Your world of Wordpress Themes, Wordpress Templates by WpDance

Home » art-flust » Ιστορίες Μουσικών 1η: «Χώμα ελληνικό», του Στάθη Παχίδη

Ιστορίες Μουσικών 1η: «Χώμα ελληνικό», του Στάθη Παχίδη

xflusters Δεκ 18,2012 0 Σχόλια

Πτήση για Γερμανία – μεσημεριανή την είχαν προγραμματίσει και βραδινή προέκυψε. Φώτα νοσοκομείου και λίγες αναταράξεις στη δεύτερη θέση για τους εξουθενωμένους από την ολυμπιακή καθυστέρηση αρκετών ωρών επιβάτες. Ένας απ’  τους ταλαιπωρημένους, στητός κι αγέρωχος, κάπου στη μέση της ατράκτου,  με τις άκρες των ματιών να ελέγχει αν και πόσοι τον αναγνώρισαν, ο «παππούς»- έτσι ας τον λέμε γιατί έτσι τον αποκαλούσε ερήμην του και η ορχήστρα, που τον περιτριγύριζε στο αεροσκάφος.

Μεσαίο «όνομα», λαϊκός τραγουδιστής της δεκαετίας του 60, με κάποιες επιτυχίες μελό του στυλ «Το λουστράκι ήταν παιδί μου», «Έφαγα το Σύμπαν» ή το καλύτερο «Ο αλλοίθωρος», είχε περάσει από καιρό στο ημίφως των γαβγιστηρίων της Εθνικής  και τώρα, στα εβδομήντα παρά – εβδομήντα και, ένα τριήμερο εξτραδάκι στη  γερμανική μεταναστούπολη φάνταζε σαν ένα μικρό εφάπαξ. Οι Έλληνες εκεί, ειδικά σε μεγαλύτερες ηλικίες,   είτε από κενό πληροφόρησης είτε από νοσταλγία είχαν μια προσκόλληση στον ήχο και στα πρόσωπα της δεκαετίας, που τους έδιωξε απ’ την πατρίδα, οπότε ήλθε η πρόσκληση, μια κι η φωνή δεν είχε σπάσει και πολύ.

Ο «παππούς» τη «Λάσσυ» (έτσι λεγόταν το μαγαζί) δεn την ήξερε αλλά απ’ όσα του’ χε περιγράψει ο ατζέντης, μια τζούρα Ομόνοιας μέσα στους σαλαμοθρεμμένους ήταν. Ορχήστρα δική του δεν είχε από χρόνια-βρήκε ένα μπουζουκτσή κι έναν αρμονίστα της φάρας του, που δε τους είχε πάει η σαιζόν μ’ ένα ξανθό καβαλημένο πεκινουά του μισού σουξέ κι ήταν στη δίαιτα. Ο ντράμμερ άκουγε στο καλλιτεχνικό  Αιγύφτιος κι ο κιθαρίστας ροκάς (άλλο κι αυτό) με ξεβαμμένο τζην και δερμάτινο— άντε βγάλ’ τον έτσι στο πατάρι. Τα μεροκάματα καλά για όλους και σε μάρκα – δε θα παίξουμε και για το Χέλμουτ Κολ αντέτεινε ο «παππούς» στον μπουζουκτσή, που πήγε να γκρινιάξει. Ένα μόνο απόγεμα πρόβαραν κάπως τα τραγούδια στο σπίτι και νάτοι τώρα καθυστερημένοι πάνω από τετράωρο να προσγειώνονται σε έδαφος γερμανικό.

