Your world of Wordpress Themes, Wordpress Templates by WpDance

Home » art-flust » Μαίρη Γκαζιάνη: Η προθετικότητα της συγγραφέως, της Χάρης Κόντου

Μαίρη Γκαζιάνη: Η προθετικότητα της συγγραφέως, της Χάρης Κόντου

Χάρις Κόντου Οκτ 21,2014 0 Σχόλια

«Ο έρωτας έρχεται απρόσκλητος και αδοκίμαστος. Ο έρωτας έρχεται για να κατακτήσει και να κατακτηθεί…»

«Χρεώνουν στον έρωτα ότι παρασύρθηκαν στον ωκεανό και εγκαταλείφθηκαν να παλεύουν με τα κύματα… Η αλήθεια είναι πως έχουν μάθει να επιπλέουν… στα ρηχά… ».

flust.gr

«Αφιερωμένο ετούτο το έργο στη διάρκεια εμμονής που μετατράπηκε σε έμπνευση στιγμής… στιγμών… ώστε να με καθοδηγήσει να γράψω μια ιστορία για αυτούς που ξέρουν να αγγίζουν τα πλήκτρα του πιάνου σαν να χαιδεύουν κορμί γυναίκας…».

«Σε θέλω μαζί μου…στο λαχάνιασμα της ανάσας… Σε θέλω μαζί μου… στο κυμάτισμα της παλίρροιας… Σε θέλω μαζί μου σε ένα πρωτόγνωρο τραγούδι… στον ήχο της φωνής της δικής σου… εκεί που υπάρχεις… εκεί σε θέλω!».

Πώς μπορεί κανείς να μιλήσει για τον έρωτα… αν πρώτα δεν μιλήσει για τοπία… για ανθρωπογεωγραφία… για αλμύρα χαραγμένη στο πρόσωπο του καφετζή ενός απόμερου νησιού κάπου στην Ελλάδα… Ποιος μπορεί να μιλήσει για την ερωτευμένη γυναίκα, αν πρώτα δεν γεννηθεί μέσα του μια μορφή… ανάερη… λιτή… κορμί- ανάσα…; Ποιος μπορεί να περιγράψει τον άντρα τον ώριμο στην καλύτερή του ώρα… στο γκριζάρισμα… στην αφή… στον ήχο… στο χάδι που μοιάζει με πρελούδιο… Ποιος;

Ο καπετάν Βαγγέλης, η Βαίτσα, το παραδοσιακό καφενείο του νησιού… η θάλασσα, η αλμύρα… τα κύματα… ο ήλιος… τα βότσαλα… Και σε αυτή τη σκηνοθεσία ένας άντρας μουσικός και μια γυναίκα ευαίσθητη… Ο Νικολάι και η Αλέξια.

Στο δεύτερο στη σειρά μυθιστόρημά της, με τίτλο τα πλήκτρα της σιωπής, η Μαίρη Γκαζιάνη, άνθρωπος αισθησιακός και ευαίσθητος, καλαίσθητος και απλός, μιλά και περιγράφει και νιώθει ως Γυναίκα. Βλέπει και αφουγκράζεται τις σιωπές…. Τις σιωπές, πριν το ξέσπασμα της ερωτικής καταιγίδας…πριν ο ερωτικός λόγος φανεί, ακούγεται πάντα μια μουσική μέσα μας… Για τους ανθρώπους που έχουν ερωτευθεί στη μέση του πουθενά, σε μια γωνιά Ελλάδας παραδοσιακής και νησιωτικής… στην Ελλάδα της κληματαριάς, του ήλιου του απλόχερου και της αλμύρας του κορμιού και της ψυχής… Για τους ανθρώπους που ερωτεύονται ακόμη… Και για πάντα… Για όσους έχουν ερωτική σχέση με τη ζωή αδιαπραγμάτευτη…για αυτούς υπάρχει ένας πίνακας με λόγια… μια ιστορία με λόγια… ή μάλλον με ερωτικές σιωπές…

