Your world of Wordpress Themes, Wordpress Templates by WpDance

Home » flust-άρω » Ο Χαλής ο Μειλίχιος και ο μικρός ρουφιάνος, του Κωστή Α. Μακρή

Ο Χαλής ο Μειλίχιος και ο μικρός ρουφιάνος, του Κωστή Α. Μακρή

xflusters Μαρ 12,2013 0 Σχόλια

Έχω ξαναμιλήσει για τον Χαλή τον Μειλίχιο. Είναι ένας από τους γάτους που θαυμάζω και σέβομαι απεριόριστα. Δηλαδή, όλους τους γάτους και τις γάτες σέβομαι αλλά ο Χαλής είναι άλλο πράμα.
Είναι αυτόνομος, ανεξάρτητος αλλά και κοινωνικός. Είναι χαδιάρης αλλά και ζοχάδας. Παριστάνει τον χαζό μερικές φορές αλλά είναι πανέξυπνος. Και παρ’ όλο που κολλάει σε όλους, δυσκολεύεσαι να του θυμώσεις.
Είναι αδέσποτος με όλη τη σημασία της λέξης.
Δεν ξέρω αν σας έχω πει, ότι απολαμβάνει ιδιαίτερα τις διαφημίσεις στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο. Τρελαίνεται για διαφημίσεις! Σκάει στα γέλια! Κρατάει την κοιλιά του μ’ αυτά που βλέπει και ακούει.

― Τελικά, είσαστε πολύ βλάκες, μου είπε το απόγευμα.
Τρύπωσε στο διαμέρισμά μου την ώρα που γύρισα από μια δουλειά. Τον βρήκα κάτω στην εξώπορτα και με ακολούθησε μέχρι μέσα. Κι εγώ αισθάνθηκα την επίσκεψή του σαν μια ξεχωριστή εύνοια της τύχης, ένα προνόμιο που δεν το έχουν συχνά οι κοινοί θνητοί. Απόγευμα και βραδάκι με παρέα τον Χαλή τον Μειλίχιο, τον πιο φιλοσοφημένο αλητόγατο της περιοχής! Θαύμα!
Αφού άλλαξα, έκανα ό,τι είχα να κάνω και έβαλα τη φόρμα μου, έβαλα ένα ποτάκι και μερικά σνακς και στρώθηκα στον καναπέ. Άνοιξα την τηλεόραση. Δίπλα στα πόδια μου κι ο Χαλής. Πάνω στο χαλάκι που του βάζω σε τέτοιες περιπτώσεις και με λίγη ξηρά τροφή σ’ ένα μπολάκι. Αλκοόλ δεν πίνει και νερό ξέρει πού να βρει. Έχω πάντα στην κουζίνα έναν κεσέ με καθαρό νερό.
Ξαναείπε με ύφος τελεσίδικης γνωμάτευσης.

