αναγνωρίσετε τον Αύγουστο τον Μέγα, αφού η ιστορία τον θέλει να είναι αρκετά πληθωρική φιγούρα! Η τελευταία φιγούρα είναι ο ίδιος ο καλλιτέχνης της τοιχογραφίας, Wilhelm Walter. Συνεχίζοντας μετά την τοιχογραφία, δεξιά, θα βρεθείτε στην πλατεία της Νέας Αγοράς, όπου μπορείτε να κάνετε μια γρήγορη στάση για καφέ ή παγωτό, ή απλά να φωτογραφίσετε το άγαλμα του Μαρτίνου Λούθηρου, ο οποίος κρατά τη Βίβλο μεν, αλλά όχι οποιαδήποτε Βίβλο, αλλά την πρώτη Γερμανική που ο ίδιος μετέφρασε. Ο Λούθηρος, που καταγόταν από τη Σαξονία, σπούδασε στο Erfurt και ο τάφος του βρίσκεται στο Wittenberg, μιλούσε φυσικά την σαξονική διάλεκτο (άκρως δυσνόητη, για τους γερμανομαθείς, όπως οι περισσότερες διάλεκτοι) αλλά έβαλε τις βάσεις για τα λεγόμενα Hochdeutsch, τα επίσημα γερμανικά που μιλάνε σήμερα. Και μεταρρυθμιστής και λεξιπλάστης!

Η μεγάλη εκκλησία στην πλατεία είναι η λεγόμενη Frauenkirche (Frauen = γυναίκες), που αποτελούσε και αποτελεί το σύμβολο της πόλης. Ολοκληρώθηκε το 1743 και ήταν η ψηλότερη προτεσταντική εκκλησία της Γερμανίας. Μετά τη νύχτα της 13ης Φεβρουαρίου και τον βομβαρδισμό, η εκκλησία καταστράφηκε σε πολλά σημεία αλλά έστεκε ακόμα. Καιγόταν επί δύο μέρες και εν τέλει κατέρρευσε. Μετά τον πόλεμο, έμεινε έτσι ως ένα μνημείο ειρήνης και μόνο μετά την επανένωση της ανατολικής και της δυτικής γερμανίας αποφασίστηκε η αναστήλωσή της. Για το κοινό, άνοιξε το 2005.

Γενικά, η γέφυρα του Αυγούστου αξίζει περπάτημα ως το μνημείου του Χρυσού Ιππότη και για όσους δεν το ξέρουν, ο Αύγουστος ο Μέγας είχε διπλή ιδιότητα, και ηγεμόνας της Σαξονίας αλλά και βασιλιάς της Πολωνίας. Κάτι άλλο που πολλοί ξεχνούν, είναι το Μουσείο Υγείας (Deutsches Hygiene-Museum) το οποίο είναι λιγάκι πιο μακριά από τα κεντρικά σημεία αλλά αξίζει μία επίσκεψη, ακόμα και μόνο απ’ έξω, για να δει κανείς ένα κτήριο σε μπαουχάους αρχιτεκτονική. Μην πάρετε τον τίτλο του κυριολεκτικά. Δεν έχει σχέση με τις επιστήμες υγείας, αλλά γενικότερα με τον άνθρωπο, τις αισθήσεις του και τις διαφορετικές προοπτικές του. Τέλος, το Green Vault εμπεριέχει θησαυρούς της Σαξονίας και μπόλικα αντικείμενα που μπορεί να θαυμάσει κανείς.

Δεν αξίζει όμως να φορτώσετε μια αυθημερόν εκδρομή στη Δρέσδη με πολλά. Χαρίστε της την προσοχή σας και αν έχετε χρόνο, διανυκτερεύστε κιόλας. Ει δε μη, μπορείτε πάντοτε να επιστρέψετε στην όμορφη αύρα της, κάποια άλλη στιγμή!

