Category: κοινωνία

Σκέψεις ακολουθώντας τον Επιτάφιο, του Τάσου Ανθουλιά

Το βράδυ της περασμένης Μεγάλης Παρασκευής ακολουθήσαμε με τη γυναίκα μου την περιφορά του Επιταφίου από την εκκλησία του Προφήτη Ηλία στο Παγκράτι. Πολύς κόσμος και αρκετοί οικονομικοί μετανάστες (που θέλουν να ενταχθούν στην πολιτιστική μας παράδοση). Η γυναίκα μου (που πέρασε τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια στο Παρίσι) εξακολουθεί ακόμα να εντυπωσιάζεται με τη μεγάλη διαφορά που βλέπει στη σχέση των Ελλήνων με τη θρησκεία – πολύ διαφορετική με εκείνη των καθολικών. Και πράγματι, έτσι είναι. Περπατώντας στη […]

περισσότερα...

Αναστάσεως ημέρα…, της Σέβης Νικολάου

Μεγάλη Πέμπτη σήμερα και μόλις τέλειωσα με το βάψιμο των αυγών. Σε λίγο θα χτυπήσουν οι καμπάνες και μέσα από τα δώδεκα Ευαγγέλια θα παρακολουθήσουμε για μια ακόμα φορά την πορεία του Ιησού προς τον Γολγοθά και τη Σταύρωση. Δεν θα σταθώ καθόλου σ΄ αυτό το κεφάλαιο, αρκετά βιώσαμε τη θλίψη, την προδοσία και την απογοήτευση σαν λαός τα τρία τελευταία χρόνια. Σαν την θριαμβευτική είσοδο του Ιησού την Κυριακή των Βαΐων, νοιώσαμε κι εμείς θριαμβευτές και εθνικά υπερήφανοι με […]

περισσότερα...

Δρόμοι ευαισθητοποίησης, της Κίκης Τσακίρη

Δρόμοι ευαισθητοποίησης για τη ζωή παιδιών ενός κατώτερου θεού. Tαινίες με ήρωες άτομα με ειδικές ανάγκες. Στα παπούτσια του άλλου, πολύ δύσκολα βαδίζουμε. Πολλές φορές από άγνοια και έλλειψη παιδείας. Η κατανόηση, η επικοινωνία με ανάπηρα άτομα, προϋποθέτει προπάντων παιδεία. Αν δεν έχει συμμαθητή σε καροτσάκι το αρτιμελές παιδί, και δεν φροντίζει η πολιτεία για υποδομές προσβασιμότητας στα σχολεία, πώς θα μάθει ότι οι ανάπηροι δεν είναι εξωγήινοι και η κάθε μορφής αναπηρία έχει την δική της τεχνική επικοινωνίας; Εδώ […]

περισσότερα...

Ερωτήσεις – απαντήσεις… μιας Μεγάλης Εβδομάδας, της Αναστασίας Κορινθίου

Και ξαφνικά, όλοι έτρεξαν να προσευχηθούν, να μετανοήσουν, να εξιλεωθούν, να ανάψουν κερί. Και ξαφνικά, όλοι άρχισαν να κριτικάρουν τους αμαρτωλούς, τους διαφορετικούς, τους αναρχικούς στην σκέψη και πράξη! Και ξαφνικά πέτρες γέμισαν οι πλατείες αυτού του τόπου να τις πιάσεις… να τις ρίξεις… μαζί με το «ανάθεμα». Και πάλι εγώ έβαλα ένα κόκκινο παλτό και περπάτησα ανάμεσα στις πέτρες και τα αναμμένα κεριά… -Που είναι ο Θεός; Mε ρώτησε ένα παιδί δίπλα. -Πως μοιάζει ο Θεός; Mε ρώτησε ο […]

περισσότερα...

Τελικά μετράει η προσπάθεια ή το αποτέλεσμα;, της Μαριλένας Καραφώτη

«Η προσπάθεια μετράει!» μας έλεγαν οι δάσκαλοι. «Να βάλεις τα δυνατά σου» έλεγαν οι γονείς μας. «Δεν πειράζει, εσύ προσπάθησες!», λένε οι φίλοι. Φτάνει όμως μία στιγμή, μετά από προσπάθεια, μετά από κόπους, να ψάχνεις αυτό που λέμε αποτέλεσμα. Αξίζει να κυνηγάς ένα όνειρο, μία Ιθάκη, όταν τελικά υπάρχουν δυσκολίες, Ποσειδώνες και Κύκλωπες, όταν πέφτεις και η απαισιοδοξία σου χτυπάει την πόρτα; Αυτό δεν θα είναι ένα μεγάλο κείμενο, ούτε επιστημονικό, ούτε πολιτικό. Είναι μια υπενθύμιση σε όλους όσους νοιάζομαι […]

περισσότερα...

