Hopwave: Οργανώνοντας τις ημερήσιες κρουαζιέρες στα ελληνικά νησιά, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

Φτάνουμε στο αγαπημένο μας νησί και θέλουμε να ανακαλύψουμε κάθε γωνιά του, μέσω θαλάσσης; Απλά χρησιμοποιούμε το κινητό μας, βρίσκουμε την εκδρομή που θέλουμε με το πλοίο που μας αρέσει και τα υπόλοιπα τα αφήνουμε στην Hopwave!

hopwave island hopping

Η ομάδα της hopwave αποτελείται από το Γιώργο Πιλπιλίδη, CEO της εταιρίας, με υπόβαθρο μηχανικού λογισμικού και προυπηρεσία στη διαχείριση έργου σε web και mobile λύσεις, ως freelancer, υπεύθυνου για το business development και την επέκταση του δικτύου της hopwave, καθώς και το κομμάτι της επικοινωνίας, και το Γιώργο Σιάτρα, ο οποίος είναι επίσης έμπειρος στο λογισμικό και την ανάπτυξη εφαρμογών, ως CTO της εταιρείας, υπεύθυνου για το σχεδιασμό και τη διαχείριση της ροής εργασιών ανάπτυξης της πλατφόρμας της hopwave, σε web και mobile μορφή

Συναντήσαμε τον Γιώργο Πιλπιλίδη, στο Blue Growth of South Aegean στη Ρόδο, όπου παρουσίασε την εταιρία του και μας μίλησε με πολύ πάθος για την εμπειρία που μπορεί να προσφέρει σε κάθε ταξιδιώτη από όλο τον κόσμο η πλατφόρμα Hopwave.

Από πού εμπνεύστηκες για να δημιουργήσεις το hopwave και ποιος είναι ο στόχος της εταιρίας σου;

Το hopwave ξεκίνησε από εμένα και το συνεργάτη μου Γιώργο Σιάτρα, όταν είδαμε την αγορά του Τουρισμού μέσα από τα μάτια δύο προγραμματιστών, στα πλαίσια του επιχειρηματικού διαγωνισμού CruiseInn. Το πρόβλημα που εύκολα εντοπίσαμε ταξιδεύοντας στα ελληνικά νησιά ήταν η έλλειψη πληροφόρησης των ξένων επισκεπτών σχετικά με τις ημερήσιες εκδρομές που εξυπηρετούνται από τα μικρά καράβια (καΐκια, ξύλινα πειρατικά, παραδοσιακά, καταμαράν και γιοτ), και σε αυτό το πρόβλημα ακριβώς απαντά το hopwave. Στόχος μας είναι να προσφέρουμε μια ηλεκτρονική υπόσταση σε αυτά τα καράβια, να χαρτογραφήσουμε τη δραστηριότητά τους και να τους δώσουμε τη δυνατότητα να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους ηλεκτρονικά σε Έλληνες και ξένους επισκέπτες των ελληνικών νησιών, ενώ παράλληλα προσφέρουμε στους επισκέπτες υπηρεσίες για να ανακαλύψουν νέους προορισμούς και μοναδικές διαδρομές γύρω από το νησί που βρίσκονται και με λίγα taps στο smartphone τους να κάνουν κράτηση του εισιτηρίου τους για αυτά τα δρομολόγια.

Το hopwave έχει βραβευθεί στον διαγωνισμό Blue Growth, ποια είναι η εμπειρία σου από τον διαγωνισμό και ποιο είναι το σημαντικότερο στοιχείο που αποκόμισες;

Ο διαγωνισμός του Bluegrowth τον Ιανουάριο του 2016, όπου διακριθήκαμε με την πρώτη θέση, ήταν η αρχή του ταξιδιού του hopwave ως startup επιχείρηση. Μέσα από το πρόγραμμα των σεμιναρίων γύρω από τις νεοφυείς επιχειρήσεις κάναμε τα πρώτα μας βήματα και με τη βοήθεια των μεντόρων που μας συμβούλευαν για τις κινήσεις μας μπορέσαμε να συστήσουμε την επιχείρησή μας το Μάιο του 2016 και να καταφέρουμε να μετατρέψουμε την ιδέα μας σε μία βιώσιμη επιχείρηση. Το σημαντικότερο κομμάτι του προγράμματος πιστεύω πως ήταν η επαφή με μέντορες μέσα από το χώρο, τους οποίου συνεχίζουμε να συμβουλευόμαστε ακόμη και σήμερα.

hopwave

Συμμετείχες στην παρουσίαση του Blue Growth of South Aegean στη Ρόδο παρουσιάζοντας την επιχείρηση σου, τι πιστεύεις ότι μπορεί να προσφέρει σε μια αμιγώς τουριστική αγορά ο διαγωνισμός Blue Growth;

Το Bluegrowth επικεντρώνεται στη γαλάζια ανάπτυξη, δηλαδή τις δράσεις και τις επιχειρήσεις που «βρέχονται» από θάλασσα. Από τη βαριά θαλάσσια βιομηχανία της χώρας στον τομέα τις ναυτιλίας έως και τις επιμέρους υπηρεσίες στον κλάδο του τουρισμού, το Bluegrowth of South Aegean στη Ρόδο, ανέδειξε πως οι νεοφυείς επιχειρήσεις μπορούν να τονώσουν την οικονομία της χώρας και να φέρουν καινοτομία σε κλάδους που μέχρι τώρα προσεγγίζονταν περισσότερο με πιο «παραδοσιακούς» τρόπους. Ο κλάδος του τουρισμού και γενικά το Travel Tech industry της Ελλάδας χωράει πολλές καινοτόμες δράσεις και είναι σημαντικό να υπάρχουν φορείς να τις υποστηρίζουν και να τις ενισχύουν.

Ποιο μήνυμα θέλεις να δώσεις στους νέους που έχουν σκοπό να δημιουργήσουν μια επιχείρηση και σε ποιους τομείς πιστεύεις ότι πρέπει να δώσουν μεγάλη σημασία ώστε η ιδέα τους να αναπτυχθεί σε μια καινοτόμο επιχείρηση;

Είναι πολλά αυτά που θα ήθελα να πω στους νέους που έχουν όραμα και στόχο να κάνουν τη δική τους επιχείρηση και να απαντήσουν με έναν καινοτόμο τρόπο, στις ανάγκες της αγοράς που θα ήθελαν να δραστηριοποιηθούν. Κυριότερο νομίζω είναι, να μη φοβηθούν να δοκιμάσουν και ακόμα καλύτερα να μη φοβηθούν να αποτύχουν πολλαπλά μέχρι να φτάσουν το στόχο τους. Η επιμονή είναι το σημαντικότερο χαρακτηριστικό μιας ομάδας και η ομάδα είναι ο πιο δυνατός πυλώνας μιας νεοφυούς επιχείρησης. Ξεκινάς απαραίτητα μικρός και με λίγα άτομα, οπότε αυτά τα άτομα πρέπει δεμένα να μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες μια πραγματικής επιχείρησης και όχι απλά μιας ιδέας. Από μια ιδέα ξεκινάς, την μετατρέπεις σε όραμα και στόχο για όλη την ομάδα και μόνο τότε μπορείς να αντιληφθείς τι είναι επιχείρηση. Έχοντας διώξει το φόβο στα πρώτα βήματα και έχοντας δημιουργήσει μια δυνατή ομάδα, το επόμενο βήμα και το πιο σημαντικό είναι να φτάσει η υπηρεσία σου να απαντά σε κάποια πραγματική ανάγκη της αγοράς, και αυτό μόνο η ίδια η αγορά μπορεί να στο πει. Όταν φτάσεις σε αυτό που λέμε product-market fit, τότε είναι σημαντικό να εξετάσεις τα ενδεχόμενα εισόδου κάποιου επενδυτή εφόσον υπάρχει η ανάγκη, χωρίς να ξεχνάς πως τα καλύτερα «λεφτά» έρχονται από τον ίδιο τον πελάτη σου. Στόχος είναι οι επενδυτές να ενισχύουν την επέκταση “scale up” μιας επιχείρησης και όχι μόνο τη βιωσιμότητα αυτής.

Brady Kiesling: Ο διπλωμάτης που εναντιώθηκε στον Μπους μιλάει για τις αμερικανικές εκλογές, του Βαγγέλη Γεωργίου

Το Φεβρουάριο του 2003, ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Κόλιν Πάουελ, έλαβε μια επιστολή με ένα πολύ δυσάρεστο μήνυμα: «Κύριε Υπουργέ τρέφω τεράστιο σεβασμό για το χαρακτήρα και την ικανότητά σας […] Αλλά η αφοσίωσή σας στον Πρόεδρος [Μπους] ξεπέρασε τα όρια […] Παραιτούμαι διότι προσπάθησα και απέτυχα να συμφιλιώσω τη συνείδησή μου και την ικανότητά μου να αντιπροσωπεύσω τη σημερινή Προεδρία των ΗΠΑ». Είναι δραματικά αποσπάσματα από την επιστολή παραίτησης του Brady Kiesling, του αμερικανού αξιωματούχου που τότε συμπλήρωνε μια 20ετή διπλωματική εμπειρία στις ΗΠΑ. Ο Brady Kiesling ήταν από τους ελάχιστους διπλωμάτες που άκουσαν τη συνείδησή τους και αρνήθηκαν να συμμετάσχουν σε μια κυβέρνηση που κήρυξε τον ανόητο πόλεμο στο Ιράκ. Ήταν ένα ράπισμα εκ των έσω για τα γεράκια του Λευκού Οίκου, μια αχτίδα δημοκρατίας σε μια χώρα που έδειχνε να παρεκκλίνει.

