Your world of Wordpress Themes, Wordpress Templates by WpDance

Home » flust-άρω » Η άγνοια ταιριάζει στους Έλληνες, της Χριστίνας Καλογεροπούλου

Η άγνοια ταιριάζει στους Έλληνες, της Χριστίνας Καλογεροπούλου

Χριστίνα Καλογεροπούλου Οκτ 02,2013 2 Σχόλια

@flickr.com

Η ιστορία μιας χώρας, λένε, είναι και η ταυτότητά της, αυτό που την κάνει ξεχωριστή και μοναδική ανάμεσα στις άλλες. Εξηγεί, σε όποιους αφιερώσουν λίγο χρόνο για να εντρυφήσουν σε αυτή, τον τρόπο με τον οποίο έχει διαπλαστεί μια χώρα, αλλά και τους λόγους για τους οποίους η χώρα αυτή έχει πάρει κάποια συγκεκριμένα μονοπάτια επιλογών με το πέρασμα των χρόνων. Έτσι και η Ελλάδα, έχοντας ως εφαλτήριο την ιστορία της που μετρά χιλιάδες χρόνια, μπορεί να σεμνύνεται ότι έχει αναδείξει πλήθος σκεπτόμενων ανθρώπων, φιλοσόφων, ρητόρων και διακεκριμένων ανθρώπων του πνεύματος. Η ιστορία λοιπόν είναι το μοναδικό έρεισμα που καθιστά αξιόμεμπτη την υπόνοια φυλετικού κομπασμού και έπαρσης.

Όμως, όπως «το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα», έτσι και η άγνοια ταιριάζει στους Έλληνες. Εάν ρωτούνταν οι Έλληνες τι έγινε στις 27 Σεπτεμβρίου 1831 – ή έστω με το νέο ημερολόγιο στις 9 Οκτωβρίου του ίδιου έτους – τι θα απαντούσαν άραγε; Ένα τεράστιο ποσοστό σίγουρα θα έξυνε όλο απορία και αμηχανία το τριχωτό της κεφαλής τους… «Η άγνοια δεν είναι αθωότητα, είναι αμαρτία», έχει πει τόσο εύστοχα ο Βρετανός ποιητής Robert Browning. Στις 27 Σεπτεμβρίου του 1831, λοιπόν, ημέρα Κυριακή και ώρα γύρω στις 6.30 π.μ., μπροστά στην πόρτα του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο, δολοφονήθηκε ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας, από τον Κωνσταντίνο και το Γεώργιο Μαυρομιχάλη. Ο Καποδίστριας, πηγαίνοντας, όπως συνήθιζε, το πρωί εκείνο να εκκλησιαστεί, βρέθηκε αντιμέτωπος με τον ζοφερό άγγελο ο οποίος τελικά στέρησε από την Ελλάδα έναν άνθρωπο που θα μπορούσε να δώσει ακόμη περισσότερα από όσα έδωσε τα μόλις 3 χρόνια που διετέλεσε κυβερνήτης.

Στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, λοιπόν, το πρωί της 27ης Σεπτεμβρίου, φέτος το 2013, αν και Παρασκευή, ένας παπάς, δύο ψάλτες και άλλα τέσσερα άτομα το πολύ, σηκώθηκαν προτού ξημερώσει και ετοίμασαν να κάνουν ένα εωθινό μνημόσυνο εις μνήμην του Ιωάννη Καποδίστρια. Ανάβοντας ένα κερί μπροστά από τη φωτογραφία του και στολίζοντας με το όνομα «Ιωάννης» μια τρόπον τινά πίτα πασπαλισμένη με ζάχαρη άχνη που βρισκόταν στο κέντρο της εκκλησίας, αφιέρωσαν μία τρίωρη λειτουργία για να θυμηθούν την αποφράδα ημέρα που χάθηκε αυτή η ψυχή.

