Your world of Wordpress Themes, Wordpress Templates by WpDance

Home » art-flust » Στον επόμενο τόνο, θα είναι ‘’Τετάρτη 04:45’’, του Πάνου Λιάκου

Στον επόμενο τόνο, θα είναι ‘’Τετάρτη 04:45’’, του Πάνου Λιάκου

Πάνος Λιάκος Μαρ 12,2015 0 Σχόλια

Δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία για τον Αλέξη Αλεξίου που το 2008 μας είχε εντυπωσιάσει με το ντεμπούτο του, ‘’Ιστορία 52’’. Αν σε εκείνη την πρώτη ταινία του είχε κινηματογραφήσει με δεξιοτεχνία μια ιστορία μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας, τώρα οι τόνοι γίνονται ακόμα πιο σκοτεινοί και η ατμόσφαιρα νουάρ, νοτισμένη από βροχή και αίμα.

TETARTH-04.45-690

Στο επίκεντρο του φιλμ βρίσκεται ο Στέλιος ο οποίος όπως πολλοί, έτσι κι αυτός τα βγάζει δύσκολα πέρα καθώς δανείστηκε πολλά χρήματα από έναν Ρουμάνο άνθρωπο της νύχτας για να καταφέρει να κρατήσει σε λειτουργία το τζαζ κλαμπ του. Το ενδιαφέρον του κοινού για το κλαμπ του Στέλιου δείχνει μειωμένο και ο ίδιος απειλείται από τον Ρουμάνο που ζητά να εξοφληθούν άμεσα τα χρέη. Την ίδια στιγμή η γυναίκα του σκέφτεται να τον εγκαταλείψει ενώ ένας παλιός του φίλος-που αναλαμβάνει ρόλο διαμεσολαβητή και μεταφραστή όσον αφορά τον Ρουμάνο-τον σπρώχνει όλο και πιο πολύ στην παρανομία. Ο Στέλιος που ούτως ή άλλως φαίνεται να μην έχει καμία θέση μέσα σε αυτό το βρώμικο σύμπαν θα καταφύγει σε βίαια μέσα προκειμένου να διασώσει το μαγαζί και την αξιοπρέπειά του.

Πριν καν συμπληρωθεί το πρώτο μισό της ταινίας, έχει κανείς μπει στη σύγκριση μεταξύ μιας τέτοιας, στυλιζαρισμένης γκανγκστερικής ταινίας, και ενός αριστουργηματικού φιλμ του Γιάννη Οικονομίδη που είδαμε πρόσφατα, το ‘’Μικρό ψάρι’’. Είναι και τα δύο γκανγκστερικά έργα που πραγματεύονται τα σημερινά κοινωνικά και οικονομικά αδιέξοδα, το καθένα όμως με το δικό του ξεχωριστό ύφος. Διότι ο Αλεξίου δεν αρνείται πουθενά ότι κινηματογραφεί μια φανταστική ιστορία νουάρ χάνοντας την ίδια στιγμή εκεί που ο Οικονομίδης κερδίζει, στην αληθοφάνεια. Όμως, ο Στράτος της ταινίας του Οικονομίδη είναι ούτως ή άλλως χαμένος ενώ ο Στέλιος πέρα από το γεγονός ότι ξεκινά την εκδίκησή του από την ίδια αφετηρία με το Στράτο, τη συγκίνηση που του προκάλεσε ένα παιδί, καταλαβαίνουμε ότι διασώζεται οικονομικά αν και δεν ήταν της ιδιοσυγκρασίας του το αμείλικτο πρόσωπο που έδειξε στο μακρόσυρτο επίλογο της ταινίας.

