Your world of Wordpress Themes, Wordpress Templates by WpDance

Home » ευ-flust » Η μανέστρα της γιαγιάς, της Εμμανουέλας Κόκκαλη

Η μανέστρα της γιαγιάς, της Εμμανουέλας Κόκκαλη

Εμμανουέλα Κόκκαλη Ιουλ 15,2013 0 Σχόλια

Είχα την τύχη να μεγαλώσω με την προ-γιαγιά μου, τη γιαγιά της μαμάς μου! Μια δυνατή γυναίκα, πάντα χαμογελαστή μέχρι το τέλος, ακριβώς 7 μήνες πίσω. Είχε αρχοντική ομορφιά, μικρά σκιστά μάτια, έντονα ζυγωματικά, λεπτά χείλη, γλυκό χαμόγελο. Φορούσε πάντα τη βέρα της και το δαχτυλίδι του αρραβώνα στο ίδιο δάχτυλο κι ένα πολύ-πολύ λεπτό ρολόι αντίκα στον καρπό. Αυτά μόνο. Δεν της άρεσαν τα πολλά στολίδια αλλά της άρεσαν τα ωραία και πολυτελή υφάσματα, τα εντυπωσιακά παλτό, τα μεταξωτά μαντίλια και τα ζεστά χρώματα. Σικάτη παρουσία με τη βεντάλια της στο χέρι πάντα, γλυκομίλητη, αληθινά καθωσπρέπει!

Ζούσε πάρα πολλά χρόνια στα Πατήσια και την αγαπούσε πολύ τη γειτονιά της, δεν την άλλαζε με τίποτα! Της άρεσε που ήξερε τον μπακάλη, τον φούρναρη, τον φαρμακοποιό και όλοι όταν έβγαινε στην αγορά της χαμογελούσαν εγκάρδια, καταλάβαινες αμέσως ότι την εκτιμούσαν, την είχαν μέσα στην καρδιά τους! Το πιο αγαπημένο της σπίτι ήταν ένα δροσερό υπόγειο στην Πυρσόγιαννη , στο οποίο περνούσα κι εγώ πολλές ώρες! Ξάπλωνα τα μεσημέρια και με νανούριζαν τα βήματα των περαστικών. Μάλιστα το είχα κάνει παιχνίδι και τρελαινόμουν να παρατηρώ τα παπούτσια τους, μόνο αυτά έβλεπα από το μακρόστενο παράθυρο πάνω απ’ το κρεβάτι. Είχε πάντα στο ντουλάπι της κακάο Cadbury, μακεδονικό χαλβά, μερέντα και μαύρο τσάι για τα απογεύματα που το σέρβιρε με ένα ξύλο κανέλας, μέλι και μια φέτα λεμόνι!

Η γιαγιά η Δήμητρα ήταν μερακλού, καθόλου μίζερη παρόλο που είχε ζήσει δύσκολα παιδικά χρόνια. Ήταν 2 χρονών στην καταστροφή της Σμύρνης, ήρθε Αθήνα και μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο, όμως κουβαλούσε πάντα την αρχοντιά της Σμύρνης στο αίμα της και αυτό φαινόταν! Νομίζω πως της μοιάζω σε πολλά και μου έμαθε πολλά, της άρεσε να ανατρέφει τα παιδιά της σωστά, με ήθος, με αξίες, ήθελε να μορφωθούμε, να γίνουμε καλές νοικοκυρές, να είμαστε καθαρές, να έχουμε τη δουλειά μας, να είμαστε σωστές στις υποχρεώσεις μας, να μην παντρευτούμε νέες, να ζήσουμε τη ζωή μας! Ήταν αρκετά προοδευτική και παρακολουθούσε τα πάντα, αν μιλούσες μαζί της, πραγματικά δεν θα καταλάβαινες την ηλικία της.

