Your world of Wordpress Themes, Wordpress Templates by WpDance

Home » flust-άρω » Ο Γάλλος στρατηγός που εξόντωσε 1,5 εκατομμύρια μουσουλμάνους, του Βαγγέλη Γεωργίου

Ο Γάλλος στρατηγός που εξόντωσε 1,5 εκατομμύρια μουσουλμάνους, του Βαγγέλη Γεωργίου

Βαγγέλης Γεωργίου Ιαν 09,2015 0 Σχόλια

 

Οι Ναζί είχαν συναντήσει πολλές φορές στις γαλλικές πεδιάδες εκείνο τον Γάλλο  αντισυνταγματάρχη των τεθωρακισμένων. Ήταν ανάμεσα σε χιλιάδες Γάλλους πατριώτες που κάνανε το χρέος τους να αμυνθούν στις στρατιές του Χίτλερ.

Αυτή την δίψα για δράση και κάψα να «προστατέψει» την πατρίδα του την διατήρησε αυτός ο συνταγματάρχης για πολλά χρόνια ώσπου το Γαλλικό κράτος τον έστειλε στην γαλλική Αλγερία να καταστείλει τους βάρβαρους μουσουλμάνους  τρομοκράτες που δημιουργούσαν προβλήματα στους Γάλλους «διαφωτιστές». Από το 1830 οι Γάλλοι δίνανε τα φώτα του γαλλικού πολιτισμού και άλλαζαν τα φώτα του Αλγερινού. Ο άλλοτε αντιστασιακός αντισυνταγματάρχης και πλέον ταξίαρχος Jacques Massu θα έκανε τον σημαντικότερο και χειρότερο πόλεμο της καριέρας του.

Ο Γαλλικός Διαφωτισμός έβγαλε το μαχαίρια, γιατί άραγε; “Βρε υπανάπτυκτοι μουσουλμάνοι τι στον κόρακα θέλετε και μας ζαλίζετε; Εδώ όλος ο κόσμος μιλάει για Διαφωτισμό και γαλλική μόδα και σείς το παίζετε δύσκολοι;”

Όταν ο Massu έφτασε το 1955 για να βάλει τάξη βρήκε μια «αχάριστη» Αλγερία 9 περίπου εκατομμυρίων Αλγερινών με τους 9 στους 10 να μην ξέρουν την αλφαβήτα τους. Μορφωμένοι ή σπουδασμένοι Αλγερινοί ούτε στα όνειρά τους δεν υπήρχαν. Από τα τόσα εκατομμύρια πεινασμένων Αλγερινών δεν υπήρχαν ούτε 200 πτυχιούχοι φαρμακοποιοί ή γιατροί. Οι ευρωπαίοι, εκ των οποίων οι περισσότεροι Γάλλοι, ήλεγχαν τα πιο εύφορα φιλέτα της χώρας και τις πιο εκσυγχρονισμένες και παραγωγικές δυνατότητες αφήνοντας του γηγενείς με το κοράνι στο χέρι. Το Αλγέρι και το Οράν είχαν μετατραπεί σε αφρικανικά Παρίσια χωρίς να θυμίζουν μουσουλμανική πόλη. Οι θέσεις κλειδιά στην κυβέρνηση και τα επαγγέλματα, τα πετρέλαια και οι βιομηχανίες ανήκαν αποκλειστικά σε Γάλλους και όχι στους γηγενείς συγκεντρώνοντας μια τοπική ισχύ που δεν μπορούσε ούτε το Παρίσι να την ανατρέψει. Για να επιζήσουν οι εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνοι που ζούσαν στην ανέχεια κατέφευγαν είτε στα εύφορα τσιφλίκια των Γάλλων μεγαλογαιοκτημόνων που τους έστυβαν στην δουλειά είτε στην Γαλλία… εκεί να δεις τι τραβούσαν.

