Your world of Wordpress Themes, Wordpress Templates by WpDance

Home » flust-άρω » Αδοκίμαστη δόκιμη λύση, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ

Αδοκίμαστη δόκιμη λύση, του Μιχάλη Παπαμιχαήλ

Μιχάλης Παπαμιχαήλ Ιουν 01,2013 0 Σχόλια

Δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων ευρώ παρελαύνουν στα δελτία ειδήσεων καθημερινά και μας εξοικειώνουν με την ιδέα του βαρελιού χωρίς πάτο. Λόγω έλλειψης βαθιάς γνώσης της οικονομικής θεωρίας που εξηγεί τα ανεξήγητα ελλείμματα, έχουμε χάσει την «αίσθηση του ρευστού». Έχουμε, δηλαδή, ξεχάσει την αξία του χρήματος κυρίως σε ταπεινά μεγέθη. Ξεχάστε λοιπόν τα αστρονομικά ποσά! Σύμφωνα με πολλούς, με 50.000 ευρώ «ανοίγεις μαγαζάρα», ενώ σύμφωνα με κάποιους άλλους με το ίδιο ποσό καλύπτεις μισθολόγιο, ενοίκιο, εξοπλισμό και αναλώσιμα ερευνητικής ομάδας τριών ατόμων με αντικείμενο Ιστορίας για έναν ολόκληρο χρόνο… Σε αυτό το σημείο, ενός λεπτού σιγή για την επιστημονική έρευνα στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα των 87.455 επιστημονικών δημοσιεύσεων στην περίοδο 2000 – 2010 με αξιέπαινους συντελεστές μεταβολής αριθμού δημοσιεύσεων για τα δεδομένα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, πλέον καταφεύγει, μεταξύ άλλων, στην παύση διορισμού εκλεγμένων μελών Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Όπου «μεταξύ άλλων», βλέπετε στάσεις πληρωμών επιστημονικού προσωπικού, καθυστερήσεις ερευνητικών προγραμμάτων, παρακώλυση διεθνών συνεργασιών και ισχνή απορρόφηση ευρωπαϊκών κονδυλίων. Τέλος, οι κακές γλώσσες λένε ότι κάποια ερευνητικά κέντρα πέρασαν χειμώνα χωρίς πετρέλαιο θέρμανσης.

Η έρευνα στη χώρα μας διεκδικεί το βαίνον κατά κρημνών 0,5% του ΑΕΠ και, σύμφωνα με στοιχεία του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας, παρουσιάζει οικονομική αποδοτικότητα 1 προς 3. Δηλαδή, αποφέρει τρία ευρώ για κάθε ένα που επενδύεται. Με τα παραπάνω κατά νου, βλέπω τον πρωθυπουργό να κάνει τον ταξιδιωτικό πράκτορα και εμφανίζω περεταίρω συμπτώματα αλωπεκίας. Κοινώς, χάνω μαλλιά γιατί βρισκόμαστε μπροστά σε σταυροδρόμι και νομίζουμε ότι βρισκόμαστε σε αδιέξοδο. Θα δικαιολογήσω την εθνική εμμονή με τον τουρισμό και θα χειροκροτήσω τον ψηλό με τα γυαλιά, αν αποδειχθεί ότι θέλει να φορολογήσει και τους τουρίστες!

Συμπερασματικά, τουρίστες μέσα – πτυχιούχοι έξω! Το brain drain συνιστά την τακτική απόσπαση ανθρώπινου κεφαλαίου με επιστημονική κατάρτιση. Είναι τακτική γιατί δεν μπορεί να είναι τυχαία. Αυτή η βίαιη διαδικασία μετακίνησης επιστημονικού δυναμικού είναι συνήθως ιδιαίτερα επωφελής, τόσο για τους ξενιτεμένους, που πλέον τα προσόντα τους τυγχάνουν σεβασμού και αποτιμώνται γενναιόδωρα, όσο και για τα ιδρύματα και τις επιχειρήσεις του εξωτερικού που τους φιλοξενούν και τους αξιοποιούν. Μοναδικός χαμένος της υπόθεσης είναι το ελληνικό κράτος, που χρηματοδότησε την μόρφωση αυτών των παιδιών επί τρεις βαθμίδες εκπαίδευσης.