Γνωρίζοντας τα ελληνικά πράγματα -έχοντας υπηρετήσει και στη χώρα μας- τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις και το αμερικανικό πολιτικό σύστημα ο πρώην διπλωμάτης, ακαδημαϊκός και συγγραφέας Brady Kiesling πρόκειται να μιλήσει για τις αμερικανικές εκλογές στην εκδήλωση του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ). Ζήτησα από τον Αμερικανό αξιωματούχο να μιλήσει στο TPP για ζητήματα, ίσως για πρώτη φορά, που συνδέονται με τους δύο Αμερικανούς υποψηφίους. Από τη μία η Χίλαρι, σύμφωνα με τον Kiesling, δε θα απαρνηθεί πολλές από τις λογικές πολιτικές του Ομπάμα, από την άλλη ο Τράμπ θα εναντιωθεί στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν δημιουργώντας ένα συγκρουσιακό περιβάλλον στην περιοχή, που θα φέρει και την Ελλάδα σε πολύ δύσκολη θέση. Ένας εμπορικός πόλεμος με την Ε.Ε, μια νέα «έκρηξη» στη Μέση Ανατολή και νέα δεδομένα για το ΝΑΤΟ θα είναι μερικά από τα διακυβεύματα της ενδεχόμενης προεδρίας Τράμπ.  Βέβαια μπορεί μετεκλογικά ακόμα και ο Τράμπ να υπαναχωρήσει σε πολλά από τα παραπάνω, όπως λέει ο Kiesling, αλλά ας μιλήσει καλύτερα ο ίδιος.

Οι Αμερικανοί πίστεψαν τον Μπους ότι δεν ήθελε τον πόλεμο στο Ιράκ. Όταν πειστήκατε ότι έλεγε ψέματα παραιτηθήκατε. Πιστεύετε ότι η Κυβέρνηση Τσίπρα συμπεριφέρθηκε ανάλογα, επιδεικνύοντας απόκλιση προεκλογικών δεσμεύσεων και κυβερνητικού έργου;

Δεν είναι ότι οι Αμερικάνοι πίστεψαν τον Πρόεδρο Μπους ότι ο πόλεμος με το Ιράκ ήταν μια έσχατη λύση. Ένιωσαν τον πόλεμο να έρχεται, αλλά τους περισσότερους δεν τους ένοιαζε. Οι Αμερικανοί πολίτες παραχωρούν στον Πρόεδρο σχετικά μεγάλη ελευθερία στην εξωτερική πολιτική (χωρίς να ισχύει το ίδιο και στην εσωτερική). Μετά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 ο Μπους απέκτησε λευκή επιταγή για μια βίαιη ενέργεια. Επέλεξε το Ιράκ για ένα σωρό ανόητους λόγους αλλά οι περισσότεροι Αμερικανοί ήταν πρόθυμοι να εμπιστευθούν την κρίση του. Η περίπτωση της κυβέρνησης Τσίπρα ήταν κάπως διαφορετική. Ο Τσίπρας ήταν και παραμένει ιδεολογικά δεσμευμένος στην επιβίωση και -στην ιδανική περίπτωση-  επέκταση του κράτους. Δεν ήταν η ρητορική επαναστατικής ανατροπής που αποδέχτηκαν οι ψηφοφόροι, ως πυρήνα του προγράμματός του, αλλά η ιδέα του κρατισμού. Οι περισσότεροι Έλληνες, αν όχι όλοι, αντιλήφθηκαν την ρητορική του για ρήξη με την Τρόικα σαν μια κίνηση τακτικής και όχι σαν στρατηγική δέσμευση.

Μόλις εκλέχθηκε ο Τσίπρας, συνειδητοποίησε ότι το κράτος δε θα είναι σε θέση να πληρώσει τους μισθούς και τις συντάξεις αν δεν επιτευχθεί μια διευθέτηση με τους πιστωτές. Το δημοψήφισμα του ήταν μια πράξη απελπισίας και πολιτικό θέατρο, και πραγματικά δεν ήξερε ποιο θα είναι το αποτέλεσμα. Αλλά αντιλήφθηκε σωστά ότι ένα «Όχι» δεν ήταν αυτόματα μια ψήφος Grexit, πτώχευση, και κατάρρευση του κράτους. Ακολούθησε τον ασφαλή δρόμο, και υπέγραψε τη μοναδική συμφωνία που η Ευρώπη ήταν έτοιμη να του προσφέρει.

kiesling

Έχει σημασία ποιος θα κερδίσει;

Η Χίλαρι Κλίντον είναι ένας manager. Ποτέ δεν έχει επιλύσει μια σύγκρουση, αλλά έχει εργαστεί επιμελώς ως Υπουργός Εξωτερικών για να αποσοβήσει τα χειρότερα. Η σκληρή της γραμμή στο Μεσανατολικό ζήτημα είναι πρωτίστως μια εκλογική αναγκαιότητα, κι έχω λόγο να πιστεύω ότι οι πραγματικές της απόψεις είναι κάπως πιο φιλικές προς την ειρήνη και τη σταθερότητα στον μουσουλμανικό κόσμο. Δεν θα καταστρέψει σκόπιμα ένα από τα πιο βασικά επιτεύγματα της κυβέρνησης Ομπάμα, την εύθραυστη συμφωνία με το Ιράν.

Πιστεύει ότι η κλιματική αλλαγή είναι ένα πραγματικό πρόβλημα που πρέπει να διαχειριστεί και πιστεύει ότι ο καθένας πρέπει να καταβάλει ένα δίκαιο μερίδιο των φόρων για να χρηματοδοτηθούν έτσι λύσεις. Ο Trump βλέπει την Προεδρία ως όχημα για να κολακεύσει το τεράστιο εγώ του. Επειδή δεν νοιάζεται για τα προβλήματα ή τις λύσεις τους, θα εκχωρήσει τον έλεγχο σε άτομα με πολύ σαφή και εγωιστική ατζέντα: Ας παραλληλίσουμε τις ΗΠΑ με μια γεμάτη σωσίβια λέμβο σε φουρτουνιασμένη θάλασσα. Στην περίπτωση που ανατεθεί σε έναν φίλο του Τραμπ ο έλεγχος-φύλαξη των αποθεμάτων πόσιμου νερού τότε θα πρέπει να τον πληρώσεις για να σου δώσει να πιεις.

Εξηγήστε μας το κλείσιμο της ψαλίδας Τραμπ και Κλίντον.

Η αμερικανική κοινωνία είναι βαθιά διχασμένη όπως κάθε κοινωνία. Έχουμε προσπαθήσει να επιβάλουμε αυθαίρετους ορισμούς αυτής της διαίρεσης, όπως αριστερά εναντίον δεξιάς ή συντηρητικός εναντίον φιλελεύθερου ή Ρεπουμπλικάνος έναντι Δημοκρατικού. Αλλά μια πολύ σημαντική διαίρεση, η οποία συχνά υπερκαλύπτεται από μία από τις παραπάνω κατηγορίες είναι [η διαφορά] μεταξύ των ανθρώπων που αισθάνονται ότι η νοημοσύνη και δεξιότητες τους να αποτελούν ένα κατάλληλο εργαλείο για την επιβίωση τους και άλλοι που πιστεύουν ότι το μόνο κεφάλαιο στο οποίο μπορούν να βασιστούν είναι η πίστη τους σε έναν αρχηγό ή ομάδα.

Οι Αμερικανοί κάποιας μόρφωσης, με την ανάλογη συμπεριφορά που αυτή ενισχύει, δεν έχουν καμία αμφιβολία ότι η Χίλαρι Κλίντον είναι ο καλύτερος υποψήφιος. Αν όχι σε όλες, τουλάχιστον στις περισσότερες περιπτώσεις οι πολιτικές της βασίζονται σε μια λογική αξιολόγηση του τι θα ωφελήσει το σύνολο του αμερικανικού λαού. Αλλά πράγματι οι περισσότεροι Αμερικανοί είναι βαθιά δύσπιστοι για την δυνατότητα οποιουδήποτε να κατανοήσει καλύτερα τα συμφέροντά τους. Ξέρουν ότι το μυαλό τους δεν θα τους κάνει πλούσιους.

Δυσανασχετούν πολύ απέναντι στις αυτάρεσκες μορφωμένες τάξεις που δείχνουν σίγουρες για την ανωτερότητά τους. Δεν εμπιστεύονται, συχνά δικαιολογημένα, τους εκλεγμένους και διορισμένους αξιωματούχους οι οποίοι κινητοποιούν και διαθέτουν δημόσιους πόρους. Και ψηφίζουν για να τιμωρήσουν εκείνους των οποίων η ρητορική και η ιστορία της ζωής τους υπονομεύει την εκτίμησή τους για τα δικά τους χαρακτηριστικά.

Ένα άλλο σημείο κλειδί είναι ότι οι περισσότεροι Αμερικανοί, χωρίς καμία προσωπική εμπειρία πολέμου ή πείνας, δεν έχουν ιδέα τι είναι πολιτική. Την βλέπουν σαν μια μορφή ψυχαγωγίας και ψηφίζουν τον Πρόεδρο που τους διασκεδάζει καλύτερα. Ο Τραμπ, σε αντίθεση με την Κλίντον, καταλαβαίνει τον κόσμο της επαγγελματικής πάλης και της υπερβολικής θεατρικότητας.

Ένα τρίτο σημείο είναι ότι η αμερικανική εργατική τάξη πιέζεται οικονομικά, αν και η οικονομία κατά μέσο όρο τα πάει καλά. Στις δύσκολες οικονομικά περιόδους, γίνεσαι ενστικτωδώς πιο σκληρός και φυλετικός. Η λευκή αντίδραση στον Ομπάμα είναι πραγματικότητα αλλά είναι δύσκολο να μετρηθεί. Ακόμα οι Αμερικανοί δίνουν βάση στη φυλή τους και προσπαθούν να βρουν τον υποψήφιο που ευθυγραμμίζεται περισσότερο με αυτή και τους φαίνεται πιο πιθανό ο υποψήφιος αυτός να εκτιμήσει το μοναδικό πράγμα που προσφέρουν, την αφοσίωσή τους. Η Κλίντον είναι ένας τεχνοκράτης, και οι δεσμεύσεις της αρκετά γραφειοκρατικές και διάσπαρτες που ο λαός δεν καταλαβαίνει το κοινωνικό κεφάλαιο που εμπλέκεται. Ο Trump λειτουργεί σαν  ένας Αφρικανικός «Μεγάλος Άνδρας» ή «Δον» της Μαφίας στους οποίους  η αφοσίωση και η δέσμευση εξατομικεύονται. Οι άνθρωποι φαντάζονται -και αυτό είναι αδιανόητο δεδομένης της ιστορίας του Τραμπ ως επιχειρηματία – ότι ο Τραμπ θα βλέπει την ψήφο τους σαν κάτι που θα ανταμείψει παρά σαν κάτι που θα εκμεταλλευτεί ανελέητα.

