Your world of Wordpress Themes, Wordpress Templates by WpDance

Home » art-flust » «H ζωή χωρίς μουσική θα ήταν ένα σφάλμα» (Νίτσε)

«H ζωή χωρίς μουσική θα ήταν ένα σφάλμα» (Νίτσε)

xflusters Μαρ 02,2013 0 Σχόλια

 

 

 

 

 

 

Λέοναρντ Κοέν: Η επιτυχία έχει σχέση με την επιβίωση ( πηγή: Καθημερινή)

Μετά τη θριαμβευτική παγκόσμια περιοδεία του, ο αειθαλής τροβαδούρος παρουσιάζει το καινούργιο του άλμπουμ

The Guardian

Στη διάρκεια της παγκόσμιας περιοδείας του το 1972, που την απαθανάτισε ο Τόνι Πάλμερ στο ντοκιμαντέρ «Bird on a Wire», ένας δημοσιογράφος ζήτησε από τον Λέοναρντ Κοέν να προσδιορίσει την επιτυχία. Ο Κοέν, ο οποίος στα 37 του είχε αρκετή εμπειρία αποτυχιών και επαίνων που δεν πληρώνουν τους λογαριασμούς, συνοφρυώθηκε και απάντησε: «Επιτυχία είναι η επιβίωση».

Με αυτό το κριτήριο, ο Κοέν είχε πολύ μεγαλύτερη επιτυχία απ’ όση μπορούσε να προβλέψει. Υπήρξαν δύσκολες στιγμές στη διάρκεια της διαδρομής του, αλλά, σαράντα χρόνια αργότερα, το κοινό τον υποδέχεται στην αίθουσα συναυλιών του θρυλικού Crillon Hotel στο Παρίσι με θερμές επευφημίες. Με εμφάνιση που θυμίζει γοητευτικό μαφιόζο νονό, χαιρετάει βγάζοντας το καπέλο και χαμογελώντας, έτσι όπως έκανε κάθε βραδιά της παγκόσμιας περιοδείας του το 2008–10, η οποία σηματοδότησε μια θαυμαστή καλλιτεχνική αναγέννηση. Ο αιχμηρός, σκυθρωπός, επικίνδυνα σαρκαστικός τύπος του «Bird on a Wire» φαίνεται να έχει βρει ένα μέτρο ηρεμίας και, όπως ο ίδιος συχνά το θέτει, ευγνωμοσύνης.

Πριν από λίγες ημέρες, ο Κοέν έδωσε μια συνέντευξη Τύπου στο πλαίσιο της προώθησης του 12ου άλμπουμ του, που έχει τίτλο «Old Ideas» και είναι ένας στοχασμός πάνω σε οικεία θέματα του συνθέτη – αγάπη, θάνατος, πόνος, συγχώρεση. Ακούγονται μερικά τραγούδια και στη συνέχεια αρχίζουν οι ερωτήσεις. Η Κλόντια από την Πορτογαλία τού ζητάει να της εξηγήσει το χιούμορ πίσω από την εικόνα του ως γυναικοκατακτητή. «Να σου πω, για μένα το να είσαι γυναικοκατακτητής σ’ αυτή την ηλικία απαιτεί μεγάλη δόση χιούμορ». Ο Ερικ, από τη Δανία, τον ρωτάει αν έχει συμβιβαστεί με την ιδέα του θανάτου. «Εχω φτάσει στο συμπέρασμα, απρόθυμα, ότι θα πεθάνω», απαντάει.

Ο Κοέν είναι, θα έλεγε κανείς, ένας θρύλος χαμηλού προφίλ. Για τους θαυμαστές του, ανάμεσά τους πολλοί τραγουδοποιοί, είναι υπέροχος, όμως ποτέ δεν έγινε κάποιο άλμπουμ του πλατινένιο (έξω από την πατρίδα του, τον Καναδά, και, παραδόξως, τη Νορβηγία). Εχει πει ότι μια ορισμένη εικόνα του «μπήκε στο κομπιούτερ»: Ο λάτρης των γυναικών, ποιητής που τραγουδάει μελαγχολικά τραγούδια και αρέσει σε εκείνους (και εκείνες) που θα ήθελαν να είναι (ή να έχουν κοντά τους) γυναικοκατακτητές ποιητές. Αυτόν τον καιρό η βάση δεδομένων θα σημειώσει επίσης ότι έγραψε το «Hallelujah», ένα παραμελημένο τραγούδι το οποίο, μέσα από μια παράδοξη συμμαχία του Τζεφ Μπάκλεϊ, του Shrek και του X-Factor, έγινε τελικά ένα είδος σύγχρονου ύμνου.