Οι καλύτερες επιλογές ταξιδιού στην Ευρώπη με ένα κλικ

Ψάχνοντας να βρει τις καλύτερες επιλογές για να κάνει το ταξίδι του στην Ευρώπη πιο οικονομικό αλλά ταυτόχρονα και καλύτερο ο Ινδός Naren Shaam μπορεί να μην κατάφερε να βρει τότε τις οικονομικές λύσεις που ήθελε, όμως έτσι γεννήθηκε η ιδέα του GoEuro.com.

Μια εφαρμογή που διαθέτει όλες τις πληροφορίες μετακίνησης για οποιοδήποτε μέρος της Ευρώπης από την πιο μεγάλη πόλη έως το μικρότερο χωριό οπουδήποτε, προσφέροντας στον χρήστη συνδυασμούς, προτάσεις και συγκρίσεις τιμών, αλλά και χρόνων.

Ο Naren Shaam μετακόμισε στο Βερολίνο δημιούργησε μια ομάδα 150 ατόμων από 32 διαφορετικές χώρες και δραστηριοποιείται σε 11 χώρες η εφαρμογή χρησιμοποιείται σε 120 χώρες και σε 15 γλώσσες.

Έκτη θέση από το τέλος για την Ελλάδα στις πολιτικές για την κλιματική αλλαγή

Την 6η θέση από το τέλος, ανάμεσα στις 28 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καταλαμβάνει φέτος η Ελλάδα ως προς τις πολιτικές της για την κλιματική αλλαγή. Αυτό προκύπτει από την ετήσια έκθεση «Δείκτες Κλιματικών Επιδόσεων (CCPI)»1 που πραγματοποιούν κάθε χρόνο η οργάνωση Germanwatch και το δίκτυο οργανώσεων CAN2 και η οποία βαθμολογεί τις πολιτικές 58 κρατών που, αθροιστικά, είναι υπεύθυνα για το 90% των παγκόσμιων εκπομπών CO2 από τον τομέα της ενέργειας.

Η απουσία επενδύσεων στον τομέα των καθαρών μορφών ενέργειας, η εμμονή στην εκμετάλλευση του λιγνίτη για τις ανάγκες της χώρας σε ηλεκτρισμό, η στασιμότητα στην εφαρμογή πολιτικών μείωσης του αποτυπώματος του τομέα των μεταφορών και οι αυξανόμενοι κίνδυνοι για τα δάση, είναι οι βασικοί λόγοι που για ακόμη μια χρονιά η χώρα μας βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης.

Οι συντάκτες της έκθεσης σημειώνουν πως από το 2014, για πρώτη φορά, η εγκατάσταση μονάδων ΑΠΕ (περίπου το 59% της πρόσθετης ισχύος στην ηλεκτροπαραγωγή) ξεπέρασε την αντίστοιχη ισχύ μονάδων πυρηνικής ενέργειας και ορυκτών καυσίμων. Περίπου οι μισές από τις επενδύσεις σε καθαρές μορφές ενέργειας πλέον γίνονται σε αναδυόμενες και αναπτυσσόμενες οικονομίες.

Ενθαρρυντική είναι επίσης η αποσύνδεση οικονομικής ανάπτυξης και εκπομπών CO2 που φαίνεται να πετυχαίνει σιγά-σιγά η Κίνα, χωρίς αυτό να μπορεί να οδηγήσει σε μια σαφή τάση αποανθρακοποίησης της παγκόσμιας οικονομίας. Βελτιωμένη επίδοση πέτυχαν και οι ΗΠΑ, κυρίως λόγω των τεράστιων επενδύσεων που υλοποίησαν στον τομέα των ΑΠΕ.

Τα μικρά, θετικά βήματα που έκανε η Ελλάδα στον τομέα της ηλεκτρικής διασύνδεσης των νησιών και με την προώθηση της αυτοπαραγωγής από μικρά φωτοβολταϊκά (net metering), δεν στάθηκαν αρκετά. Η Ελλάδα καταλαμβάνει την 33η θέση, παγκοσμίως, διατηρώντας τη θέση της ανάμεσα στην ομάδα κρατών με «κακές» κλιματικές πολιτικές.

Είναι αξιοσημείωτο πως τις 19 από τις 20 πρώτες θέσεις στη βαθμολογία καταλαμβάνουν ευρωπαϊκές χώρες, ανάμεσα τους και η Κύπρος, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία (9η, 12η και 19η θέση αντίστοιχα).

