Your world of Wordpress Themes, Wordpress Templates by WpDance

Home » flust-άρω » Η υποκρισία βλάπτει περισσότερο από το τσιγάρο, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ

Η υποκρισία βλάπτει περισσότερο από το τσιγάρο, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ

Μιχάλης Παπαμιχαήλ Δεκ 12,2013 0 Σχόλια

3991495383_372b9a75d4_z

Ίσως δεν βρω ποτέ λαθραία τσιγάρα, αλλά αν συναντήσω ελεγκτή την ώρα που πίνω και καπνίζω, ελπίζω να δω την απογοήτευση και την μετάνοια στο βλέμμα του, για να μην θελήσω να σβήσω το τσιγάρο μου μέσα στο ρουθούνι του. Είμαι καπνιστής εδώ και 15 χρόνια περίπου, δηλαδή πολύ περισσότερα από όσα θα έπρεπε. Παρόλα αυτά, δεν έχω πάρει ούτε μία τζούρα «στη ζούλα», δηλαδή χωρίς να πληρώσω τον φόρο που της αναλογεί. Σε αυτό το σημείο αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τους τρέχοντες συντελεστές Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης Βιομηχανοποιημένων Καπνών, η φορολογία για το στριφτό μου τσιγάρο ανέρχεται στο «67% επί της κατά χιλιόγραμμο τιμής λιανικής πώλησης». Το στριμμένο τσιγάρο φορολογείται λίγο πιο εξεζητημένα, με 7,5% πάγιο φόρο και 58,823% αναλογικό φόρο. Με αφορμή τα τελευταία αλλεπάλληλα «χτυπήματα» της Ελληνικής Αστυνομίας στο λαθρεμπόριο τσιγάρου και τις φήμες για νέους αντικαπνιστικούς ελέγχους σε καφετέριες και μπαράκια, κάθε τζούρα είναι πιο βαθιά από την προηγούμενη.

«Χτυπώντας» τα λαθραία τσιγάρα, η ΕΛ.ΑΣ ουδεμία υπηρεσία παρέχει στην κοινωνία, παρά μόνο προστατεύει τα έσοδα του κράτους και διπλασιάζει τα έσοδα των καπνοβιομηχανιών, καθώς το συγκεκριμένο προϊόν φεύγει σε κάθε περίπτωση νομότυπα από τον κατασκευαστή, ακόμα κι αν φτάνει παράνομα στον καταναλωτή. Ωραίο; Ωραίο! Όσον αφορά στα διαφυγόντα κρατικά έσοδα, παρότι οι ελληνικοί φορολογικοί συντελεστές παραμένουν ταπεινοί σε σχέση με άλλους της βόρειας Ευρώπης, ανέρχονται σε αρκετά εκατομμύρια ευρώ και δικαιολογούν την επένδυση πόρων και χρόνου της αστυνομίας. Ουσιαστική υπηρεσία στην κοινωνία θα αποτελούσαν τα χτυπήματα στα «σκληρά» ναρκωτικά, αλλά το κράτος δεν φορολογεί την πρέζα, οπότε δεν την κυνηγάει.

Η Smoke Free Partnership είναι μια οργάνωση συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Πνευμονολογικής Εταιρείας, του βρετανικού Αντικαρκινικού Ερευνητικού Κέντρου και του Ευρωπαϊκού Δικτύου Καρδιολογίας. Το παρακάτω απόσπασμα ανήκει στην έκθεση «Φορολογία καπνού και παράνομο εμπόριο» και υποτίθεται ότι καταρρίπτει την υπεράσπιση του καπνίσματος ως ελεύθερης προσωπικής επιλογής που δεν θα έπρεπε να τιμωρείται με φορολόγηση :

• Όλοι πρέπει να πληρώνουν φόρους και οι καπνιστές θα έπρεπε να συνεισφέρουν επίσης, όπως και να πληρώνουν για τις εξωτερικότητες που προκαλούν.
• Το κάπνισμα προκαλεί χημικό και φυσικό εθισμό και οι καπνιστές δεν είναι ελεύθεροι να επιλέξουν εφόσον είναι εθισμένοι.
• Οι περισσότεροι καπνιστές θα ήθελαν να κόψουν το κάπνισμα αλλά δεν το κάνουν λόγω έλλειψης κινήτρων. Το να επιτρέπουμε να είναι φθηνός και προσιτός ο καπνός δεν αποτελεί κίνητρο για την διακοπή του καπνίσματος.
• Οι περισσότεροι καπνιστές εθίστηκαν στον καπνό στην εφηβεία τους, προτού αποκτήσουν την δυνατότητα να «επιλέξουν» να καπνίσουν με βάση τη λογική τους ως ενήλικες.