Η ‘’Τετάρτη 04:45’’ οπτικά είναι πανέμορφη. Λίγες φορές η Αθήνα, άλλωστε, έχει αποτυπωθεί με σκοτεινά χρώματα, φώτα νέον και τη βροχή να κυριαρχεί. Η δουλειά του Χρήστου Καραμάνη στη διεύθυνση φωτογραφίας είναι αυτό που θα έλεγαν και οι Αμερικάνοι ‘’breathtaking’’. Την ίδια στιγμή το soundtrack είναι πλημυρισμένο από μουσικές της δεκαετίας του ’60 και του ‘70. ‘’Εσένα που σε ξέρω τόσο λίγο’’, ‘’Ώρες αργές’’, η ψαγμένη τζαζ σύνθεση του Κώστα Καπνίση για την αγγελική φωνή της Τζένης Βάνου με τίτλο ‘’Η νύχτα απόψε με τυλίγει’’ και το ‘’Η βροχή ήρθε πάλι’’ με τη φωνή επίσης της Βάνου που ντύνει και την καλύτερη σκηνή της ταινίας σύμφωνα με την άποψή μας, είναι μερικά μόνο από τα τραγούδια που ακούγονται.

Βέβαια, ενώ έχει γίνει τόσο καλή δουλειά σε επίπεδο τεχνικής την ίδια στιγμή ο Αλεξίου υστερεί στην καθοδήγηση των ηθοποιών του. Ο Στέλιος Μάϊνας μεν ενσωματώνεται αρμονικά στην ατμόσφαιρα της ταινίας σε έναν ρόλο που τον θέλει μελαγχολικό αλλά και με σκληρό πρόσωπο στο φινάλε. Από την άλλη, υπάρχουν και ηθοποιοί σαν τον Δημήτρη Τζουμάκη που ενώ η φυσιογνωμία τους θα μπορούσε να ξεχωρίσει στο νουάρ σύμπαν, δεν δέχονται σωστή καθοδήγηση και πέφτουν στην υπερβολή. Γενικά, ανά στιγμές όλη αυτή η κόμικς αισθητική που πλάθει προσεκτικά ο σκηνοθέτης καταρρακώνεται όταν το σενάριο καταφεύγει σε εύκολα πολιτικά σχόλια ή χιούμορ που θα ταίριαζε σε άλλου ύφους ταινία. Ίσως κιόλας να μας είναι πιο εύκολο να δεχτούμε ήρωες-καρικατούρες όταν αυτοί μιλάνε ξένη γλώσσα παρά τη δική μας.

Συνοψίζοντας, το ‘’Τετάρτη 04:45’’ καταφέρνει να κάνει ένα σημαντικό βήμα αφού τολμά να δημιουργήσει σύνθετες τεχνικά σκηνές και ατμόσφαιρα που λίγες φορές έχουμε συναντήσει στο ελληνικό σινεμά.

Πάνος Λιάκος
Γεννήθηκε την πρώτη μέρα του δεύτερου μήνα του 1995. Από μικρό παιδί χωμένος μέσα στα λογοτεχνικά βιβλία και τον κινηματογράφο (εξ’ου και μύωψ). Στα τέλη του δημοτικού, αποφάσισε να καταφύγει μoνίμως στο μαγικό κόσμο των εικόνων. Οι πρώτες ταινίες που βλέπει και μαγεύεται είναι ο ‘’Λαβύρινθος του Πάνα’’, το ‘’Sweeney Todd’’ του Τιμ Μπάρτον (αν και δεν τα πάει καλά με τα μιούζικαλ αυτό το λάτρεψε) και το ‘’8 ½’’ του Φεντερίκο Φελίνι. Σπουδάζει Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου αλλά στην πραγματικότητα τον περισσότερο χρόνο του τον αφιερώνει για να μελετά μόνος του φιλμογραφίες σκηνοθετών, κινηματογραφικά κινήματα και τώρα τελευταία να παρακολουθεί και δημοσιογραφικές προβολές καινούριων ταινιών
Πάνος Λιάκος

Add To TwiiterRetweet This Post item information on FacebookShare This Stumble ThisStumbleUpon This Digg ThisDigg This Add To Del.icio.usBookmark This
  • BizUpdate

  • Χορηγός Επικοινωνίας





  • Συνεντεύξεις

  • Εγγραφείτε στο newsletter μας

  • Facebook Watch: η νέα τηλεόραση είναι εδώ, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

    Facebook Watch
    » Διαβάστε περισσότερα
  • Συνεργαζόμαστε με:

  • Ιστορίες που δεν σου είπαν

  • Υποστηρίζουμε το WWF Ελλάς

  • The #flusttags

Google+