Your world of Wordpress Themes, Wordpress Templates by WpDance

Home » art-flust » Χόμπιτ: αξίζει να την δείτε;, της Μαρίνας -Μαρίας Βασιλείου

Χόμπιτ: αξίζει να την δείτε;, της Μαρίνας -Μαρίας Βασιλείου

xflusters Δεκ 30,2012 0 Σχόλια

Ανδρέας: (σιωπή.) Δεν ξερω. Υπήρχαν ελλείψεις, δεν ακολουθήθηκε πολύ το βιβλίο μπλα μπλα μπλα (Φαν μεγάλος του Τόλκιν. Οκ, δεκτή η άποψη.)

Κωνσταντίνα: Εμένα μ’ άρεσε ο Ράνταγκαστ. (ναι, συμφωνώ απόλυτα)

Νίκος: Αυτά τα δεκαπεντάχρονα είναι ό,τι να ναι στο σινεμά. (;!)

Αυτές ήταν οι πρώτες εντυπώσεις μετά την προβολή. Ξεκίνησα τελείως ανίδεη. Ίσως το μόνο που περίμενα ήταν να δω τον Λέγκολας, τα ξωτικά κα έναν μικρό μάγο που συνομιλούσε με τα ζώα. Τελικά τα δυο από τα τρία επιβεβαιώθηκαν.

Οι φαν του (μάλλον για τον παραπάνω μιλώ) Τόλκιν ήταν μπερδεμένοι. Έβρισκαν ελλείψεις, ασάφειες, ιστορίες που δεν υπάρχουν στο βιβλίο, όμως, ακόμα και αν δεν το καταλάβαιναν είχαν ένα μεγάλο χαμόγελο. Εγώ σαν ένα πιο παρθένο μάτι καθώς δεν έχω διεισδύσει στα μυστικά του σύμπαντος του Τόλκιν έφυγα από την κινηματογραφική αίθουσα με μια όμορφη αίσθηση. Καταπληκτική φωτογραφία, δυνατά εφέ, φυσικοί χώροι και σκηνικά μεθυστικά για τα μάτια που σε μετέφεραν σε έναν παράλληλο σύμπαν όπου όλα μπορούν να συμβούν. Σε ένα σύμπαν που οι αιώνια κάλοι υπηρετούν με πάθος τα πιστεύω τους, μάχονται για αξίες και παλεύουν ακόμα και με τον ίδιο τους τον εαυτό. Σε αυτό το σύμπαν ξωτικά, νάνοι, χόμπιτ, μάγοι ζωντανεύουν και σε κάνουν να ξεχάσεις την πραγματικότητα. Η απόλυτη μυσταγωγία της κινηματογραφικής αίθουσας ίσως. Ίσως πάλι και όχι.

Τα πανέμορφα, αλλά και πονηρά ξωτικά, με αποχαύνωσαν. Σαν να λούζονταν ολόκληρα με ένα πέπλο ομορφιάς ανυπέρβλητο, αιώνιο και παντοτινό. Ο μάγος που λάτρεψα ήταν ίσως η πιο κωμική και συμπαθητική φιγούρα για εμένα. Αστείος, χανόταν στον κόσμο του, σχεδόν ολόκληρος μια καρικατούρα αφοσιωνόταν σε αυτά που αγαπούσε. Ίσως αποτελούσε τον από μηχανής θεό σε μερικά σημεία, εκείνον που έδειχνε την λύση και παρείχε την απαραίτητη βοήθεια στους ήρωες, όταν την χρειάζονταν.

Σε πολλά σημεία, σκέφτηκα, ότι είναι μια αντιγραφή του «άρχοντα των δακτυλιδιών», ότι επαναλαμβάνονται σκηνές απλά δοσμένες διαφορετικά. Αυτό όμως με σιγουριά μπορεί να το πει όποιος έχει αγκαλιάσει τον άρχοντα, τον έχει «ημερεύσει» και έχει αφιερώσει πραγματικό χρόνο σε αυτόν.

Το χόμπιτ αποτελεί μια μετάβαση προσωπική. Είναι η αλλαγή της ζωής του ήρωα. Το πέρασμά του από την ήσυχη, αδιάφορη και μέσα στην άγνοια βουτηγμένη ζωή του στον κόσμο της γνώσης και την αλήθειας. Το ταξίδι (στην Μέση Γη) και η περιπέτεια, συμβολίζουν την δυσκολία αυτής της μετάβασης και όλα όσα πρέπει να απαρνηθεί κάποιος για να φτάσει σε αυτή την υπέρτατη μορφή φωτός. Εξάλλου, ανέφερε και ο ίδιος ο μάγος Γκάνταλφ στο χόμπιτ Μπίλμπο ότι δεν θα μείνει ίδιος μετά την περιπέτεια. Το παραπάνω γίνεται φανερό ακόμα και από την αφίσα της ταινίας, που δείχνει τον ήρωα να διαβαίνει την πόρτα του σπιτιού, αφήνοντας πίσω του την ασφάλεια και την σιγουριά για να ξεχυθεί στον κόσμο. Ίσως και στην αληθινή ζωή.

Ανεξάρτητα από τις όποιες προκαταλήψεις μπορεί να καταλαμβάνουν τον καθένα, ανεξάρτητα από την ηλικία, το χόμπιτ αποτελεί μια ταινία που αξίζει κανείς να δει. Παραμυθικά τοπία και απίθανα εφφέ. Μεταφέρει πολύ όμορφα και πανανθρώπινα νοήματα, ενώ η δύναμη που έχει να μεταφέρει τον θεατή σε έναν άλλο κόσμο και να τον κάνει κομμάτι αυτού είναι μεγάλη!

Add To TwiiterRetweet This Post item information on FacebookShare This Stumble ThisStumbleUpon This Digg ThisDigg This Add To Del.icio.usBookmark This
  • BizUpdate

  • Χορηγός Επικοινωνίας





  • Συνεντεύξεις

  • Εγγραφείτε στο newsletter μας

  • Facebook Watch: η νέα τηλεόραση είναι εδώ, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

    Facebook Watch
    » Διαβάστε περισσότερα
  • Συνεργαζόμαστε με:

  • Ιστορίες που δεν σου είπαν

  • Υποστηρίζουμε το WWF Ελλάς

  • The #flusttags

Google+