Η βαρύτητα της έκδοσης και του περιεχομένου της είναι ανάλογη της αμελητέας βαρύτητας της οργάνωσης που την εκπόνησε. Εξυπακούεται ότι, αν η Smoke Free Partnership διαλυθεί αύριο, με κανέναν απολύτως τρόπο δεν θα επηρεαστεί ο κόσμος και το μέλλον του. Απαντώ ευθέως και αντιστοίχως στο απόσπασμα :
• Ουδείς καπνιστής αρνήθηκε να συνεισφέρει πληρώνοντας φόρους. Αν οι εξωτερικότητες (αρνητικές κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις που επηρεάζουν τρίτους) αποτελούσαν προσδιοριστικό παράγοντα, η βιομηχανία τροφίμων θα έπρεπε να φορολογείται τουλάχιστον εξίσου με την καπνοβιομηχανία.
• Η χρήση του όρου «εθισμός» είναι ατυχής στην περίπτωση του καπνίσματος. Αν οι καπνιστές ήταν κυριολεκτικά(!) εθισμένοι, το τσιγάρο θα ήταν αγαθό ανελαστικής ζήτησης.
• Το συγκεκριμένο μοτίβο υποθέσεων για το τι θέλει -ή δεν θέλει- ένας άνθρωπος, συνιστά συχνά το κεφαλόσκαλο φασιστικών πρακτικών. Η φορολογία ως κίνητρο διακοπής του καπνίσματος είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας τελευταίας διαλογής.
• Ο συντάκτης του αποσπάσματος είναι μάλλον ηλίθιος, γιατί επαναλαμβάνει το επιχείρημα του δεύτερου σημείου. Η ενίσχυσή του με την παράμετρο του εφηβικού σφάλματος αποτελεί μια φτηνή επίκληση στο συναίσθημα του αναγνώστη. Αν η πολιτεία της «ενήλικης λογικής» μεριμνούσε για την υγεία των παιδιών, το τσιγάρο, όπως και το δικαίωμα ψήφου, θα απαιτούσε μία αστυνομική ταυτότητα και 18 χρόνια.

Μιχάλης Παπαμιχαήλ

Μιχάλης Παπαμιχαήλ

Γεννήθηκα στην Ρόδο τον Νοέμβριο του 1983. Σπούδασα στην Αθήνα στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου με κύκλο σπουδών πολιτικής ανάλυσης. Εργάστηκα στην Αθήνα ως συντάκτης, μεταξύ άλλων, για το αδικημένο περιοδικό CENTRO και επέστρεψα στο νησί για να υπηρετήσω. Για ένα φεγγάρι βρέθηκα στην εφημερίδα ΠΡΟΟΔΟ και συνεργάζομαι ακόμα με το περιοδικό ΛΩΤΟΣ. Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω κειμενογράφος.
Μιχάλης Παπαμιχαήλ

Add To TwiiterRetweet This Post item information on FacebookShare This Stumble ThisStumbleUpon This Digg ThisDigg This Add To Del.icio.usBookmark This
  • BizUpdate

  • Χορηγός Επικοινωνίας





  • Συνεντεύξεις

  • Εγγραφείτε στο newsletter μας

  • Facebook Watch: η νέα τηλεόραση είναι εδώ, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

    Facebook Watch
    » Διαβάστε περισσότερα
  • Συνεργαζόμαστε με:

  • Ιστορίες που δεν σου είπαν

  • Υποστηρίζουμε το WWF Ελλάς

  • The #flusttags

Google+