Η διακόρευσις της… Χιονάτης, της Αναστασίας Κορινθίου

Μια φορά και έναν καιρό σε ένα γαλανό βασίλειο φτιαγμένο από σύννεφο, Αιγαίο, ήλιο και πέτρα Καρύστου, ζούσε ένας βασιλιάς με την ορφανεμένη θυγατέρα του. Η βασιλομήτωρ είχε φύγει από υπερβολική κατανάλωση βαρβιτουρικών και ρετσίνας – σαν άλλη Μέριλυν – λόγω σύγχυσης πολλαπλών προσωπικοτήτων (καλά θα ήτο να είχε πάει από πολλαπλούς οργασμούς αλλά μπα που τέτοια τύχη η γαλαζοαίματη!) από επιρροές των αδιάφορων-διαφόρων-αδιαφθορων βαραβαροπολιτισμένων κατακτητών της. Τι Φράγκοι, τι Οθωμανοί, τι Γερμανοί και Ιταλοί. Καλέ χαμός σας λέω στο […]

περισσότερα...

Οι λάθος Θεοί, της Σέβης Νικολάου

Η Άνοιξη μπήκε για τα καλά! Όψιμο το Πάσχα φέτος. Και όπως κάθε τέτοια εποχή ξυπνάει το «καθαριστικό» μου ένστικτο. Κατεβάζω κουρτίνες, ανοίγω παράθυρα, καθαρίζω μπαλκόνια και τζάμια. Είναι και αυτό το κοκκινόχωμα που μας έφερε η τελευταία βροχή από τη Σαχάρα, που δεν βγαίνει με σκέτο νερό. Θέλει βούρτσα και τρίψιμο… Κάτι τέτοιες ώρες συνήθως μου κατεβαίνουν οι ιδέες. Άσχετος χρόνος και συνθήκες θα μου πείτε αλλά εμένα έτσι μου έρχονται… στα εντελώς ξαφνικά. Σκέφτηκα λοιπόν καθαρίζοντας το χώρο […]

περισσότερα...

Η Τέχνη της Συμμετοχικής Ηγεσίας, της Μαρίας Μπακαρή

Μια τέχνη-υπηρεσία προς το κοινό καλό. Μια πρακτική που προάγει τη συλλογική συνείδηση και δράση… Εντυπώσεις και προοπτικές από τα δύο βιωματικά εκπαιδευτικά προγράμματα που πραγματοποιήθηκαν σε Ρόδο και Αθήνα από την SIZ-Hellas. «Κανένα πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί από το ίδιο επίπεδο συνείδησης που το δημιούργησε.» ~ Albert Einstein. Βρισκόμαστε στην κοφτερή αιχμή μιας εποχής… Μια αιχμή όπου τα πάντα επαναπροσδιορίζονται ανάμεσα σε χαλάσματα κατάρρευσης και την ανάδυση μιας νέας πραγματικότητας. Αυτήν την μετάβαση στην Ελλάδα τη βιώνουμε έντονα […]

περισσότερα...

Διαπολιτισμικότητα στο χώρο της εκπαίδευσης, της Μαριλένας Καραφώτη

Το σχολείο υπήρξε ανέκαθεν πρότυπο και πυρήνας κοινωνικής συμμετοχής. Με πνεύμα συνεργασίας και δημοκρατικές αρχές, δίνει στα παιδιά τα απαραίτητα εφόδια που θα τους καθιστούν επαρκείς στο να έχουν ατομική αυτονομία στο μέλλον. Το ζητούμενο είναι όμως, κατά πόσο το σχολείο στις μέρες μας δίνει τις ίδιες ευκαιρίες κινητικότητας σε όλα τα μέλη μίας τάξης. Αναφέρομαι σε αυτό που θα ονομάζαμε «Ένα σχολείο για όλους». Πλέον είναι βέβαιο πως ο πολιτισμικός μας χάρτης έχει διευρυνθεί. Έχει γίνει ποικιλόχρωμος. Η πολυπολιτισμικότητα […]

περισσότερα...