Πώς είναι δυνατόν το κόμμα του Τζέφερσον και του Κένεντι να επιλέγουν ως υποψήφιο την Χίλαρι Κλίντον; Ήταν αυτή πραγματικά η καλύτερη επιλογή των Δημοκρατικών; 

Η πολιτική έχει γίνει ένα επάγγελμα, όπως η οδοντιατρική. Όπως και στην οδοντιατρική, οι λεπτομέρειες δεν είναι πάντα πολύ ρομαντικές. Επαγγελματίες πολιτικοί έχουν την τάση να χάνουν πολλά από τα χαρίσματα και πολύ από τον ιδεαλισμό της νιότης τους με την πάροδο του χρόνου. Λαμπροί, χαρισματικοί νεοεισερχόμενοι, όπως ο Μπαράκ Ομπάμα σπανίζουν, και αντιμετωπίζουν τεράστια εμπόδια από τους παγιωμένους επαγγελματίες για την επίτευξη των μεταρρυθμίσεων που υπόσχονται.

Έτσι, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η Ουάσιγκτον είναι γεμάτη από εγωκεντρικούς, χειραγωγούμενους ανθρώπους. Ο Τζέφερσον και ο Κένεντι μπορεί να ήταν ευφραδείς και χαρισματικοί, αλλά ήταν βαθιά προβληματικοί ως ανθρώπινα όντα. Τα ελαττώματα της Κλίντον είναι πολύ πιο ήσσονος σημασίας, αν και τα χαρίσματά της δεν είναι και τόσο αξιοσημείωτα. Αν οι ΗΠΑ χρειάζονται έναν οδοντίατρο, η Κλίντον είναι μακράν η καλύτερη επιλογή, γιατί θα εργαστεί ευσυνείδητα να φτιάξει τα δόντια των Αμερικάνων και η τιμή που χρεώνει θα είναι η επικρατούσα. Ο Donald Trump θα κλέψει το χρυσό σφραγίσματα σας και θα σας μολύνει με κάτι δυσάρεστο και μετά θα καυχιέται γι ‘αυτό στους φίλους του.

Θα μου πείτε ότι οι ψηφοφόροι θέλουν ηγεσία, όχι οδοντιατρική. Σωστό, αλλά το αμερικανικό κοινό δεν μπορεί να συμφωνήσει σχετικά με το πού θέλει να οδηγηθεί. Μέχρις ότου επέλθει κάποια ενοποιητική καταστροφή να το αλλάξει αυτό, θα πρέπει τουλάχιστον να έχουμε δόντια που δεν πονούν.

Από την άλλη μεριά πώς είναι δυνατόν το κόμμα του Λίνκολν να δίνει το χρίσμα στον Ντόναλντ Τράμπ τη στιγμή που «ιερές αγελάδες» του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (Colin Powel, Condoleezza Rice) εξέφρασαν την άρνησή τους να τον στηρίξουν; 

Δεν υπάρχουν «ιερές αγελάδες» στην αμερικανική πολιτική. Οι γηραιότεροι πολιτικοί έχουν πολύ μικρή επιρροή στον αδίστακτο εκλογικό ανταγωνισμό για να αποφασίσουν ποιος θα διορίσει αυτόν που προορίζεται για το κυβερνητικό έργο και ποιος θα πληρώσει φόρους για να στηρίξει μια ομάδα δισεκατομμυριούχων η οποία μετά, όταν τελειώσει η δουλειά, θα τους προσλάβει. Οι Ρεπουμπλικανοί είχαν μια στρατηγική που λειτούργησε καλά για πολλά χρόνια. Δημιούργησαν ένα συνασπισμό αμόρφωτων λευκών ανδρών και ευαγγελιστών ψηφοφόρων υποσχόμενοι την απαγόρευση των αμβλώσεων και πολλά όπλα.

Εν τω μεταξύ, η πραγματική πολιτική τους ήταν η απορρύθμιση των επιχειρήσεων και η μείωση των φόρων για τους πλούσιους. Αυτό ήταν αρκετό, λόγω της κατανομής των ψηφοφόρων τους και των στρατηγικών μεθόδων σαλαμάνδρας (Gerrymandering-τρόπος κατανομής εκλογικών περιφερειών προς χειραγώγηση του εκλογικού αποτελέσματος) για να εξασφαλίσουν την πλειοψηφία στο Κογκρέσο στις περισσότερες περιπτώσεις. Για να κερδίσουν την προεδρία, ωστόσο, χρειάστηκαν έναν καλό υποψήφιο. Δυστυχώς, τα κριτήρια με τα οποία ο πυρήνας των ψηφοφόρων τους κρίνουν τους υποψηφίους κατά τη διάρκεια των προκριματικών εκλογών είναι ασυμβίβαστα με την ευρύτερη αποδοχή μεταξύ των ανεξάρτητων ψηφοφόρων, γυναικών και μειονοτήτων.

Η υποψηφιότητα Trump οφείλεται στο ότι ήταν αυθεντικός, ήταν ο εαυτός του, ένα γελοίο τράνταγμα που διασκέδασε το κοινό με τις υποσχέσεις για μαγικά κόλπα που θα εκτελέσει ως πρόεδρος ( «Χτίστε το Τείχος»). Οι αντίπαλοί φάνηκαν να είναι σε πολλά σημεία άψογοι, μια ευσεβής απάτη. Έτσι αγνοήθηκαν, ακόμη και από τους ευαγγελιστές στους οποίους υπολόγιζαν. Οι εξαιρέσεις, όπως ο Kasich ήταν ακριβώς το είδος του ηγέτη που η λευκή κατώτερη τάξη περιφρονεί, έναν αρκετά σοβαρό, λογικό και τεχνοκράτη κυβερνήτη.

Γιατί ο κόσμος δεν εμπιστεύτηκε τον Σάντερς; Ο δικομματισμός καταδικάζει τους ανεξάρτητους υποψηφίους;

Ο Γερουσιαστής Sanders διέπρεψε στο Vermont, μια πολιτεία με ένα σχετικά μορφωμένο,  ανεξάρτητο εκλεκτορικό σώμα. Είχε το πλεονέκτημα ότι ήταν ελάχιστα γνωστός και θα μπορούσε ο ίδιος να εμφανίσει τον εαυτό του ως πολιτικό αουτσάιντερ. Ωστόσο, δεν είναι χαρισματικός εκ θαύματος. Δεν πρότεινε πολιτικές λύσεις που οι απλοί Αμερικανοί πίστευαν ότι θα λειτουργήσουν, και ούτε προσέφερε μαγικές λύσεις ως μια εναλλακτική όπως έκανε ο Trump. Ο μηχανισμός του Δημοκρατικού Κόμματος δεν τον εμπιστεύτηκε, γιατί δεν χρωστούσε χάρη σε κανέναν. Οι παλαιότεροι Δημοκρατικοί θυμήθηκαν την εκλογική πανωλεθρία του McGovern, ενός άλλου φωτεινού, ευφραδή, γοητευτικού προοδευτικού. Έτσι, οι κομματικοί μηχανισμοί υποστήριξαν την Κλίντον, δίνοντάς της ένα σημαντικό αν και όχι ανυπέρβλητο πλεονέκτημα. Αντιπαρατέθηκαν εξίσου ως οι καταλληλότεροι υποψήφιοι, και τα θεσμικά πλεονεκτήματα της έδωσαν τη νίκη.

Το δικομματικό σύστημα έχει εξελιχθεί έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στις περιστάσεις. Τα αποτελέσματα που παράγει είναι εντυπωσιακά. Θυμηθείτε ακόμα, ότι ο ίδιος ο Trump είναι ένας ανεξάρτητος υποψήφιος, ο οποίος πολιτεύτηκε κατά του Ρεπουμπλικανικού κατεστημένου. Θα χρειαστεί μια ουσιαστική καταστροφή για να ανοίξει ένας δρόμος για τους υποψηφίους να πολιτευτούν με επιτυχία ως ανεξάρτητοι σε εθνικό επίπεδο, αν και σε επίπεδο πολιτείας είναι πολύ πιο εύκολο.

Σαν το παλιό γλυκό κρασί στο οινοποιείο Χατζηεμμανουήλ, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

Όταν θέλεις να πας επίσκεψη σε οινοποιείο τον Αύγουστο, πρέπει να πας νωρίς το πρωί για να δεις τον τρύγο! Γιατί όπως λέγανε και στα παλιά τα χρόνια… ο Αύγουστος και ο τρύγος δεν είναι κάθε μέρα!

[metaslider id=24100]

Μετά από μια όμορφη βραδιά στη 2η Γιορτή Τοπικών Προϊόντων 2016 σηκωθήκαμε πρωί πρωί για να ανακαλύψουμε τα κορυφαία οινοποιεία της Κω! Στο οινοποιείο Χατζηεμμανουήλ όπου από το 1929 με το γλυκό κρασί, μέχρι σήμερα, 3 γενιές δημιουργούν και εμπνέονται από τις πιο γευστικές ποικιλίες κρασιού, η οικογενειακή ατμόσφαιρα είναι διάχυτη παντού! Το 2004, ο Βασίλης Χατζηεμμανουήλ, κάνει το επόμενο βήμα για το οινοποιείο, μεταφέροντας το σε νέες εγκαταστάσεις, συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση με σύγχρονη οινολογική και τεχνική υποστήριξη.

