Your world of Wordpress Themes, Wordpress Templates by WpDance

Home » flust-άρω » Γέφυρα παιδιών στην Κηφισίας, της Μαρίας Συροπούλου

Γέφυρα παιδιών στην Κηφισίας, της Μαρίας Συροπούλου

xflusters Δεκ 10,2012 0 Σχόλια

Περνώντας βιαστικά την Κηφισίας μπορεί και να μην την έχεις  προσέξει, αν και είναι πρωτοποριακού σχεδιασμού και υψηλής αισθητικής και θα το άξιζε.

Ο λόγος, όμως, που την παρατηρώ κάθε φορά, είναι άλλος.

Έχει στηθεί εκεί μετά από το τραγικό γεγονός της έλλειψης ενός παιδιού. Ενα βράδυ Δεκέμβρη παρασύρθηκε  από διερχόμενο οδηγό  που τον παράτησε  στη λεωφόρο, πριν προλάβει να τη  διασχίσει  Ο πατέρας ήταν μηχανικός και τα σχέδια γεννήθηκαν  αμέσως  στο μυαλο του. Η χρηματοδότηση εξασφαλίστηκε  από χορηγό, αλλά σταδιακά οι περισσότεροι συμμετέχοντες θέλησαν να προσφέρουν υλικά ή εργασία, χωρίς χρήματα. Μια  αγκυλωτική γραφειοκρατία που έπρεπε να ξεπεραστεί και δυσκολίες κατασκευής, δεν ήταν προφανώς ικανές  να μας  στερήσουν την ολοκλήρωση του  έργου σε περίπου δεκαπέντε εβδομάδες.
Το μόνο που δε μπορούσε να επανορθώσει κάποιος  ήταν να μπορέσει να διαβεί τη γέφυρα ο Σόλωνας  που του αφιερώθηκε. Και δυστυχώς δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί η πρώτη ανάγκη του πατέρα για μια γέφυρα που ξεκινούσε από το σχολείο του Σόλωνα, ακολουθούσε τη διαδρομή του κι άγγιζε τον ουρανό, πριν ολοκληρωθεί στο απέναντι πεζοδρόμιο.

Αν και τη διασχίζουν τα δικά μου και χιλιάδες άλλα παιδιά  κάθε μέρα, πράγμα που φαίνεται αυτό να παρηγορεί τον πατέρα. Ακριβώς, όπως το είχε σχεδιάσει στο μυαλό του, λειτούργησε. «Οχι μια κατακόρυφη σκάλα τριων ορόφων που δε θα την προτιμούσαν   για να διασχίζουν από ψηλά το δρόμο, αλλά μια φυσική επιλογή, σαν πλατεία, σχεδόν σαν χώροι συνάθροισης με παγκάκια, στα οποία κάθονται τα παιδιά. Ενας χώρος θελκτικός που τα προσελκύει».

Εμένα,που λίγο γνώριζα το παιδί, με παρηγορεί αυτός ο τρόπος σκέψης. Να μη  βουλιάζω στην απόγνωση, να αντιδρώ, να ενεργώ.

Και μένω να κοιτάζω το σημείο που έφυγε,   όπως το υποδεικνύουν  από πάνω, οι δυο άγγελοι , τυπωμένοι σε μεγάλο μέγεθος στα τζάμια της γέφυρας, που ζωγράφισε ο Ελύτης  και δωρίστηκαν από τη σύντροφό του.

Κάθε φορά που σκέφτομαι ότι ο πόνος είναι ένα απέραντο,  αδιάβατο ποτάμι, βλέπω τρόπους να τον γεφυρώνεις….

Add To TwiiterRetweet This Post item information on FacebookShare This Stumble ThisStumbleUpon This Digg ThisDigg This Add To Del.icio.usBookmark This
  • BizUpdate

  • Χορηγός Επικοινωνίας





  • Συνεντεύξεις

  • Εγγραφείτε στο newsletter μας

  • Facebook Watch: η νέα τηλεόραση είναι εδώ, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

    Facebook Watch
    » Διαβάστε περισσότερα
  • Συνεργαζόμαστε με:

  • Ιστορίες που δεν σου είπαν

  • Υποστηρίζουμε το WWF Ελλάς

  • The #flusttags

Google+