Έχουν γραφτεί άπειρες προσεγγίσεις για το πώς γεννιέται η μουσική… για το τι γεννά η μουσική… Υπάρχει και το παιχνίδι με τις μουσικές καρέκλες… όταν σταματάει η μουσική πιάνεις καρέκλα… Στον λόφο όμως από όπου ακούγεται η μουσική του Νικολάι… ο ήχος γίνεται ερωτικό κάλεσμα και η σιωπή των πλήκτρων ερωτική συμφωνία ή καλύτερα ερωτική συνομωσία… Στα βήματα της Αλέξιας… τα πλήκτρα σωπαίνουν… στο λαχάνιασμά της… η μουσική βουβαίνεται… γιατί ο ενορχηστρωτής της ερωτικής αυτής συμφωνίας είναι το παιχνίδισμα του έρωτα! Σε κορμί άντρα… σε χέρια αγοριού… στο κλαβιέ της ανάσας… Και μέσα σε όλα αυτά… μια γάτα νησιώτικη… η Μάγια… μια γάτα -προοικονομία στο υφάδι της πλοκής, για όσα θα νιώσει σαν θηλυκό αιλουροειδές η ηρωίδα μας…

Ανάμεσα σε έναν απόμακρο μουσικό, μια ευαίσθητη και αισθαντική Αλέξια και ένα παιδί εσωστρεφές και μόνο… νοσταλγικά και επίμονα μόνο… Εκεί Ανάμεσα… πρέπει να πλεχτεί ένα δίχτυ… Ένα δίχτυ ασφαλείας… προστασίας… ετεροπροστασίας… Αυτό το δίχτυ- που θα γίνει παράλληλα και δίχτυ του έρωτα- αυτό… το υφαίνει…το κεντά η Αλέξια… ως Γυναίκα… προς έναν άντρα και ένα αγόρι… Τις δυο χρονικές στιγμές ερωτικής ταυτότητας, δηλαδή, για έναν άντρα. Και τις δυο χρονικές στιγμές ερωτικής ποικιλίας για μια Γυναίκα… Γιατί… Όταν η Γυναίκα ερωτεύεται τον άντρα… συνάμα ερωτεύεται και το παιδί μέσα του, το αγόρι που ήταν κάποτε… το αγόρι που ίσως πόθησε, πριν τον γνωρίσει ως άντρα της μεστωμένο και ευάλωτο…

Ωστόσο, η ζωή είναι πάντα απρόβλεπτη… πάντα μας προλαβαίνει στη στροφή… Στη στροφή της μουσικής φόρμας, στη στροφή του δρόμου προς τον λόφο… στη στροφή των συναισθημάτων… στη στροφή του πήγαινε – έλα στον χρόνο… στη στροφή… Ραντεβού στη στροφή…! Μην αργείς… έχουμε να πούμε πολλά!

Χάρις Κόντου

Χάρις Κόντου

Η Χάρις Κόντου γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε Νέα Ελληνική Φιλολογία στο Α.Π.Θ. Ολοκλήρωσε με υποτροφία το μεταπτυχιακό της στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου με θέμα το παιδικό βιβλίο και το παιδαγωγικό υλικό. Αρθρογραφεί κατά διαστήματα στον εντόπιο περιοδικό τύπο και έχει βραβευθεί για τη συγγραφή παιδικού παραμυθιού από την Ε.Λ.Β.Ε. ( Ένωση Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος). Ασχολείται με τη μελοποίηση και τη μουσική καθώς και με την επιμέλεια κειμένων. Εργάζεται σε Φροντιστήριο Μέσης Εκπαίδευσης, είναι μητέρα δύο αγοριών και ζει στη Ρόδο.
Χάρις Κόντου

Add To TwiiterRetweet This Post item information on FacebookShare This Stumble ThisStumbleUpon This Digg ThisDigg This Add To Del.icio.usBookmark This
  • BizUpdate

  • Χορηγός Επικοινωνίας





  • Συνεντεύξεις

  • Εγγραφείτε στο newsletter μας

  • Facebook Watch: η νέα τηλεόραση είναι εδώ, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

    Facebook Watch
    » Διαβάστε περισσότερα
  • Συνεργαζόμαστε με:

  • Ιστορίες που δεν σου είπαν

  • Υποστηρίζουμε το WWF Ελλάς

  • The #flusttags

Google+