Ε, είδαν και απόειδαν οι αραπάδες και είπαν οι άνθρωποι να διαμαρτυρηθούν. Όταν όμως και τότε φάγανε σφαλιάρες από τους Γάλλους σκέφτηκαν μήπως, λέμε μήπως ρίξουν καμιά τουφεκιά. Εκεί κάτι άρχισε να γίνεται. Μαζεύτηκε μια ομάδα ανθρώπων χωρίς καμιά ιδιαίτερη μόρφωση αλλά με στρατιωτική πείρα και αποφάσισε να αντισταθεί ένοπλα.  Είχαν τον θράσος να θέλουν να ζήσουν ελεύθεροι χωρίς να καταδικάζουν την βία από όπου και αν προέρχεται. Το όνομά της οργάνωσης ήταν ΕΑΜ, Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο -ώπα- και θα τα έβαζε με τον κύριο Massu τον στρατιωτικό απεσταλμένο του Παρισιού.

Όταν έφτασε λοιπόν ο Γάλλος αξιωματικός τον Ιούνιο του 1955 εκεί κάτω, για να ξεπεράσει τις δυσκολίες καταστολής ετοιμοπόλεμων ανταρτών που γνώριζαν το έδαφός τους, χρειαζόταν πληροφορίες και γνώσεις για τον πολιτισμό τους και τον τρόπο που δρούσαν. Ο Μassu δεν καταλάβαινε Χριστό, είχε δώσει το ελεύθερο στους στρατιώτες και αξιωματικούς να απελευθερώνουν τα ελεεινά ενστικτά τους χωρίς κανένα όριο έτσι ώστε να βασανίζουν ό,τι βρίσκουν αποσπώντας έτσι πληροφορίες. Στην μεγάλη μάχη του Αλγερίου που ξέσπασε το 1957, ο Ταξίαρχος κέρδισε καταφέρνοντας να ταυτοποιήσει και να συλλάβει την ηγεσία των επαναστατών εφαρμόζοντας απίστευτες ανακριτικές μεθόδους και βασανιστήρια. Σε εκείνη τη μάχη συνελήφθησαν πάνω από 24.000 Μουσουλμάνοι ενώ 3.000 απλά εξαφανίστηκαν από προσώπου γης. Πολλούς τους πήγαιναν βόλτα με τα ελικόπτερα και τους πετούσαν στην θάλασσα για να τους σκοτώσουν διασκεδάζοντας. Το πρόβλημα ήταν βέβαια ότι πολλά πτώματα τα ξέβραζε η θάλασσα στις ακτές και οι γραφικοί ανθρωπιστές διαμαρτύρονταν. Ο Paul Teitgen ο γενικός γραμματέας της γαλλικής αστυνομίας στο Αλγέρι που στα νιάτα του βασανίστηκε από την Γκεστάπο, έφριξε από τις μαζικές εκτελέσεις και βασανισμούς αμάχων υποβάλλοντας την παραίτησή του.  Ακόμα και ένας ταξίαρχος των ειδικών δυνάμεων ζήτησε επειγόντως μετάθεση στη Γαλλία νιώθοντας αηδιασμένος από τις απάνθρωπες και χωρίς στρατιωτική αξία  τακτικές της γαλλικής κυβέρνησης.

Στου κουφού την πόρτα.. Οι πιστοί αξιωματικοί του Massu βρήκαν μέση λύση: βάζανε τσιμέντο στα πόδια των συλληφθέντων και μετά τους πετούσαν στην θάλασσα ώστε να μην τους βρει ποτέ κανείς.. Σε άλλους αιχμαλώτους χρησιμοποιούσαν τα γεννητικά τους όργανα ή τους βίαζαν, τους κρατούσαν ώρα το κεφάλι μέσα στο νερό ή τους κάνανε ηλεκτροσόκ, τους χύνανε στις φλέβες ορό αλήθειας και σε άλλες περιπτώσεις τους στερούσαν τον ύπνο. Τα βασανιστήρια περισσότερο αποσκοπούσαν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο παρά να αποσπάσουν πληροφορίες.

Μέσα σε 8 χρόνια ο στρατός του Massu, που έφτασε να αριθμεί πάνω από 500.000 άνδρες έτοιμους για όλα, άφησε πίσω του 1,5 εκατομμύριο Αλγερινά πτώματα είτε από μάχη είτε από βασανιστήρια είτε από τις γενικότερες συνθήκες που προκάλεσε ο πόλεμος (όπως ξεσπίτωμα). Η νίκη ήταν πλήρης, ο πολιτισμός νίκησε.

