Ένα συνέδριο με λογισμό και μ’ όνειρο, του Γιάννη Ορφανού

Στις 20 και 21 Απριλίου πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Caravel η τελευταία φάση του συνεδρίου της πολιτικής κίνησης «Δημιουργία, ξανά!». Έχοντας συμμετάσχει παλαιότερα σε συνέδρια παλαιοκομματικών σχηματισμών, έχω να επισημάνω τις εξής ιδιαιτερότητες:

1. Η εκλογή του Προέδρου και των οργάνων αλλά και η διαβούλευση του καταστατικού έγινε μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας “ΖΕΥΣ”. Δεν ήταν απαραίτητη η φυσική παρουσία των μελών. Η ψηφοφορία έγινε μέσω e-mail, δίνοντας τη δυνατότητα σε ανθρώπους που βρίσκονταν οπουδήποτε ανά την υφήλιο να συζητήσουν και να ψηφίσουν ηλεκτρονικά. Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, πολιτικό κόμμα εφάρμοσε συνθήκες άμεσης δημοκρατίας, δίνοντας το στίγμα του τρόπου άσκησης πολιτικής που θέλει να φέρει στη λειτουργία του κράτους.

2. Διοργανώθηκαν στρογγυλές τράπεζες (workshops) με συγκεκριμένη θεματολογία. Κάθονταν γύρω από ένα τραπέζι έξι άνθρωποι οι οποίοι συζητούσαν ένα πολύ συγκεκριμένο θέμα (π.χ. παιδεία ή η Ελλάδα στην Ευρώπη και τον Κόσμο). Ο σκοπός ήταν διττός. Αφ’ ενός να καταλήξουν σε θέσεις ως προς το θέμα αυτό και στη συνέχεια να τις παρουσιάσουν. Αφ’ ετέρου να μάθουν να συζητούν, να συνεργάζονται και να συνθέτουν. Σε μια χώρα όπου ο ατομισμός είχε διαπεράσει το δέρμα μας, όπου οι πολίτες χωρίζονταν στα “δικά μας παιδιά” και στα άλλα, όπου όποιος δεν ήταν Έλληνας ήταν βάρβαρος, όπου η διαμάχη Αριστεράς – Δεξιάς μας οδήγησε αρχικά σε έναν Εμφύλιο και στη συνέχεια σε έναν ακήρυχτο πόλεμο για την κατάληψη του Κράτους (οι διορισμοί στο Δημόσιο), σε αυτή τη χώρα η «Δημιουργία, ξανά!» προτείνει τη συνεργασία και τη σύνθεση.

3. Ήταν ένα συνέδριο δομημένο στα πρότυπα των επιστημονικών συνεδρίων. Υπήρχε συγκεκριμένη θεματολογία και ωράριο το οποίο τηρήθηκε. Δεν ακούσαμε συνέδρους να τοποθετούνται επί παντός επιστητού, με λόγους χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Αυτό δεν είναι εύκολο. Απαιτεί συγκροτημένη σκέψη, πειθαρχημένο χαρακτήρα και πολιτικό λόγο. Ναι, είναι πιο εύκολο να είσαι “χύμα”. Ναι, είναι πιο εύκολο να λαϊκίζεις. Σε άλλους πολιτικούς χώρους. Όχι στη Δημιουργία.

4. Οι σύνεδροι ηλικιακά ήταν κυρίως από 30 έως 50 ετών. Επαγγελματικά, ήταν ως επί το πλείστον επιχειρηματίες και επαγγελματίες της πληροφορικής και των νέων τεχνολογιών. Δεν ήταν γιατροί και δικηγόροι, όπως είχαμε συνηθίσει σε άλλους πολιτικούς χώρους. Δεν ήταν συνδικαλιστές. Δεν ήταν κρατικοδίαιτοι. Ήταν άνθρωποι του μόχθου, που έχουν μάθει να βάζουν πλάνα και να τα φέρνουν σε πέρας, που έχουν καινοτόμες ιδέες και προσπαθούν να τις υλοποιήσουν και που επιχειρούν σε ένα εχθρικό περιβάλλον καθώς έχουν καθημερινά να παλέψουν με το τέρας της γραφειοκρατίας και με το κράτος το οποίο λειτουργεί ως εχθρός της επιχειρηματικότητας. Ήταν όλοι αυτοί που αφαιμάσσονται φορολογικά ώστε να μπορούν να συντηρηθούν οι κομματικοί στρατοί των παλαιών κομματικών σχηματισμών. Ήταν «η άλλη Ελλάδα».

5. Είναι περιττό να αναφέρω ότι κανείς δεν έβρισε κανέναν, κανείς δεν… έδειρε κανέναν και ότι ο Πρόεδρος δεν εκλέχτηκε δια βοής. Αυτόν τον πολιτικό πολιτισμό έχουμε οραματιστεί. Το γεγονός ότι τον κάνουμε πράξη στην εσωκομματική μας λειτουργία δείχνει τις προθέσεις μας ως προς τη διακυβέρνηση του κράτους.

Η «Δημιουργία, ξανά!» είναι το κίνημα του μεσαίου, μεταρρυθμιστικού χώρου. Έχει φιλοευρωπαϊκό προσανατολισμό. Στηρίζεται από τους ανθρώπους της παραγωγής, τόσο του ιδιωτικού όσο και του δημοσίου τομέα. Βρίσκομαι σε αυτό το χώρο γιατί πιστεύω ότι η Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση είναι μονόδρομος. Γιατί αντιλαμβάνομαι ότι η γενιά του Πολυτεχνείου ισοπέδωσε τη χώρα. Γιατί ντρέπομαι για την Ελλάδα που θα παραδώσουμε στα παιδιά μας.

«Αν δεν καταφέρεις να ζήσεις με τον τρόπο που σκέφτεσαι θα καταλήξεις να σκέφτεσαι με τον τρόπο που ζεις».

Ο Γιάννης Ορφανός είναι χειρουργός ορθοπαιδικός, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του κινήματος «Δημιουργία, ξανά!».

Published by

Editor-in-Chief

Με τη σημασία στο περιεχόμενο και την χρήσιμη πληροφορία, το flust.gr ασχολείται με ό,τι μπορεί να εμπνεύσει και να αλληλεπιδράσει με τους χρήστες που το επιλέγουν. Μέσα από ένα ευρύ φάσμα θεμάτων της καθημερινότητας από όλο τον κόσμο, μέσα από την τεχνολογία, την κοινωνική ζωή και τους ανθρώπους με θετική διάθεση και έμπνευση!
Prev Στα σοκάκια της Μεσαιωνικής Πόλης… πάντα κάτι ανακαλύπτεις
Next Μετά το μνημόνιο πατήστε το μηδέν, του Γιώργου Κοκκόλη