Η λίγη σκέψη κάνει λίγο κακό, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ

– Αφού ήξερες ότι θα λείπω από το σπίτι, γιατί δεν πήρες κλειδιά φεύγοντας;
– Δεν το σκέφτηκα.
– Γιατί δεν με πήρες τηλέφωνο πριν γυρίσεις στο σπίτι;
– Δεν μπορούσα…
– Γιατί δεν χτύπησες την πόρτα του γείτονα;
– Την χτύπησα. Ο γείτονας δεν ήταν εκεί.
– Γιατί δεν πήγες στο περίπτερο να πάρεις μια τηλεκάρτα.
– Δεν καταλαβαίνω…
– Γιατί δεν πήρες ένα ταξί να πας σε κάποιον φίλο σου και να με περιμένεις;
– Δεν μπαίνω σε ταξί μόνος μου.
– Υπάρχει πάντα η πρώτη φορά…
– Όχι πάντα.
– Γιατί έφυγες από το σπίτι χωρίς λεφτά, χωρίς κλειδιά και χωρίς μπαταρία στο τηλέφωνο;
– Πάντα έτσι φεύγω.
– Πώς έφυγες;
– Με τα πόδια.
– Πού πήγες;
– Βόλτα.
– Πώς γύρισες;
– Με τα πόδια.
– Γιατί θες βόλτες κάθε μέρα;
– Είμαι σκύλος.

Published by

Μιχάλης Παπαμιχαήλ

Γεννήθηκα στην Ρόδο τον Νοέμβριο του 1983. Σπούδασα στην Αθήνα στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου με κύκλο σπουδών πολιτικής ανάλυσης. Εργάστηκα στην Αθήνα ως συντάκτης, μεταξύ άλλων, για το αδικημένο περιοδικό CENTRO και επέστρεψα στο νησί για να υπηρετήσω. Για ένα φεγγάρι βρέθηκα στην εφημερίδα ΠΡΟΟΔΟ και συνεργάζομαι ακόμα με το περιοδικό ΛΩΤΟΣ. Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω κειμενογράφος.
Prev Ο κανόνας της σιωπής: Μια πολιτική ταινία του Robert Redford
Next Οι πολιτικοί έξω… εμείς στο σπίτι, της Αναστασίας Κορινθίου