Your world of Wordpress Themes, Wordpress Templates by WpDance

Home » flust-άρω » Εμείς (και) οι άλλοι της Ελλάδας, της Χριστίνας Καλογεροπούλου

Εμείς (και) οι άλλοι της Ελλάδας, της Χριστίνας Καλογεροπούλου

Χριστίνα Καλογεροπούλου Απρ 14,2014 0 Σχόλια

@flickr.com-flust.gr

Ζούμε σε μια χώρα λιακάδας και υψηλών θερμοκρασιών που όμως η θέρμη αυτή δύσκολα διαχέεται στις θαμπές ψυχές των ανθρώπων. Ζούμε σε μια χώρα εφευρέτη (sic) της δημοκρατίας, όπου η όποια δημοκρατική ιδέα συγκρούεται από τη μία με τη γραφειοκρατία κι από την άλλη, με την ατομική συμφεροντολογία και εν τέλει θρυμματίζεται. Όπου όποιος νόμος ψηφιστεί, ταυτοχρόνως το πολυμήχανο μυαλό μας αρχίζει να μηχανεύεται τρόπους να τον παρακάμψει με όσο το δυνατόν πιο αλώβητο τρόπο. Λογικό, θα σκεφτεί κάποιος λάτρης του αρχαίου πολιτισμού, αφού η μήτις άλλωστε χαρακτήριζε και τον ίδιο τον Οδυσσέα… Όμως, πάλι, ζούμε επίσης σε μια χώρα που ελάχιστοι έχουν διαβάσει από την αρχή μέχρι το τέλος κείμενα των Αρχαίων Ελλήνων! Παρόλα αυτά, είμαστε άμεσοι απόγονοί τους –όπως λένε κάποιοι…

Ζούμε σε μια χώρα, όπου επαίτες ρακένδυτοι κουλουριάζονται σε ένα χαρτόκουτο στους πολυσύχναστους δρόμους της Αθήνας, την ίδια στιγμή που άλλοι τους διασχίζουν απορροφημένοι διαβάζοντας στις τελευταίες εξελίξεις στα ακριβοπληρωμένα κινητά τους. Όπου ρεπόρτερ βγαίνουν να κάνουν έρευνα για την κρίση, και παίρνουν συνεντεύξεις από τακτικούς θαμώνες μεγάλων εμπορικών κέντρων, οι οποίοι με τη σειρά τους κρύβουν από τις κάμερες τις άρτι αποκτηθείσες τσάντες τους που υπερχειλίζουν από κομψά, μοδάτα σύνολα –και μπόλικη υποκρισία. Όπου ανενδοίαστα κάνουν λογαριασμό, όσο είναι ο μέσος μισθός κάποιων άλλων –ενός ολόκληρου χρόνου. Ζούμε σε μια κοινωνία όπου κυριαρχεί η αντίληψη πως φταίνε οι «άλλοι», οι πολιτικοί, οι ξένοι, η Ευρώπη, η Αμερική, η Γερμανία, η οποιαδήποτε άλλη χώρα πέρα από τη δική μας και ο οποιοσδήποτε άλλος άνθρωπος πέρα από εμάς τους ίδιους. Που ο στόχος είναι να προωθείται όσο το δυνατόν καλύτερα το ψέμα και να αποσιωπάται η αλήθεια δίχως να το διακρίνει κανείς (το διέκρινε άραγε ποτέ;).

Δεν καταλαβαίνω λοιπόν γιατί μας φαίνεται τόσο παράδοξο το γεγονός πως δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε την κρίση. Αν σκεφτούμε τη γενικότερη πορεία της Ελλάδας, τι έχει αλλάξει στην προσωπική μας δράση, που κατ’εμέ είναι η αρχή και το τέλος όλων των προβλημάτων; Αντικαπνιστικός νόμος: Σε όλες τις χώρες εφαρμόστηκε εν μία νυκτί, στην Ελλάδα σε όποιο μαγαζί κι αν βρεθείς επιστρέφεις σπίτι σου σαν καπνιστός σολομός. Μερικά μάλιστα μαγαζιά ως αποθέωση της υποκρισίας έχουν και τη γνωστή ταμπελίτσα «Απαγορεύεται το κάπνισμα» δίπλα από τα τασάκια με τις εναπομείναντες γόπες. Σε αντίθεση, όπου κι αν βρεθεί κανείς στην Ευρώπη, οι καπνιστές, βρέξει – χιονίσει- εάν επιθυμούν να καπνίσουν, θα το κάνουν ελεύθερα έξω στον δρόμο. Αντιρατσιστικός νόμος: Αντί να σχηματίζεται χαμόγελο στα χείλη μας που επιτέλους γίνονται προσπάθειες να δοθεί ένα τέλος στα ανεξέλεγκτα φαινόμενα ρατσιστικής βίας στην Ελλάδα –γιατί στην Ευρώπη, αυτά που συζητούνται επ’ αόριστον εδώ, εκεί θεωρούνται αυτονόητα – αντ’ αυτού η επικοινωνιακή πολιτική προωθεί τη γιγάντωση λεπτομερειών άνευ σημασίας. Και τα πάντα χρονοτριβούν. Και η ίδια η κοινωνία τυρβάζει, αδιαφορεί, κάποτε φωνασκεί λιγάκι για να δώσει το παρόν, μα στην ουσία της αδρανεί. Κι αυτά δεν είναι παρά ελάχιστα δείγματα του τι συμβαίνει στη χώρα.