Όσο πιο γρήγορα μπορούσαν, πέρασαν από τον έλεγχο διαβατηρίων και τρεχάτοι φόρτωσαν τα όργανα και τις αποσκευές σ’ ένα βανάκι, που είχε στείλει το μαγαζί για να τους παραλάβει- ο οδηγός (ένας Πόντιος από ένα χωριό της Βέροιας) τους είπε πως ο κόσμος ήδη είχε αρχίσει να μπαίνει. Ίσα που προλάβαιναν ν’ αφήσουν τα πράγματα στο ξενοδοχείο, να βάλλουν κανένα ρούχο και κατευθείαν για τη «Λάσσυ». Για sound check – check up  έλεγε ο «παππούς»- ούτε λόγος βέβαια.

Είχε πάει έντεκα και κάμποσο κι η «Λάσσυ» ήταν πια φίσκα, όταν το βανάκι ξεκίνησε να κάνει σφήνες στους δρόμους της γερμανικής μεγαλούπολης-σε δέκα θα ‘ στε στο πατάρι είπε ο Πόντιος στην κοστουμαρισμένη παρέα και στον κιθαρίστα με το δερμάτινο. Εκεί κάπου ακούστηκε το γρύλισμα απ’ την μπροστινή θέση, όπου καθόταν ο «παππούς»:

– Ρεεεεεεεε….ένα πάρκο ρεεεε…. Πού ‘ ναι ένα πάρκο ρεε ..ένα πάρκο και μια νάυλον σακούλα  χωρίς γράμματα οπωσδήποτε τώωωρααα…

Η απορία όλων μεγάλη αλλά ποιός να φέρει αντίρρηση και τι να συζητήσει, ώρα που ήταν. Μια παράκαμψη τριών τετραγώνων και μια  ακόμη καθυστέρηση έφερε το βανάκι  μπρος στο σκοτεινό γερμανικό πάρκο. Ο «παππούς» κατέβηκε εσπευσμένα με μια σακούλα χωρίς γράμματα, που βρέθηκε κι ο κιθαρίστας ρώτησε ρητορικά αν έχει  συχνοουρία, μια κι η παρέα  είτε από απορία είτε από αμηχανία σιωπούσε. Η επιστροφή στο αυτοκίνητο έγινε σε πέντε έξι λεπτά το πολύ και συνοδεύτηκε από μια περίπου γεμάτη σακούλα κι ένα επιτακτικό «φύγαμεεεε»….

Χαμηλωμένα τα φώτα στην πίστα της «Λάσσυ», μισή ώρα αργότερα, κι η ορχήστρα σε ρυθμό αυστηρό και κιμπάρικο παίζει επαναλαμβανόμενη την εισαγωγή του βουλιμικού σουξέ του παρελθόντος «Έφαγα το Σύμπαν», ουβερτούρα για τον ερχόμενο. Οι θαμώνες ξεσπούν σε αποθεωτικό χειροκρότημα,  όταν ο καλλιτέχνης  εμφανίζεται στη σκηνή-κάποιοι σηκώνονται όρθιοι… Ο «παππούς» κάνει μια βαθιά υπόκλιση στο κοινό και αργά και  τελετουργικά παραλαμβάνει τη νάυλον σακούλα από ένα σερβιτόρο. Την ανοίγει και αναποδογυρίζει στην πίστα το περιεχόμενό της, λέγοντας την πρώτη του φράση για εκείνη τη βραδιά από το μικρόφωνο:

-Αδέρφιααααα,  χώμα ελληνικό.

(πρώτη δημοσίευση στο www.protagon.gr)

Add To TwiiterRetweet This Post item information on FacebookShare This Stumble ThisStumbleUpon This Digg ThisDigg This Add To Del.icio.usBookmark This
  • BizUpdate

  • Χορηγός Επικοινωνίας





  • Συνεντεύξεις

  • Εγγραφείτε στο newsletter μας

  • Facebook Watch: η νέα τηλεόραση είναι εδώ, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

    Facebook Watch
    » Διαβάστε περισσότερα
  • Συνεργαζόμαστε με:

  • Ιστορίες που δεν σου είπαν

  • Υποστηρίζουμε το WWF Ελλάς

  • The #flusttags

Google+