«Η Ελλάδα δυστυχώς δείχνει να μην αντιλαμβάνεται ότι η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής δεν είναι μόνο αναγκαιότητα αλλά και ευκαιρία. Η απεξάρτηση από το λιγνιτικό μοντέλο ηλεκτροπαραγωγής και η αξιοποίηση του ανεξάντλητου δυναμικού των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας είναι η καλύτερη εγγύηση για μειωμένο ενεργειακό κόστος, ενεργειακή αυτάρκεια και μακροχρόνια βιωσιμότητα του  ενεργειακού μας μοντέλου», δήλωσε ο Νίκος Μάντζαρης, υπεύθυνος Ενεργειακής και Κλιματικής Πολιτικής του WWF Ελλάς.

«Έχουμε το ηθικό χρέος και την ιστορική ευθύνη να ανατρέψουμε αυτήν την ντροπιαστική παράδοση και η Διάσκεψη στο Παρίσι προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία. Η Ελλάδα πρέπει να ενώσει τη φωνή της με τα προοδευτικά κράτη που στηρίζουν πλέον ανοιχτά στόχο για τον περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας κατά 1,5°C και να υποστηρίξει στόχο 100% ΑΠΕ για όλους έως το 2050», τόνισε ο Τάκης Γρηγορίου υπεύθυνος για θέματα ενέργειας και κλιματικών αλλαγών στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace.

RhodesMRC 2015: Οι νέοι ως επίδοξοι διπλωμάτες

Στα πλαίσια του 6ου Διεθνούς Συνεδρίου Προσομοίωσης Διεθνών Οργανισμών Ρόδου ή Rhodes Model Regional Co-operation – RhodesMRC 2015, που έγινε τον Οκτώβριο στην πόλη της Ρόδου, πάνω από 320 νέοι φοιτητές αλλά και μαθητές λυκείου βίωσαν μια ακαδημιακή εμπειρία μιας και συμμετείχαν ως επίδοξοι διπλωμάτες, εθελοντές και συντονιστές επιτροπών, μαζί με τους συνοδούς τους και τα μέλη της Οργανωτικής και της Επιστημονικής Επιτροπής του συνεδρίου.

Οργανωμένες αποστολές από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Πανεπιστήμιο Πειραιώς, το Πάντειο Πανεπιστήμιο και φυσικά το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, αλλά και μεμονωμένοι συμμετέχοντες από άλλα πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού συνεδρίασαν στη Ρόδο, προσομοιώνοντας τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, τον Οργανισμό Συνεργασίας στη Μαύρη Θάλασσα, το Συμβούλιο της Ευρώπης, το Ευρω-Ατλαντικό Συμβούλιο Συνεργασίας του ΝΑΤΟ, τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών και μία ειδική Σύνοδο Κορυφής για την Ειρήνη στη Μέση Ανατολή. Αντίστοιχα, σε λυκειακό επίπεδο μαθητές από το 1ο και το 4ο Λύκειο Ρόδου, το Λύκειο Κρεμαστής, το Γυμνάσιο και το Λύκειο Αφάντου και το «Ιπποκράτειο» 1ο Λύκειο Κω, μαζί με συμμαθητές τους από άλλα σχολεία της Ρόδου, της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης συνεδρίασαν προσομοιώνοντας το Συμβούλιο της Ευρώπης.

Στην ημερήσια διάταξη των επιτροπών ήταν εξαιρετικά ενδιαφέροντα θέματα, από την ελευθερία του τύπου και το bullying μέχρι την κατάσταση στον Καύκασο και τη Συρία. Την προετοιμασία των επιτροπών είχαν αναλάβει εδώ και μήνες φοιτητές και νέοι επιστήμονες των νομικών και πολιτικών επιστημών, ενώ εισαγωγικές παρουσιάσεις έκαναν στις επιτροπές οι καθηγητές του Πανεπιστημίου Αιγαίου, κα Παναγιώτα Μανώλη και κος Ιωάννης Στριμπής, οι ρόδιοι επιστήμονες Γαβριήλ Χαρίτος (δικηγόρος) και Αναστάσιος Χατζηαναστασίου, αλλά και ο Χρυσός Παρολυμπιονίκης Θανάσης Μπαράκας.