Λυπάμαι για τις δεκάδες χιλιάδες που άφησαν την Ελλάδα επειδή δεν είχαν άλλη επιλογή. Κάποιοι από αυτούς είναι φίλοι μου. Λυπάμαι που έφυγαν, αλλά χαίρομαι όταν μαθαίνω ότι βρήκαν τον δρόμο τους. Ξέρω ότι τώρα κοιτάνε πίσω με νοσταλγία, αλλά και με θυμό. Σύντομα μπορεί να κοιτάνε πίσω με συγκατάβαση, ή και αδιαφορία. Εκτός από το φαινόμενο καθαυτό, το brain drain είναι όρος με ιδιαίτερη ηχητική και ψυχολογική λειτουργία, καθώς τα δύο «r» σπέρνουν τον τρόμο… λες και στέρεψε ο τόπος από σχολεία και μυαλά! Η πραγματικότητα είναι διαφορετική και μπορεί να είναι αισιόδοξη.

Ωστόσο, κάποιοι μπορούν να είναι αισιόδοξοι και εκτός πραγματικότητας συγχρόνως. Σε αφιέρωμα του περιοδικού “Euroscientist”, ο Δρ Νικόλαος Νανάς, ιδρυτής της εταιρείας Noowit, επισημαίνει την φωτεινή πλευρά της κρίσης, η οποία θα «ξεβολέψει» τους Έλληνες επιστήμονες και θα τους εξωθήσει στην αβεβαιότητα(!) της καινοτομικής επιχειρηματικότητας, όπου θα μετατρέψουν το έργο τους σε προιόν για τον πραγματικό κόσμο. Όπερ μεθερμηνευόμενο… Μετά από τρεις δεκαετίες ακαδημαϊκής υπεροχής, ο νεαρός επιστήμονας καλείται να αποδείξει εκ νέου την συνέπεια και την ευρηματικότητά του παίζοντας κορώνα – γράμματα τον βιοπορισμό του, με κίνδυνο να υπηρετήσει τελικά την καταναλωτική μανία μιας κοινωνίας που σπάνια χρειάζεται αυτά που θέλει. Πράγματι, αυτή θα μπορούσε να είναι η πολιτική του ελληνικού κράτους, στα πλαίσια της οποίας θα φορολογηθούν και οι τουρίστες…

Μιχάλης Παπαμιχαήλ

Μιχάλης Παπαμιχαήλ

Γεννήθηκα στην Ρόδο τον Νοέμβριο του 1983. Σπούδασα στην Αθήνα στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου με κύκλο σπουδών πολιτικής ανάλυσης. Εργάστηκα στην Αθήνα ως συντάκτης, μεταξύ άλλων, για το αδικημένο περιοδικό CENTRO και επέστρεψα στο νησί για να υπηρετήσω. Για ένα φεγγάρι βρέθηκα στην εφημερίδα ΠΡΟΟΔΟ και συνεργάζομαι ακόμα με το περιοδικό ΛΩΤΟΣ. Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω κειμενογράφος.
Μιχάλης Παπαμιχαήλ

Add To TwiiterRetweet This Post item information on FacebookShare This Stumble ThisStumbleUpon This Digg ThisDigg This Add To Del.icio.usBookmark This
  • BizUpdate

  • Χορηγός Επικοινωνίας





  • Συνεντεύξεις

  • Εγγραφείτε στο newsletter μας

  • Facebook Watch: η νέα τηλεόραση είναι εδώ, της Κατερίνας Σταματελοπούλου

    Facebook Watch
    » Διαβάστε περισσότερα
  • Συνεργαζόμαστε με:

  • Ιστορίες που δεν σου είπαν

  • Υποστηρίζουμε το WWF Ελλάς

  • The #flusttags

Google+