Θα μπορούσα να μιλάω ώρες ατελείωτες για τη γιαγιά, αλλά σε αυτό που θέλω να επικεντρωθώ, είναι η μαγειρική της και οι γεύσεις με τις οποίες την έχω συνδέσει. Όλοι φυσικά θα πείτε ότι η γιαγιά σας μαγείρευε καταπληκτικά και σαν το γιαγιαδίστικο φαγητό δεν έχει, αλλά να σας πω κάτι? Νομίζω ότι η δική μου η γιαγιά μαγείρευε καλύτερα από όοοολες τις γιαγιάδες του κόσμου! Έβαζε όλη της την τέχνη, δεν βαριόταν ποτέ, δεν τσιγκουνευόταν στην ποιότητα των υλικών, της άρεσε όλη η διαδικασία και μπορεί να μην έκανε πολύ ασυνήθιστα φαγητά, ήταν κλασική στις επιλογές της, όμως έκανε τα πιο βαρετά φαγητά να φαίνονται μοναδικές γκουρμεδιές! Και της άρεσε που κι εγώ μαγείρευα από μικρή και το ευχαριστιόμουν, ήταν υπερήφανη! Όλες οι αναμνήσεις από τη γιαγιά είναι τόσο τρυφερές, τόσο γλυκές, τόσο νόστιμες! Στενοχωριέμαι όμως γιατί μου λείπει η παρουσία της και οι σοφές κουβέντες της αλλά κι εκείνη η ζουμερή μανέστρα!. Όσες φορές και να τη φτιάξω, ποτέ δεν είναι ίδια με τη δική της. Πήρε μαζί της όλες εκείνες τις γεύσεις με τις οποίες μεγαλώσαμε και τώρα πρέπει να πορευτούμε με τις δικές μας. Τουλάχιστον έχουμε να ακολουθούμε τις συμβουλές της, αυτές και οι αναμνήσεις μένουν, δεν χάνονται ποτέ!

Υλικά για τη μανέστρα της γιαγιάς
250 γρ. μανέστρα (κριθαράκι)
Ντοματοπολτό διπλής συμπύκνωσης των 70γρ. (η γιαγιά πάντα έβαζε «Κύκνος»)
2-3 κουτ. σούπας ελαιόλαδο
Αλάτι/πιπέρι
1 κύβο βοδινό
1 σκελίδα σκόρδο κομμένη στη μέση

Εκτέλεση
Ρίχνουμε σε μια φαρδιά κατσαρόλα όλα τα υλικά μας , εκτός από το κριθαράκι , μαζί με λίγο νερό και τα αφήνουμε να βράσουν, ώστε να έχουμε μια μυρωδάτη σάλτσα. Προσθέτουμε και το κριθαράκι καθώς και λίγο ζεστό νερό και αφήνουμε να βράσει, να μαλακώσει και να δέσει με τη σάλτσα. Θα βγει σαν μια πηχτή σούπα, δεν θέλουμε να «σωθεί» εντελώς το νερό. Σερβίρεται απευθείας, ζεστή, με χοντροκομμένη φέτα από πάνω ή φλοίδες γραβιέρας! Κι εσύ να κάθεσαι να βλέπεις το τυρί να βουλιάζει νωχελικά μέσα στο κόκκινο ζουμάκι!

Όσο απλό φαίνεται αυτό το πιάτο, τόσο αρχοντικό είναι! Οι παλιοί ήξεραν καλά πως η νοστιμιά κρύβεται στα απλά πράγματα. Εμείς πλέον ικανοποιούμαστε δύσκολα, συνεχώς ψάχνουμε το κάτι καλύτερο, το κάτι ξεχωριστό και χάνουμε όλο το νόημα… Food for thought.

eating-around

Εμμανουέλα Κόκκαλη

Εμμανουέλα Κόκκαλη

blogger at eating around
Γράφει με μεγάλη χαρά κείμενα με συνταγές που η ίδια μαγείρευε καθημερινά στο σπίτι της.Ένα απόγευμα, τον Φεβρουάριο του 2010, καθώς διαβάζει ένα blog, ακολουθεί τα βήματα δημιουργίας ενός δικού της και βρίσκεται μπροστά σε μια χαρούμενη σελίδα με το όνομα Εating Αround, ένα blog φαγητού. Παράλληλα, δίνει κείμενα στο trome.gr, το lovecooking.gr και το lifezone.gr, το AthinoramaUmami.gr, το exostispress.gr και φυσικά στο Flust.gr. Μαγειρεύει επίσης στην εκπομπή Join Us του Σκαι και είναι ραδιοφωνική παραγωγός στο amagiradio.com
Εμμανουέλα Κόκκαλη

Add To TwiiterRetweet This Post item information on FacebookShare This Stumble ThisStumbleUpon This Digg ThisDigg This Add To Del.icio.usBookmark This
  • BizUpdate

  • Χορηγός Επικοινωνίας





  • Συνεντεύξεις

  • Εγγραφείτε στο newsletter μας

  • Facebook Watch: η νέα τηλεόραση είναι εδώ, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

    Facebook Watch
    » Διαβάστε περισσότερα
  • Συνεργαζόμαστε με:

  • Ιστορίες που δεν σου είπαν

  • Υποστηρίζουμε το WWF Ελλάς

  • The #flusttags

Google+