Το γαλλικό κράτος τίμησε τον σφαγέα προάγοντάς τον σε στρατηγό το 1958 αλλά ταυτόχρονα κατάλαβε ότι έστρεψε όλη την ανθρωπότητα εναντίον της Γαλλίας με τα έκτροπα του αστεράτου παπάρα της. Η γαλλική νομιμότητα τινάχτηκε στον αέρα λόγω «υπερβολικής νίκης». Έτσι, την άνοιξη του 1958 η γαλλική κυβέρνηση ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τους Αλγερινούς. Εμ, ο κόσμος εξελισσόταν αφήνοντας τις αποικίες και η πατρίδα του Φουκώ δεν γινόταν να σφυρίζει ανυποψίαστα.

Του Massu του ήρθε κόλπος! «Μα κάθομαι και εξοντώνω τόσα μουσουλμανικά κατακάθια και σεις διαπραγματεύεστε; Θα σας δείξω εγώ, θα δείτε τι θα πάθετε». Έχοντας με το μέρος τον Στρατό απείλησε να ρίξει τους αλεξιπτωτιστές του στο Παρίσι και να τα κάνει λίμπα αν δεν ικανοποιούνταν τα αιτήματά του – που δεν είναι του παρόντος να τα αναφέρουμε. Μαντέψτε… ο σφαγέας της Αλγερίας κατάφερε να πετσοκόψει και την 4η Γαλλική Δημοκρατία. Οι Γάλλοι πολιτικοί υπάκουσαν.

Τέλος πάντων, μόλις το 2012, ο Φρανσουά Ολάντ αναγνώρισε την σφαγή εκατοντάδων Αλγερινών του Παρισιού από την γαλλική αστυνομία το 1961 ως αντίποινα, δηλαδή μισό αιώνα. Ο χρόνος αγιοποίησης και αναγνώρισης των σφαγιασμένων σκιτσογράφων της 7ης Ιανουαρίου 2015 είναι κατά μισό αιώνα μικρότερος από τον αντίστοιχο εκείνων των πετσοκομμένων Αλγερινών του 1961… Οι Γάλλοι έχουνε άλυτα θέματα.

Βαγγέλης Γεωργίου

Βαγγέλης Γεωργίου

Εμπνευστής και δημιουργός at greeklish.info
O Βαγγέλης Γεωργίου είναι ερευνητής δημοσιογράφος. Είναι δημιουργός του ιστότοπου δημόσιας διανόησης greeklish.info. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Ιστορία (Πάντειο Παν/μιο), Δημοσιογραφία στο Εργαστήρι Δημοσιογραφίας ενώ είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικών Σπουδών. Έχει εργαστεί στο Ινστιτούτο Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών και αργότερα στην τηλεόραση (εκπομπή "Πρωταγωνιστές"). Έκανε ερευνητικό ρεπορτάζ στο περιοδικό HotDoc του Κώστα Βαξεβάνη ενώ έχει συνεργαστεί ή συνεργάζεται με Εικονογραφημένη Ιστορία(εκ. Πάπυρος), protagon.gr, Ιστορικά Θέματα, Στρατιωτική Ιστορία, Lifo, flust.gr ενώ ανήκει στην ερευνητική ομάδα του ThePressProject.
Βαγγέλης Γεωργίου
Δημιουργός του πρώτου ιστότοπου δημόσιας διανόησης στην Ελλάδα(public intellectualism) greeklish.info.

Add To TwiiterRetweet This Post item information on FacebookShare This Stumble ThisStumbleUpon This Digg ThisDigg This Add To Del.icio.usBookmark This
  • BizUpdate

  • Χορηγός Επικοινωνίας





  • Συνεντεύξεις

  • Εγγραφείτε στο newsletter μας

  • Facebook Watch: η νέα τηλεόραση είναι εδώ, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

    Facebook Watch
    » Διαβάστε περισσότερα
  • Συνεργαζόμαστε με:

  • Ιστορίες που δεν σου είπαν

  • Υποστηρίζουμε το WWF Ελλάς

  • The #flusttags

Google+