― Είσαστε βλάκες.
― Γατί, ρε Χαλή; ρώτησα μπερδεύοντας τα λόγια μου από την ταραχή.
― Γατί ή γιατί; ρώτησε με πονηρό λοξοκοίταγμα.
― Κατάλαβες… Βλάκας δεν είσαι, τον αποπήρα βιαστικά.
Ελάτε στη θέση μου. Δεν είναι κι ό,τι καλύτερο να σε δουλεύει ένας γάτος, όσο σοφός κι αν είναι.
Ξαναγύρισα στο σχόλιό του:
― Γιατί, λοιπόν, είμαστε βλάκες;
― Μα, δεν βλέπεις; και μου ’δειξε στην τηλεόραση τη μάνα του Κίτσου να κλαίει που της τελειώσανε οι μονάδες στο κινητό.
Χαμογέλασα.
― Μικρές κωμωδίες είναι, μωρέ Χαλή, υπερασπίστηκα χλιαρά το ταινιάκι.
― Μεγάλες τραγωδίες είναι…, μου είπε αυστηρά, και, κόβοντας την κουβέντα του, φώναξε: Να! Να! Ο μικρός ρουφιάνος! Κοίτα!
Κοίταξα στην τηλεόραση.
«Όλα στον μπαμπά!» φώναζε ένας μικρο-μεγαλο-μπόμπιρας τρομοκρατώντας την κρυφοερωτευμένη αδερφή του που του έταζε ηλεκτρονικά μπιχλιμπίδια για να εξαγοράσει τη σιωπή του.
«Όλα στη μαμά!» ξαναφώναζε ο καρφής όταν το λάδωμα της αδερφής του του ’πεφτε λίγο.
Κοίταξα τον Χαλή με λίγο από ντροπή. Λίγο… Εκείνος όμως μου έριξε ένα βλέμμα τόσο υποτιμητικό, που δεν ήξερα τι να πω και τι να κάνω. Η ντροπή μου μεγάλωσε.
― Εσύ φταις, μου είπε ήρεμα, χωρίς θυμό. Σαν να μου ’λεγε: «Έχεις μια μύξα πάνω στο γιακά σου».
― Γιατί, ρε Χαλή; τα πήρα και ύψωσα τη φωνή. Επειδή δεν έχεις αίσθηση του χιούμορ; Ε; Και φταίω εγώ γι’ αυτό;
― Χιούμορ σημαίνει και υγρασία, λίγη δροσιά. Εδώ, μόνο ξεραΐλα βλέπω! είπε επιτιμητικά• μου το παίζει και γλωσσομαθής ο Χαλής!
― Εξήγησέ μου τι εννοείς, ρώτησα πιο ήρεμα.
Τεντώθηκε, και χασμουρήθηκε.
― Βρες το μόνος σου, πουρπούρισε βαριεστημένα.
Και κουλουριάστηκε στο χαλάκι του.
Έκλεισα με νεύρα την τηλεόραση. Σηκώθηκα, πήρα ένα βιβλίο και το άνοιξα. Αφού έμεινα πάνω από δέκα λεπτά στην ίδια σελίδα, δεν άντεξα. Έσκυψα να χαϊδέψω τον Χαλή μπας και συνεχίσουμε την κουβέντα μας.
― Μη με χαϊδεύεις! Εγώ δεν εξαγοράζομαι! γρύλλισε.
Με κοίταξε στα μάτια. Ξέρετε τώρα πώς είναι να σε κοιτάζει ένας γάτος στα μάτια.
― Όταν θα αρχίσετε να τρώγεστε μεταξύ σας, μετά θα φας και μένα!
― Γιατί το λές αυτό; αντέδρασα με ξάφνιασμα και λίγο θυμό.
― Όταν ανέχεσαι να βλέπεις ένα παιδί να πουλιέται, να γίνεται ρουφιάνος για να κονομήσει ένα γκάτζετ ή για ένα γκάτζετ να μη γίνεται ρουφιάνος… Και να το περνάς στο ντούκου… Τα πράγματα γίνονται πολύ άσχημα για σας…
― Σταμάτα…, τον έκοψα λυπημένος. Μια διαφήμιση είναι…
― Μια διαφήμιση, ε; Για ποιο πράγμα;
― Για…, για…, πήγα να πω αλλά σταμάτησα.
― Για μικρούς ρουφιάνους μήπως; μου νιαούρισε αιχμηρά.
Δεν βρήκα κάτι έξυπνο να του πω. Δεν είχα τίποτα να του πω.
Είναι ανελέητος μερικές φορές ο Χαλής ο Μειλίχιος.

12 Μαρτίου 2013

Add To TwiiterRetweet This Post item information on FacebookShare This Stumble ThisStumbleUpon This Digg ThisDigg This Add To Del.icio.usBookmark This
  • BizUpdate

  • Χορηγός Επικοινωνίας





  • Συνεντεύξεις

  • Εγγραφείτε στο newsletter μας

  • Facebook Watch: η νέα τηλεόραση είναι εδώ, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

    Facebook Watch
    » Διαβάστε περισσότερα
  • Συνεργαζόμαστε με:

  • Ιστορίες που δεν σου είπαν

  • Υποστηρίζουμε το WWF Ελλάς

  • The #flusttags

Google+