Ο δημιουργός του γεννήθηκε στο Μοντρεάλ στις 21 Σεπτεμβρίου 1934, τρεις μήνες πριν από τον Ελβις Πρίσλεϊ. Οταν έφερε για πρώτη φορά τα τραγούδια του στη Νέα Υόρκη, αυτά που ηχογραφήθηκαν στο άλμπουμ του 1967 «Songs of Leonard Coen», οι ατζέντηδες του είπαν: «Δεν είσαι λίγο μεγάλος γι’ αυτό το παιχνίδι;». Τότε είχε ήδη συναντήσει τον Τζακ Κέρουακ, είχε ζήσει ένα μποέμικο ειδύλλιο στην Υδρα, είχε επισκεφθεί την Κούβα στη διάρκεια της εισβολής στον Κόλπο των Χοίρων και είχε δημοσιεύσει δύο μυθιστορήματα και τέσσερις ποιητικές συλλογές.

Με λίγα λόγια, είχε ζήσει, και αυτό έδινε στα λεπτοδουλεμένα, αινιγματικά τραγούδια του το βάρος της αυθεντίας για τους νεότερους ακροατές, οι οποίοι ένιωθαν ότι τους μυούσε σε απρόσιτα σ’ αυτούς μυστήρια. Βέβαια, επειδή ίσως το στυλ του χρωστούσε περισσότερα στους Γάλλους τροβαδούρους παρά στην αμερικανική φολκ, ήταν πάντα πιο αγαπητός στην Ευρώπη παρά στη Βόρεια Αμερική.

Το άστρο του άρχισε να θαμπώνει με το σκυθρωπό άλμπουμ του 1977 «Death of a Lady Man», ενώ το 1984 ο Γουόλτερ Γέντικοφ της Columbia αρνήθηκε να ηχογραφήσει το «Various Positions», λέγοντάς του: «Κοίτα, Λέοναρντ, ξέρουμε ότι είσαι μεγάλος, αλλά δεν ξέρουμε αν είσαι καλός». Στο επόμενο άλμπουμ του, όμως, το «I’m Your Man», ήταν και τα δύο. Οπλισμένος με συνθεσάιζερ, αιχμηρό πνεύμα και μια φωνή που πλέον έμοιαζε με σεισμική δόνηση, αναζωογονήθηκε αρκετά ώστε να κερδίσει πολλούς νέους θαυμαστές, ανάμεσά τους τον Νικ Κέιβ και τους Pixies. Ωστόσο, σε τραγούδια όπως τα «First We Take Manhattan», «Everybody Knows» και «The Future» η καταθλιπτική του διάθεση πήρε γεωπολιτικές διαστάσεις. «Δεν έχει νόημα να προσπαθήσουμε να αποτρέψουμε την Αποκάλυψη», είπε στον δημοσιογράφο Μίκαλ Γκίλμορ. «Η βόμβα έχει ήδη εκραγεί».

Σε μοναστήρι

Το 1993, με τη δημοτικότητά του ψηλά αλλά την ψυχική του διάθεση σε πτώση, ο Κοέν εξαφανίστηκε από το δημόσιο προσκήνιο. Πέρασε τα επόμενα έξι χρόνια σ’ ένα μοναστήρι στο όρος Μπάλντι της Καλιφόρνιας, μελετώντας μαζί με τον παλιό του φίλο και δάσκαλο του Ζεν, τον Κουόζαν Τζόσου Σαζάκι, ο οποίος έχει φτάσει αισίως σήμερα τα 104 χρόνια του. «Δεν υπήρχε θρησκευτικό δόγμα», είπε ο Κοέν στο παρισινό ακροατήριό του, «δεν απευθυνόμαστε σε θεότητα. Ηταν απλώς μια δέσμευση στην κοινοτική ζωή».

Οταν κατέβηκε από το βουνό, η μακρόχρονη κατάθλιψή του είχε επιτέλους περάσει. «Ευτυχώς, με λίγη τύχη και με τη βοήθεια καλών δασκάλων το σκοτάδι διαλύθηκε. Ισως να οφείλεται και στην ηλικία. Κάπου διάβασα ότι, καθώς γερνάς, κάποια εγκεφαλικά κύτταρα που σχετίζονται με το άγχος πεθαίνουν και δεν σε νοιάζει πια εάν ανταποκρίνεσαι στις απαιτήσεις, τις δικές σου και των άλλων».