Βρήκαμε τον Βασίλη να είναι ήδη στο πιεστήριο με τους συνεργάτες του, με την τέταρτη γενιά τον 17χρονο Κωνσταντίνο να είναι κυριολεκτικά… «επί του πιεστηρίου»!

Ο Βασίλης μας ξενάγησε στους αμπελώνες και μας μίλησε για την ιστορία του οινοποιείου, την καθημερινότητα αλλά και τους στόχους του.

«Μεγάλωσα μέσα στο οινοποιείο μιας και ο παππούς μου από το 1929, στο Μαρμαρωτό τότε, έφτιαχνε το καλύτερο γλυκό κρασί για τους γάμους! Αργότερα, ο πατέρας μου ανέλαβε το οινοποιείο όπου πάντα θυμάμαι περνούσα σαν παιδί ατελείωτες ώρες. Το 2004 μεταφερθήκαμε εδώ, στο Ασφενδιού, ξεκινώντας μια νέα εποχή για το οινοποιείο Χατζηεμανουήλ με σύγχρονες εγκαταστάσεις και τεχνογνωσία, επεκτείνοντας τις ποικιλίες των καλλιεργειών μας. Το οινοποιείο πλέον, είναι επισκέψιμο, με πολλούς τουρίστες να έρχονται τους καλοκαιρινούς μήνες είτε σε οργανωμένα γκρουπ, είτε μεμονωμένα. Στους ξένους αρέσει πολύ το κρασί της Κω και έρχονται για να δοκιμάσουν τις ποικιλίες να ξεναγηθούν στους εξωτερικούς χώρους, στους αμπελώνες, στο παραδοσιακό πέτρινο πατητήρι με τα παλιά συλλεκτικά εργαλεία που χρησιμοποιούσε ο παππούς μου, αλλά και στο υπόγειο όπου έχουμε τα κελάρια ωρίμανσης.

Είμαστε μια οικογενειακή επιχείρηση και χαίρομαι που τα παιδιά μου σκοπεύουν να την συνεχίσουν με πολλή αγάπη και μεράκι για την οινοποιεία. Στόχος μας είναι η υψηλή ποιότητα κρασιών, παντρεύοντας την παράδοση με την σύγχρονη τεχνογνωσία, που φροντίζουμε να ακολουθούμε με συνέπεια και κάθε χρόνο να γινόμαστε ακόμα καλύτεροι.

Η Κως, έχει μεγάλη παράδοση στην οινοποιία και χαίρομαι πολύ όταν οι επισκέπτες εντυπωσιάζονται από τις ποικιλίες των κρασιών μας και θέλουν να μάθουν την ιστορία μας. Η παραγωγή μας είναι ελεγχόμενη προσπαθώντας να καλύψουμε τις ανάγκες του νησιού, ενώ τα τελευταία χρόνια έχουμε ξεκινήσει να προωθούμε τα κρασιά μας και σε άλλα νησιά όπως τη Ρόδο».

[metaslider id=24102]

Ο νεαρός Κωνσταντίνος όλη αυτή την ώρα έδειχνε απόλυτα αφοσιωμένος στο πιεστήριο όπου ανεβασμένος σε ένα φορτηγό άδειαζε τα καφάσια με τα σταφύλια στο μηχάνημα. Λιγομίλητος και ντροπαλός… Τον ρώτησα τι σκοπεύει να σπουδάσει… παρότι ήμουν σίγουρη για την απάντηση!
«Φέτος τελειώνω το σχολείο και σκοπεύω να ακολουθήσω το επάγγελμα του οινολόγου. Θέλω να ασχολούμαι καθημερινά με τις εργασίες στο οινοποιείο και αυτό που μου αρέσει περισσότερο είναι η διαδικασία της παραγωγής!»

Η τέταρτη γενιά λοιπόν, προετοιμάζεται και ευχόμαστε τα καλύτερα για το οινοποιείο Χατζηεμμανουήλ!

Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του οινοποιείου Χατζηεμμανουήλ εδώ

Οι ιδρύτριες της πλατφόρμας Smoolis και ο κόσμος των e-shops, συνέντευξη στην Κατερίνα Σταματελοπούλου

Από Έλληνες γονείς, μετανάστες της δεκαετίας του 70, η Δέσποινα και η Χριστίνα Κοσμούλη γεννήθηκαν και ζουν μόνιμα στη Ζυρίχη.

Η Δέσποινα σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων δούλεψε στη μεγαλύτερη ασφαλιστική εταιρεία της Ελβετίας, αλλά την κέρδισε το web publishing και το online marketing. Η Χριστίνα σπούδασε γραφιστική και εργάστηκε σε διαφημιστική εταιρία όπου έκανε το design για κινηματογραφικά posters. Το 2009 αποφασίζουν να συνεργαστούν δημιουργώντας το δικό τους web agency στη Ζυρίχη. Οι πολυποίκιλες ανάγκες των πελατών τους για την δημιουργία πολυγλωσσικών e-shops τις οδήγησαν στην ιδέα και στη δημιουργία της πλατφόρμας Smoolis

Τι είναι η πλατφόρμα Smoolis;

Δέσποινα Κοσμoύλη: To Smoolis είναι μια εύχρηστη πλατφόρμα ηλεκτρονικού εμπορίου που επιτρέπει στον καθένα να δημιουργήσει οικονομικά, γρήγορα και απλά το δικό του ηλεκτρονικό κατάστημα (e-shop), χωρίς να απαιτούνται γνώσεις προγραμματισμού και ευρύτερες τεχνικές δεξιότητες. Η διαδικασία είναι γρήγορη και απλή. O χρήστης μπαίνει στο www.smoolis.com και δημιουργεί δωρεάν ένα δικό του λογαριασμό, συμπληρώνοντας και το όνομα του e-shop που θέλει να δημιουργήσει. Στη συνέχεια, διαλέγει ένα έτοιμο δωρεάν template από τη διαθέσιμη λίστα των templates που έχoυν σχεδιαστεί από επαγγελματίες designers της ομάδας μας. Αφού διαλέξει το template που θέλει, προσθέτει τα προϊόντα με τις τιμές τους στο e-shop του σε όποια γλώσσα επιθυμεί και ξεκινά να πουλά τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες του. Η χρήση της πλατφόρμας είναι δωρεάν για τις πρώτες 14 ημέρες για όσους χρησιμοποιούν το Smoolis για πρώτη φορά.

Το όνομα που έχετε δώσει στην πλατφόρμα είναι Smoolis. Σημαίνει κάτι;

Χριστίνα Κοσμούλη: Ως αδερφές που ξεκινήσαμε μαζί να κάνουμε αυτό που αγαπάμε, σκεφτήκαμε να το μεταφέρουμε με κάποιο τρόπο και στην ονομασία της εταιρίας μας. Έτσι, μας προέκυψε το όνομα Smoolis το οποίο προέρχεται από το Cosmoulis, το επώνυμο μας όπως γράφεται στα ελβετικά.

Πόσο εύκολο είναι για κάποιον που δεν έχει τις απαιτούμενες γνώσεις να δημιουργήσει μόνος του ένα eshop; Με ποιο τρόπο θα τον βοηθήσει η πλατφόρμα;

Χριστίνα Κοσμούλη: Καταρχάς, αν δεν έχει ο ίδιος τις απαιτούμενες γνώσεις προγραμματισμού πρέπει να το αναθέσει σε κάποιον επαγγελματία για να το δημιουργήσει για λογαριασμό του από το μηδέν. Η διαδικασία αυτή θα του κοστίσει σε χρόνο και χρήμα. Αντιθέτως, χρησιμοποιώντας το Smoolis, έχει μια ολοκληρωμένη πλατφόρμα με όλες τις επιμέρους λειτουργίες ενσωματωμένες – apps, plugins, features – που χρειάζεται ένα σύγχρονο e-shop για να λειτουργήσει.

Ποια είναι τα καινοτόμα χαρακτηριστικά της πλατφόρμας. Γιατί να το επιλέξει κάποιος;

Δέσποινα Κοσμούλη: Το Smoolis αποτελεί μια πολυγλωσσική πλατφόρμα ηλεκτρονικού εμπορίου: Μπορεί κανείς να δημιουργήσει το δικό του e-shop σε οποιαδήποτε από τις διαθέσιμες 58 γλώσσες και 116 εθνικά νομίσματα (multilingual και multicurrency platform). Είναι μια ιδιαίτερα οικονομική λύση σε σύγκριση με τις υφιστάμενες λύσεις στην αγορά, αποτελώντας μια ολοκληρωμένη πλατφόρμα ηλεκτρονικού εμπορίου. Επίσης δεν υφίστανται κρυφές χρεώσεις που σημαίνει ότι ο κάτοχος του e-shop πληρώνει μόνο την πλατφόρμα του Smoolis και όχι και ποσό από τις πωλήσεις που πραγματοποιούνται μέσω του ηλεκτρονικού του καταστήματος, όπως συμβαίνει σε άλλες περιπτώσεις. Η πλατφόρμα είναι φιλική για mobile, tablet και desktop. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αυτός που επιλέγει να δημιουργήσει το ηλεκτρονικό του κατάστημα μέσω του Smoolis δεν χρειάζεται να δημιουργήσει mobile application για το e-shop του αφού η πλατφόρμα προσαρμόζεται στις διαστάσεις της οθόνης κάθε κινητού τηλεφώνου ή ταμπλέτας (responsive). Επιπλέον, παρέχονται μια σειρά από SEO features για να είναι το e-shop φιλικό στις μηχανές αναζήτησης.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδια της εταιρίας σας;

Χριστίνα Κοσμούλη: Σε σύντομο χρονικό διάστημα, καταφέραμε να υλοποιήσουμε το αρχικό μας όραμα – να προσφέρουμε δηλαδή μια πλατφόρμα όπου ο καθένας χωρίς γνώσεις προγραμματισμού, να μπορεί να δημιουργήσει το eshop του σε όσες γλώσσες επιθυμεί. Είμαστε ιδιαιτέρως χαρούμενες που το πελατολόγιο μας περιλαμβάνει πελάτες από 34 χώρες, μεταξύ των οποίων η Γερμανία, η Γαλλία, η Ελβετία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς, η Αυστραλία, η Βραζιλία, η Μαλαισία, η Ταϊβάν, το Κουβέιτ αλλά και η Ελλάδα. Ο στόχος που έχουμε για το μέλλον είναι να είμαστε σε θέση να συνεχίσουμε χωρίς καμία χρηματοδότηση, έτσι όπως ξεκινήσαμε, προσθέτοντας νέες λειτουργίες στο Smoolis, και δουλεύοντας πάντα με τις πιο καινοτόμες τεχνολογίες.
Σύντομα η πλατφόρμα του Smoolis θα προσφέρει τη δυνατότητα σε οποιοδήποτε να κατασκευάσει τη δική του ολοκληρωμένη ιστοσελίδα (website) σε όσες γλώσσες επιθυμεί. Παράλληλα, θα ενισχύουμε συνεχώς με επιπρόσθετα χαρακτηριστικά και λειτουργίες την e-commerce πλατφόρμα του Smoolis.