@flickr.com-flust.gr

Δεν μπορώ ακόμα να ξεχάσω ότι προσπαθούσα να εξηγήσω σε έναν Ιρλανδό φίλο πως ένα από τα πολλά προβλήματα της Ελλάδας είναι πως οι Έλληνες φορολογούμενοι δεν πληρώνουν τους φόρους τους και κάνουν τα αδύνατα δυνατά να αποφύγουν ό,τι ποσό μπορούν. Δεν μπορώ να περιγράψω με λέξεις το βλέμμα του, έμπλεο απορίας και την επαναλαμβανόμενη ερώτησή του, «but what do you mean that they don’t pay their taxes?» [=μα τι εννοείς πως δεν πληρώνουν τους φόρους τους;] Φαντάζομαι βέβαια πως ο αντίστοιχος Έλληνας θα στεκόταν με το ίδιο βλέμμα απορίας εάν του έλεγε κάποιος πως στο εξωτερικό θεωρούν δεδομένο πως οι φόροι πρέπει να πληρώνονται γιατί είναι ένας βασικός τρόπος με τον οποίο συντηρείται το κράτος, πληρώνονται υπάλληλοι, δίδεται η δυνατότητα να υπάρχουν συντάξεις, ενισχύεται η παιδεία κλπ κλπ κλπ.

Τώρα, ένα μήνα σχεδόν πριν τις Ευρωεκλογές, το (κατ’ επίφαση;) ενδιαφέρον όλων είναι στραμμένο στις δημοσκοπήσεις που εμφανίζονται καθημερινά, με τέτοιο ζήλο, που αφιερώνονται ολόκληρα δίωρα και τρίωρα εκπομπών σε αυτές, όπου αναμασιούνται ξανά και ξανά τα ίδια και τα ίδια. Δεν ασχολείται κανένας εκ των πραγμάτων με τις Ευρωεκλογές, αλλά τις επικαλούνται ως έναν τρόπο να προβλεφθεί τι θα γίνει στις εθνικές. Και όσον αφορά τις εθνικές εκλογές, οι συζητήσεις κυμαίνονται στο ‘ας ψηφήσουμε το Χ κόμμα, για να μην βγει το Ψ’. Όμως πάντα έτσι δεν γινόταν; Πότε υπήρχε ειλικρίνεια στην πολιτική σκηνή και ανιδιοτελής θέληση να γίνουν πράγματα για την Ελλάδα; Ίσως επί Καποδίστρια μονάχα. Κατά τα άλλα, τι παραπάνω κάνουν τα κόμματα που αλιεύουν τα μεγαλύτερα ποσοστά εάν όχι μόνο να υπόσχονται πως εάν εκλεγούν τα ίδια, δεν θα εκλεγούν οι άλλοι; Πάλι οι άλλοι, πάντα οι άλλοι.

Δεν είναι λοιπόν καθόλου απορίας άξιο, η κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει. Αφού δεν μας ενδιαφέρει τίποτα περισσότερο από αυτό μέχρι το οποίο φτάνει το βλέμμα μας. Σκεφτόμαστε την επόμενη μέρα και αδυνατούμε να σκεφτούμε τον επόμενο μήνα, τον επόμενο χρόνο. Σκεφτόμαστε τους άλλους και δεν μπορούμε καν να βλεφαρίσουμε σε έναν καθρέφτη που ανακλά το είδωλό μας. Μια χώρα που ζούσε με δανεικά και προσδοκούσε να ζει ευχάριστα σήμερα, αύριο, μεθαύριο, δίχως να μπορεί καν να διανοηθεί πως το πρόβλημα θα ανακύψει τον επόμενο χρόνο, πως θα πλήξει και την ίδια, κι όχι μόνο τους άλλους, μπορεί άραγε να οραματιστεί κάτι παραπάνω από πρόσκαιρες λύσεις;

Χριστίνα Καλογεροπούλου

Χριστίνα Καλογεροπούλου

Γεννήθηκε ένα ανοιξιάτικο πρωινό του Μαΐου. Ήταν 5 χρόνια πριν τη νέα χιλιετία. Αποφοίτησε από την Ελληνογερμανική Αγωγή και προσώρας φοιτά –προσπαθεί τουλάχιστον- στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, στο τμήμα Φιλοσοφίας , Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας. Μιλάει στα Αγγλικά, στα Γερμανικά και στα Γαλλικά. Λατρεύει τη λογοτεχνία, τον κινηματογράφο, τα ταξίδια και το κόκκινο κρασί. Τα υπόλοιπα, μέσα από την πένα της.
Χριστίνα Καλογεροπούλου

Add To TwiiterRetweet This Post item information on FacebookShare This Stumble ThisStumbleUpon This Digg ThisDigg This Add To Del.icio.usBookmark This
  • BizUpdate

  • Χορηγός Επικοινωνίας





  • Συνεντεύξεις

  • Εγγραφείτε στο newsletter μας

  • Facebook Watch: η νέα τηλεόραση είναι εδώ, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

    Facebook Watch
    » Διαβάστε περισσότερα
  • Συνεργαζόμαστε με:

  • Ιστορίες που δεν σου είπαν

  • Υποστηρίζουμε το WWF Ελλάς

  • The #flusttags

Google+