Στην πρόσφατη περιοδεία του φαινόταν βαθύτατα ευγνώμων για κάθε χειροκρότημα. «Με συγκίνησε πολύ η υποδοχή», λέει. «Θυμάμαι που παίζαμε στην Ιρλανδία και η ανταπόκριση ήταν τόσο θερμή που μου ήρθαν δάκρυα στα μάτια και σκέφτηκα, δεν είναι δυνατόν τώρα να βάλω τα κλάματα, γύρισα όμως τότε και είδα τον κιθαρίστα να κλαίει».

Στο Παρίσι, λίγο μετά τη συνέντευξη Τύπου, με οδήγησαν διακριτικά σ’ ένα πίσω δωμάτιο για μια σπάνια πρόσωπο με πρόσωπο συνέντευξη. Από κοντά, η παρουσία του είναι ηρεμιστική, παλιά ευγένεια ανάμεικτη με Ζεν. Τον ρωτάω αν θα ευχόταν η μακρόχρονη και οδυνηρή διαδικασία της συγγραφής των τραγουδιών του να ήταν πιο εύκολη. «Ξέρετε, μιλάμε σε έναν κόσμο όπου άνθρωποι κατεβαίνουν μέσα σε ορυχεία μασώντας κόκα για ν’ αντέξουν την εξουθενωτική δουλειά. Βρισκόμαστε σ’ έναν κόσμο όπου υπάρχει πείνα και πόλεμοι και βασανιστήρια, έτσι μου είναι πολύ δύσκολο να αξιολογήσω τη δουλειά που χρειάζεται για να γράψω ένα τραγούδι. Ναι, δουλεύω σκληρά, αλλά σε σύγκριση με τι;»

Μαθαίνει τίποτα γράφοντάς τα; Πώς επεξεργάζεται τις ιδέες του; «Νομίζω ότι οι ιδέες είναι κάτι από το οποίο θέλεις να απαλλαγείς. Δεν μ’ αρέσουν τα τραγούδια με ιδέες. Τείνουν να γίνουν διδακτικά, παίρνοντας το μέρος του σωστού: υπέρ της οικολογίας, εναντίον του πολέμου κ.ο.κ. Ολα αυτά είναι πολύ ωραία, αλλά μ’ αρέσει να δουλεύω ένα τραγούδι μέχρι που τα συνθήματα αυτά να διαλυθούν σε βαθύτερα αισθήματα της καρδιάς, στην προσωπική εμπειρία».

Στο «Going Home», το πρώτο τραγούδι στο «Old Ideas», μιλάει για «ένα εγχειρίδιο που σε διδάσκει να ζεις με την ήττα». Μπορεί ένας ακροατής να μάθει για τη ζωή από τα τραγούδια του; «Το τραγούδι λειτουργεί σε τόσο πολλά επίπεδα.

Προσδιορίζει ακόμη την επιτυχία ως επιβίωση;

«Ναι, βέβαια», χαμογελάει. «Αυτή η ιδέα μού βγήκε σε καλό».

Ο Λέοναρντ Κόεν ή Κοέν (21 Σεπτεμβρίου 1934 ) είναι αγγλόφωνος καναδός λογοτέχνης, συνθέτης και τραγουδιστής.

Θεωρείται μουσικός της ποπ, αν και τα τραγούδια του — κυρίως μπαλάντες — έχουν πολλά στοιχεία από τηναμερικανική μουσική κάντρυ και την μουσική των ευρωπαϊκών καμπαρέ. Τα κύρια θέματα της δημιουργίας του είναι η θρησκεία, ο έρωτας και η μοναξία, χωρίς ωστόσο να λείπουν και οι τοποθετήσεις σε κοινωνικοπολιτικά θέματα όπως ο πόλεμος, οι εκτρώσεις, κ.λπ.

 

Ετικέτες

Add To TwiiterRetweet This Post item information on FacebookShare This Stumble ThisStumbleUpon This Digg ThisDigg This Add To Del.icio.usBookmark This
  • BizUpdate

  • Χορηγός Επικοινωνίας





  • Συνεντεύξεις

  • Εγγραφείτε στο newsletter μας

  • Facebook Watch: η νέα τηλεόραση είναι εδώ, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

    Facebook Watch
    » Διαβάστε περισσότερα
  • Συνεργαζόμαστε με:

  • Ιστορίες που δεν σου είπαν

  • Υποστηρίζουμε το WWF Ελλάς

  • The #flusttags

Google+