Η Τελετή Έναρξης έλαβε χώρα στη Νέα Πτέρυγα του Νεστοριδείου Μελάθρου του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης του Δήμου Ρόδου. Έτσι, οι συμμετέχοντες είχαν την μοναδική ευκαιρία να θαυμάσουν και την μοναδική έκθεση με χαρακτικά του Παναγιώτη Γράββαλου. Κατά την είσοδό τους, οι συμμετέχοντες δήλωναν γραπτά την υποστήριξή τους στην προσπάθεια της Ρόδου να λάβει τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης το 2021, προσπάθεια στην οποία είναι αφιερωμένο και το RhodesMRC 2015, σαν μία διεθνής διοργάνωση που προωθεί τη συμμετοχή των νέων στα κοινά και καθιστά τη Ρόδο κέντρο διαλόγου και συνεννόησης σε διεθνή ζητήματα.

Οι εργασίες των επτά επιτροπών πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονα σε επτά αίθουσες της πόλης της Ρόδου: στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου και την αίθουσα Εθιμοτυπίας στο Δημαρχιακό Μέγαρο, στην αίθουσα του Περιφερειακού Συμβουλίου, στην αίθουσα «Γιώργος Καραγιάννης» του Επιμελητηρίου Δωδεκανήσου και στις τρεις αίθουσες του ξενοδοχείου Plaza. Στα πλαίσια του συνεδρίου, οι συμμετέχοντες ξεναγήθηκαν στη Μεσαιωνική Πόλη, το Αρχαιολογικό Μουσείο και την Έκθεση «Ρόδος, ένα ελληνικό νησί πύλη στην Ανατολή», στην έκθεση και το 9D θέαμα του Throne of Helios, συμμετείχαν σε δύο οργανωμένα γι’ αυτούς πάρτυ αλλά και χάρη στον καλό καιρό γνώρισαν μόνοι τους τις παραλίες και διάφορες γωνιές της πόλης.

Το συνέδριο ήταν υπό την αιγίδα του Γενικού Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης, κου Thorbjørn Jagland.

Το RhodesMRC 2015 διοργανώθηκε από το Σπίτι της Ευρώπης στη Ρόδο, με εταίρους την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, τον Δήμο Ρόδου, το Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου στη Ρόδο, και το Ευρωπαϊκό Δίκτυο για την Εκπαίδευση και τη Δια Βίου Μάθηση (EUNET – European Network for Education and Training), με την υποστήριξη του Διεθνούς Κέντρου Μελετών Ευξείνου Πόντου, του Επιμελητηρίου Δωδεκανήσου, της ΔΕΡΜΑΕ, του ΔΟΠΑΡ, της Διεύθυνσης Τουρισμού του Δήμου Ρόδου, του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης του Δήμου Ρόδου, της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δωδεκανήσου, του ΙΕΚ του Υπουργείου Τουρισμού στη Ρόδο, της ΑΝ.ΔΩ. και του Europe Direct Ρόδου, των ξενοδοχείων Best Western Plaza Hotel και Manousos Hotel και με την οικονομική υποστήριξη του προγράμματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Europe for Citizens».

Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη και #PorteOuverte, της Χριστίνας Καλογεροπούλου

Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με το τι λέμε όταν τέτοιες τραγωδίες, όπως τα παρισινά γεγονότα της 13ης Νοεμβρίου, συμβαίνουν σε ολόκληρο τον κόσμο.

