Your world of Wordpress Themes, Wordpress Templates by WpDance

Home » art-flust » Ο Κωστής και το ‘’Suntan’’, του Πάνου Λιάκου

Ο Κωστής και το ‘’Suntan’’, του Πάνου Λιάκου

Πάνος Λιάκος Μαρ 30,2016 0 Σχόλια

Τρίτη μεγάλου μήκους ταινία για τον Αργύρη Παπαδημητρόπουλο. Τρίτη ταινία του με ξενόγλωσσο τίτλο καθώς έχουν προηγηθεί η κωμωδία σε σενάριο Βασίλη Χαραλαμπόπουλου ‘’Bank Bang’’ και το πιο πολιτικό ‘’Wasted Youth’’. Όσον αφορά το ‘’Suntan’’, πρόκειται για ένα ψυχολογικό δράμα που δεν απορρίπτει το χιούμορ αλλά και την ομορφιά που πηγάζει από το ελληνικό καλοκαίρι σε ένα νησί όπως αυτό στο οποίο γυρίστηκε, την Αντίπαρο.

 Ο Κωστής και το ‘’Suntan’’, του Πάνου Λιάκου

Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο 40άχρονος Κωστής, ένας μάλλον απογοητευμένος από τη μέχρι τώρα ζωή του γιατρός (και δίχως ‘’πρόσβαση στις ηδονές’’ όπως σημειώνει σε συνέντευξή του ο σκηνοθέτης) που αναλαμβάνει το δημοτικό ιατρείο της Αντιπάρου. Η χειμερινή σεζόν θα κυλήσει γι’ αυτόν μονότονα με μοναδική του ασχολία τους ασθενείς και μοναδικές του γνωριμίες το δήμαρχο, έναν ψιλικατζή αλλά και έναν εξωστρεφή κάτοικο που αναμένει την άφιξη του καλοκαιριού, των τουριστών και κυρίως των ωραίων γυναικών που θα έρθουν στο νησί του (ο Γιάννης Τσορτέκης από τις καλύτερες ερμηνείες της ταινίας στο ρόλο αυτό).

Το καλοκαίρι θα καταφτάσει και θα φέρει έξω από το ιατρείο του Κωστή μια παρέα από 20άρηδες που είχε μόλις ένα μικροατύχημα με τη μηχανή. Κάπως έτσι ο γιατρός μας θα γνωριστεί με τη νεαρή Άννα -ντεμπούτο σε αυτό το ρόλο για την Έλλη Τρίγκου- η οποία σταδιακά θα τον βάλει στην παρέα της. Εκείνος, πέρα απ’ το να ζει την έντονη ζωή που δεν γεύτηκε στα 20 του, την ερωτεύεται, ενώ εκείνη πιστή στο πνεύμα της ηλικίας της δεν αισθάνεται άνετα με τις δεσμεύσεις, οπότε θα αρχίσει να τον αποφεύγει με τραγικές συνέπειες για τον ήδη ευάλωτο εσωτερικό κόσμο του Κωστή.

Βέβαια, η ιστορία των Αργύρη Παπαδημητρόπουλου και Σύλλα Τζουμέρκα δεν μένει σε μια πρώτη ματιά των πραγμάτων. Όσον αφορά κυρίως το χαρακτήρα του Κωστή, προσπαθεί με υπαινιγμούς αλλά και τα εκφραστικά μέσα του κορυφαίου Μάκη Παπαδημητρίου να καταστήσει σαφή τη διαταραγμένη του ψυχολογική κατάσταση, τα απωθημένα του και την άρνηση στην οποία θα εγκλωβιστεί. Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος εικάζουμε ότι σχεδόν πάντα στη ζωή του αισθανόταν εγκλωβισμένος. Κι αυτό είναι κάτι που ξεκινάει ίσως ακόμη και από τα φοιτητικά του χρόνια. Άνθρωποι που ασκούν λειτουργήματα σαν της ιατρικής είναι (ή τους έχουν συνηθίσει να είναι) συχνά τόσο ψυχαναγκαστικά αφοσιωμένοι από τα μικράτα τους σε αυτό που κάνουν που σχεδόν λησμονούν όλες τις υπόλοιπες απολαύσεις που πρέπει να γευτούν ώστε να μην ‘’παραπονεθεί’’ το σώμα τους αλλά και να μη διασαλευθεί η ψυχολογία τους στις επόμενες δεκαετίες της ζωής τους. Επίσης, τέτοια άτομα συνήθως δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν την αποτυχία ή να αποδεχτούν τα λάθη τους. Ο ήρωας μας, όμως, δεν πρέπει να τα πηγαίνει πολύ καλά ούτε στα επαγγελματικά του για να καταλήξει γιατρός ενός δημοτικού ιατρείου και ακόμη και σε έναν επιτυχημένο φίλο του που θα συναντήσει τυχαία στην παραλία θα εξομολογηθεί ότι κάποια πράγματα δεν του πήγαν όπως τα υπολόγιζε.