Ο Leos Carax στην Αθήνα, της Χριστίνας Καλογεροπούλου

Πάντα πίστευα πως δεν είμαι άνθρωπος που ενθουσιάζεται συχνά. Ιδίως αναφορικά με γνωριμίες άλλων ανθρώπων. Και ιδίως όσον αφορά ανθρώπους των Τεχνών.

Φυσικά με ενθουσιάζουν τα έργα τους, οι ιδέες τους, μία καλή παράσταση ας πούμε, μια καλογυρισμένη ταινία ή ένα καλογραμμένο και αξιομνημόνευτο βιβλίο, μα αποφεύγω συνήθως να γνωρίζω τους δημιουργούς ή να ψάχνω για τη ζωή τους, μη και μου ισοπεδώσουν ή τελείως ανατρέψουν την ιδέα που έχω γι’ αυτό. Μη και δεν μπορέσω να διαχωρίσω εν τέλει μέσα μου τον καλλιτέχνη από το δημιούργημά του.

Με το που έμαθα πως έρχεται στην Ελλάδα ο Leos Carax στο πλαίσιο του 8ου Πρωτοποριακού φεστιβάλ κινηματογράφου της Αθήνας άρχισα να αμφιταλλαντεύομαι για το αν πρέπει ή όχι να πάω να τον ακούσω και ίσως και να του μιλήσω. Μόλις μερικούς μήνες πριν τον ανακάλυψα ως όνομα λόγω Νυχτών Πρεμιέρας όταν προβλήθηκε το Mr. X, a Vision of Leos Carax ένα ντοκιμαντέρ της Tessa Louise-Salomé για τον ίδιο, και μόλις δύο εβδομάδες πριν είδα για πρώτη φορά ταινία του, το Holy Motors , που είναι και η πιο πρόσφατη του. Δεν μπορώ να εκφράσω με λέξεις τι με έκανε να νιώσω αυτή η ταινία, αλλά πλημμύρισα με έναν σορό συναισθήματα που ακόμα θυμάμαι αμυδρά κάθε που μνημονεύω τις «Άγιες Μηχανές». Έπρεπε λοιπόν να τον γνωρίσω..

Στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος το Σάββατο 16/11 προβαλλόταν το Boy meets girl, η πρώτη ταινία που έκανε στην ηλικία των 24 –και η αρχή της συνεργασίας του με τον Denis Lavant, κάποτε καλλιτέχνη τσίρκου, όπως φαίνεται και από την ευλυγισία και τα ακροβατικά που κάνει σε πολλές σκηνές διαφόρων ταινιών του Καράξ. Βέβαια η συνεργασία τους δεν έμεινε μονάχα στην πρώτη ταινία, αλλά προχώρησε και σε αρκετές μετέπειτα. Όπως είπε κι ο ίδιος, όταν έψαχνε για το Αγόρι είδε τον Lavant και του θύμιζε λιγάκι τον εαυτό του. «Ήταν στα ίδια μέτρα με εμένα» είπε αστειευόμενος για το ύψος και των δυο τους.

Την επομένη, προβαλλόταν το Mauvais Sang -τίτλος εμπνευσμένος από ποίημα του Rimbaud που διάβαζε εκείνη την εποχή ο Καράξ- η δεύτερη του ταινία, που όλοι οι ‘καραξικοί’ μου φίλοι επέμεναν να δω οπωσδήποτε μιας και αυτή του έδωσε την ιδιότητά του ως κινηματογραφιστή. Αλλά και την Τρίτη 18/11, η τρίτη χρονικά ταινία του Καράξ ήταν και η τρίτη ταινία του φεστιβάλ στο αφιέρωμα για τον ίδιο, Οι εραστές της γέφυρας. Μετά το τέλος και των δύο τελευταίων, εμφανίστηκε στους θεατές, φορώντας σκούρα γυαλιά και καπέλο, σαν ήρωας κινηματογραφικός, κάποιας ταινίας γαλλικής και ευγενικά και λιγομίλητα απάντησε στις ερωτήσεις που του έθεσε το κοινό, παραδέχοντας στους ακροατές του πως του φαίνεται λίγο δύσκολο να μιλά για ταινίες που είχε κάνει σχεδόν πριν τρεις δεκαετίες.

Μάθαμε όμως πως καπνίζει πολύ, γι’ αυτό και οι ήρωες του κάνουν επίσης το ίδιο, αλλά και πως γνώρισε τον κόσμο του κινηματογράφου στην ηλικία των 17, όταν και άρχισε να γράφει την πρώτη του ταινία. Ήταν βέβαια ανήλικος, οπότε ενεργά μπορούσε να ασχοληθεί μετά την ενηλικίωσή του. Δεν πήγε σε καμία κινηματογραφική σχολή, δεν θα ήθελε να ζήσει τη ζωή κανενός από τους χαρακτήρες του, γιατί οι ταινίες του εμπεριέχουν τους φόβους και τις ανασφάλειες του δημιουργού και στη δημιουργία των ταινιών του είναι ιδιαιτέρως απαιτητικός, αφού άφησε να εννοηθεί πως βρίσκει δύσκολα συνεργάτες με τους οποίους να είναι απόλυτα ικανοποιημένος αλλά και η κάθε ταινία του είναι αποτέλεσμα κάποιου πράγματος που δεν του άρεσε στην προηγούμενη και προσπάθεια να βελτιωθεί ολοένα και περισσότερο. Δεν αγαπά το Παρίσι, όμως προσπάθησε πολλές φορές να δημιουργήσει μακριά του άνευ επιτυχίας. Έτσι, πάντοτε γυρίζει σε αυτό. Όσον αφορά τα μελλοντικά του σχέδια, κάτι άμεσο δεν ενδέχεται να κάνει ακόμα, όμως έχει την επιθυμία το επόμενό του εγχείρημα να είναι ένα μιούζικαλ –εάν καταφέρει να βρει παραγωγό.

Αργότερα, το βράδυ εκείνης της Κυριακής, όταν τον πέτυχα να καπνίζει έξω από το σινεμά, δεν μπορούσα να αντισταθώ να του μιλήσω για το πόσο μου άρεσε το Holy Motors. Τον ρώτησα μάλιστα πώς είναι δυνατόν να είναι μια τόσο γεμάτη συναισθήματα ταινία. “Είχα 13 χρόνια να κάνω κάποια ταινία πριν το Holy Motors. Προσπάθησα μα δεν μπορούσα. Για προσωπικούς λόγους, δεν μπορούσα να βρω και τους κατάλληλους ανθρώπους να συμμετάσχουν.. Στο μεταξύ όμως έβλεπα διάφορες ταινίες, είχα ταξιδέψει κιόλας εκτός Γαλλίας.. Όταν όμως πια αποφάσισα να επιστρέψω στον κινηματογράφο, κάνοντας το Holy Motors, υποθέτω πως όλη μου η ενέργεια και η ένταση που είχε μείνει ανενεργή αυτά τα 13 χρόνια μπήκε στην ταινία και βγήκε το αποτέλεσμα που είδες.”

Σημείωσα την ημέρα εκείνη στο μπλοκάκι μου ως μία ημέρα που είχα την ευκαιρία να γνωρίσω και να μιλήσω, έστω και λίγο, με έναν πραγματικά ξεχωριστό δημιουργό, ο οποίος ξεπέρασε κατά πολύ τις προσδοκίες μου.

Metalux: Τα καψύλλια που εξάγονται σε όλο τον κόσμο από τη Ρόδο, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

Σε ένα μπουκάλι κρασί ή σαμπάνια, εκτός από το περιεχόμενο, εντυπωσιάζει η εμφάνιση στο πώμα και πολλές φορές έχω θαυμάσει περίτεχνα σχέδια και χρώματα στο πώμα ενός μπουκαλιού. Μόλις πρόσφατα όμως, έμαθα ότι λέγονται καψύλλια επιπωμάτωσης και πόσο εξειδικευμένο προϊόν είναι.

flust.gr

Η κατασκευή των καψυλλίων επιπωμάτωσης φιαλών δεν είναι απλή υπόθεση, όμως, στην Ελλάδα, υπάρχει μια εταιρία, που εδρεύει μάλιστα στο νησί της Ρόδου, που ξέρει να το κάνει καλά μιας και παράγει περίπου 300.000.000 καψύλλια ετησίως, τα οποία εξάγει πραγματικά σε όλο τον κόσμο. Πρόκειται για την εταιρία metalux. Ο δρ. Γιώργος Γιοφτσίδης, Γενικός Διευθυντής της εταιρίας μίλησε για όλα αυτά που κάνουν την metalux μια εταιρία μοναδική.

