Your world of Wordpress Themes, Wordpress Templates by WpDance

Home » ευ-flust » Η Σαντορίνη στα 1707, της Δήμητρας Παπαναστασοπούλου (μέρος α΄)

Η Σαντορίνη στα 1707, της Δήμητρας Παπαναστασοπούλου (μέρος α΄)

xflusters Μαρ 10,2013 0 Σχόλια

Η Θήρα, γνωστότερη σαν Σαντορίνη στις μέρες μας, είναι πόλος έλξης από όλο τον κόσμο. Άνθρωποι τρέχουν να δουν το αξιοπρόσεκτο, τρομερό και σκοτεινό πρόσωπο της καλντέρας, να δουν το απίστευτο ηλιοβασίλεμα πίσω από τους κατάμαυρους όγκους της.

Τις τελευταίες δεκαετίες, οι ανασκαφές έφεραν στο φως μοναδικούς θησαυρούς, έδειξαν έναν πολυεπίπεδο, προχωρημένο πολιτισμό, μας άφησαν άφωνους. Μέρα τη μέρα, οι ανασκαφές φέρνουν στην επιφάνεια περισσότερα στοιχεία για τον πλούσιο οικισμό στο νότιο τμήμα του νησιού, που σήμερα ονομάζουμε Ακρωτήρι.Το ηφαίστειο, μπορεί να έχει σιγάσει από το 1613 π.Χ. που σκόρπισε το θάνατο. Οι σεισμοί, όμως, καταστροφικοί πολλές φορές, δεν έχουν σταματήσει τις επισκέψεις τους στο πολύπαθο νησί.

Στο σημερινό μου αφιέρωμα, θα διαβάσετε για μια ακόμη σειρά σεισμών, συνοδευόμενους και από κάποιες μικροεκρήξεις, που έγιναν το 1707. Το κείμενο βασίζεται στις εντυπώσεις ενός Γάλλου ιερέα. Οι αντιδράσεις, τόσο οι δικές του, όσο και των κατοίκων, συγκρινόμενες με σημερινές αντιδράσεις σε παρόμοια φαινόμενα, δείχνουν για άλλη μία φορά, πόσο μικροί και αδύναμοι νοιώθουμε όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με το θυμό της Φύσης. Είναι η χρονιά που το ηφαίστειο ξαναξυπνά. Αυτό το ξύπνημα έφερε στον κόσμο το νησάκι της Νέας Καμένης, όπως θα το ονομάσουν. Ο πατήρ Ταριγιόν, που ήταν στο νησί πριν την έκρηξη και παρέμεινε σχεδόν ένα χρόνο μετά από αυτήν, έστειλε μια μακροσκελή ενημέρωση στον βασιλιά του, Λουδοβίκο ΙΔ΄.

Στις 18 Μαΐου 1707, δύο μικρές σεισμικές δονήσεις έγιναν αισθητές στους Σαντορινιούς. Κανείς τους δεν έδωσε προσοχή, μαθημένοι από τα συχνά κουνήματα. Ωστόσο, από εκείνη τη στιγμή άρχισε να αναδεύεται το νησάκι στα βάθη της θάλασσας και να ανεβαίνει σιγά- σιγά στην επιφάνεια. Την επόμενη το πρωί, οι ναυτικοί είδαν να ξεμυτίζουν κάποιες κορυφές πάνω από τα κύματα και πίστεψαν ότι επρόκειτο για κάποιο νυχτερινό ναυάγιο. Μπήκαν στα πλεούμενά τους και πήγαν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν να μαζέψουν ό, τι προλάβαιναν. Αντί για ναυάγιο, έπεσαν πάνω σε βράχια. Τρομαγμένοι γύρισαν πίσω άρον- άρον και άρχισαν να μιλούν για το παράξενο φαινόμενο που είχαν δει. Όλοι πανικοβλήθηκαν. Αλλοπαρμένος ο κόσμος ζούσε στιγμές αγωνίας, προσεύχονταν στο Θεό να φανεί φιλεύσπλαχνος, να μην τους καταποντίσει και τους εξαφανίσει.

Πέρασαν τρεις ατελείωτες μέρες χωρίς να συμβεί τίποτε. Κάποιοι θαρραλέοι αποφάσισαν να ξαναπάνε στο σημείο και να το εξετάσουν καλύτερα. Το τριγύρισαν με τις βάρκες τους και διαπιστώνοντας ότι δεν υπήρχε κίνδυνος, πάτησαν στην πρωτοφανέρωτη στεριά. Περίεργοι, πέρασαν από βράχο σε βράχο, διαπιστώνοντας ότι βρίσκονταν σε μια άσπρη πέτρινη μάζα,
που κοβόταν σαν ψωμί. Έμοιαζε τόσο πολύ στο χρώμα, στη σύσταση και στη γεύση ακόμη, που μερικοί είπαν ότι ήταν κριθαρόψωμο! Αυτό που τους εντυπωσίασε, ήταν τα αμέτρητα στρείδια, που κολλημένα στα βράχια, παρουσίαζε μια εικόνα απόλυτα φανταστική. Έπεσαν όλοι πάνω τους και τα μάζευαν σαν τρελοί.

Ξαφνικά, τα βράχια κουνήθηκαν, οι ψαράδες έχασαν την ισορροπία τους. Κατατρόμαξαν, πήδησαν στις βάρκες και κωπηλάτησαν με όλη τους τη δύναμη. Στις επόμενες μέρες το νησάκι μεγάλωσε. Ψήλωσε έξι μέτρα και το φάρδος του έφτασε στα δώδεκα. Δεν μεγάλωνε ούτε κανονικά, ούτε ομοιόμορφα. Πότε κατέβαινε και μίκραινε σε ένα σημείο, πότε ψήλωνε και άπλωνε σε άλλο. Μια μέρα είδαν ένα βράχο στη μέση της ξέρας, πάνω από δεκαπέντε μέτρα ψηλό. Δεν βάσταξε πολύ. Τέσσερις μέρες αργότερα ξαναβούλιαξε στη θάλασσα και χάθηκε. Άλλα βράχια εμφανίζονταν για να εξαφανιστούν, άλλα μπαινόβγαιναν στη θάλασσα, μέχρι να το πάρουν απόφαση και να μείνουν έξω, να στεριώσουν. Όλοι αυτοί οι κλυδωνισμοί, συγκλόνιζαν το μικρό ξερονήσι και τελικά, άφησαν μια βαθειά ρωγμή στην κορυφή του.

Η θάλασσα, στο μεταξύ, άλλαζε του κόσμου τα χρώματα. Από πράσινη γίνονταν κόκκινη και μετά ανοιχτή κίτρινη. Μια έντονη, βαριά μυρωδιά ανέβαινε από τα βάθη της, φέρνοντας δυσφορία στον κόσμο, εμποδίζοντας τις ανάσες.

( συνεχίζεται)

Add To TwiiterRetweet This Post item information on FacebookShare This Stumble ThisStumbleUpon This Digg ThisDigg This Add To Del.icio.usBookmark This
  • BizUpdate

  • Χορηγός Επικοινωνίας





  • Συνεντεύξεις

  • Εγγραφείτε στο newsletter μας

  • Facebook Watch: η νέα τηλεόραση είναι εδώ, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

    Facebook Watch
    » Διαβάστε περισσότερα
  • Συνεργαζόμαστε με:

  • Ιστορίες που δεν σου είπαν

  • Υποστηρίζουμε το WWF Ελλάς

  • The #flusttags

Google+