Όμως, λες και η πόλη του Ναυπλίου να περιβρεχόταν, όχι από τον Αργολικό κόλπο, μα από μια θάλασσα άγνοιας και λησμονιάς, οι παρευρισκόμενοι στο μνημόσυνο μπορούσαν να μετρηθούν στα δάχτυλα των δύο χεριών. Ένα λυπηρό θέαμα να παρακολουθεί κανείς καθώς περιέρχεται σε μια λυπηρή συνειδητοποίηση. Ο τραγικός και τόσο άδικος θάνατος του Ιωάννη Καποδίστρια, ενός ανθρώπου που μόχθησε και ενδιαφέρθηκε ειλικρινά για την Ελλάδα, θα έπρεπε να αξίζει μια επίσκεψη λίγων ωρών. Δεν βρισκόταν κανένας εκεί. Ούτε ο δήμαρχος του Ναυπλίου, ούτε ιστοριοδίφες, ούτε καθηγητές, ούτε απλοί πολίτες. Αυτοί που ήταν εκεί, ήταν γύρω στα 5-10 άτομα που με την ψυχή τους έψαλλαν ύμνους για τον Ιωάννη Καποδίστρια.

Όσο περνά ο καιρός, η συνειδητοποίηση εντείνεται ολοένα και περισσότερο. Είμαστε η χώρα των αντιθέσεων. Με την όποια ευκαιρία, αυθωρεί και παραχρήμα προτάσσουμε την ιστορία μας και τα κατορθώματα της χώρας μας, όμως στην ουσία είτε τα γνωρίζουμε αποσπασματικά, είτε τα αγνοούμε παντελώς. Τι σημασία έχει, άραγε, εάν κάθε μέρα επισκέπτονται χιλιάδες τουρίστες την εκκλησία για να διαβάσουν την επιγραφή, στην οποία αναγράφεται το γεγονός της δολοφονίας και για να δουν το σημείο όπου χτύπησε η σφαίρα; Την ημέρα που θα έπρεπε να θυμηθούμε, ξεχάσαμε. Οι Έλληνες παραμένουμε αγνώμονες και όσο περνάει ο καιρός ξεχνούμε ολοένα και περισσότερο. Άραγε δεν ενδιαφερόμαστε;

Χριστίνα Καλογεροπούλου

Χριστίνα Καλογεροπούλου

Γεννήθηκε ένα ανοιξιάτικο πρωινό του Μαΐου. Ήταν 5 χρόνια πριν τη νέα χιλιετία. Αποφοίτησε από την Ελληνογερμανική Αγωγή και προσώρας φοιτά –προσπαθεί τουλάχιστον- στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, στο τμήμα Φιλοσοφίας , Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας. Μιλάει στα Αγγλικά, στα Γερμανικά και στα Γαλλικά. Λατρεύει τη λογοτεχνία, τον κινηματογράφο, τα ταξίδια και το κόκκινο κρασί. Τα υπόλοιπα, μέσα από την πένα της.
Χριστίνα Καλογεροπούλου

Add To TwiiterRetweet This Post item information on FacebookShare This Stumble ThisStumbleUpon This Digg ThisDigg This Add To Del.icio.usBookmark This
  • Nick Renito

    Είναι απίστευτα όμορφη η αφήγηση σου Χριστίνα, αλλά πιο πολύ απίστευτα τα γεγονότα που τόσο αυθεντικά και με απλότητα περιγράφεις !..Οι διαπιστώσεις σου για την γιορταστική αυτήν εκδήλωση , στην μνήμη του πρώτου κυβερνήτη της χώρας μας, Γιάννη Καποδίστρια , δείχνει πόσο τραγικά ανεύθυνα ξεχνάμε την ιστορία του τόπου μας και προπαντός αυτούς που έχουν ολόψυχα προσφέρει προοδευτικές ανταύγειες στην χώρα μας και κατ επέκταση σε εμάς!..
    Η γλαφυρότητα της πένας σου , με κάνει να είμαι τουλάχιστον χαρούμενος , για να μη πω περήφανος , που είσαι η κόρη του καλύτερου μου φίλου: «Του Δημήτρη!..»

    • Christina Kal

      Είναι πράγματι πολύ κρίμα να αφηνόμαστε στη λησμονιά..
      Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια.

  • BizUpdate

  • Χορηγός Επικοινωνίας





  • Συνεντεύξεις

  • Εγγραφείτε στο newsletter μας

  • Facebook Watch: η νέα τηλεόραση είναι εδώ, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

    Facebook Watch
    » Διαβάστε περισσότερα
  • Συνεργαζόμαστε με:

  • Ιστορίες που δεν σου είπαν

  • Υποστηρίζουμε το WWF Ελλάς

  • The #flusttags

Google+