Πρέπει να έχουμε ως γνώμονα μονάχα τον σεβασμό και την μετριοπάθεια όταν ανθρώπινες ζωές χάνονται τόσο ξαφνικά. Δεν πρέπει να αφηνόμαστε στην αδυναμία της ανθρώπινης φύσης να μισεί, να καταστρέφει και να σηκώνει αμέσως τη φωνή, το χέρι, το όπλο σε καθετί που νιώθει πως την απειλεί.. Τόσο εύκολα, τόσο φυσικά. Έτσι ξεκινούν οι μεγαλύτερες θηριωδίες, όταν αφηνόμαστε να μας φιλήσει το πρόσωπο του μίσους.. Μίσος και ημιμάθεια και πράξεις εν βρασμώ. Όλα από εκεί δεν ξεκινούνε; Κι εμείς κι «εκείνοι» όταν μισούμε, όταν αγνοούμε κι όταν γλιστράμε με τέτοια ευκολία στην βία, γινόμαστε το ίδιο…

Ακούω την λέξη ‘φονταμενταλισμός’ να ψιθυρίζεται• την ακούω ολοένα και πιο συχνά. Αρχικά ήταν σχεδόν ένας άρρητος ψίθυρος, πλέον έχει καταλήξει μία κραυγή βουτηγμένη στο μίσος. Και τόσες ανακρίβειες.. «Φταίνε οι Μουσουλμάνοι!» κραυγάζουν τόσοι και τόσοι ημιμαθείς. «Το Κοράνι κηρύττει το τζιχάντ, τον ιερό πόλεμο! Οι Μουσουλμάνοι φταίνε!» Ανάθεμα κι αν έχουν ανοίξει ποτέ το Κοράνι ή έστω συζητήσει με κάποιον που το έχει κάνει. Ή έστω googlάρει αυτή τη λέξη!

Η λέξη τζιχάντ στην αραβική γλώσσα σημαίνει αγώνας, προσπάθεια και ο στόχος είναι η εξάλειψη του κακού από τον κόσμο και η επικράτηση του καλού. Στο Κοράνι υπάρχει το εξής: «μην χρησιμοποιείς βία για να τους κάνεις να ασπαστούν τον ισλαμισμό». Κάπου αλλού αναφέρεται πως ο στόχος είναι η διάδοση της ισλαμικής θρησκείας αλλά με σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και με ειρηνικές πράξεις. Φυσικά όμως ο όρος αυτός μπορεί εύκολα να μεταφραστεί υποκειμενικά και να διαστρεβλωθεί (όπως καθετί διανθισμένο με συγκεκριμένα συμφέροντα), οδηγώντας στις αιματηρές ανατινάξεις και στο λουτρό αίματος, αφού το Κοράνι είναι πράγματι γεμάτο με αντιφατικές μεταξύ τους σούρες. Υπαίτιοι της αιματηρής διαστρέβλωσής του είναι οι οπαδοί του ISIS, αυτού του τρομοκρατικού βδελύγματος που ταυτίζεται αδικαιολόγητα με τον μέσο, φιλειρηνικό Μουσουλμάνο.

Μόνο που κανείς δεν σκέφτεται πόση θλίψη νιώθει ο κάθε Μουσουλμάνος όταν ταυτίζεται η θρησκεία του με φανατισμένους εξτρεμιστές που θέλουν μονάχα να σκοτώνουν στο όνομα της πίστης. Μιας διαστρεβλωμένης πίστης. Έτσι δεν νιώθει κι ο μέσος Χριστιανός όταν κάποιοι ταυτίζουν την πίστη του με τα αιματηρά γεγονότα των Σταυροφοριών;

Έτσι νιώθει όμως κι ο κάθε πρόσφυγας που προσπαθεί να γλυτώσει από τα αντίστοιχα «παρισινά» συμβάντα της χώρας του, με τη διαφορά πως στην πατρίδα του αυτά τα γεγονότα διαδραματίζονται, κάθε μέρα, παντού, τουλάχιστον τα τελευταία 5 χρόνια στη Συρία –κι όχι μόνο. Αλλά οι Ευρωπαίοι συνεχίζουν να δακτυλοδείχνουν και να αναφωνούν: «Οι Μουσουλμάνοι φταίνε! Υψώστε τείχη στην Ευρώπη να εμποδίσουμε τον εξισλαμισμό μας!» Και η Λεπέν ανεβάζει τα ποσοστά της, αργά και σταθερά. Και η Χρυσή Αυγή μπαίνει στο ελληνικό κοινοβούλιο, με μεγαλύτερο ποσοστό σε κάθε εκλογική διαδικασία. Και πολλοί εξτρεμιστές συνεχίζουν να έρχονται στην Ευρώπη με τα διαβατήριά τους, κι όχι με φουσκωτές βάρκες…

