Αυτό που έκανε η Βιετναμέζα σε 3 Αμερικανούς φαντάρους, του Βαγγέλη Γεωργίου

Η Βο Θι Μο ήταν μια από τις πολλές κοπέλες που ζούσανε στο τούνελ. Ε βέβαια, αφού οι Αμερικάνοι μετέτρεψαν το χωριό της σε εμπόλεμη ζώνη σκοτώνοντας τους μισούς κάτοικους και φυλακίζοντας τους άλλους μισούς, αναγκάστηκε να χωθεί μέσα στη γη. Ήταν μια συνηθισμένη ιστορία στο Βιετνάμ του 60’ και του 70’. God bless USA.

954682_607867852597255_1403678873_n

Κάνοντας λοιπόν τον περίπολό της εκείνο το βράδυ άκουσε κάτι φωνούλες. Όπως ήτανε πάνοπλη η ίδια, πλησιάζει και βλέπει 3 στρατιώτες του εχθρού. Θα τους έσφαζε δεν χωράει συζήτηση αλλά κοντοστάθηκε και απλά… παρατηρούσε.

Οι τρείς στρατιώτες είχανε βγάλει μπισκότα και σοκολάτες να τις μοιραστούνε. Είχανε αράξει κάπου εκεί ήσυχα και τρώγοντας ενθουσιασμένοι τα γλυκά τους ξεδίπλωσαν κάτι χαρτιά. Ήταν μάλλον τα γράμματα από τους ανθρώπους τους στο Αμέρικα και τα οποία ξεκίνησαν να διαβάζουν με λαχτάρα. Μαζί με τα γράμματα ανταλλάσσανε και φωτογραφίες. Ξαφνικά άρχισαν να κλαίνε. Διάβαζαν τα γράμματα και κλαίγανε. Δεν κρατήθηκαν. Φορώντας τις παραλλαγές και αρματωμένοι με τις σιδερένιες βλακείες που τους φόρεσαν οι κυβερνήσεις τους, ήταν εκεί στη μέση μιας ινδονησιακής ζούγκλας και κλαίγανε σαν μικρά παιδιά. Μάλλον έτσι πρέπει να είναι το κλάμα, σαν μικρού παιδιού.

Η Βιετναμέζα γνώριζε καλά πως ήτανε να κλαίς σαν μικρό παιδί γιατί ήταν μόλις 17. Δεν πίστευε αυτό που έβλεπε. Ότι ακριβώς έκανε η ίδια ή άλλοι Βιετναμέζοι συμπατριώτες της αντάρτες: βρίσκανε ήσυχα μέρη να διαβάσουνε γράμματα των δικών τους και βάζανε τα κλάματα. Ό,τι μίσος ένιωθε για τους Αμερικάνους που είχανε ξεκοιλιάσει δικούς της ανθρώπους δεν φαινόταν ξαφνικά πουθενά. Συνέχιζε να κοιτάζει τους 3 Αμερικανούς, και να τους κοιτάζει, και να τους κοιτάζει και… να της αρέσει τόσο πολύ αυτό που έβλεπε. Το χέρι της άρχισε να σφίγγει όλο και περισσότερο την λαβή από το όπλο της. Ήταν αδύνατο να σκοτώσει αυτούς τους ανθρώπους. Αν υπήρχε κάτι ανθρώπινο στον εχθρό τότε είναι αυτό που έβλεπε εκείνη ακριβώς τη στιγμή. Ο συνοδός της θα έκανε αυτός την δουλειά αλλά βάζοντας το χέρι της απομάκρυνε την κάννη του όπλου του, εκείνο το βράδυ αυτοί οι στρατιώτες δεν θα πέθαιναν, όχι έτσι.

Η Βο Θι Μο θα περνούσε από στρατοδικείο καθότι δεν εκτέλεσε το καθήκον της. Ωστόσο ο συνοδός της κατέθεσε με πάθος υπέρ της. Αυτός ήταν μόλις 10 ετών και κείνη είχε ήδη 4 χρόνια στον στρατό. Είχανε πολεμήσει μαζί της σε πολλά πεδία μάχης και την σεβότανε και εκτιμούσε απεριόριστα. Δεν ήτανε τυχαίο που διοικούσε ένα σώμα 24 γυναικών στρατιωτών με ιδιαίτερη επιτυχία.

Στο τέλος ο πιτσιρικάς τούμπαρε το στρατοδικείο! Θρίαμβος. Η Βο Θι Μο την σκαπούλαρε με μια απλή επίπληξη. Το ιστορικό της βέβαια δεν άφηνε περιθώρια αυστηρότερης τιμωρίας καθώς η ομάδα της είχε προκαλέσει μεγάλες ζημιές και απώλειες στους Αμερικάνους και ήταν μόλις 17 ετών.
Ύστερα από λίγο καιρό τα αμερικανικά βομβαρδιστικά θα ρίχνανε τόσους τόνους βομβών στα τούνελ Κου Τσι που 883 αντάρτες γίνανε ένα με το χώμα μένοντας για πάντα εκεί ενώ άλλοι 3.660 τραυματίστηκαν μόνο τους πρώτους μήνες. Η Βο Θι Μο θα παρέμενε αρχηγός της ομάδας της μέχρι το τέλος του πολέμου μένοντας με μια απορία: γιατί εκείνοι οι τρείς Αμερικανοί στρατιώτες σκίσανε στο τέλος τις φωτογραφίες και τα γράμματα, γιατί;

Παρόλα αυτά εκείνη η Βιετναμέζα φαίνεται ότι είχε τις απαντήσεις σε τέτοιες απορίες που μόνο ο παραλογισμός δημιουργεί.

Banner greeklish

Published by

Βαγγέλης Γεωργίου

O Βαγγέλης Γεωργίου είναι ερευνητής δημοσιογράφος. Είναι δημιουργός του ιστότοπου δημόσιας διανόησης greeklish.info. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Ιστορία (Πάντειο Παν/μιο), Δημοσιογραφία στο Εργαστήρι Δημοσιογραφίας ενώ είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικών Σπουδών. Έχει εργαστεί στο Ινστιτούτο Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών και αργότερα στην τηλεόραση (εκπομπή "Πρωταγωνιστές"). Έκανε ερευνητικό ρεπορτάζ στο περιοδικό HotDoc του Κώστα Βαξεβάνη ενώ έχει συνεργαστεί ή συνεργάζεται με Εικονογραφημένη Ιστορία(εκ. Πάπυρος), protagon.gr, Ιστορικά Θέματα, Στρατιωτική Ιστορία, Lifo, flust.gr ενώ ανήκει στην ερευνητική ομάδα του ThePressProject.
Prev Οι ιδέες σας μπορούν να αλλάξουν την Ευρώπη
Next Σκέψεις που φέρνει ένα… κόκκινο ποδήλατο, της Αναστασίας Κορινθίου

Leave a comment

Για προστασία της εργασίας μας, έχουμε απενεργοποιήση το δεξί κλικ! Αν επιθυμείτε να μοιραστείτε το περιεχόμενό μας, χρησιμοποιείστε τα κουμπιά κοινοποίησης.