Your world of Wordpress Themes, Wordpress Templates by WpDance

Home » art-flust » Lady Bird, του Πάνου Λιάκου

Lady Bird, του Πάνου Λιάκου

Πάνος Λιάκος Μαρ 02,2018 0 Σχόλια

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι αράδες, δεν απέχουμε παρά μονάχα λίγα εικοσιτετράωρα από την 90η απονομή των βραβείων Όσκαρ. Με την έξοδο της ταινίας Lady Bird στις ελληνικές αίθουσες το εγχώριο κοινό έχει ουσιαστικά δει πριν την απονομή τις περισσότερες υποψήφιες ταινίες.

Lady Bird

 

Πρόκειται για τη δεύτερη σκηνοθετική δουλειά της Γκρέτα Γκέργουιγκ που οι κινηματογραφόφιλοι την θυμούνται ως πρωταγωνίστρια στην ταινία Frances Ha του Νόα Μπάουμπαχ. Η Γκέργουιγκ έκανε εντύπωση στα μέλη της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου που την προέκριναν για το Lady Bird σε δυο μεγάλες κατηγορίες- της σκηνοθεσίας και του σεναρίου (γίνονται ένα και το αυτό στο φιλμ της).

Οι υποψηφιότητες για την Lady Bird δεν σταματούν εδώ καθώς τη βλέπουμε στην κατηγορία της καλύτερης ταινίας αλλά- το βασικότερο- στις κατηγορίες των γυναικείων ρόλων. Και η αλήθεια είναι ότι οι πιο δυνατές ερμηνείες της ταινίας ανήκουν στη Σίρσα Ρόναν (υποψηφιότητα Α’ Γυναικείου) και τη Λόρι Μέτκαλφ (υποστηρικτικού γυναικείου ρόλου) που υποδύονται κόρη και μητέρα αντιστοίχως στο Σακραμέντο του 2002. Με ένα δικό τους κοντινό πλάνο ξεκινά αυτή η ταινία ενηλικίωσης που θα ασχοληθεί εκτός των άλλων και με τις τεταμένες σχέσεις ανάμεσα στις δυο ηρωίδες. Μόνο που οι σχέσεις είναι τεταμένες επειδή ακριβώς η Κριστίν είναι μια έφηβη που έχει ως όνειρο να ξεφύγει από το Σακραμέντο και να γίνει καλλιτέχνιδα.

Ο τίτλος της ταινίας, μάλιστα, είναι ένα παρατσούκλι που έχει δώσει η ίδια στον εαυτό της, η δε ροπή της προς τα καλλιτεχνικά δηλώνεται ήδη από τις πρώτες στιγμές του φιλμ με την επιλογή να ακούν οι δυο γυναίκες στο αμάξι το audiobook των Σταφυλιών της Οργής του Στάινμπεκ ή με την ανάγκη που θα δούμε ότι νιώθει η έφηβη να ενταχθεί στη θεατρική ομάδα του καθολικού της σχολείου. Μεσολαβητής κατά τους καυγάδες των δυο γυναικών δεν είναι άλλος από τον πάτερ φαμίλια που τον υποδύεται λιτά ο Τρέισι Λετς. Αποδεικνύει για ακόμη μια φορά ότι εκτός από καλός συγγραφέας (Αύγουστος) είναι και ηθοποιός που με ακρίβεια επικοινωνεί το χαρακτήρα του στο κοινό. Αρκεί κανείς να προσέξει τα μάτια του, τον τρόπο που μιλά και τη στάση του σώματός του για να εξάγει το συμπέρασμα ότι όντως ο χαρακτήρας του παλεύει επί χρόνια με την κατάθλιψη.

Τον καιρό, λοιπόν, που η Κριστίν συμμετέχει στη σχολική θεατρική ομάδα γνωρίζεται με έναν συνεσταλμένο νεαρό που έχει τη μορφή του Λούκας Χέτζες- είναι αυτό το εξαιρετικά ταλαντούχο παιδί που πέρυσι είχε προταθεί για το Β’ Ανδρικού ρόλου για τη δουλειά του στο Manchester by the sea. Καλογραμμένος ο ρόλος του από τη Γκέργουιγκ όσο και πολυσύνθετος. Ξεκινάμε με το ρομάντζο που θα αναπτυχθεί ανάμεσα σε αυτόν και την ηρωίδα (η ατμόσφαιρα στις πρώτες στιγμές τους, στους χορούς τους, στα ξενύχτια τους πανέμορφα φωτογραφημένες από το Σαμ Λέβι) και θα καταλήξουμε προς εντελώς διαφορετική κατεύθυνση βλέποντας πώς θα συνεχίσουν να διατηρούν δεσμούς μεταξύ τους ως φίλοι πλέον.

