Your world of Wordpress Themes, Wordpress Templates by WpDance

Home » επιλογές » Χέρια αποκομμένα από κάθε λογική, της Σοφίας Χατζηχρυσάφη

Χέρια αποκομμένα από κάθε λογική, της Σοφίας Χατζηχρυσάφη

Σοφία Χατζηχρυσάφη Νοε 26,2014 0 Σχόλια

Δεν είναι εύκολο για όλους να αποκοπούν από το εγωιστικό κομμάτι του εαυτού τους. Δύσκολο και μερικές φορές ακατόρθωτο θα μπορούσαν να το χαρακτηρίσουν αρκετοί, ανούσιο όμως κανένας.

425858-child_abuse

Όταν απομακρύνεσαι από το εγώ σου βλέπεις τα πράγματα πιο ξεκάθαρα. Ενδιαφέρεσαι για το αντίκτυπο και για την ουσία των πράξεων σου. Όμως ποιος μπορεί να επιβεβαιώσει ότι κάθε πράξη μας διέπεται από το χαρακτηριστικό της λογικής; Και για την ακρίβεια ποιος ο ορισμός της λογικής; Έχουν διατυπωθεί πολλές θεωρίες με στόχο την πλήρη ανάλυση αυτής της λέξης. Οι επικρατέστερες την συνδέουν με την ηθική, όχι ως ισότιμες αλλά ως αναγκαίο κομμάτι της μιας στην άλλη. Άραγε ο λογικός άνθρωπος είναι απαραίτητα ηθικός ;

Εστιάζοντας στο θέμα μας λοιπόν, ας επικεντρωθούμε σε ένα μέρος του σώματος μας, στα χέρια μας. Αυτά τα χέρια άραγε γιατί είναι φτιαγμένα; Μας βοηθούν να βγάζουμε το ψωμί μας, να υλοποιούμε τους στόχους μας, να γράφουμε, να εκφραζόμαστε, να αγκαλιάζουμε, να δίνουμε και να παίρνουμε. Πηγή δύναμης και εξουσίας. Δύο λέξεις με τόσο βαριά σημασία που ελάχιστοι μπορούν να τη σηκώσουν και όχι να γονατίσουν μπροστά της προσκυνώντας την. Υπόδουλοι της ίδιας τους της δύναμης, της ίδιας τους της φύσης την ακολουθούν άβουλα φτάνοντας σε μια από τις πιο ακραίες πράξεις, τη BΙΑ.

Σε πόσες μορφές βίας θα μπορούσα να αναφερθώ, για πόσες ώρες θα μπορούσα να γράφω ούτε εγώ η ίδια δεν γνωρίζω. Σε καμία περίπτωση δεν υπονομεύω καμία μορφή της, θα ήταν απάνθρωπο από μέρος μου. Θα ήθελα απλά να επικεντρώσουμε στην παιδική κακοποίηση εξαιτίας των αυξανόμενων θυμάτων. Ναι , μιλάμε για θύματα τα οποία δεν μπορούν να ξεφύγουν από τον τόπο του εγκλήματος καθώς αυτός που πρέπει να τα βοηθήσει να σταθούν στα πόδια τους, να τους δώσει φτερά τα κομματιάζει κάθε μέρα. Είναι δυνατόν να δείχνεις την εξουσία σου πάνω σε ένα πλάσμα που το μόνο που θα μπορέσει να σου δώσει είναι την ευγνωμοσύνη του γιατί το έφερες στον κόσμο; Και όμως είναι.

Παραμελώ το παιδί μου σημαίνει δεν νοιάζομαι για αυτό. Κακοποιώ το σώμα του που εκείνη την ώρα έχει ανάγκη από τροφή, από ιατρική φροντίδα, από ένα απλό χάδι. Έχω τα χέρια μου να κρέμονται από το κύριο μέρος του σώματος μου και να το κοιτάζουν σαν κινούμενες μαριονέτες ικανοποίησης των δικών μου αναγκών. Μα ποιος θα έκανε κάτι τέτοιο; είναι το ερώτημα που ξεπηδά υποσυνείδητα στο στόμα όλων μας και το εγκλωβίζουμε αμέσως καθώς ξέρουμε την απάντηση. Αυτός που δεν είναι έτοιμος να φέρει ένα παιδί στον κόσμο, αυτός που δεν έχει «απεξαρτηθεί» από την εγωιστική του φύση, αυτός που θα περάσει σε πιο ακραίες μορφές κακοποίησης, ξεκινώντας από τη ψυχολογική, μεταβαίνοντας στη σωματική και φθάνοντας στη σεξουαλική κάνοντας μας να αναρωτιόμαστε γιατί αποκαλούμαστε άνθρωποι και όχι ζώα.