Πότε ιδρύθηκε η Metalux και με τι ασχολείται;
Ιδρύθηκε το 1987 από τον ιδιοκτήτη και διευθύνοντα σύμβουλο, Πιερ Νταλ Ρι, ο οποίος είναι Ιταλός που διαμένει στην Ελλάδα. Η παραγωγή ξεκίνησε το 1992 σαν μια μικρή εταιρία. Μετά από 5 χρόνια και αφού η εταιρία ήταν σε θέση να καλύψει τις ανάγκες των Ελλήνων οινοποιών και των Ελλήνων εμφιαλωτών λαδιού, ούζου και γενικά όποιων ποτών απόσταξης πανελλαδικά, πετυχαίνοντας τον πρωταρχικό στόχο της εταιρίας να μην φεύγει ούτε ένα ευρώ από την Ελλάδα στο εξωτερικό για εισαγωγή αυτών των προϊόντων και έχοντας αποκτήσει την απαραίτητη τεχνογνωσία, ανοίξαμε φτερά για τις αγορές του εξωτερικού. Αυτή τη στιγμή, περισσότερο από το 50% θα το έλεγα γύρω στο 70%, από τα προϊόντα μας, εξάγονται σε όλες τις γωνιές της γης, από τις πιο απομακρυσμένες όπως η Αυστραλία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς, το Καζακστάν, η Τουρκία, η Κύπρος αλλά και σε σημαντικές Ευρωπαϊκές χώρες όπως είναι η Αγγλία, η Γερμανία, η Αυστρία, η Ιταλία και πολλές άλλες. Αυτό το φάσμα των αγορών που έχουμε κατακτήσει, δείχνει και το επίπεδο της τεχνογνωσίας που έχουμε σε σχέση με την ποιότητα του προϊόντος και το κόστος. Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν 50-60 εταιρίες επιπωμάτωσης καψυλλίων φιαλών, εμείς ξεκινήσαμε με κατάταξη στην τελευταία δεκάδα και αυτή τη στιγμή είμαστε μέσα στους 10 πρώτους στον κόσμο και νούμερο 3 ή 4 στην Ευρώπη. Με βάση τις επενδύσεις που έχουνε τρέξει ήδη και είναι της τάξης των 2.000.000 ευρώ, με μηχανήματα και εγκαταστάσεις ταυτόχρονα και με βάση το πλάνο επενδύσεων που έχουμε για το 2015 και 2016, εκτιμώ ότι θα φτάσουμε στη θέση 2.

flust.gr

Πόσο σημαντικό πιστεύετε ότι είναι να υπάρχει μια τόσο μεγάλη εταιρία με έδρα το νησί της Ρόδου; Τι μπορεί να προσφέρει μια εταιρία τέτοιου μεγέθους στο νησί;
Μπορεί να δώσει αρκετά πράγματα. Eμείς ξεκινήσαμε – είμαι εδώ από τα θεμέλια του εργοστασίου- 6 άτομα, μέχρι το 2009 που ξεκίνησε η κρίση ήμασταν λιγότεροι από 30 και αυτή τη στιγμή είμαστε περίπου 55. Άρα, μέσα στην κρίση προσλάβαμε όσους υπαλλήλους είχαμε πριν την κρίση, συμβάλλοντας λίγο ή πολύ, στην καταπολέμηση της ανεργίας. Επίσης, οι υπάλληλοι που έρχονται στην εταιρία δεν έχουνε γνώση του αντικειμένου μιας και δεν υπάρχει σχολείο που να μπορεί να διδάξει τα τεχνικά θέματα της παραγωγής. Bέβαια, υπάρχουν χημικοί και εξειδικευμένο προσωπικό αλλά η βασική γνώση μαθαίνεται εδώ. Παρόλο που όπως είπα εργάζονται στην εταιρία 55 άτομα, στα 23 χρόνια της εταιρίας έχει περάσει μεγάλος αριθμός εργαζομένων οι οποίοι κάποιοι έφυγαν είτε για να αναζητήσουν μια θέση στο Δημόσιο είτε για να ξεκινήσουν μια δική τους επιχείρηση, πιθανόν και με τις γνώσεις που απέκτησαν από εδώ. Αυτοί λοιπόν οι 200 άνθρωποι και παραπάνω, που πέρασαν από εδώ, ήταν μέσα σε ένα μεγάλο τεχνικό σχολείο όπου έμαθαν να διαχειρίζονται τεχνικά θέματα σχετικά με την μεταποίηση και με όλη την τεχνογνωσία της αγοράς, σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό. Άρα, όλοι όσοι πέρασαν από την εταιρία, είτε έμειναν είτε ακολούθησαν μια άλλη πορεία, βγήκαν βοηθημένοι γιατί απέκτησαν τεχνική εμπειρία που τους βοήθησε στην μετέπειτα πορεία τους.

Τι θα συμβουλεύατε τα νέα παιδιά που έχουν στο μυαλό τους να δημιουργήσουν μια επιχείρηση; Ποιο είναι το σημαντικότερο πράγμα που θα πρέπει να έχουν στο μυαλό τους;
Υπάρχουν πολλά σημαντικά πράγματα που πρέπει να έχουν στο μυαλό τους. Δεν θα αναπτύξω με πολλά λόγια τον τομέα της εργατικότητας. Ένας άνθρωπος που θέλει να κάνει κάτι στη ζωή του πρέπει να ξεχάσει τι θα πει ξεκούραση. Ένα ωράριο 16 ωρών την ημέρα είναι το λιγότερο που μπορεί να δώσει κάποιος για να μπορεί να έχει επιτυχία. Από εκεί και πέρα, πρέπει να υπάρχει απόλυτη γνώση του αντικειμένου που θέλει να ασχοληθεί, μιας και τα λάθη στις επιχειρηματικές κινήσεις γίνονται γιατί αυτός που τα κάνει δεν γνωρίζει το αντικείμενο στο όποιο δραστηριοποιείται 100%. Πρέπει να έχει υπομονή και επιμονή για να κατακτήσει στόχους είτε αυτοί λέγονται στόχοι παραγωγής είτε λέγονται στόχοι πωλήσεων. Θυμάμαι, όταν πριν από 15 χρόνια αποφάσισα να κάνω την πρώτη εξαγωγική κίνηση και να επεκταθώ στην αγορά της Τουρκίας, επί 5 χρόνια χτυπούσα πόρτες με μια βαλίτσα στο χέρι για να αποκτήσω τον πρώτο πελάτη, αλλά δεν το έβαλα κάτω και αυτή τη στιγμή έχουμε το 40% της αγοράς της Τουρκίας, στο δικό μας προϊόν, με πάρα πολλούς πελάτες. Άρα λοιπόν, υπομονή στους στόχους. Ένας άλλος παράγοντας τον οποίο θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους οι νέοι που ξεκινάνε, είναι ότι θα πρέπει να αναλύουν τα παγκόσμια δεδομένα της αγοράς και τεχνοοικονομικά αλλά και από άποψη πωλήσεων. Θα πρέπει να προβλέπεις τι θα γίνει σε μερικά χρόνια έτσι ώστε να έχεις προετοιμαστεί να αντιμετωπίσεις το καλό ή κακό που θα συμβεί. Η κρίση που συνέβη ήταν ένα καλό σχολείο ώστε οι νέοι επιχειρηματίες να είναι προετοιμασμένοι στο τι πιθανόν θα συμβεί και θα είναι κακό, αλλά υπάρχουν περιπτώσεις όπου πολλές φορές αυτό που θα συμβεί θα είναι καλό, όπως αυτό που πρόκειται να επακολουθήσει της κρίσης.

Όλο αυτό το οικοδόμημα που βλέπετε, τόσο από τεχνικής άποψης όσο και από εμπορικής άποψης, οφείλεται στο ότι ο Πιερ Νταλ Ρι, ο ιδιοκτήτης, αποφάσισε να επενδύσει στη Ρόδο. Στάθηκε στην επιχείρηση σε όλα τα στάδια της εξέλιξης από μια μικρή μεταποιητική μονάδα σε μια μεγάλη και επίσης στηρίζει τις επενδύσεις έτσι ώστε να φτάσουμε στα νούμερα που είπαμε. Εκ μέρους όλων αυτών των ανθρώπων που εργάζονται στην εταιρία και εμού προσωπικά, του απευθύνω ένα μεγάλο ευχαριστώ για την ευκαιρία που μας έδωσε σαν άτομα και σαν Έλληνες.

Η συνέντευξη του Δρ. Γιοφτσίδη μεταδόθηκε τηλεοπτικά από την εκπομπή καλώς τους στο Αιγαίο tv

Η Conchita Wurst ενθουσιάζει τα πλήθη στο ΕΚ

Η νικήτρια του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision 2014 τραγούδησε στο Ευρωκοινοβούλιο σε μια εκδήλωση υπέρ του σεβασμού και της ανεκτικότητας.

Ο Hauschka, ένα «έτοιμο πιάνο» και τα μπαλάκια του ping pong, της Χριστίνας Καλογεροπούλου

Ο Hauschka, ή κατά κόσμον Volker Bertelmann, δεν είναι ένας πιανίστας με τον συμβατικό όρο.

flust.gr-hauschka

Ο γερμανός μουσικός έχει έναν πολύ ιδιαίτερο, ευρηματικό και θα έλεγε κανείς και νεωτεριστικό τρόπο να δημιουργεί –συνθέτοντας και παίζοντας- μουσική. Έλκοντας την καταγωγή του από το ομοσπονδιακό κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας της Γερμανίας ανακάλυψε το πιάνο από πολύ μικρή ηλικία –ήταν μόλις 8 χρόνων- κι έκτοτε δεν σταμάτησε ποτέ να ασχολείται με τη μουσική. Μέχρι που σήμερα, 40 χρόνια αργότερα, από την πρώτη του εκείνη επαφή, έχει φτάσει σε σημείο να έχει δημιουργήσει κομμάτια και συνθέσεις αξιοθαύμαστες διαδίδοντας την έννοια του prepared piano που προήλθε από τον John Cage.