Γιατί αγνοούμε πως τα νερά της Μεσογείου, αυτά τα ίδια νερά που βάφονται κάθε μέρα κόκκινα από την σωρεία ανθρώπινων, ξεβρασμένων κουφαριών στις νησιωτικές ακτές, συμβολίζουν νερά ελευθερίας, ισότητας και αδελφοσύνης για τις χιλιάδες οικογένειες που δεν θέλουν να δουν τα παιδιά τους νεκρά, ανατιναγμένα, αιματοβαμμένα; Που τρέμουν τους τρομοκράτες που καταστρέφουν τη χώρα τους; Κι έτσι τα στριμώχνουν, πολλές φορές ολομόναχα, σε σάπιες βάρκες, για να γλυτώσουν όχι από τους μουσουλμάνους, αλλά από τους Τζιχαντιστές.. Φόβος και μισαλλοδοξία που ενισχύεται και από τις ανεπαρκείς ευρωπαϊκές πολιτικές στο μεταναστευτικό.

Κι ενώ τα ΜΜΕ θα μπορούσαν να ασκούν υγιείς πιέσεις στα κράτη, τι κάνουν; Τυρβάζουν κι αναπαράγουν τα χιλιοειπωμένα, κρύβοντας κάτω από το χαλί την πραγματικότητα. Κι ο φόβος του ημιμαθή ενισχύεται. Ποιος ασχολείται με το γεγονός πως μία μέρα πριν τα συμβάντα στο Παρίσι, συνέβησαν παρόμοιες αιματηρές καταστάσεις στον Λίβανο; Γιατί το αγνοούμε; Επειδή ο Λίβανος δεν είναι στο κέντρο της Ευρώπης; Κι εκεί οι προχθεσινές βομβιστικές επιθέσεις σκότωσαν 40 αθώους ανθρώπους και τραυμάτισαν πάνω από 200.

Κι ο Ολάντ έκλεισε τα γαλλικά σύνορα, αφού η μεταναστευτική πολιτική του αποδείχθηκε περίτρανα χαμηλότερη των προσδοκιών μιας χώρας που φέρει στην ιστορική της μνήμη αυτές τις τρεις χιλιοειπωμένες λεξούλες (Liberté, égalité, fraternité) με την accent aigu στο τέλος τους. Τα τείχη της Ευρώπης δεν πρέπει να υψωθούν όταν τέτοιες καταστροφές συμβαίνουν στον κόσμο. Οι ίδιοι οι Γάλλοι, αντί να κλειδαμπαρωθούν στα σπίτια τους και να εκθρέψουν το τέρας που ελλοχεύει πίσω από τα χαλάσματα, ανοίγουν με άμεσο κάλεσμα στο Twitter (#PorteOuverte είναι το hashtag) τις πόρτες τους σε όποιον βρίσκεται μακριά από την ασφάλεια του δικού του σπιτιού και παρέχουν καταφύγιο σε όποιον έχει ανάγκη.

PorteOuverte

Για μία ακόμα φορά αποδεικνύεται πως η ανθρωπιά δεν είναι χαρακτηριστικό καμίας κοινωνίας, κανενός κράτους, αλλά του απλού ανθρώπου. Όπως, όμως, και το μίσος. Όπως και η καταστροφή. Αλλά όσο υπάρχουν άνθρωποι με καρδιές γεμάτες αγάπη κι ανιδιοτέλεια, τόσο θα επιβιώνει η ανθρωπιά και μαζί της και η ίδια η ελπίδα. Το βλέπουμε καθημερινά με τις προσπάθειες απλών ανθρώπων από τη Λέσβο, μέχρι την άλλη άκρη του κόσμου. Μικρές εθελοντικές ομάδες ενάντια στις δυσχερείς συνθήκες, στην απουσία της οποιαδήποτε κρατικής ενίσχυσης, συσπειρώνονται και βοηθούν, ο καθένας όπως μπορεί, όσο μπορεί.