Δεν είναι μονάχα το προφίλ του κεντρικού ήρωα για το οποίο θα μπορούσαμε να γράψουμε σελίδες επί σελίδων ψυχολογικών αναλύσεων. Πολύ ρεαλιστικά θα λέγαμε ότι σκιαγραφούνται και οι συμπεριφορές των κατοίκων του νησιού αλλά και του δημάρχου που συγκρατημένα υποδύεται ο Παύλος Ορκόπουλος κι έτσι η ταινία αποκτά αυτομάτως και έναν ηθογραφικό χαρακτήρα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο βλέπουμε σε κάποιους σύντομους αλλά απολαυστικούς ρόλους σκηνοθέτες όπως τον Νίκο Τριανταφυλλίδη, το Σύλλα Τζουμέρκα και το Γιάννη Οικονομίδη . Όσον αφορά το σκηνοθέτη της ταινίας μας, Αργύρη Παπαδημητρόπουλο, αυτός φαίνεται να έχει ξεκαθαρισμένες τις προθέσεις του και μια διάθεση να αναδείξει τις αντιθέσεις μεταξύ της Άννας και του Κωστή καθώς και του φωτός του καλοκαιρινού τοπίου με την άβυσσο εντός του Κωστή. Τη διαταραγμένη ψυχοσύνθεσή του καταφέρνει να μετατρέψει σε νότες ο Felizol (κατά κόσμον Γιάννης Βεσλεμές) με το γνωστό ηλεκτρονικό του ύφος.

Μπορεί να είναι δύσκολο για κάποιον στην ηλικία των 20 ετών να κατανοήσει πλήρως τα αδιέξοδα και τις πράξεις ενός 40άρη, όμως φαίνεται ότι ο Μάκης Παπαδημητρίου προσπαθεί να σπάσει την όποια απόσταση έχει ο θεατής από το ρόλο που υποδύεται με ένα βλέμμα του ή με μία και μόνο λέξη που θα τονίσει διαφορετικά. Και γι’ αυτή ακριβώς την επικοινωνία που επιδιώκει και την αφοσίωση σε αυτά που θέλει να αφηγηθεί η ταινία που επιδεικνύει, θα πρέπει να θεωρούμε ότι είναι ένας άψογος ηθοποιός.

Πάνος Λιάκος
Γεννήθηκε την πρώτη μέρα του δεύτερου μήνα του 1995. Από μικρό παιδί χωμένος μέσα στα λογοτεχνικά βιβλία και τον κινηματογράφο (εξ’ου και μύωψ). Στα τέλη του δημοτικού, αποφάσισε να καταφύγει μoνίμως στο μαγικό κόσμο των εικόνων. Οι πρώτες ταινίες που βλέπει και μαγεύεται είναι ο ‘’Λαβύρινθος του Πάνα’’, το ‘’Sweeney Todd’’ του Τιμ Μπάρτον (αν και δεν τα πάει καλά με τα μιούζικαλ αυτό το λάτρεψε) και το ‘’8 ½’’ του Φεντερίκο Φελίνι. Σπουδάζει Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου αλλά στην πραγματικότητα τον περισσότερο χρόνο του τον αφιερώνει για να μελετά μόνος του φιλμογραφίες σκηνοθετών, κινηματογραφικά κινήματα και τώρα τελευταία να παρακολουθεί και δημοσιογραφικές προβολές καινούριων ταινιών
Πάνος Λιάκος

Add To TwiiterRetweet This Post item information on FacebookShare This Stumble ThisStumbleUpon This Digg ThisDigg This Add To Del.icio.usBookmark This
Google+