Η έννοια prepared piano δεν σημαίνει τίποτα άλλο παρά αυτό που υποδεικνύει η ίδια η φράση, δηλαδή ένα ‘έτοιμο πιάνο’. Ο Hauschka λοιπόν πριν ξεκινήσει τις συναυλίες του έχει ‘ανοίξει’ το πιάνο του, σαν σωστός (μουσικός) χειρουργός, και έχει τοποθετήσει στα σπλάχνα του, διάφορα αντικείμενα, από μπαλάκια του ping pong, κλειδιά, χαρτοταινίες και ό,τι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί από απλά καθημερινά, παράταιρα για ένα πιάνο αντικείμενα. Τοποθετώντας όμως αυτά τα φαινομενικά άηχα αντικείμενα επάνω στις χορδές του πιάνου και στη συνέχεια παίζοντας τις συνθέσεις του, δημιουργεί ήχους ηλεκτρονικο-πρωτοποριακούς, εντυπωσιάζοντας τους ακροατές που δεν πιστεύουν στα αυτιά τους. Λίγοι είναι οι μουσικοί που χρησιμοποιούν αυτή την τεχνοτροπία στις συνθέσεις τους, όμως το αποτέλεσμα είναι ιδιαιτέρως εντυπωσιακό.

Ο γερμανός Hauschka, πριν προσανατολιστεί στη μουσική μέσω ενός ‘έτοιμου πιάνου’, είχε ασχοληθεί με ποικίλα είδη μουσικής, από ηλεκτρονικά κομμάτια με τη βοήθεια ενός υπολογιστή, έως hip hop και pop κομμάτια. Με τον νέο του όμως προσανατολισμό, είναι λες και συνεχώς ανακαλύπτει τον χαώδη και ατέρμονο κόσμο της μουσικής, γιατί κάθε απόπειρά του να συνθέσει ή να παίξει κάποιον ήχο, ακόμα κι αν είναι το ίδιο κομμάτι, με τη χρήση ενός διαφορετικού αντικειμένου, ολόκληρο το κάδρο διαφοροποιείται. Όπως στην τεχνική του Andy Warhol, το περιεχόμενο μπορεί να είναι φαινομενικά το ίδιο, όμως κανένα έργο του δεν είναι ίδιο με το άλλο. Έτσι κι ο Hauschka εκμεταλλεύεται στο έπακρο την αβαν-γκαρντ μετεξέλιξη της μουσικής και με τη βοήθεια ενός πιάνου και φαινομενικά απλών, ασυσχέτιστων αντικειμένων μεταξύ τους, χρησιμοποιεί τη φαντασία και την ευρηματικότητά του για να δημιουργήσει νέους κόσμους, ήχους και συναισθήματα στον χώρο της μουσικής.

Στο πλαίσιο του Athens Video Art Festival 2014 ο Hauschka βρέθηκε στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων για να παίξει μπροστά στο αθηναΐκό κοινό. Για λίγο παραπάνω από μία ώρα μάγεψε και εντυπωσίασε τους θεατές και (ευτυχώς) έγινε γνωστός και σε ανθρώπους που δεν τον ήξεραν ήδη. Το τελευταίο του άλμπουμ φέρει το όνομα Abandoned City και κυκλοφορεί από τον Μάρτιο τόσο σε CD όσο και σε δίσκο βινυλίου.

Μία γεύση μπορεί να πάρει ο καθένας μέσω του site του hauschka-net.de αλλά και του λογαριασμού του στο youtube www.youtube.com/channel
Ενδεικτικά τι ακριβώς κάνει στο prepared piano του www.youtube.com αλλά κι ένα από τα clips της μουσικής του www.youtube.com/watch

Πρώτα βλέπω, μετά δοκιμάζω…, της Εμμανουέλας Κόκκαλη

Το φαγητό τελειώνει – στη δική μου περίπτωση πολύ γρήγορα – η συσκευασία μένει – στη δική μου περίπτωση πολύ συχνά. Μήπως η συσκευασία και γενικότερα η παρουσία ενός προϊόντος διατροφής είναι το ίδιο σημαντικά με τη γεύση του; Ποιος κρύβεται πίσω από τα κομψά βαζάκια που στολίζουν τα ράφια της κουζίνας μου;

foodwill2

Foodwill – The Greek Food Project
Σημαντική αίσθηση η γεύση, υπέροχη, ξεχωριστή, με τους δικούς της κανόνες. Μα προηγείται η όραση. »Από τα μάτια πιάνεται» δεν έλεγαν οι παλιοί; Κι εκεί που βρίσκεσαι ξαφνικά μπροστά σε 5 διαφορετικές μαρμελάδες από οικοτεχνίες ανά την Ελλάδα και αναρωτιέσαι ποια να πάρεις, γιατί δεν γνωρίζεις καμία, ουσιαστικά, έρχεται και λύνεται το πρόβλημα από μόνο του όταν κοιτάς λίγο καλύτερα τη συσκευασία. Βλέπεις κάτι διαφορετικό, κάτι που σε προϊδεάζει για το νόστιμο περιεχόμενο, κάτι που αποδεικνύει ότι ο συγκεκριμένος παραγωγός δεν έχει αφήσει στην τύχη το προϊόν του. Αυτός που έχει ασχοληθεί πολύ με την εμφάνιση, κατά ένα μεγάλο ποσοστό, θα έχει ασχοληθεί πολύ και με την ποιότητα και τη γεύση. Πρόκειται για έναν άνθρωπο που αγαπάει και φροντίζει το προϊόν του, αν μη τι άλλο.

Φυσικά, η παρουσία ενός τροφίμου στην αγορά, γιατί για τρόφιμα μπορώ να σας μιλήσω, με αυτά ασχολούμαι και παρατηρώ περισσότερο, δεν είναι μόνο αυτό που βλέπουμε στο ράφι. Υπάρχει ολόκληρος σχεδιασμός από πίσω. Λογότυπα, χρώματα, συνδυασμοί, σχήματα, μπροσούρες, άλλα σχέδια για την Ελλάδα άλλα για τις εξαγωγές, παρουσία στα media και άγχος, τρέξιμο, απανωτά meetings. Γιατί η αγορά είναι μεγάλη κι ο κάθε παραγωγός θέλει να είναι ανταγωνιστικός και εμπορικός, χωρίς να χάνει το στυλ και τον χαρακτήρα του.

Και κάπου εδώ έρχεται να βοηθήσει την κατάσταση ο Μιχάλης Αγγελακόπουλος, ιδρυτής της Foodwill. Μίλησα μαζί του. Μιλάω συχνά, είμαστε φίλοι πια. Τον θαυμάζω, τον εμπιστεύομαι και θέλω να παρακολουθώ τη δουλειά του. Έχει πολλά να δείξει, μια μακριά πορεία στον χώρο και πολλά ακόμα να προσφέρει. Κι εκείνος ακούει τη γνώμη μου, δεν το παίζει εξυπνάκιας, αν έχεις κάτι να του προτείνεις, είναι ευτυχής.

foodwill1

Δες κι εσύ όσα μου είπε για το αγαπημένο του Food Project:

• Η ιδέα γεννήθηκε πριν από λίγα χρόνια, όταν η ελληνική διατροφή άρχισε να κερδίζει όλο και περισσότερους φίλους και εκτός συνόρων. Παράλληλα, η οικονομική κρίση κινητοποίησε κάποιους μικρούς παραγωγούς να «ανοίξουν τα φτερά τους» και να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους στη δημιουργία όλο και περισσότερων προϊόντων με τοπικό χαρακτήρα και έμπνευση από τα αγαθά της ελληνικής γης.
• Το επόμενο βήμα ήταν να αναζητήσουν ταυτότητα, εικόνα για τα προϊόντα τους και να αναπτύξουν δίκτυα για τη διανομή τους εντός κι εκτός συνόρων. Έτσι, γεννήθηκε το project της Foodwill και απ’αυτήν δημιουργήθηκε ένα δίκτυο συνεργατών με ειδικότητες σχετικές με τον τομέα των τροφίμων και ποτών, από τη σύλληψη και το σχεδιασμό της εταιρικής ταυτότητας και του packaging ενός προϊόντος, μέχρι και τη στρατηγική marketing και πωλήσεων και την προώθησή του στις αγορές του εξωτερικού. Και το δίκτυο ολοένα και μεγαλώνει.
• Είμαι creative director με πολύχρονη εμπειρία στο χώρο του design και με απέραντη αγάπη για το packaging των προϊόντων. Την ιδέα μου στήριξαν και στηρίζουν μέχρι σήμερα πολύτιμοι συνεργάτες, που αποδεικνύουν ότι όλοι μαζί μπορούμε περισσότερα απ’ ό,τι ο καθένας μόνος του.
• Το packaging ενός προϊόντος σχεδιάζεται, λαμβάνοντας υπ’όψιν την ενδιαφέρουσα και ιδιαίτερη αισθητική του, αλλά κυρίως τον τύπο του, την αγορά στην οποία θα απευθυνθεί, (Ελλάδα ή χώρες του εξωτερικού), τις διατροφικές συνήθειες που επικρατούν στη χώρα στην οποία απευθύνεται, το χρόνο διάρκειάς του, το κόστος μεταφοράς του και άλλους πιο εξειδικευμένους παράγοντες, που είναι εξίσου καθοριστικοί για την αναγνωρισιμότητα και την επιτυχία του.
• Αυτό που θαυμάζω σε όσους επιχειρούν στην Ελλάδα του σήμερα νέα ξεκινήματα, είναι ο ενθουσιασμός και η αισιοδοξία ότι υπάρχουν εναλλακτικές και ότι, όταν κάποιος σέβεται αυτό που παράγει, μόνο κερδισμένος μπορεί να βγει. Άλλωστε, όλοι αυτοί οι νέοι επαγγελματίες (μικροί και μεγάλοι παραγωγοί και αγρότες) μπορούν να γίνουν οι καλύτεροι πρεσβευτές μιας νέας πιο υγιούς Ελλάδας που έχει όνειρα, θετική ματιά και μεγάλη πίστη στις δυνάμεις της.