Η ψυχολογική μορφή παιδικής κακοποίησης καταστρέφει τον εσωτερικό κόσμο του παιδιού. Όσο μεγαλώνει θα μάθει να υποβιβάζει τον εαυτό του, να νιώθει χαμένος, ένας με τους άλλους καταστρέφοντας τη διαφορετικότητα και στη συνέχεια να φέρεται με τον ίδιο τρόπο. Όμως οι περισσότεροι δεν μένουν «ευχαριστημένοι» μόνο με αυτή την πράξη. Περνούν στο επόμενο στάδιο κακοποιώντας τα παιδιά και παρενοχλώντας τα σεξουαλικά. Έχουν στα χέρια τους ένα μικρό λουλούδι και αντί να το κρατήσουν, να το φυλάξουν και να το προστατέψουν από τον άνεμο, γίνονται αυτοί οι ίδιοι ο άνεμος που θα καταστρέψει σιγά αλλά με τον αποτελεσματικότερο τρόπο το κάθε φύλλο τους.

Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαμε να δικαιολογήσουμε αυτή τους την πράξη. Πιθανές αιτίες είναι η ψυχολογική κακοποίηση που έχουν δεχθεί αυτά τα άτομα. Τότε το σωστότερο θα ήταν να μην αναλάβεις να μεγαλώσεις ένα παιδί που σε έχει ανάγκη, μην χρησιμοποιείς τα χέρια σου για να μολύνεις τη ψυχή ούτε αυτού ούτε κανενός άλλου. Επίσης, τα περισσότερα από αυτά τα άτομα έχουν δεχθεί κακοποίηση στην παιδική τους ηλικία και μη μπορώντας να πάνε παρακάτω μένουν σε αυτή την κακή στιγμή της ζωής τους και αποφασίζουν να μεταφέρουν αυτές τις εμπειρίες με το χειρότερο τρόπο στα παιδιά. Αυτό και αν μπορεί να θεωρηθεί απάνθρωπο. Εφόσον δηλαδή έζησαν αυτοί άσχημα καταδικάζουν τον οποιοδήποτε που θα «πέσει» στα χέρια τους στην ίδια μοίρα. Η καλύτερη λύση θα ήταν να μιλήσουν σε κάποιον ειδικό ο οποίος θα μπορέσει να τους βοηθήσει να προχωρήσουν και αν όχι να ξεχάσουν έστω να πολεμήσουν αυτό το κομμάτι της ζωής τους και να πάνε παρακάτω.

Ακούς ένα παιδί να κλαίει πίσω από τις φωνές των γονιών του; Βλέπεις την μικρή πριγκίπισσα της απέναντι πολυκατοικίας με μελανιές και τον αδερφό της με δακρυσμένα μάτια; Γνωρίζεις ότι υπάρχει κακοποίηση παιδιών στη γειτονιά σου; Ήρθε η στιγμή να κάνεις κάτι. Διαφορετικά είσαι και εσύ ένας από αυτούς, ένας κρυφός υποστηρικτής των πράξεων τους.

Σοφία Χατζηχρυσάφη

Σοφία Χατζηχρυσάφη

Είναι φοιτήτρια στο 2ο έτος στο Τμήμα Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών (Φ.Κ.Σ) στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, Ρεθύμνου
Σοφία Χατζηχρυσάφη

Add To TwiiterRetweet This Post item information on FacebookShare This Stumble ThisStumbleUpon This Digg ThisDigg This Add To Del.icio.usBookmark This
  • BizUpdate

  • Χορηγός Επικοινωνίας





  • Συνεντεύξεις

  • Εγγραφείτε στο newsletter μας

  • Facebook Watch: η νέα τηλεόραση είναι εδώ, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

    Facebook Watch
    » Διαβάστε περισσότερα
  • Συνεργαζόμαστε με:

  • Ιστορίες που δεν σου είπαν

  • Υποστηρίζουμε το WWF Ελλάς

  • The #flusttags

Google+