Γι’ αυτό, δεν είμαστε μονάχα Γάλλοι απόψε. Είμαστε Άνθρωποι. Και δεν πρέπει να το θυμόμαστε μονάχα στις πιο τραγικές στιγμές της ανθρωπότητας… Τρέμω στην ιδέα πώς θα αντιδράσει η Δύση και με ποιους τρόπους θα συνεχίσει να διαιωνίζεται ο αιματηρός αυτός κύκλος της βίας…

Το Σπίτι της Ευρώπης στη Ρόδο εκπρόσωπος του Ιδρύματος Anna Lindh για όλο το Αιγαίο

Το Σπίτι της Ευρώπης στη Ρόδο, με εκπρόσωπο τον Πρόεδρό του, Μιχάλη Καβουκλή, συμμετείχε στην Ετήσια Συνάντηση του Ελληνικού Εθνικού Δικτύου του Ευρω-Μεσογειακού Ιδρύματος Anna Lindh για τον Διάλογο μεταξύ των Πολιτισμών, που έλαβε χώρα στη Θεσσαλονίκη στις 26 και 27 Σεπτεμβρίου 2015 και στην οποία παρευρέθησαν περισσότερες από 30 οργανώσεις από όλη την Ελλάδα. Τη Ρόδο εκπροσώπησαν επίσης η κα Καίτη Καστρουνή, εκ μέρους του Διεθνούς Φόρουμ Πιάνου, και η Ελένη Φυτιλή, από το Δήμο Ρόδου.

Μέσα από μία εκλογική διαδικασία μεταξύ των 150 και πλέον μελών του Εθνικού Δικτύου, εξελέγησαν τρία focal points: το Impact Hub Athens με έδρα την Αθήνα και αρμοδιότητα τη Νότια Ελλάδα, το Ιόνιο και την Κρήτη, Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία, την Ειρήνη και τη Μη Βία «ΑΝΤΙΓΟΝΗ» από τη Θεσσαλονίκη, με αρμοδιότητα τη Βόρεια Ελλάδα, και το Σπίτι της Ευρώπης στη Ρόδο με αρμοδιότητα τα νησιά του Αιγαίου. Σκοπός των focal points είναι να εκπροσωπούν το Δίκτυο στις περιοχές αρμοδιότητάς τους και να συντονίζουν τα μέλη της περιοχής τους για κοινές δράσεις και διασπορά των αξιών που πρεσβεύει το Ίδρυμα Anna Lindh.

Το Ίδρυμα Anna Lindh είναι ο πρώτος φορέας Ευρωμεσογειακής Συνεργασίας και δημιουργήθηκε από 37 κράτη μέλη. Ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 2004 και χρηματοδοτείται από κοινού από τα 37 κράτη-μέλη της Συνεργασίας με την οικονομική αρωγή και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Πρόκειται ουσιαστικά για φορέα που δημιουργήθηκε για να προωθήσει τον πνευματικό, κοινωνικό και πολιτιστικό διάλογο ανάμεσα στις συμμετέχουσες χώρες, καθώς και την υιοθέτηση μίας συμπεριφοράς φιλοξενίας και σεβασμού.

Το Ίδρυμα λειτουργεί ως Δίκτυο Δικτύων, 37 Εθνικών Δικτύων. Μέλη αυτών των δικτύων μπορούν να γίνουν μη-κυβερνητικοί οργανισμοί και άλλοι πολιτιστικοί φορείς που ενδιαφέρονται για τους σκοπούς του Ιδρύματος. Για την καλύτερη εξυπηρέτηση των σκοπών του, επιδιώκει να συνεργαστεί στενά με τους φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τα ΜΜΕ καθώς και με άλλους ιδιωτικούς και κυβερνητικούς πολιτιστικούς φορείς.

Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού είναι επικεφαλής και συντονιστής του Ελληνικού Εθνικού Δικτύου, με συν-επικεφαλής την αστική μη κερδοσκοπική οργάνωση «Ενωμένες Κοινωνίες των Βαλκανίων».

Στα πλαίσια της Ετήσιας Συνάντησης, παρουσιάστηκε στους συμμετέχοντες φορείς και η Υποψηφιότητα της Ρόδου για Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2021, η οποία χαιρετίστηκε ένθερμα. Ο εκπρόσωπος της Ρόδου παρουσίασε συνοπτικά το όραμα της Υποψηφιότητας, αλλά και τα μοναδικά χαρακτηριστικά της Ρόδου που την καθιστούν ζωντανό παράδειγμα ευρωπαϊκής ενοποίησης και ευρωμεσογειακού διαλόγου. Οι περισσότεροι από τους παρευρισκόμενους δήλωσαν γραπτά την επίσημη στήριξή τους στην υποψηφιότητα και ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη οι διαδικασίες για τη στήριξη στο εγχείρημα και από τους οργανισμούς τους.

Τέλος, με την ευκαιρία της επίσκεψης στη Θεσσαλονίκη, το Σπίτι της Ευρώπης στη Ρόδο συνδιοργάνωσε με τον Όμιλο για την UNESCO Νέων Θεσσαλονίκης και με τη στήριξη της Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δήμου Θεσσαλονίκης, ανοικτή συζήτηση με θέμα οι «Αφανείς Προκλήσεις για την Ευρώπη». Στη συζήτηση θίχτηκαν θέματα όπως η Ευρώπη που συνηθίσαμε, η Ευρώπη που θεωρούμε δεδομένη, η τεχνολογική πρόκληση που θα αντιμετωπίσει στα επόμενα χρόνια η Ευρώπη, η διατλαντική συμφωνία εμπορίου TTIP, και φυσικά το μεταναστευτικό και τις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του στην Ευρώπη. Το παρόν στην εκδήλωση έδωσαν αρκετοί νεαροί εκκολαπτόμενοι επιστήμονες, αλλά και μέλη του Εθνικού Δικτύου Anna Lindh.

Ευρωπαική εβδομάδα προγραμματισμού

Μια μοναδική ευκαιρία για παιδιά, νέους, ενήλικες, γονείς, δασκάλους, επιχειρηματίες και διαμορφωτές πολιτικής να συναντηθούν σε τάξεις και σε εκδηλώσεις ανά την Ευρώπη για να μάθουν πώς να γράφουν προγράμματα για ηλεκτρονικούς υπολογιστές δίνει το innovathens. Πρόκειται για την Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Προγραμματισμού (EU Code Week) και διοργανώνεται από εθελοντές που προωθούν τον προγραμματισμό στις χώρες τους ως πρεσβευτές της Εβδομάδας Προγραμματισμού. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί τη Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2014, στις 18:00 στον χώρο του innovathens

Στην εκδήλωση, οι πρεσβευτές της Εβδομάδας στην Ελλάδα και οργανωτές εκδηλώσεων κατά την περσινή Εβδομάδα μιλούν για το πώς στήνεται μια εκδήλωση, σε ποιους απευθύνεται, ποιους στόχους έχει και πώς μπορεί να δοθεί συνέχεια στον ενθουσιασμό παιδιών και ενηλίκων σχετικά με τον προγραμματισμό. Θα παρουσιαστούν ιδέες για το περιεχόμενο και τους εκπαιδευτικούς στόχους μιας τέτοιας εκδήλωσης, με έμφαση σε δωρεάν και ελεύθερα εργαλεία, όπως το “Run, Marco!”.

Εισηγητές/ Ομιλητές:

Σοφία Παπαδημητρίου (EduTV, Girls Go Coding),
Έλενα Ελληνιάδου (6ο Δημοτικό Σχολείο Αρτέμιδας),
Κώστας Καρπούζης (EU Code Week),
Πέτρος Δημητρακόπουλος (EU Code Week, PSDApps),
Κώστας Καρολεμέας (AllCanCode),
Βασίλης Οικονόμου (Εκπ. Δούκα)

Πληροφορίες εδώ