Μπορείς να επισκεφτείς το www.foodwill.net ή τη σελίδα τους στο facebook για να απολαύσεις τη δουλειά του Μιχάλη και των συνεργατών του.

H Organic Islands και η χρυσή συνεργασία, της Εμμανουέλας Κόκκαλη

Aγαπώ τη δουλειά μου, και το λέω ξανά και ξανά, για πολλούς λόγους, αλλά ένας βασικός είναι γιατί μου δίνει τη δυνατότητα να δοκιμάζω πρώτη κάποια προϊόντα, πολύ πριν βγουν στην αγορά. Πολλά από αυτά τα βλέπω στην πορεία να πηγαίνουν πολύ καλά σε πωλήσεις, να τα αγαπάει ο κόσμος και να τα αναζητά παντού και χαίρομαι ιδιαίτερα. Κυρίως γιατί έχω ζήσει από κοντά την αγωνία και τον κόπο του δημιουργού.

flust.gr-organics

Κάποια μάλιστα είναι τόσο καλά που παίρνουν και βραβεία, όπως έγινε με τo καινοτόμο Βοτανικό Λουκούμι της Organic Islands, που ενθουσίασε τους κριτές στα Great Taste Awards 2014, τον μεγαλύτερο και πιο έγκυρο στον κόσμο διαγωνισμό γεύσης και ποιότητας με πάνω από 400 κριτές και 50 ημέρες τυφλής γευσιγνωσίας. Το λουκούμι με γεύση φλισκούνι απέσπασε 3 χρυσά αστέρια ενώ με 1 χρυσό αστέρι τιμήθηκε το λουκούμι δενδρολίβανο.

Τα Βοτανικά λουκούμια είναι μέρος της σειράς «Synergy» της Οrganic Islands, κυκλοφορούν σε τέσσερις γεύσεις (φλισκούνι, δενδρολίβανο, λεβάντα και φασκόμηλο) και είναι ένα προϊόν συνέργειας της Organic Islands με την Bariamis Sweets.

Πριν σας αποκαλύψω περισσότερα για την Organic Islands, θα ήθελα να σταθώ λίγο στις γεύσεις που δοκίμασα. Το φλισκούνι είναι ένα βότανο που, κυρίως εμείς οι Αθηναίοι, δεν γνωρίζουμε πολύ καλά. Εγώ τυγχάνει να το γνωρίζω και μάλιστα το απολαμβάνω τα τελευταία χρόνια ως αφέψημα. Έχει ιδιαίτερο άρωμα, δεν θα φανταζόμουν ποτέ να το βάλω σε γλυκά, αλλά το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό. Με κάθε ένα λουκουμάκι νιώθεις πιο κοντά στη φύση. Το ξεχώρισα από την αρχή, μαζί με τη λεβάντα. Άλλο πράγμα η λεβάντα. Σε κάθε μπουκιά νιώθεις σα να είσαι ξαπλωμένος σ’ένα λιβάδι με χιλιάδες δροσερές λεβάντες να σε γαργαλάνε! Με το χέρι στην καρδιά σας λέω πως μπορώ να φάω ένα βάζο λουκούμια στην καθισιά μου. Δεν το ελέγχω. Το δενδρολίβανο από την άλλη ίσως σε διχάσει, μπορεί να χρειαστεί να φας μισό βάζο για να καταλάβεις αν σου αρέσει πραγματικά. Πάντως, ανεξαρτήτως γεύσης, που είναι και λίγο-πολύ θέμα γούστου, καταλαβαίνεις ότι έχεις να κάνεις με ένα εξαιρετικής ποιότητας προϊόν, από κάθε άποψη.

Η Organic Islands, η πρώτη εταιρεία καλλιέργειας και παραγωγής πιστοποιημένων οργανικών αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών, βρίσκεται στη Νάξο και ιδρύθηκε το 2010 από τον Νίκο Χατζηανδρέου, Ναξιώτη κατά το ήμισυ. Οι καλλιέργειες ξεκίνησαν με το μελισσόχορτο σε ένα μικρό χωριό, το Σαγκρί, όπου βρίσκονται και τα κτήματα της επιχείρησης. Το κλίμα της Νάξου και η σύσταση του εδάφους της είναι ιδανικός τόπος για την καλλιέργεια οργανικών φυτών, με αποτέλεσμα ένα προϊόν υψηλής ποιότητας, πλούσιο σε αιθέρια έλαια με χαρακτηριστική γεύση και άρωμα. Σήμερα, η Organic Islands καλλιεργεί 8 διαφορετικά είδη βοτάνων και οι εκτάσεις της μεγαλώνουν σημαντικά, με στόχο τα τέλη του 2015 να προσεγγίσουν τα 100.000τ.μ.

flust.gr-organics

Ο κ. Χατζηανδρέου απάντησε σε μερικές ερωτήσεις μου, γιατί το σημαντικότερο είναι να μιλάς και να ακούς τον δημιουργό. Τον ευχαριστώ πολύ.

Πώς προέκυψε η ιδέα για καλλιέργεια βοτάνων; Είχατε ασχοληθεί ξανά στο παρελθόν με καλλιέργειες;
Η ιδέα προέκυψε μετά από αρκετή έρευνα και διάβασμα με σκοπό την αξιοποίηση κάποιων κτημάτων που υπήρχαν στο νησί και τη δημιουργία μιας καλλιέργειας με ενδιαφέρον και προοπτικές ανάπτυξης. Τα βότανα είναι μια επιλογή που αξιοποιεί πλήρως τις ιδιαίτερες κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής (μεγάλη ηλιοφάνεια, έλλειψη βροχοπτώσεων, άνεμος) καθώς και τα χαρακτηριστικά των εδαφών των νησιών (εδάφη χαμηλή παραγωγικότητας, μικρές εκτάσεις σε σκαλοπάτια, κλπ).

Προηγούμενη ενασχόληση με τις καλλιέργειες δεν υπήρχε. Αγάπη για τη γη και τα φυτά υπήρχε μόνο και διάθεση για μάθηση. Πριν την ενασχόληση με τη γη (και τη μετακόμιση μας στη Νάξο) δούλευα σε πολυεθνικές εταιρείες συμβούλων επιχειρήσεων και έχω πτυχίο και μεταπτυχιακό σε πολιτικές επιστήμες.

Πώς προέκυψε η συνεργασία με την εταιρεία Bariamis Sweets; Θα προχωρήσει δημιουργώντας κι άλλες γεύσεις;                                                                                              
Η συνεργασία είναι γενικότερα για μας μια βασική αρχή λειτουργίας καθώς θεωρούμε ότι έτσι μπορούν οι μικρές ελληνικές εταιρείες να αναπτυχθούν, βοηθώντας η μια την άλλη. Επίσης βασική αρχή για μας είναι η αναζήτηση νέων πρωτοπόρων εφαρμογών των βοτάνων ειδικά στη γαστρονομία και η Bariamis Sweets αμέσως δέχτηκε να πειραματιστεί μαζί μας και να συμβάλει με την τεχνογνωσία της σε αυτή την ιδέα που είχαμε. Ήδη έχουμε συζητήσει τη δημιουργία νέων γεύσεων και πολύ σύντομα θα ξεκινήσουν οι νέες δοκιμές.

Θα θέλατε να μπείτε περισσότερο στην αγορά τροφίμων ή/και ποτών, συνεργαζόμενος και με άλλους παραγωγούς;                                                         
Φυσικά και μας ενδιαφέρουν οι συνεργασίες και με άλλους παραγωγούς. Ήδη υπάρχουν κάποιες ιδέες για πιθανά προϊόντα και συνεργασίες και είμαι σίγουρος ότι σύντομα θα υλοποιηθούν κάποιες και θα προκύψουν και νέες.

Τι είδους μαγαζιά τροφοδοτείτε κυρίως; Κινείστε ή έχετε σκοπό να κινηθείτε και στον χώρο της μαζικής εστίασης;      
Αυτή τη στιγμή τροφοδοτούμε κυρίως μικρά μαγαζιά, παραδοσιακά παντοπωλεία και delis. Πρόσφατα ξεκινήσαμε και μια εστιασμένη συνεργασία με τα ΑΒ Βασιλόπουλος, ενώ φυσικά συνεχίζουμε και τη συνεργασία μας με την Κορρές Φυσικά Προϊόντα. Στην αγορά των εστιατορίων δεν έχουμε κάνει κάποια κίνηση ακόμα καθώς δεν έχουμε δημιουργήσει κατάλληλες συσκευασίες για την αγορά αυτή αλλά και γιατί η παραγωγή μας είναι ακόμα περιορισμένη. Δοκιμάσαμε όμως φέτος να κάνουμε ένα πρώτο άνοιγμα στην αγορά των ξενοδοχείων την οποία θα συνεχίσουμε και του χρόνου και θα την ενισχύσουμε και με νέο προϊόντα.

Σε ποιές περιοχές βρίσκουμε τα προϊόντα σας και σε ποια σημεία πώλησης;
Τα καταστήματα που συνεργαζόμαστε βρίσκονται κυρίως στις Κυκλάδες και την Αττική αλλά έχουμε ξεκινήσει να τοποθετούμαστε και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Όλα τα σημεία διάθεσης των προϊόντων μας μπορεί να τα βρει κανείς στην ιστοσελίδα της εταιρείας www.organicislands.gr

Υπάρχει στήριξη από τοπικούς φορείς της Νάξου;
Η κύρια στήριξη που έχουμε λάβει σε τοπικό επίπεδο από φορείς είναι από το Επιμελητήριο Κυκλάδων.

*H Organic Islands θα μας απασχολήσει κι άλλη φορά στο μέλλον γιατί η σειρά «Synergy» περιλαμβάνει πολύ περισσότερα πράγματα που δεν χωρούν σε ένα κείμενο.