Το δεύτερο αγόρι που θα απασχολήσει την Κριστίν στο Σακραμέντο έχει τη μορφή του Τιμοτέ Σαλαμέ. Ο οποίος τολμάει να παίξει ένα χαρακτήρα που ενώ δείχνει εν τέλει δεν είναι και τόσο ξηγημένο παιδί. Μένει να θαυμάσετε κι εσείς αυτές τις πέρα για πέρα αληθινές ερμηνείες όχι μόνο γιατί οι πρωταγωνιστές βρίσκονται πολύ κοντά στην ηλικία των ηρώων τους αλλά είναι και το σενάριο που τους περιβάλει με φροντίδα. Η Γκέργουιγκ είναι σε θέση να μετατρέψει βιώματα που έχουν λίγο ή πολύ όλοι σε αυτές τις ηλικίες σε ένα δράμα που δεν του λείπουν βεβαίως και οι κωμικοί τόνοι. Μέσω της σκηνογραφίας, δε, δίνεται και το πολιτικό κλίμα (πιο συγκεκριμένα στο καθολικό σχολείο βλέπουμε κάποια στιγμή αφίσες μνήμης της 11ης Σεπτεμβρίου ενώ σε άλλο σημείο της πλοκής, στο πλούσιο σπίτι μιας συντηρητικής γιαγιάς διακρίνεται στο γραφείο της μια αφίσα του Ρίγκαν). Τόσο η σκηνογραφία όσο και η ενδυματολογία παίζουν πολύ με το πράσινο και το μπλε ενώ στη σκηνή-κλειδί για τη μητέρα της Μετκαλφ η κόρη Σίρσα Ρόναν φορά ένα φόρεμα κοραλί που πολύ κολακεύει τη νεανική της ομορφιά.

Είναι στιγμές που σε πιάνουν τα κλάματα με αυτό το ρόλο της μητέρας που θέλει καταπιεστικά την κόρη της να είναι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού της, όμως από την άλλη καταλαβαίνεις εκείνο που είναι δύσκολο για εκείνη: ότι είναι ώρα για το νεοσσό της να ανοίξει τα φτερά του. Όταν γίνεται αυτό στο τελευταίο μέρος του φιλμ όπου διαδραματίζεται στη Νέα Υόρκη, αισθανόμαστε ότι αυτό ίσως θα έπρεπε να είναι κάπως μεγαλύτερο σε έκταση αλλά παρόλα αυτά η Γκέργουιγκ με την αξιοθαύμαστη αφηγηματική οικονομία της επιβεβαιώνει ότι πλέον η Lady Bird έχει βρει το δρόμο της προς την… Κριστίν.

Πάνος Λιάκος
Γεννήθηκε την πρώτη μέρα του δεύτερου μήνα του 1995. Από μικρό παιδί χωμένος μέσα στα λογοτεχνικά βιβλία και τον κινηματογράφο (εξ’ου και μύωψ). Στα τέλη του δημοτικού, αποφάσισε να καταφύγει μoνίμως στο μαγικό κόσμο των εικόνων. Οι πρώτες ταινίες που βλέπει και μαγεύεται είναι ο ‘’Λαβύρινθος του Πάνα’’, το ‘’Sweeney Todd’’ του Τιμ Μπάρτον (αν και δεν τα πάει καλά με τα μιούζικαλ αυτό το λάτρεψε) και το ‘’8 ½’’ του Φεντερίκο Φελίνι. Σπουδάζει Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου αλλά στην πραγματικότητα τον περισσότερο χρόνο του τον αφιερώνει για να μελετά μόνος του φιλμογραφίες σκηνοθετών, κινηματογραφικά κινήματα και τώρα τελευταία να παρακολουθεί και δημοσιογραφικές προβολές καινούριων ταινιών
Πάνος Λιάκος

Ετικέτες

Add To TwiiterRetweet This Post item information on FacebookShare This Stumble ThisStumbleUpon This Digg ThisDigg This Add To Del.icio.usBookmark This
Google+